Αξιότιμε κύριε R.,
στις 9 Ιανουαρίου 1998 υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή σχετικά με την παράλειψη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής να απαντήσει σε αρκετές από τις επιστολές σας σχετικά με πρόβλημα διπλής φορολόγησης σε σχέση με τη γαλλική CSG (Contribution Sociale Généralisée) και την CRDS (Contribution pour le Recouvrement de la Dette Sociale).
Στις 12 Φεβρουαρίου 1998, διαβίβασα την καταγγελία στον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέστειλε τη γνώμη της στις 11 Ιουνίου 1998 και σας τη διαβίβασα με πρόσκληση να διατυπώσετε παρατηρήσεις, εφόσον το επιθυμείτε. Έλαβα τις παρατηρήσεις σας στις 3 Ιουλίου 1998.
Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για το αποτέλεσμα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Την 1η Νοεμβρίου 1997, ο καταγγέλλων υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή καταγγελία σχετικά με τη γαλλική CSG (Contribution Sociale Généralisée) και τη CRDS (Contribution pour le Recouvrement de la Dette Sociale). Καθώς δεν έλαβε καμία απάντηση, επικοινώνησε με την Αντιπροσωπεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στο Παρίσι. Επιπλέον, ρώτησε την αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Μασσαλία πώς θα μπορούσε να ενεργήσει κατά αυτής της παράλειψης απάντησης. Τελικά, ο καταγγέλλων στράφηκε στον μη κερδοσκοπικό οργανισμό «La Maison de l'Europe» στο Perpignan.
Μετά τις επαφές αυτές, ο καταγγέλλων δεν έλαβε καμία απάντηση, εκτός από δύο φυλλάδια (ιδίως ένα για τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή) από το «Centre d'Informations sur l'Europe - Sources d'Europe» στο Παρίσι.
Στις 9 Ιανουαρίου 1998, ο καταγγέλλων ζήτησε από τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή να διερευνήσει τη μη απάντηση στην αρχική καταγγελία του προς την Επιτροπή, καθώς και τη μη παροχή των ζητούμενων πληροφοριών.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Η γνώμη της Επιτροπής
Η γνώμη της Επιτροπής σχετικά με την καταγγελία είναι συνοπτικά η ακόλουθη:
Το ζήτημα που έθεσε ο καταγγέλλων στην επιστολή του προς την Επιτροπή, το οποίο αποτέλεσε αντικείμενο διαδικασίας επί παραβάσει ενώπιον του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, εξετάστηκε ταυτόχρονα από τη Γενική Διεύθυνση (ΓΔ) XV και τη ΓΔ V της Επιτροπής. Δεδομένου ότι οι υποθέσεις εξακολουθούσαν να εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων, η ουσιαστική απάντηση στο αίτημα του καταγγέλλοντος αναβλήθηκε. Ωστόσο, η Επιτροπή εξέφρασε τη λύπη της για το γεγονός ότι εν τω μεταξύ δεν απεστάλη καμία ενδιάμεση απάντηση στον καταγγέλλοντα.
Όσον αφορά τις πληροφορίες που ζητήθηκαν από την αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Μασσαλία, η Επιτροπή δήλωσε ότι ο καταγγέλλων δεν κατοικούσε εντός της γεωγραφικής ζώνης αρμοδιότητας της εν λόγω υπηρεσίας. Κατά συνέπεια, το αίτημα διαβιβάστηκε στο Παρίσι και οι σχετικές πληροφορίες εστάλησαν στον καταγγέλλοντα μέσω της «Sources d'Europe».
Η Επιτροπή, στην απάντησή της στο αίτημα του Διαμεσολαβητή της 12ης Φεβρουαρίου 1998, επισύναψε αντίγραφο επιστολής που εστάλη στον καταγγέλλοντα στις 20 Φεβρουαρίου 1998, με την οποία ενημερώθηκε για τη διαδικασία επί παραβάσει κατά της Γαλλίας.
Παρατηρήσεις του καταγγέλλοντος
Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής διαβίβασε τη γνώμη της Επιτροπής στον καταγγέλλοντα, καλώντας τον να υποβάλει παρατηρήσεις. Στην απάντησή του της 3ης Ιουλίου 1998, ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι, σε συνέχεια της απαντήσεως που απέστειλε η Επιτροπή στις 20 Φεβρουαρίου 1998, απευθύνθηκε στην Επιτροπή δύο φορές, στις 2 Μαρτίου 1998 και ως υπενθύμιση στις 8 Ιουνίου 1998. Επιθυμεί να μάθει αν η καταγγελία του καταχωρίστηκε οριστικά ή αν χρειάζεται να υποβάλει νέα καταγγελία, καθώς και αν θα ενημερωθεί για την πρόοδο της διαδικασίας.
Στις 30 Αυγούστου 1998, ο καταγγέλλων ενημέρωσε τον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή ότι δεν είχε λάβει ακόμη καμία απάντηση στις επιστολές του της 2ας Μαρτίου και της 8ης Ιουνίου 1998 και εξέφρασε σοβαρές αμφιβολίες σχετικά με τη λύπη που εξέφρασε η Επιτροπή στη γνωμοδότησή της προς τον Διαμεσολαβητή.
Μετά τις
πρόσθετες δυσκολίες που αντιμετώπισε ο καταγγέλλων, ο Διαμεσολαβητής ήρθε σε επαφή με την Επιτροπή στις 10 Σεπτεμβρίου 1998. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1998, η Επιτροπή επιβεβαίωσε την παραλαβή και καταχώρισε την αρχική καταγγελία του καταγγέλλοντος της 1ης Νοεμβρίου 1997. Στις 5 Οκτωβρίου 1998, ο καταγγέλλων ενημερώθηκε για την πρόοδο της διαδικασίας επί παραβάσει κατά της Γαλλίας.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

1 Παράλειψη απάντησης στην καταγγελία
1.1 Ο καταγγέλλων υποστήριξε ότι δεν έλαβε καμία απάντηση σε καταγγελία που υπέβαλε στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Η Επιτροπή εξήγησε ότι οι καθυστερήσεις οφείλονταν στο γεγονός ότι το θέμα που έθιξε ο καταγγέλλων βρισκόταν τότε υπό διερεύνηση από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ωστόσο, η Επιτροπή ζήτησε συγγνώμη για την απουσία ενδιάμεσης απάντησης.
1.2 Σύμφωνα με τις πληροφορίες που περιέχονται στη γνώμη της Επιτροπής όσον αφορά τις δικές της διαδικασίες για την εξέταση καταγγελιών (που απεστάλη στον Διαμεσολαβητή στο πλαίσιο της αυτεπάγγελτης έρευνάς του αριθ. 303/97/PD):

«Όλες οι καταγγελίες που περιέρχονται στην Επιτροπή καταχωρίζονται στη Γενική Γραμματεία. Δεν γίνονται εξαιρέσεις. (...) Όταν λαμβάνει μια καταγγελία, το πρώτο πράγμα που κάνει η Επιτροπή είναι να επιβεβαιώσει την παραλαβή της. Η επιστολή με την οποία βεβαιώνεται η παραλαβή συνοδεύεται από παράρτημα στο οποίο καθορίζεται ο σκοπός και παρέχονται λεπτομέρειες σχετικά με τη διαδικασία επί παραβάσει.»

1.3 Ο Διαμεσολαβητής σημειώνει ότι στις 11 Ιουνίου 1998, στο πλαίσιο της έρευνας του Διαμεσολαβητή, η Επιτροπή αναγνώρισε ρητά το πρόβλημα και ζήτησε συγγνώμη για την καθυστέρηση και την απουσία απάντησης. Ωστόσο, παρά τη λύπη του και τις δύο πρόσθετες αιτήσεις του καταγγέλλοντος, η καταγγελία που υποβλήθηκε την 1η Νοεμβρίου 1997 καταχωρίστηκε επίσημα μόλις στις 30 Σεπτεμβρίου 1998 και απαιτήθηκε πρόσθετη παρέμβαση του Διαμεσολαβητή.
1.4 Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις της ίδιας της Επιτροπής στο πλαίσιο της αυτεπάγγελτης έρευνας 303/97/PD του Διαμεσολαβητή, δεν γίνεται καμία εξαίρεση από τον κανόνα ότι όλες οι καταγγελίες που λαμβάνει η Επιτροπή καταχωρίζονται και αποστέλλεται έγκαιρη απόδειξη παραλαβής. Το γεγονός ότι, εν προκειμένω, η Επιτροπή, από τη στιγμή που έλαβε γνώση, αναγνώρισε και ζήτησε συγγνώμη για την καθυστέρηση, δεν έσπευσε να καταχωρίσει την καταγγελία, συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης.
2 Μη παροχή των αναγκαίων πληροφοριών στον καταγγέλλοντα
2.1 Ο καταγγέλλων ισχυρίζεται ότι δεν έλαβε καμία πληροφορία όταν απευθύνθηκε στην Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Μασσαλία. Η Επιτροπή εξήγησε ότι το αίτημά του είχε διαβιβαστεί στην αρμόδια από γεωγραφική άποψη Αντιπροσωπεία και ότι έλαβε τις κατάλληλες πληροφορίες από το «Centre d'Informations sur l'Europe - Sources d'Europe» στο Παρίσι.
2.2 Η Αντιπροσωπεία της Επιτροπής στη Μασσαλία επικοινώνησε με τις αρμόδιες υπηρεσίες για να παράσχει στον καταγγέλλοντα επαρκείς πληροφορίες σχετικά με τις πιθανές προσφυγές κατά της μη απάντησης της Επιτροπής. Επομένως, δεν φαίνεται να υπήρξε περίπτωση κακοδιοίκησης όσον αφορά αυτή την πτυχή της καταγγελίας.
3 Συμπέρασμα
Βάσει των ερευνών του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή σχετικά με τη δεύτερη πτυχή της υπόθεσης, δεν φαίνεται να υπήρξε κακοδιοίκηση από την Επιτροπή. Όσον αφορά την πρώτη πτυχή της υποθέσεως, επιβάλλεται η ακόλουθη επικριτική παρατήρηση:

Σύμφωνα με τις παρατηρήσεις της ίδιας της Επιτροπής στο πλαίσιο της αυτεπάγγελτης έρευνας 303/97/PD του Διαμεσολαβητή, δεν γίνεται καμία εξαίρεση από τον κανόνα ότι όλες οι καταγγελίες που λαμβάνει η Επιτροπή καταχωρίζονται και αποστέλλεται έγκαιρη απόδειξη παραλαβής. Το γεγονός ότι, εν προκειμένω, η Επιτροπή, από τη στιγμή που έλαβε γνώση, αναγνώρισε και ζήτησε συγγνώμη για την καθυστέρηση, δεν έσπευσε να καταχωρίσει την καταγγελία, συνιστά περίπτωση κακοδιοίκησης.

Δεδομένου ότι αυτές οι πτυχές της υπόθεσης αφορούν διαδικασίες που σχετίζονται με συγκεκριμένα γεγονότα του παρελθόντος, δεν είναι σκόπιμο να επιδιωχθεί φιλικός διακανονισμός της υπόθεσης. Ως εκ τούτου, ο Διαμεσολαβητής αποφάσισε να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.
Ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.
Με εκτίμηση,
Jacob SÖDERMAN