Αξιότιμη κυρία V.,

Με επιστολή της 15ης Μαΐου 2002, η οποία ελήφθη από τη Γραμματεία μου στις 20 Ιουνίου 2002, υποβάλατε καταγγελία στον Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή κατά του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Η καταγγελία αφορούσε την εικαζόμενη παράλειψη του Κοινοβουλίου να καταβάλει τις οφειλές σας για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο εργαστήκατε ως επικουρικός υπάλληλος για το εν λόγω θεσμικό όργανο (2 έως 20 Μαΐου 2001).

Την 1η Ιουλίου 2002, απέστειλα την καταγγελία σας στον Πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Το θεσμικό όργανο απέστειλε τη γνώμη του στις 17 Οκτωβρίου 2002 και σας τη διαβίβασα με πρόσκληση να διατυπώσετε παρατηρήσεις, εφόσον το επιθυμείτε. Διαβιβάσατε τις παρατηρήσεις σας σχετικά με τη γνώμη του Κοινοβουλίου στις 13 Νοεμβρίου 2002.

Σας γράφω τώρα για να σας ενημερώσω για τα αποτελέσματα των ερευνών που έχουν γίνει.

Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ

Σύμφωνα με τον καταγγέλλοντα, τα πραγματικά περιστατικά ήταν τα εξής:

Ο καταγγέλλων είχε προσληφθεί από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ως επικουρικός υπάλληλος από τις 2 Απριλίου έως τις 2 Μαΐου 2001. Βάσει του τηλεομοιοτυπικού που της απέστειλε το Κοινοβούλιο στις 13 Μαρτίου 2001, πίστευε ότι στα τέλη Απριλίου του 2001 η σύμβαση θα ανανεωνόταν για έναν επιπλέον μήνα (από τις 2 έως τις 28 Μαΐου 2001). Στις αρχές Μαΐου 2001, η καταγγέλλουσα ενημερώθηκε ότι η σύμβασή της δεν μπορούσε να παραταθεί. Ο καταγγέλλων υπέβαλε καταγγελία στην αρμόδια για τους διορισμούς αρχή του Κοινοβουλίου βάσει του άρθρου 90 παράγραφος 2 των κανόνων για θέματα προσωπικού. Ζήτησε την επιστροφή του μισθού της ως επικουρικού υπαλλήλου καθώς και των αντίστοιχων επιδομάτων για την περίοδο από 2 έως 28 Μαΐου 2001.

Στην απάντησή του προς την καταγγέλλουσα της 24ης Ιανουαρίου 2002, ο Γενικός Γραμματέας του Κοινοβουλίου αναγνώρισε ότι η διατύπωση της ανακοίνωσης του Κοινοβουλίου προς αυτήν της 13ης Μαρτίου 2001 θα μπορούσε να την οδηγήσει να πιστέψει ότι η σύμβαση θα ανανεωνόταν και, ως εκ τούτου, θα μπορούσε να δημιουργήσει κάποια δικαιολογημένη εμπιστοσύνη εκ μέρους της. Ως εκ τούτου, ο κ. Priestley συμφώνησε να αποζημιώσει τον καταγγέλλοντα.

Στην καταγγελία της προς τον Διαμεσολαβητή της 15ης Μαΐου 2002, η καταγγέλλουσα εξήγησε ότι, παρά τη δέσμευση που ανέλαβε ο Γενικός Γραμματέας του Κοινοβουλίου και τις πολυάριθμες επαφές της με το θεσμικό όργανο, το οφειλόμενο ποσό δεν είχε καταβληθεί.

Συνοπτικά, η καταγγέλλουσα ισχυρίστηκε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο εκπληρώνει τις δεσμεύσεις του και της καταβάλλει τα χρήματα που της είχαν υποσχεθεί.

Η ΕΡΩΤΗΣΗ

Αφού διαβίβασε την καταγγελία στο Κοινοβούλιο για επίσημη γνωμοδότηση την 1η Ιουλίου 2002, ο Διαμεσολαβητής έλαβε ανεπίσημη ανακοίνωση των υπηρεσιών του Κοινοβουλίου προς τη Γραμματεία του, στην οποία αναφερόταν ότι το ζητούμενο ποσό είχε καταβληθεί στις 26 Ιουλίου 2002.

Η επίσημη γνώμη του Κοινοβουλίου διαβιβάστηκε στον Διαμεσολαβητή στις 17 Οκτωβρίου 2002. Το Κοινοβούλιο εξήγησε ότι η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της πληρωμής προκλήθηκε από την έλλειψη επαρκών κονδυλίων στην κατάλληλη γραμμή του προϋπολογισμού. Ως εκ τούτου, το θεσμικό όργανο έπρεπε να ζητήσει μεταφορά χρημάτων από διαφορετική γραμμή του προϋπολογισμού και έγκριση για την εν λόγω πράξη από την Επιτροπή Προϋπολογισμού του ΕΚ. Μετά τη συμφωνία της επιτροπής στις 19 Ιουνίου 2002 και την ολοκλήρωση των αναγκαίων εσωτερικών διοικητικών διαδικασιών, το οφειλόμενο ποσό (2.748,42 €) διαβιβάστηκε τελικά στον καταγγέλλοντα στις 26 Ιουλίου 2002.

Στις παρατηρήσεις της με ημερομηνία 13 Νοεμβρίου 2002, η καταγγέλλουσα εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της για τις προσπάθειες που κατέβαλε ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής. Επιβεβαιώνει ότι η αιτηθείσα πληρωμή πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 2002 και επισημαίνει ότι, για την επίτευξη θετικού αποτελέσματος, η παρέμβαση της Γενικής Γραμματείας του Κοινοβουλίου και του κ. Gordon, από την υπηρεσία διανομής του, ήταν καθοριστικής σημασίας.

Ο καταγγέλλων υπογράμμισε, ωστόσο, ότι το πρόβλημα προκλήθηκε καταρχάς από τους ασαφείς όρους με τους οποίους οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΕΚ είχαν συντάξει τη σύμβαση. Εξηγεί ότι το Τμήμα Αποζημιώσεων και Αποζημιώσεων του Κοινοβουλίου πρέπει να κατηγορηθεί για τη μη συμμόρφωση του θεσμικού οργάνου με τη δέσμευση που ανέλαβε ο Γενικός Γραμματέας του.

Η ΑΠΟΦΑΣΗ

Βάσει των πληροφοριών που συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια της έρευνάς του, ο Διαμεσολαβητής καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η υπόθεση διευθετήθηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προς ικανοποίηση του καταγγέλλοντος.

Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαία Διαμεσολαβήτρια αποφασίζει, ως εκ τούτου, να θέσει την υπόθεση στο αρχείο.

Ο Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου θα ενημερωθεί επίσης για την απόφαση αυτή.

Με εκτίμηση,

Jacob SÖDERMAN