Monsieur le Président de la Cour de justice, Mesdames et Messieurs les Membres des Cours de Justice et des comptes, Mesdames et Messieurs les Ambassadeurs, chers invités,

Ostatni raz przemawiałem na tym spotkaniu w pięknym dniu pod koniec września 2013 r., po moich pierwszych wyborach na stanowisko Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich, i po raz kolejny dziękuję Parlamentowi Europejskiemu za zaufanie do mnie.

Tego jesiennego dnia zacytowałem irlandzkiego poetę Seamusa Heaneya i mówiłem o tym, jak czerpałem inspirację z jego zachęty w wierszu, który napisał w 2004 r. z okazji nowych państw członkowskich UE - aby poruszać ustami, poruszać umysłami i pozwalać, by nowe znaczenia rozbłysły.

W tym dniu zobowiązałem się również do uczynienia pracy mojego biura znacznie bardziej adekwatną i efektywną, do wspierania instytucji europejskich, aby były jak najlepsze dla siebie, poprzez przestrzeganie podstawowego prawa do dobrej administracji.

Moje biuro jest małe, ale to, czego mu brakuje, rekompensuje ambicjami i wiarą, wiarą w ideały Unii, wiarą w zdolność jednostek i instytucji do wznoszenia się ponad osobiste i osobiste interesy.

Wszyscy jesteśmy teraz zmuszeni bardziej niż kiedykolwiek trzymać się tych przekonań, aby nie dopuścić do tego, by siła celu i woli tych, którzy wyrządziliby szkodę naszej Unii, osłabiła naszą determinację i zabrała nas z powrotem do mrocznych miejsc przeszłości.

W ubiegły weekend w Strasburgu natknąłem się na powieść południowoafrykańskiego pisarza JM Coetzee, książkę opisaną jako badająca znaczenie świata „pustego pamięci, ale pełnego pytań”, całkiem doskonałe słowa, które wymyśliłem na ten temat, początek trzeciej dekady XXI wieku.

Natknąłem się również na nowe edycje dzieł George'a Orwella. W jednym z esejów, napisanym zaledwie jedno lato po zakończeniu drugiej wojny światowej, opowiedział się za demokracją, jakkolwiek wadliwą, oraz za wiarą w odporność i wytrwałość prawdy pomimo, jak powiedział, „zanikania pojęcia prawdy obiektywnej ze świata”.

Orwell napisał: „Przeciwko zmieniającemu się światu, w którym czarny może być biały jutro … istnieją zabezpieczenia …. Jednym z nich jest to, że niezależnie od tego, jak bardzo zaprzeczasz prawdzie, prawda istnieje niejako za twoimi plecami.

Wiele dziesięcioleci później nadal są tacy, którzy bawią się prawdą, którzy ją zginają i kształtują, aby zadowolić stale powiększający się tłum, tłum uwiedziony przez zastąpienie prawdy motywami, zachęcany do postrzegania obrońców prawdy jako „wrogów ludu”.

Panie prezesie Trybunału, członkowie Trybunału, pan i ja mamy podobne zadanie, polegające na dopilnowaniu, by prawda nie została wypaczona, by praworządność nadal kierowała UE i jej instytucjami.

Przedstawiam zalecenia, wy wiążące wyroki - ale oboje polegamy na wspierającej infrastrukturze demokratycznej i kulturalnej, aby przetrwać. Historia uczy, aby nigdy nie brać tego za pewnik, lekcję, która zmusiła sędziów z całej Europy do marszu na rzecz niezależności sądów w jednym państwie członkowskim w zeszłym miesiącu.

Orwell był świadomy ruchomych piasków, na których siedzimy. Powiedział: „Względna wolność, którą cieszymy się, zależy od opinii publicznej… od ogólnego usposobienia kraju. Prawo nie jest ochroną. Jeśli opinia publiczna jest powolna, nawet jeśli prawo tego zabrania, niewygodne mniejszości będą prześladowane, nawet jeśli istnieją przepisy, które je chronią.

Jako Rzecznik Praw Obywatelskich testuję ogólny charakter administracji UE i chcę publicznie uznać i pochwalić wysokie standardy i zaangażowanie tej administracji.

Chociaż większość moich zaleceń jest akceptowana, gdy zalecenie nie jest przestrzegane, czasami jest jasne, że nie wynika to z jakiejkolwiek błędnej analizy, ale raczej z tego, że temperament administracji – w pewnym momencie – nie pozwalał na akceptację.

W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich działa jako pośrednik, narażając się i świadcząc o zakresie, w jakim instytucje chronią i bronią traktatów i Karty praw podstawowych.

Jeśli odniosę sukces – nie tylko dlatego, że wypełniam swój mandat prawny – ale dlatego, że temperament instytucji UE i demokratyczna infrastruktura UE pozwoliły mi odnieść sukces.

W przeciwieństwie do tego, czasami byłem świadkiem osłabienia i osłabienia dobrych kolegów rzeczników praw obywatelskich na całym świecie, nie dlatego, że zmieniło się prawo lub oni się zmienili, ale dlatego, że kultura demokratyczna przestała ich wspierać.

Ale zawsze jestem optymistą i kiedy w zeszłym miesiącu usłyszałem, jak nowi członkowie Komisji Europejskiej składają przysięgę, i usłyszałem inspirujące słowa przewodniczącej Ursuli von der Leyen, po raz kolejny zaangażowałem się w wiarę i nadzieję.

Odnotowałem również pańskie słowa, panie przewodniczący, popierające potrzebę, aby instytucje nie tolerowały żadnych kompromisów ani ustępstw, które podważyłyby wspólny zestaw wartości, który jest znakiem rozpoznawczym Unii Europejskiej.

Jest to wadliwa Unia, a my jako istoty ludzkie również jesteśmy wadliwi. Unia pozostaje jednak symbolem tego, co najlepsze w ludzkim duchu, jej zdolności do poszukiwania większego dobra, do umożliwienia przetrwania prawdy, bez względu na to, jak często jest ona poddawana próbie.

Czasami czujemy się delikatni i polegamy na innych, którzy nas wspierają. Opieramy się przede wszystkim na tym sądzie, aby zachować niezłomną jasność co do praworządności.

Jako Rzecznik Praw Obywatelskich moja praca byłaby niczym bez wsparcia tych kolegów, którzy wykazali się etyką odzwierciedlającą najlepsze wartości UE. Dziękuję im za ich oddaną i hojną lojalność wobec Unii i wobec urzędu.

To wsparcie, w połączeniu ze wsparciem parlamentu i administracji UE, pozwoliło temu urzędowi zrealizować wizję jego twórców sprzed 25 lat – stać się żarliwym obrońcą obywateli i Unii – małego biura o dużym mandacie, któremu będę nadal realnie służyć.

Panie prezesie Trybunału, członkowie Trybunału – w imieniu własnym, mojego biura i mojej rodziny dziękuję za Pana uprzejmość i uprzejmość i życzę Panu powodzenia w nadchodzących trudnych latach.