Madame la première Vice-présidente Sabine Verheyen, Madame la Maire Jeanne Barseghian, Mesdames et Messieurs les Membres du Parlement européen, chers invités, amis et collègues.

Je vous remercie de vous joindre à nous en cette soirée très spéciale qui marque le trentième anniversaire du Médiateur européen.

Je remercie tout particulièrement la ville de Strasbourg non seulement pour nous avoir donné l’opportunité d'organiser cette soirée dans ce lieu magnifique, mais surtout pour avoir accueilli notre institution pendant toutes ces années.

Permettez-moi également de profiter de l’occasion pour souligner que l’un des avantages les moins évoqués du statut de Médiatrice européenne est la possibilité de passer plus de temps dans votre belle ville.

Το Στρασβούργο είναι η έδρα του Γραφείου μας, καθώς είναι επίσης η έδρα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του μόνου άμεσα εκλεγμένου θεσμικού οργάνου της ΕΕ. Ως εκ τούτου, η παρουσία μας εδώ αποτελεί ισχυρό σύμβολο της σύνδεσής μας με τους πολίτες και του ρόλου μας ως γέφυρας μεταξύ αυτών και της διοίκησης της ΕΕ.

Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής έχει διανύσει πολύ δρόμο κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριάντα ετών. Αυτό που ξεκίνησε το 1995 με μια χούφτα υπαλλήλους να βρίσκουν τη θέση τους σε ένα προσωρινό γραφείο έχει εξελιχθεί στον αδιαμφισβήτητο θεματοφύλακα της χρηστής διοίκησης της ΕΕ. Εδώ και τρεις δεκαετίες, η Υπηρεσία έχει βοηθήσει αμέτρητους Ευρωπαίους να επιλύσουν τις ανησυχίες τους. Μερικές φορές αυτό σήμαινε ότι βοηθούσε έναν μόνο πολίτη να αποκτήσει πρόσβαση σε έγγραφα που φαίνονταν απρόσιτα· άλλες φορές, αυτό σήμαινε να πειστεί η διοίκηση να υιοθετήσει υψηλότερα πρότυπα διαφάνειας προς όφελος εκατομμυρίων.

Με τον τρόπο αυτό, ο Διαμεσολαβητής έχει υπηρετήσει όχι μόνο τα άτομα αλλά και την Ένωση στο σύνολό της, βοηθώντας την να ενσωματώσει τις αξίες της λογοδοσίας, της δικαιοσύνης και του σεβασμού των δικαιωμάτων που βρίσκονται στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού εγχειρήματος.

Οι εξελίξεις αυτές διαμορφώθηκαν σε μεγάλο βαθμό από το όραμα και τη στοχαστική ηγεσία των ταλαντούχων ανδρών και γυναικών που ηγήθηκαν αυτού του γραφείου: ο πρώτος Διαμεσολαβητής Jacob Söderman, στη συνέχεια ο Νικηφόρος Διαμαντούρος και η Emily O’Reilly. Είναι τιμή μου να ακολουθώ τα βήματά τους.

Αλλά η ιστορία του Διαμεσολαβητή είναι επίσης η ιστορία του προσωπικού του: επαγγελματίες υψηλής ειδίκευσης, με βαθιά κίνητρα, πολλοί από τους οποίους έχουν αφιερώσει δεκαετίες της ζωής τους σε αυτή την αποστολή. Σε όλους αυτούς -παρελθόν και παρόν- λέω ευχαριστώ.

Αυτή η συλλογική αφοσίωση και η σκληρή δουλειά μας δίνει καλό λόγο να κοιτάξουμε πίσω τα τελευταία τριάντα χρόνια με υπερηφάνεια. Θέτει επίσης γερά θεμέλια από τα οποία μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις του μέλλοντος με εμπιστοσύνη.

Ενόψει της ανησυχητικής μείωσης της εμπιστοσύνης του κοινού στους θεσμούς, των ραγδαίων τεχνολογικών αλλαγών και του ολοένα και πιο συναλλακτικού χαρακτήρα της παγκόσμιας πολιτικής, το πρόσφατο Ευρωβαρόμετρο αντικατοπτρίζει επίσης τη σαφή επιθυμία των πολιτών για μια ισχυρότερη και πιο ενεργό Ευρώπη. Στο πλαίσιο αυτό, το έργο του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή -και των διαμεσολαβητών εν γένει- θα αποκτήσει μεγαλύτερη σημασία.

Θα υπάρξουν πολλές δοκιμές στο δρόμο μπροστά. Για παράδειγμα, πώς διασφαλίζουμε ότι η λήψη αποφάσεων παραμένει διαφανής, υπεύθυνη και χωρίς αποκλεισμούς ακόμη και σε περιόδους επείγουσας ανάγκης ή κρίσης; Πώς μπορούμε να εκμεταλλευτούμε τη δύναμη της τεχνητής νοημοσύνης χωρίς να επαναλάβουμε λάθη του παρελθόντος - χωρίς να δημιουργήσουμε έναν κόσμο που αφήνει πίσω τους ανθρώπους; Και πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τις σημερινές προκλήσεις χωρίς να υπονομεύσουμε τους ίδιους τους πυλώνες του ευρωπαϊκού εγχειρήματος, οι οποίοι έχουν τις ρίζες τους στις ανθρωπιστικές αξίες και αντικατοπτρίζονται στις θεμελιώδεις αρχές και τα δικαιώματά μας;

Σε αυτούς τους ταραχώδεις καιρούς, θα ήθελα να σκεφτώ τον Διαμεσολαβητή ως κάτι παρόμοιο με ένα παρατηρητήριο. Όχι κάποιος που κοιτάζει μακρινά αστέρια, αλλά κάποιος που μελετά την καθημερινή πραγματικότητα της δημόσιας διοίκησης. Μέσα από τα παράπονα που λαμβάνουμε, βλέπουμε μοτίβα που άλλοι μπορεί να χάσουν: τον αντίκτυπο των διοικητικών αποφάσεων στη ζωή των πολιτών, τα προειδοποιητικά σημάδια αδικίας, τις καταιγίδες δυσπιστίας που μπορεί να προκαλούν. Και από αυτό το πλεονεκτικό σημείο, μπορούμε να καθοδηγήσουμε τους θεσμούς προς δικαιότερους ουρανούς και πιο δίκαιες λύσεις.

Αυτή είναι, τελικά, η μοναδική αξία του Διαμεσολαβητή. Οι θεσμοί μπορεί να αλλάξουν, οι νόμοι μπορεί να ξαναγραφτούν, η τεχνολογία μπορεί να μεταμορφώσει τον τρόπο που ζούμε. Αλλά αυτό που δεν πρέπει ποτέ να αλλάξει είναι η υπόσχεση ότι θα υπάρχει πάντα κάποιος που θα διασφαλίζει ότι η διοίκηση υπηρετεί τον λαό, ότι τα θεμελιώδη δικαιώματα γίνονται σεβαστά και ότι κανείς δεν μένει στο περιθώριο.

Και ίσως το πιο σημαντικό από όλα, θα υπάρχει πάντα κάποιος έτοιμος να ακούσει.

Ελπίζω να απολαύσετε όλοι αυτή την υπέροχη βραδιά. Σας ευχαριστούμε και πάλι που γιορτάσατε μαζί μας.