Sprawa dotyczyła wniosku o publiczny dostęp do opinii Rady ds. Kontroli Regulacyjnej w sprawie projektu sprawozdania Komisji z oceny skutków dotyczącego jej inicjatywy ustawodawczej w sprawie multimodalnych usług mobilności cyfrowej (MDMS) z września 2023 r. Komisja odmówiła dostępu do całego dokumentu, argumentując, że ujawnienie go naruszyłoby jej trwający proces decyzyjny.

Po sprawdzeniu żądanego dokumentu przez zespół prowadzący dochodzenie Rzecznik nie była przekonana, że jego ujawnienie poważnie wpłynęłoby na zakończenie oceny skutków i przyjęcie wniosków ustawodawczych Komisji, przedłużyło ją lub skomplikowało. Biorąc pod uwagę jasne orzecznictwo, które zobowiązuje instytucje Unii do stosowania szczególnie wysokiego standardu przejrzystości w odniesieniu do dokumentów ustawodawczych, Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że rozumowanie Komisji jest niewystarczające i że nie jest uzasadnione stosowanie wyjątku dotyczącego ochrony toczącego się procesu decyzyjnego. W związku z tym uznała ona, że odmowa udzielenia przez Komisję publicznego dostępu do dokumentu, nawet w części, stanowiła niewłaściwe administrowanie.

W międzyczasie Komisja opublikowała wnioski ustawodawcze dotyczące „pakietu pasażerskiego” wraz z dokumentem roboczym służb Komisji zawierającym zmienioną ocenę skutków. W dokumencie roboczym służb Komisji powtórzono treść opinii Rady ds. Kontroli Regulacyjnej z września 2023 r. i zawarto przegląd sposobu, w jaki Komisja uwzględniła uwagi Rady ds. Kontroli Regulacyjnej. Biorąc pod uwagę, że treść przedmiotowej opinii Rady ds. Kontroli Regulacyjnej jest obecnie jawna oraz że Komisja opublikowała swoje wnioski ustawodawcze, Rzecznik uznała, że wydanie zalecenia dla Komisji nie służyłoby użytecznemu celowi, i zamknęła sprawę.

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Komisja Europejska rozpatrzyła skargę przeciwko Niderlandom w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego w związku z niderlandzkimi przepisami dotyczącymi lekkich pojazdów elektrycznych. Skarżący obawiał się, że od ponad dwóch lat nie otrzymał od Komisji żadnych aktualnych informacji.

Podczas gdy dochodzenie było w toku, Komisja zamknęła sprawę. Rzecznik stwierdził jednak, że Komisja nie wykazała, że prowadziła sprawę aktywnie i z należytą starannością. W szczególności Komisja nie przedstawiła przekonującego uzasadnienia opóźnienia w rozpatrzeniu sprawy, które, biorąc pod uwagę podane powody zamknięcia sprawy, powinno było być jasne od samego początku. Rzecznik uznał, że stanowi to niewłaściwe administrowanie. Ponieważ jednak od tego czasu Komisja przyznała i przeprosiła za opóźnienie w zamknięciu sprawy, a jednocześnie zobowiązała się do poprawy komunikacji ze skarżącymi, Rzecznik uznał, że wydanie zalecenia nie służyłoby żadnemu celowi.