Skarżący zwrócił się do Europejskiej Rady ds. Innowacji o dotację przeznaczoną na wsparcie przedsiębiorstw typu start-up oraz małych i średnich przedsiębiorstw, które wprowadzają innowacyjne produkty lub usługi. Jego propozycja nie powiodła się. Komisja zakwestionowała ten wynik, argumentując między innymi, że eksperci, którym powierzono zadanie przeglądu jej wniosku, przekazali swoją ocenę osobom trzecim zajmującym się sztuczną inteligencją (AI).

Aby zbadać argumenty skarżącego, Agencja Wykonawcza Europejskiej Rady ds. Innowacji i ds. MŚP (EISMEA) skontaktowała się z odpowiednimi ekspertami. Niektórzy przyznali, że wykorzystują sztuczną inteligencję podczas procesu przeglądu, ale wyłącznie w odniesieniu do zadań pomocniczych. Po przeprowadzeniu dalszego dochodzenia EISMEA szczegółowo wyjaśniła, dlaczego wykorzystanie sztucznej inteligencji przez ekspertów nie miało negatywnego wpływu na wynik wniosku skarżącego.

Chociaż Rzecznik stwierdziła, że nie ma wystarczających podstaw, aby kontynuować konkretną sprawę – a mianowicie obawy skarżącego dotyczące merytorycznej oceny jego wniosku – uznała, że ważne jest zbadanie zasad regulujących korzystanie ze sztucznej inteligencji przez osoby trzecie przez ekspertów, którzy doradzają Komisji Europejskiej, EISMEA i innym agencjom wykonawczym w kontekście podobnych programów finansowania. Rzecznik zwróciła się o informacje w tym zakresie do Komisji, która jest ogólnie odpowiedzialna za nadzór nad takimi programami i przyjmowanie odpowiednich przepisów.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdziła, że Komisja niedawno sprecyzowała, że eksperci mogą wykorzystywać sztuczną inteligencję stron trzecich wyłącznie do zadań pomocniczych i muszą dokumentować swoje wykorzystanie sztucznej inteligencji. Stanowi to poprawę. Jednocześnie Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że nie jest optymalne zwracanie się o przekazanie tej dokumentacji odpowiednim organom UE dopiero po wniesieniu skargi dotyczącej wykorzystania sztucznej inteligencji przez ekspertów. Rzecznik zasugerowała, aby Komisja zbadała, w jaki sposób jej eksperci mogą dokumentować wykorzystanie sztucznej inteligencji, i proaktywnie przekazywała te informacje Komisji w celu przewidywania potencjalnych pytań i skarg.

Sprawa dotyczyła decyzji delegatury Unii Europejskiej w Papui-Nowej Gwinei o odrzuceniu oferty skarżącego jako rażąco niskiej. Skarżący twierdził, że delegatura nie zwróciła się o szczegółowe wyjaśnienia, nie uzasadniła swojej decyzji i oparła odrzucenie na elementach niezwiązanych z ceną podaną w ofercie.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że delegatura powinna była być bardziej konkretna, gdy zwracała się do skarżącego o wyjaśnienia dotyczące ceny, i powinna była ustalić wyraźny związek między ceną a wszystkimi elementami uwzględnionymi w jej ocenie. Delegacja nie uzasadniła również w wystarczającym stopniu swojej decyzji o odrzuceniu oferty jako rażąco niskiej, co stanowi naruszenie obowiązku uzasadnienia. Niedociągnięcia te są równoznaczne z niewłaściwym administrowaniem.

Chociaż Komisja przedstawiła dodatkowe wyjaśnienia w trakcie dochodzenia, Rzecznik stwierdziła, że wyjaśnienia te nie wyeliminowały w wystarczającym stopniu stwierdzonych niedociągnięć.

Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że w tym przypadku nie byłoby właściwe wydanie odpowiedniego zalecenia, ponieważ zamówienie zostało udzielone. Przedstawiła jednak trzy sugestie mające na celu zapobieżenie występowaniu takich problemów w podobnych przypadkach w przyszłości.

Sprawa dotyczyła wniosku o publiczny dostęp do dokumentów związanych z wydatkami uniwersytetu w kontekście projektu finansowanego przez UE. Skarżący złożył wniosek do Komisji Europejskiej w lipcu 2025 r.

Komisja udzieliła pierwszej odpowiedzi we wrześniu 2025 r. Komisja wskazała dziesięć dokumentów jako objęte zakresem wniosku o udzielenie dostępu, do których odmówiła udzielenia publicznego dostępu w całości. W ten sposób Komisja argumentowała, że ujawnienie mogłoby naruszyć interesy handlowe danego uniwersytetu.

Skarżący zakwestionował decyzję Komisji, składając we wrześniu 2025 r. „wniosek potwierdzający”. Gdy Komisja nie udzieliła wyraźnej odpowiedzi, skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich w październiku 2025 r.

Rzecznik wszczął dochodzenie w sprawie dorozumianej odmowy udzielenia publicznego dostępu przez Komisję i w pierwszej kolejności zwrócił się do Komisji o jak najszybsze przyjęcie wyraźnej odpowiedzi na ponowny wniosek skarżącego. Wobec braku odpowiedzi w wyznaczonym terminie zespół dochodzeniowy Rzecznika zbadał przedmiotowe dokumenty wraz z dokumentacją dotyczącą konsultacji z daną uczelnią.

Komisja udzieliła skarżącemu odpowiedzi w maju 2026 r., udzielając szerokiego częściowego dostępu do przedmiotowych dokumentów. Skarżący w swoich uwagach do decyzji potwierdzającej Komisji nie zakwestionował pozostałych utajnień. W związku z tym Rzecznik uznał, że skarga dotycząca dorozumianej odmowy dostępu ze strony Komisji została rozstrzygnięta na podstawie udzielonego obecnie dostępu. Rzecznik wyraziła jednak ubolewanie z powodu opóźnienia Komisji w rozpatrywaniu wniosku o udzielenie dostępu złożonego przez skarżącą, które utrzymywało się nawet po wszczęciu przez nią dochodzenia. Rzecznik Praw Obywatelskich nadal uważnie monitoruje kwestię opóźnień na podstawie złożonych do niej skarg.

Sprawa dotyczyła decyzji Europejskiej Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) o nieprzyznaniu „pieczęci doskonałości” wnioskowi o finansowanie unijne w ramach zaproszenia do składania wniosków na 2023 r. w ramach stypendium podoktoranckiego „Maria Skłodowska-Curie” (MSCA-PF), które jest częścią unijnego programu „Horyzont Europa”. REA odmówiła przyznania tej propozycji znaku doskonałości, ponieważ skarżąca miała siedzibę w Zjednoczonym Królestwie.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że REA przedstawiła racjonalne wyjaśnienie swojej decyzji i działała zgodnie z obowiązującymi przepisami. W związku z tym zamknęła dochodzenie, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania. Zaproponowała jednak REA poprawę, którą przekazała skarżącemu i innym wnioskodawcom z siedzibą w Zjednoczonym Królestwie znajdującym się w tej samej sytuacji, notę wyjaśniającą lub wydała publiczne oświadczenie wyjaśniające szczególną sytuację wnioskodawców z siedzibą w Zjednoczonym Królestwie w zaproszeniach do składania wniosków MSCA-PF w 2023 r., w szczególności w odniesieniu do pieczęci doskonałości.

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Europejska Agencja Wykonawcza ds. Zdrowia i Cyfryzacji (HaDEA) podjęła działania następcze w związku z ustaleniami dochodzenia przeprowadzonego przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) w odniesieniu do podmiotu, który uczestniczył w dwóch projektach finansowanych przez UE w ramach programu „Horyzont 2020”.

Na podstawie ustaleń OLAF-u dotyczących nieprawidłowości HaDEA poinformowała skarżącego o zamiarze zakończenia udziału w projektach, odzyskania kosztów uznanych za niekwalifikowalne i zarejestrowania go w systemie wczesnego wykrywania i wykluczania Komisji Europejskiej (EDES), który jest bazą danych „niewiarygodnych” osób i podmiotów, które wystąpiły o fundusze UE lub zawarły zobowiązania prawne z organami UE. Skarżący twierdził między innymi, że HaDEA nie umożliwiła mu wyrażenia opinii przed zarejestrowaniem go w EDES.

Rzecznik stwierdziła, że decyzja o zarejestrowaniu skarżącego w EDES niekoniecznie miała wpływ na jego sytuację prawną i że w praktyce skarżący miał możliwość przedstawienia swojego stanowiska. Rzecznik zamknął dochodzenie, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Rzecznik Praw Obywatelskich zasugerował jednak poprawę, aby HaDEA, informując podmiot o ustaleniach skierowanych przeciwko niemu, informowała również dany podmiot, jeżeli takie ustalenia mogą skutkować jego rejestracją w EDES.