Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Komisja Europejska (delegatura UE przy Unii Afrykańskiej) rozpatrzyła wniosek o udzielenie dotacji, oraz obaw dotyczących potencjalnego konfliktu interesów.

Skarżący wziął udział w zaproszeniu do składania wniosków dotyczących projektu wspierającego panafrykańskie zdolności wyborcze. Delegatura odrzuciła wniosek skarżącego, ponieważ ubiegał się on o finansowanie unijne powyżej maksymalnego odsetka dozwolonego w ramach zaproszenia. Skarżący twierdził, że był to błąd pisarski i że delegatura powinna była zwrócić się o wyjaśnienia zamiast odrzucać jego wniosek. Skarżący twierdził również, że ekspert, który był zaangażowany w rozwój projektu finansowanego w ramach niniejszego zaproszenia, pracował dla podmiotu, który złożył wniosek w ramach tego zaproszenia.

Rzecznik stwierdziła, że Komisja, w oparciu o własne wewnętrzne wytyczne, powinna była uznać błąd skarżącego za „oczywisty błąd pisarski” i zwróciła się do skarżącego o wyjaśnienie lub skorygowanie błędu skarżącego. Stwierdziła również, że Komisja nie dokonała odpowiedniej oceny zarzutów skarżącego dotyczących potencjalnego konfliktu interesów. Te dwa niedociągnięcia były równoznaczne z niewłaściwym administrowaniem. W odniesieniu do obu ustaleń Rzecznik uznał, że nie byłoby właściwe formułowanie odpowiednich zaleceń, ponieważ w międzyczasie dotacja została już przyznana. Przedstawiła jednak trzy sugestie mające na celu zapobieganie takim problemom w podobnych przypadkach w przyszłości.

Sprawa dotyczyła sposobu, w jaki Komisja Europejska zbadała obawy skarżącego dotyczące domniemanego konfliktu interesów. Delegatura UE na Ukrainie zorganizowała zaproszenie do składania ofert w celu wsparcia reform politycznych i instytucjonalnych w rolnictwie na Ukrainie. Skarżący, szef konsorcjum, które złożyło ofertę, twierdził, że wybrany oferent miał przewagę konkurencyjną, ponieważ jego wiodący ekspert uczestniczył w spotkaniach, podczas których mógł uzyskać informacje na temat projektu, które nie były dostępne dla innych oferentów. Skarżący twierdził, że stanowi to naruszenie zasady równego traktowania.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja potraktowała zarzuty poważnie i dokładnie zbadała sprawę zgodnie z obowiązującymi przepisami i orzecznictwem UE. W związku z tym Rzecznik zamknęła dochodzenie, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Dochodzenie dotyczyło sposobu, w jaki Komisja Europejska monitoruje, czy państwa członkowskie wykorzystują unijne fundusze strukturalne i inwestycyjne (ESI) do promowania prawa osób z niepełnosprawnościami i osób starszych do niezależnego życia i włączenia społecznego (deinstytucjonalizacja), oraz tego, czy Komisja stosuje sankcje w przypadku ich braku.

W trakcie dochodzenia Rzecznik otrzymał uwagi od krajowych rzeczników praw obywatelskich i organizacji społeczeństwa obywatelskiego.  

Rzecznik stwierdziła, że Komisja mogłaby przedstawić jaśniejsze wytyczne dotyczące potrzeby promowania deinstytucjonalizacji w kontekście wykorzystania europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Uznała również, że Komisja może podjąć kroki w celu poprawy monitorowania działań finansowanych z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych oraz że powinna przyjąć bardziej proaktywne podejście do egzekwowania przepisów, zwłaszcza w przypadku obaw, że działania finansowane z europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych są sprzeczne z obowiązkiem promowania deinstytucjonalizacji. Rzecznik wskazała również na potrzebę zachowania szczególnej czujności w odniesieniu do funduszy uruchamianych w ramach Instrumentu na rzecz Odbudowy i Zwiększania Odporności.

Rzecznik zamknęła dochodzenie, przedstawiając dziesięć sugestii mających na celu poprawę wytycznych wydanych przez Komisję i procesu monitorowania. Podkreśliła, że Komisja musi działać szybko, biorąc pod uwagę dodatkowe programy finansowania stworzone w odpowiedzi na pandemię COVID-19, a także niedawne zmiany obowiązujących przepisów.

Rzecznik Praw Obywatelskich rozważy powrót do tej kwestii w przyszłości, aby ocenić postępy.

Skarżący zwrócił się do Komisji Europejskiej z prośbą o zajęcie stanowiska w sprawie istnienia podstawy prawnej do zawieszenia finansowania UE dla Węgier. Skarżył się przed Europejskim Rzecznikiem Praw Obywatelskich, ponieważ Komisja nie odniosła się do tej konkretnej kwestii w swoich odpowiedziach na niego.

Rzecznik zwrócił się do Komisji o udzielenie odpowiedzi na pytanie skarżącego. W swojej odpowiedzi Komisja szczegółowo opisała warunki, które muszą zostać spełnione, aby mogła zawiesić finansowanie dla państw członkowskich w ramach europejskich funduszy strukturalnych i inwestycyjnych. Przedstawiła również szczegółowe informacje na temat proponowanych zmian w przepisach. Rzecznik stwierdził, że odpowiedź Komisji była wystarczająco jasna i wyczerpująca.

Ponieważ Komisja rozstrzygnęła skargę, Rzecznik zamyka sprawę.