Sprawa dotyczyła decyzji Komisji Europejskiej, która przyznała Hiszpanii odstępstwo od przepisu dyrektywy energetycznej. Zasada ta stanowi, że operatorzy systemów przesyłowych nie mogą być właścicielami instalacji magazynowania energii. Decyzja przyznaje odstępstwo od tej zasady w odniesieniu do elektrowni szczytowo-pompowych na Wyspach Kanaryjskich. W skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich stwierdzono, że Komisja błędnie zinterpretowała tę zasadę i że w każdym razie warunki przyznania odstępstwa nie zostały spełnione.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że chociaż skarga nie była bezzasadna, działania Komisji nie stanowiły niewłaściwego administrowania. Rzecznik zasugerowała jednak, że Komisja powinna przypomnieć swoim służbom o znaczeniu angażowania się w sposób merytoryczny i wystarczająco szczegółowy w kontakty z obywatelami, którzy zwracają jej uwagę na uzasadnione i szczegółowe obawy.

Sprawa dotyczyła odmowy udzielenia przez Komisję Europejską publicznego dostępu do wniosku o uznanie projektu wydobycia i przetwarzania minerałów za „projekt strategiczny” na podstawie aktu w sprawie surowców krytycznych oraz związanej z tym oceny Komisji. Komisja uznała, że ujawnienie naruszyłoby interesy handlowe zainteresowanego przedsiębiorstwa, w tym dlatego, że projekt nie został wyznaczony jako projekt strategiczny. Skarżący podniósł między innymi, że za ujawnieniem przemawia nadrzędny interes publiczny, argumentując, że sporne dokumenty mogą zawierać ważne informacje dotyczące środowiska.

Na podstawie kontroli spornych dokumentów przeprowadzonej przez jej zespół dochodzeniowy Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja mogła zasadnie uznać, iż ujawnienie tych dokumentów naruszyłoby interesy handlowe zainteresowanej spółki. Ponadto, chociaż dokumenty zawierają pewne informacje na temat przewidywanych skutków środowiskowych i społecznych projektu, nie było to wystarczające do ustalenia nadrzędnego interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem.

W związku z tym Rzecznik zamknęła dochodzenie, stwierdzając brak niewłaściwego administrowania w odmowie dostępu ze strony Komisji.

Sprawa dotyczyła składu jednej z grup ekspertów Komisji Europejskiej – Grupy Doradczej ds. Przemysłu Platformy Energetycznej UE. Ponieważ członkostwo w tej grupie zarezerwowane jest dla przedstawicieli przemysłu, skarżący, dwie organizacje pozarządowe, obawiali się, że jej skład jest niezrównoważony. Argumentowali oni, że sytuacja ta zapewniła przedsiębiorstwom zajmującym się paliwami kopalnymi uprzywilejowany dostęp do decydentów UE odpowiedzialnych za politykę energetyczną.

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja przedstawiła racjonalne wyjaśnienie konkretnego składu grupy w momencie jej utworzenia, a mianowicie, że potrzebowała specjalistycznego wkładu ze strony zainteresowanych stron z branży w zakresie narzędzia informatycznego opracowanego do ich wyłącznego użytku. To narzędzie informatyczne jest jednak używane od ponad roku i wydaje się, że jego konstrukcja ustabilizowała się. W świetle powyższego oraz szerszego mandatu branżowej grupy doradczej Rzecznik wezwał Komisję do zastanowienia się nad adekwatnością składu grupy. Jest to szczególnie ważne, biorąc pod uwagę fakt, że niektóre elementy omawiane w grupie są obecnie stałym elementem unijnych ram energetycznych. Zaproponowała poprawę, aby rozwiązać ten problem. Rzecznik nie był również przekonany do wyjaśnień przedstawionych przez Komisję w odniesieniu do wykluczenia społeczeństwa obywatelskiego ze statusu obserwatora. Wysunęła drugą sugestię dotyczącą poprawy, aby rozwiązać ten problem.

Rzecznik zamknęła dochodzenie, zwracając się do Komisji o przedstawienie sprawozdania z działań podjętych w następstwie jej sugestii dotyczących ulepszeń.  

Sprawa dotyczyła wniosku o publiczny dostęp do dokumentów dotyczących działalności i członków grupy zadaniowej UE–USA ds. bezpieczeństwa energetycznego. Celem grupy zadaniowej jest dywersyfikacja dostaw energii w Europie i zmniejszenie jej ogólnego zapotrzebowania na energię. W tym celu grupa zadaniowa organizuje spotkania i współpracuje z różnymi zainteresowanymi stronami, w tym z sektorem prywatnym.

Komisja Europejska odmówiła ujawnienia nazw przedsiębiorstw uczestniczących w posiedzeniach grupy zadaniowej. Powołała się przy tym na wyjątki przewidziane w przepisach UE dotyczących publicznego dostępu do dokumentów, argumentując, że ujawnienie mogłoby naruszyć ochronę interesów handlowych i stosunków międzynarodowych.

Rzecznik dokonał przeglądu spornych dokumentów i stwierdził, że nie jest jasne, w jaki sposób ujawnienie nazw spółek miałoby konkretnie i faktycznie naruszyć te interesy.

W związku z tym Rzecznik zaproponował, aby Komisja ponownie oceniła swoje stanowisko w celu zapewnienia znacznie większego dostępu publicznego. Komisja zaakceptowała propozycję rozwiązania i w pełni ujawniła dokumenty. Rzecznik z zadowoleniem przyjęła pozytywną reakcję Komisji na jej propozycję rozwiązania i zamknęła sprawę.