Sprawa dotyczyła nieudzielenia przez Europejski Bank Centralny (EBC) odpowiedniej odpowiedzi na wniosek skarżącego o udzielenie informacji na temat kompetencji EBC do zapewnienia egzekwowania przepisów dotyczących regulacji finansowych i ochrony konsumentów w państwach członkowskich. Rzecznik zwrócił się do EBC o udzielenie skarżącemu szczegółowej odpowiedzi dotyczącej jego roli nadzorczej wobec krajowych banków centralnych, a także roli jednolitego mechanizmu nadzorczego w nadzorowaniu podmiotów prywatnych. EBC udzielił jasnej i wyczerpującej odpowiedzi. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich postanowił zamknąć sprawę.

Sprawa dotyczyła odmowy udzielenia przez Radę Europejską skarżącemu publicznego dostępu do dwóch dokumentów związanych z grupą zadaniową ds. wzmocnienia zarządzania gospodarczego w całej UE w 2010 r. Rada Europejska początkowo twierdziła, że opublikowanie tych dokumentów naruszyłoby ochronę polityki finansowej, pieniężnej lub gospodarczej Unii lub państwa członkowskiego oraz proces decyzyjny instytucji.

Po zapoznaniu się z odnośnymi dokumentami Rzecznik wstępnie uznał, że ich treść nie wydaje się tak wrażliwa, jak twierdziła Rada Europejska, w szczególności biorąc pod uwagę, że dokumenty pochodzą z 2010 r. Następnie Rada Europejska ponownie rozważyła swoją ocenę i przekazała te dwa dokumenty skarżącemu. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Rada Europejska rozstrzygnęła zatem skarżoną sprawę.

Sprawa dotyczyła skargi, że Europejski Bank Centralny nie opublikował, jak to miało miejsce w przeszłości w przypadku niektórych banków centralnych, tabeli wyników dotyczącej przestrzegania przez państwa członkowskie strefy euro tzw. kryteriów konwergencji. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że EBC nie jest zobowiązany do publikowania takiego przeglądu, w szczególności biorąc pod uwagę fakt, że państwa członkowskie są obecnie zobowiązane do przestrzegania różnych kryteriów. Stwierdziła również, że EBC i Komisja Europejska publikują istotne i dostępne informacje statystyczne dotyczące nadzoru rynku. Nie doszło zatem do niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła opóźnienia ze strony Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego (EUNB) w rozpatrzeniu wniosku skarżącego o zbadanie przez EUNB domniemanego naruszenia prawa UE przez estoński Urząd Nadzoru Finansowego. Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i stwierdził, że EUNB był w stanie w przeważającej części uzasadnić opóźnienie. Z tego powodu, a także dlatego, że EUNB przeprosił za opóźnienie i zobowiązał się do usprawnienia swojej procedury, Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania. Ponieważ w toku dochodzenia EUNB ustanowił wewnętrzne terminy rozpatrywania podobnych wniosków, Rzecznik zachęcił go do sformalizowania tych terminów poprzez zmianę swojego regulaminu wewnętrznego. W związku z tym zamknęła sprawę z kolejną uwagą.

Sprawa dotyczyła rzekomo niewystarczającego wyjaśnienia Komisji Europejskiej dotyczącego jej decyzji o niewszczynaniu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Austrii.

Rzecznik Praw Obywatelskich zapytał o tę kwestię, zwracając się do Komisji o dostarczenie dalszych informacji na temat swojej decyzji. W odpowiedzi Komisja wyjaśniła swoje stanowisko. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że przedstawione w ten sposób informacje były spójne, wystarczające i racjonalne. W związku z tym zamknęła sprawę, stwierdzając, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Sprawa dotyczyła odmowy udzielenia przez Europol publicznego dostępu do dokumentu dotyczącego wykonania umowy UE–USA o programie śledzenia środków finansowych należących do terrorystów (TFTP).

Ustalenie przez Rzecznik, czy Europol prawidłowo zastosował odnośne przepisy dotyczące dostępu do jego dokumentów, wymagało zapoznania się z przedmiotowym dokumentem. Europol oświadczył jednak, że nie może zezwolić Rzecznik na wgląd do dokumentu, ponieważ wymagałoby to zgody władz USA, tymczasem władze USA zgody takiej odmówiły. Zgodnie z przyjętymi przez UE i USA „warunkami technicznymi” wykonania umowy o TFTP Stanom Zjednoczonym przysługuje prawo weta wobec udostępniania przez Europol osobom trzecim wszelkich informacji przekazanych przez stronę amerykańską. W przedmiotowym przypadku Stany Zjednoczone wykonały to prawo weta i odmówiły zgody.

Rzecznik odbyła spotkanie z ambasadorem USA przy UE, lecz weto USA zostało podtrzymane. W związku z powyższym, pomimo zapewnienia Rzecznik pełnej współpracy ze strony Europolu, Rzecznik nie była w stanie zbadać dokumentu.

Rzecznik zmuszona była zatem zamknąć dochodzenie. Rzecznik zwróciła się jednak do Parlamentu Europejskiego z prośbą o rozważenie, czy dopuszczalna jest sytuacja, w której umowa z obcym rządem uniemożliwia Rzecznik wykonywanie obowiązków. Rzecznik wskazała w szczególności, że postanowienia zawarte w „warunkach technicznych”, w przeciwieństwie do samej umowy o TFTP, nigdy nie zostały przedstawione do zatwierdzenia Radzie ani Parlamentowi.