Obecny język:
- PL Polski
Tłumaczenie tej strony zostało wygenerowane za pomocą tłumaczenia maszynowego.
Tłumaczenia maszynowe mogą zawierać błędy potencjalnie zmniejszające zrozumiałość i dokładność; Rzecznik Praw Obywatelskich nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek rozbieżności. Aby uzyskać najbardziej wiarygodne informacje i pewność prawną, należy zapoznać się z następującymi informacjami wersja źródłowa na angielski, do której odnośnik znajduje się powyżej.
Więcej informacji można znaleźć w naszej polityce językowej i tłumaczeniowej.
Tłumaczenia maszynowe mogą zawierać błędy potencjalnie zmniejszające zrozumiałość i dokładność; Rzecznik Praw Obywatelskich nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek rozbieżności. Aby uzyskać najbardziej wiarygodne informacje i pewność prawną, należy zapoznać się z następującymi informacjami wersja źródłowa na angielski, do której odnośnik znajduje się powyżej.
Więcej informacji można znaleźć w naszej polityce językowej i tłumaczeniowej.
Projekt zalecenia dla Parlamentu Europejskiego w sprawie skarg 507/98/OV, 515/98/OV, 576/98/OV i 818/98/OV
Zalecenie
Sprawa 507/98/OV - Otwarta Piątek | 04 września 1998 - Zalecenia w sprawie Piątek | 17 grudnia 1999 - Decyzja z Czwartek | 11 maja 2000
(Wykonane zgodnie z art. 3 ust. 6 Statutu Rzecznika Praw Obywatelskich.(1))
Szanowny Panie X,
w dniu 29 kwietnia 1998 r. złożył Pan skargę (818/98/OV) do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą domniemanego braku informacji ze strony Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do konkursu na projekt (nr ref. 96/S 195-116670) robót w budynku Léopold Parlamentu Europejskiego w Brukseli. W dniach, odpowiednio, 5 maja 1998 r. (507/98/OV), 13 maja 1998 r. (515/98/OV) i 1 czerwca 1998 r. (576/98/OV) inne osoby złożyły podobne skargi. W związku z tym postanowiłem przyłączyć się do czterech zarzutów do celów niniejszego dochodzenia.
W dniu 4 września 1998 r. przekazałem skargi przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego. Parlament przesłał swoją opinię w dniu 13 listopada 1998 r., a ja przekazałem ją Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Pan sobie tego życzy. W dniu 31 grudnia 1998 r. otrzymałem uwagi jedynie od skarżących w sprawie 576/98/OV, którzy wcześniej, w dniu 20 września 1998 r., również przesłali dodatkowe informacje. Od Pana i innych skarżących nie otrzymałem uwag do opinii Parlamentu.
Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.
Według skarżących istotne fakty były następujące:
Czterech skarżących przesłało zgłoszenie do konkursu na projekt (nr ref. 96/S 195-116670) wejścia VIP do budynku D1 oraz remontu wejścia między D3 i D1 do budynku Léopold Parlamentu Europejskiego w Brukseli. Konkurs ten został opublikowany w Dzienniku Urzędowym S 195/39 z dnia 8 października 1996 r. Po dokonaniu pierwszej oceny wszystkich zgłoszeń komisja konkursowa konkursu na projekt wybrała 15 architektów/projektantów (w tym czterech skarżących), którzy zostali poproszeni o przedłożenie swoich projektów przed upływem terminu wyznaczonego na dzień 15 stycznia 1997 r. Od tego dnia skarżący nie otrzymali jednak żadnych dalszych informacji na temat wyniku ich wniosków. Trzech z czterech skarżących napisało różne pisma do Parlamentu, wyjaśniając, że wykonali znaczną pracę i ponieśli wydatki na swoje wnioski, ale nie otrzymali odpowiedzi. Na przykład skarżący w sprawie 507/98/OV napisał do Parlamentu w dniach 16 marca, 8 września i 18 listopada 1997 r., wyraźnie prosząc o informacje na temat wyniku wniosku, ale nie otrzymał odpowiedzi.
Rzecznik Praw Obywatelskich został następnie poinformowany przez dwóch skarżących, że dopiero w dniu 17 czerwca 1998 r., tj. 17 miesięcy po terminie składania wniosków, dyrektor generalny administracji Parlamentu poinformował skarżących o ostatecznej decyzji komisji konkursowej, zgodnie z którą żaden z 6 projektów (wybranych spośród 15 wniosków przez komitet doradczy) nie może zostać utrzymany w celu wyznaczenia laureata.
W związku z tym skarżący napisali do Rzecznika, twierdząc, że 1) od dnia 15 stycznia 1997 r. (termin składania wniosków) nie otrzymali żadnych informacji na temat wyniku ich wniosków oraz że 2) Parlament nie odpowiedział na ich pisma z zapytaniem o wyniki ich wniosków.
Opinia Parlamentu W
swojej opinii Parlament zauważył, że opinia komisji konkursowej została wydana w dniu 29 maja 1998 r. i że kandydaci zostali powiadomieni o tej decyzji pismem osobistym. Parlament załączył kopie tych pism.
Parlament wyjaśnił, że opóźnienie w powiadomieniu kandydatów o wynikach konkursu wynikało z czasu potrzebnego komisji konkursowej na podjęcie decyzji, co z kolei wynikało z obciążenia posłów pracą parlamentarną. Parlament zwrócił również uwagę, że niezmienną odpowiedzią administracji na rozmowy telefoniczne kandydatów było to, że ponieważ komisja konkursowa nie zakończyła jeszcze obrad, wyniki konkursu nie mogły jeszcze zostać ujawnione.
Uwagi skarżącego
Rzecznik otrzymał uwagi od skarżącego w sprawie 576/98/OV. Skarżący zauważył, że jest niezadowolony z faktu, że nagrody konkursowe nigdy nie zostały przyznane i że nikt nie otrzymał zamówienia na wykonanie prac. Skarżący uznał za niewystarczającą wymówkę Parlamentu, że jest zbyt zajęty, aby poinformować wnioskodawców. Skarżący zauważył również, że Parlament zmienił harmonogram konkursu i że zasadniczo nie prowadził uczciwej i rozsądnej konkurencji. Skarżący uważał, że Parlament, po przeprowadzeniu konkursu, zdecydował, że nie są wymagane żadne usługi, i wykluczył większość wniosków dotyczących drobnych szczegółów technicznych lub projektowych, aby uniknąć przyznawania nagród.
Rzecznik nie otrzymał żadnych uwag od pozostałych skarżących.
1 Rzekomy brak powiadomienia skarżących w odpowiednim czasie o wyniku ich wniosków
1.1 Skarżący twierdzili, że od dnia 15 stycznia 1997 r. (termin składania wniosków) nie otrzymali żadnych informacji o wyniku ich wniosków. Parlament zauważył, że opóźnienie w powiadomieniu kandydatów o wynikach konkursu wynikało z czasu potrzebnego komisji konkursowej na podjęcie decyzji, co z kolei wynikało z obciążenia posłów pracą parlamentarną.
1.2 Rzecznik zauważa, że art. 3.7 regulaminu konkursu przewiduje, że komisja konkursowa zbierze się w pierwszej kadencji 1997 r. w celu rozpatrzenia kandydatur, po przeprowadzeniu wstępnej analizy przez komisję doradczą. Artykuł 3.9 tego regulaminu przewiduje, że wyniki konkursu zostaną podane do wiadomości publicznej w dniach następujących po decyzji komisji konkursowej.
1.3 Rzecznik zauważa, że w niniejszej sprawie ostateczna decyzja komisji konkursowej o nieutrzymaniu żadnego z 15 projektów w celu wyłonienia laureata została podjęta w dniu 29 maja 1998 r. Decyzja ta została następnie doręczona skarżącym w dniach 17 czerwca 1998 r. i 4 sierpnia 1998 r. Z decyzji komisji konkursowej wynika, że już w dniu 26 marca 1997 r. komisja doradcza uznała, że 9 (w tym 2 skarżących) z 15 projektów nie mogło zostać utrzymanych. Ponadto wydaje się, że w dniu 17 kwietnia 1997 r. komisja konkursowa uznała, że żaden z projektów nie zasługuje ostatecznie na utrzymanie. Wniosek ten został potwierdzony po drugiej ocenie przeprowadzonej przez komisję konkursową w dniu 3 lutego 1998 r.
1.4 Zgodnie z zasadami dobrej administracji wnioskodawcy powinni być w odpowiednim czasie powiadamiani o decyzjach administracji, które mają wpływ na ich interesy. W niniejszej sprawie wydaje się, że skarżący zostali powiadomieni o decyzji komisji konkursowej dopiero 17 lub 19 miesięcy po terminie zgłaszania kandydatur. Rzecznik uważa, że jest to nadmiernie długi okres, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że już w dniu 17 kwietnia 1997 r., tj. zaledwie trzy miesiące po terminie składania wniosków, komisja konkursowa doszła już do wniosku, że żaden z 15 projektów nie może zostać utrzymany.
1.5 Parlament nie przedstawił Rzecznikowi Praw Obywatelskich racjonalnego wyjaśnienia tego opóźnienia, a jedynie odniósł się do obciążenia pracą członków komisji konkursowej. W szczególności Parlament nie wyjaśnił Rzecznikowi, dlaczego komisja konkursowa potrzebowała, po posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 1997 r., na którym stwierdziła, że żaden z 15 projektów nie może zostać utrzymany, kolejnych 13 miesięcy na potwierdzenie tego wniosku. W związku z tym Parlament wprowadził niepotrzebne i nieuzasadnione duże opóźnienie w informowaniu kandydatów o wynikach ich zgłoszeń. Opóźnienie to stanowi przypadek niewłaściwego administrowania. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawia zatem poniższy projekt zalecenia.
2 Zarzucany brak odpowiedzi na pisma skarżących
2.1 Skarżący w sprawach 507/98/OV, 576/98/OV i 817/98/OV twierdzili, że Parlament nie odpowiedział na ich pisma, w których prosili o informacje na temat wyniku ich wniosków. Na przykład skarżący w sprawie 507/98/OV napisał do Parlamentu w dniach 16 marca, 8 września i 18 listopada 1997 r., ale nie otrzymał odpowiedzi. Parlament zauważył jedynie, że administracja odpowiedziała na telefony od kandydatów, że wyniki konkursu nie mogły jeszcze zostać ujawnione.
2.2 Zasady dobrego postępowania administracyjnego wymagają, aby pisma od obywateli do administracji Parlamentu otrzymywały odpowiedź w rozsądnym terminie. W niniejszej sprawie wydaje się, że Parlament nie odpowiedział na poszczególne pisma skarżącego. Parlament nie przedstawił Rzecznikowi Praw Obywatelskich uzasadnionego powodu, dla którego nie mógłby udzielić skarżącym odpowiedzi, ewentualnie wstrzymanej. Brak odpowiedzi stanowi zatem przypadek niewłaściwego administrowania. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawia zatem poniższy projekt zalecenia.
Wniosek
Zgodnie z zasadami dobrej administracji wnioskodawcy powinni być w odpowiednim czasie powiadamiani o decyzjach administracji, które mają wpływ na ich interesy. W niniejszej sprawie wydaje się, że skarżący zostali powiadomieni o decyzji komisji konkursowej dopiero 17 lub 19 miesięcy po terminie zgłaszania kandydatur. Rzecznik uważa, że jest to nadmiernie długi okres, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że już w dniu 17 kwietnia 1997 r., tj. zaledwie trzy miesiące po terminie składania wniosków, komisja konkursowa doszła już do wniosku, że żaden z 15 projektów nie może zostać utrzymany.
Parlament nie przedstawił Rzecznikowi Praw Obywatelskich racjonalnego wyjaśnienia tego opóźnienia, a jedynie odniósł się do obciążenia pracą członków komisji konkursowej. W szczególności Parlament nie wyjaśnił Rzecznikowi, dlaczego komisja konkursowa potrzebowała, po posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 1997 r., na którym stwierdziła, że żaden z 15 projektów nie może zostać utrzymany, kolejnych 13 miesięcy na potwierdzenie tego wniosku. W związku z tym Parlament wprowadził niepotrzebne i nieuzasadnione duże opóźnienie w informowaniu kandydatów o wynikach ich zgłoszeń. Opóźnienie to stanowi przypadek niewłaściwego administrowania.
Zasady dobrego postępowania administracyjnego wymagają również, aby pisma od obywateli do administracji Parlamentu otrzymywały odpowiedź w rozsądnym terminie. W niniejszej sprawie wydaje się, że Parlament nie odpowiedział na poszczególne pisma skarżących. Parlament nie przedstawił Rzecznikowi żadnego ważnego powodu, dla którego nie mógłby udzielić skarżącym odpowiedzi, a ostatecznie wstrzymać się z jej udzieleniem. Brak odpowiedzi stanowi zatem przypadek niewłaściwego administrowania.
W świetle tych wniosków i biorąc pod uwagę, że nie było możliwe znalezienie polubownego rozwiązania między stronami w tych kwestiach, Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawia Parlamentowi Europejskiemu następujący projekt zalecenia:
Europejski zostanie poinformowany o tym projekcie zalecenia. Zgodnie z art. 3 ust. 6 Statutu Rzecznika Praw Obywatelskich Parlament przesyła szczegółową opinię w terminie trzech miesięcy. Szczegółowa opinia mogłaby polegać na przyjęciu zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich i opisie środków podjętych w celu wdrożenia zalecenia.
Przewodnicząca Parlamentu Europejskiego zostanie również poinformowana o tej decyzji.
Z poważaniem,
Jacobie SÖDERMANIE
Strasburg, 17 grudnia 1999 r.
Szanowny Panie X,
w dniu 29 kwietnia 1998 r. złożył Pan skargę (818/98/OV) do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą domniemanego braku informacji ze strony Parlamentu Europejskiego w odniesieniu do konkursu na projekt (nr ref. 96/S 195-116670) robót w budynku Léopold Parlamentu Europejskiego w Brukseli. W dniach, odpowiednio, 5 maja 1998 r. (507/98/OV), 13 maja 1998 r. (515/98/OV) i 1 czerwca 1998 r. (576/98/OV) inne osoby złożyły podobne skargi. W związku z tym postanowiłem przyłączyć się do czterech zarzutów do celów niniejszego dochodzenia.
W dniu 4 września 1998 r. przekazałem skargi przewodniczącemu Parlamentu Europejskiego. Parlament przesłał swoją opinię w dniu 13 listopada 1998 r., a ja przekazałem ją Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Pan sobie tego życzy. W dniu 31 grudnia 1998 r. otrzymałem uwagi jedynie od skarżących w sprawie 576/98/OV, którzy wcześniej, w dniu 20 września 1998 r., również przesłali dodatkowe informacje. Od Pana i innych skarżących nie otrzymałem uwag do opinii Parlamentu.
Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.
Skargi
Według skarżących istotne fakty były następujące:
Czterech skarżących przesłało zgłoszenie do konkursu na projekt (nr ref. 96/S 195-116670) wejścia VIP do budynku D1 oraz remontu wejścia między D3 i D1 do budynku Léopold Parlamentu Europejskiego w Brukseli. Konkurs ten został opublikowany w Dzienniku Urzędowym S 195/39 z dnia 8 października 1996 r. Po dokonaniu pierwszej oceny wszystkich zgłoszeń komisja konkursowa konkursu na projekt wybrała 15 architektów/projektantów (w tym czterech skarżących), którzy zostali poproszeni o przedłożenie swoich projektów przed upływem terminu wyznaczonego na dzień 15 stycznia 1997 r. Od tego dnia skarżący nie otrzymali jednak żadnych dalszych informacji na temat wyniku ich wniosków. Trzech z czterech skarżących napisało różne pisma do Parlamentu, wyjaśniając, że wykonali znaczną pracę i ponieśli wydatki na swoje wnioski, ale nie otrzymali odpowiedzi. Na przykład skarżący w sprawie 507/98/OV napisał do Parlamentu w dniach 16 marca, 8 września i 18 listopada 1997 r., wyraźnie prosząc o informacje na temat wyniku wniosku, ale nie otrzymał odpowiedzi.
Rzecznik Praw Obywatelskich został następnie poinformowany przez dwóch skarżących, że dopiero w dniu 17 czerwca 1998 r., tj. 17 miesięcy po terminie składania wniosków, dyrektor generalny administracji Parlamentu poinformował skarżących o ostatecznej decyzji komisji konkursowej, zgodnie z którą żaden z 6 projektów (wybranych spośród 15 wniosków przez komitet doradczy) nie może zostać utrzymany w celu wyznaczenia laureata.
W związku z tym skarżący napisali do Rzecznika, twierdząc, że 1) od dnia 15 stycznia 1997 r. (termin składania wniosków) nie otrzymali żadnych informacji na temat wyniku ich wniosków oraz że 2) Parlament nie odpowiedział na ich pisma z zapytaniem o wyniki ich wniosków.
WNIOSEK
Opinia Parlamentu W
swojej opinii Parlament zauważył, że opinia komisji konkursowej została wydana w dniu 29 maja 1998 r. i że kandydaci zostali powiadomieni o tej decyzji pismem osobistym. Parlament załączył kopie tych pism.
Parlament wyjaśnił, że opóźnienie w powiadomieniu kandydatów o wynikach konkursu wynikało z czasu potrzebnego komisji konkursowej na podjęcie decyzji, co z kolei wynikało z obciążenia posłów pracą parlamentarną. Parlament zwrócił również uwagę, że niezmienną odpowiedzią administracji na rozmowy telefoniczne kandydatów było to, że ponieważ komisja konkursowa nie zakończyła jeszcze obrad, wyniki konkursu nie mogły jeszcze zostać ujawnione.
Uwagi skarżącego
Rzecznik otrzymał uwagi od skarżącego w sprawie 576/98/OV. Skarżący zauważył, że jest niezadowolony z faktu, że nagrody konkursowe nigdy nie zostały przyznane i że nikt nie otrzymał zamówienia na wykonanie prac. Skarżący uznał za niewystarczającą wymówkę Parlamentu, że jest zbyt zajęty, aby poinformować wnioskodawców. Skarżący zauważył również, że Parlament zmienił harmonogram konkursu i że zasadniczo nie prowadził uczciwej i rozsądnej konkurencji. Skarżący uważał, że Parlament, po przeprowadzeniu konkursu, zdecydował, że nie są wymagane żadne usługi, i wykluczył większość wniosków dotyczących drobnych szczegółów technicznych lub projektowych, aby uniknąć przyznawania nagród.
Rzecznik nie otrzymał żadnych uwag od pozostałych skarżących.
DECYZJA
1 Rzekomy brak powiadomienia skarżących w odpowiednim czasie o wyniku ich wniosków
1.1 Skarżący twierdzili, że od dnia 15 stycznia 1997 r. (termin składania wniosków) nie otrzymali żadnych informacji o wyniku ich wniosków. Parlament zauważył, że opóźnienie w powiadomieniu kandydatów o wynikach konkursu wynikało z czasu potrzebnego komisji konkursowej na podjęcie decyzji, co z kolei wynikało z obciążenia posłów pracą parlamentarną.
1.2 Rzecznik zauważa, że art. 3.7 regulaminu konkursu przewiduje, że komisja konkursowa zbierze się w pierwszej kadencji 1997 r. w celu rozpatrzenia kandydatur, po przeprowadzeniu wstępnej analizy przez komisję doradczą. Artykuł 3.9 tego regulaminu przewiduje, że wyniki konkursu zostaną podane do wiadomości publicznej w dniach następujących po decyzji komisji konkursowej.
1.3 Rzecznik zauważa, że w niniejszej sprawie ostateczna decyzja komisji konkursowej o nieutrzymaniu żadnego z 15 projektów w celu wyłonienia laureata została podjęta w dniu 29 maja 1998 r. Decyzja ta została następnie doręczona skarżącym w dniach 17 czerwca 1998 r. i 4 sierpnia 1998 r. Z decyzji komisji konkursowej wynika, że już w dniu 26 marca 1997 r. komisja doradcza uznała, że 9 (w tym 2 skarżących) z 15 projektów nie mogło zostać utrzymanych. Ponadto wydaje się, że w dniu 17 kwietnia 1997 r. komisja konkursowa uznała, że żaden z projektów nie zasługuje ostatecznie na utrzymanie. Wniosek ten został potwierdzony po drugiej ocenie przeprowadzonej przez komisję konkursową w dniu 3 lutego 1998 r.
1.4 Zgodnie z zasadami dobrej administracji wnioskodawcy powinni być w odpowiednim czasie powiadamiani o decyzjach administracji, które mają wpływ na ich interesy. W niniejszej sprawie wydaje się, że skarżący zostali powiadomieni o decyzji komisji konkursowej dopiero 17 lub 19 miesięcy po terminie zgłaszania kandydatur. Rzecznik uważa, że jest to nadmiernie długi okres, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że już w dniu 17 kwietnia 1997 r., tj. zaledwie trzy miesiące po terminie składania wniosków, komisja konkursowa doszła już do wniosku, że żaden z 15 projektów nie może zostać utrzymany.
1.5 Parlament nie przedstawił Rzecznikowi Praw Obywatelskich racjonalnego wyjaśnienia tego opóźnienia, a jedynie odniósł się do obciążenia pracą członków komisji konkursowej. W szczególności Parlament nie wyjaśnił Rzecznikowi, dlaczego komisja konkursowa potrzebowała, po posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 1997 r., na którym stwierdziła, że żaden z 15 projektów nie może zostać utrzymany, kolejnych 13 miesięcy na potwierdzenie tego wniosku. W związku z tym Parlament wprowadził niepotrzebne i nieuzasadnione duże opóźnienie w informowaniu kandydatów o wynikach ich zgłoszeń. Opóźnienie to stanowi przypadek niewłaściwego administrowania. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawia zatem poniższy projekt zalecenia.
2 Zarzucany brak odpowiedzi na pisma skarżących
2.1 Skarżący w sprawach 507/98/OV, 576/98/OV i 817/98/OV twierdzili, że Parlament nie odpowiedział na ich pisma, w których prosili o informacje na temat wyniku ich wniosków. Na przykład skarżący w sprawie 507/98/OV napisał do Parlamentu w dniach 16 marca, 8 września i 18 listopada 1997 r., ale nie otrzymał odpowiedzi. Parlament zauważył jedynie, że administracja odpowiedziała na telefony od kandydatów, że wyniki konkursu nie mogły jeszcze zostać ujawnione.
2.2 Zasady dobrego postępowania administracyjnego wymagają, aby pisma od obywateli do administracji Parlamentu otrzymywały odpowiedź w rozsądnym terminie. W niniejszej sprawie wydaje się, że Parlament nie odpowiedział na poszczególne pisma skarżącego. Parlament nie przedstawił Rzecznikowi Praw Obywatelskich uzasadnionego powodu, dla którego nie mógłby udzielić skarżącym odpowiedzi, ewentualnie wstrzymanej. Brak odpowiedzi stanowi zatem przypadek niewłaściwego administrowania. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawia zatem poniższy projekt zalecenia.
Wniosek
Zgodnie z zasadami dobrej administracji wnioskodawcy powinni być w odpowiednim czasie powiadamiani o decyzjach administracji, które mają wpływ na ich interesy. W niniejszej sprawie wydaje się, że skarżący zostali powiadomieni o decyzji komisji konkursowej dopiero 17 lub 19 miesięcy po terminie zgłaszania kandydatur. Rzecznik uważa, że jest to nadmiernie długi okres, zwłaszcza biorąc pod uwagę, że już w dniu 17 kwietnia 1997 r., tj. zaledwie trzy miesiące po terminie składania wniosków, komisja konkursowa doszła już do wniosku, że żaden z 15 projektów nie może zostać utrzymany.
Parlament nie przedstawił Rzecznikowi Praw Obywatelskich racjonalnego wyjaśnienia tego opóźnienia, a jedynie odniósł się do obciążenia pracą członków komisji konkursowej. W szczególności Parlament nie wyjaśnił Rzecznikowi, dlaczego komisja konkursowa potrzebowała, po posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 1997 r., na którym stwierdziła, że żaden z 15 projektów nie może zostać utrzymany, kolejnych 13 miesięcy na potwierdzenie tego wniosku. W związku z tym Parlament wprowadził niepotrzebne i nieuzasadnione duże opóźnienie w informowaniu kandydatów o wynikach ich zgłoszeń. Opóźnienie to stanowi przypadek niewłaściwego administrowania.
Zasady dobrego postępowania administracyjnego wymagają również, aby pisma od obywateli do administracji Parlamentu otrzymywały odpowiedź w rozsądnym terminie. W niniejszej sprawie wydaje się, że Parlament nie odpowiedział na poszczególne pisma skarżących. Parlament nie przedstawił Rzecznikowi żadnego ważnego powodu, dla którego nie mógłby udzielić skarżącym odpowiedzi, a ostatecznie wstrzymać się z jej udzieleniem. Brak odpowiedzi stanowi zatem przypadek niewłaściwego administrowania.
W świetle tych wniosków i biorąc pod uwagę, że nie było możliwe znalezienie polubownego rozwiązania między stronami w tych kwestiach, Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawia Parlamentowi Europejskiemu następujący projekt zalecenia:
- Parlament powinien, w ramach dobrego postępowania administracyjnego, przeprosić skarżących za nieuzasadnioną zwłokę w poinformowaniu ich o wynikach konkursu oraz za nieudzielenie odpowiedzi na różne pisma skarżących, w których wyraźnie zwrócili się oni o informacje na temat wyników konkursu.
Europejski zostanie poinformowany o tym projekcie zalecenia. Zgodnie z art. 3 ust. 6 Statutu Rzecznika Praw Obywatelskich Parlament przesyła szczegółową opinię w terminie trzech miesięcy. Szczegółowa opinia mogłaby polegać na przyjęciu zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich i opisie środków podjętych w celu wdrożenia zalecenia.
Przewodnicząca Parlamentu Europejskiego zostanie również poinformowana o tej decyzji.
Z poważaniem,
Jacobie SÖDERMANIE
(1) Decyzja 94/262 Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 1994 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich, Dz.U. L 113 z 1994 r., s. 15.