Nie można racjonalnie przewidzieć, że poufna wymiana argumentów między Komisją a państwem członkowskim będzie zawsze bardziej sprzyjać rozwiązaniu naruszenia niż przejrzysta dyskusja na temat różnych punktów widzenia i interesów prawnych. Wręcz przeciwnie, można sobie wyobrazić postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, w których publiczne ujawnienie różnych wymienianych opinii i argumentów, właśnie ze względu na silne zaangażowanie opinii publicznej i społeczeństwa obywatelskiego, zarówno krajowego, jak i europejskiego, mogłoby faktycznie sprzyjać lub ułatwiać zakończenie naruszenia. Można nawet racjonalnie przypuszczać, że publiczne ujawnienie dokumentów w postępowaniach w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego, w których zagrożone są kwestie środowiskowe, prawdopodobnie byłoby jedną z tych sytuacji. Prawdopodobne jest, że z myślą o dostosowaniu ustawodawstwa państw członkowskich do prawa UE zaangażowanie społeczeństwa obywatelskiego i opinii publicznej byłoby bardzo korzystne. Ogólne i ogólne twierdzenie, że publiczne ujawnienie dokumentów wymienianych w ramach postępowań w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego zawsze zaszkodzi celowi tego postępowania (który jest chronionym interesem w art. 4 ust. 2 tiret trzecie), wydaje się zbyt ogólne, a zatem może być rozumiane jako czysto hipotetyczne.