FOR PREVIEWING & TESTING PURPOSES ONLY.
This notification will disappear once the page will be published.
This link is available for less than 30 minutes.
  • ‎‎Zrozumiałe
  • Rozmiar tekstu

Chcieliby Państwo wnieść skargę przeciwko instytucji lub organowi UE?

Obecny język: 
  • Polski
Język źródłowy: 
Dostępne języki: 
Tłumaczenie tej strony zostało wygenerowane za pomocą tłumaczenia maszynowego.
Tłumaczenia maszynowe mogą zawierać błędy potencjalnie zmniejszające zrozumiałość i dokładność; Rzecznik Praw Obywatelskich nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek rozbieżności. Aby uzyskać najbardziej wiarygodne informacje i pewność prawną, należy zapoznać się z następującymi informacjami wersja źródłowa na angielski, do której odnośnik znajduje się powyżej.
Więcej informacji można znaleźć w naszej polityce językowej i tłumaczeniowej.

Decyzja w sprawie 515/2016/JAP dotyczącej oceny próbnej pracownika zatrudnionego na czas określony przez Europejski Urząd Wsparcia w dziedzinie Azylu

Sprawa dotyczyła oceny okresu próbnego pracownika zatrudnionego na czas określony w Europejskim Urzędzie Wsparcia w dziedzinie Azylu (EASO). Skarżąca, która została zwolniona pod koniec okresu próbnego, argumentowała, że w jej ocenie wystąpiło szereg uchybień proceduralnych. Ponadto EASO nie odpowiedział na jej zażalenia złożone na podstawie regulaminu pracowniczego UE.

Rzecznik Praw Obywatelskich zbadał tę kwestię i zwrócił się do EASO o udzielenie odpowiedzi na skargi. Stwierdziła, że EASO podjął niezbędne kroki w celu zapewnienia bezstronnej oceny okresu próbnego skarżącego i przestrzegał prawa skarżącego do bycia wysłuchanym przed podjęciem ostatecznej decyzji w sprawie jego dalszego zatrudnienia. Rzecznik zamknął zatem sprawę.

Okoliczności powstania skargi

1. Wiosną 2015 r. skarżący wstąpił do Europejskiego Urzędu Wsparcia w dziedzinie Azylu („EASO”) jako pracownik zatrudniony na czas określony. Następnie odbył dziewięciomiesięczny okres próbny. Skarżąca otrzymała opis stanowiska pracy w momencie jej rekrutacji, ale szczegółowe cele jej pracy zostały uzgodnione dopiero później, w trakcie jej okresu próbnego. W okresie próbnym oceniający i administracja skarżącej przeprowadzili szereg dyskusji na temat jej wyników i podzielili się swoimi opiniami na temat jej pracy.

2. Pod koniec okresu próbnego skarżąca otrzymała kopię pierwszego projektu sprawozdania z okresu próbnego („sprawozdanie”), w którym zalecono jej zwolnienie przed końcem okresu próbnego. Skarżąca była zdania, że w ocenie jej wyników wystąpiły nieprawidłowości proceduralne i niedociągnięcia. W związku z tym złożyła ona do EASO dwa zażalenia dotyczące procesu oceny na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego [1].

3. Na ponad miesiąc przed zakończeniem okresu próbnego skarżąca została poinformowana o wynikach sprawozdania końcowego. Na podstawie oceny jej wyników jako niezadowalających oceniający zalecił rozwiązanie umowy ze skarżącą z końcem okresu próbnego. 

4. Zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami oraz w celu poszanowania jej prawa do bycia wysłuchaną EASO zaproponował skarżącej spotkanie z dyrektorem wykonawczym, który podejmie ostateczną decyzję w sprawie jej zatrudnienia. Dyrektor wykonawczy, którego kadencja dobiegała końca, nie był jednak w stanie spotkać się ze skarżącym przed końcem kadencji. W związku z tym EASO zbadał możliwość zorganizowania spotkania z członkiem zarządu. Jednak ze względu na krótki termin żaden z członków nie był dostępny. Po odejściu dyrektora wykonawczego zarząd EASO wybrał szefa administracji na pełniącego obowiązki dyrektora wykonawczego.

5. Następnie p.o. dyrektor wykonawczy, który wcześniej był oceniającym skarżącego, postanowił nie przesłuchiwać samego skarżącego, aby uniknąć konfliktu interesów. Zamiast tego przekazał „uprawnienia organu powołującego [2]” na okres próbny skarżącego kierownikowi Centrum Szkoleń EASO („p.o. organ powołujący”), a następnie drugiemu najwyższemu rangą pracownikowi EASO.

6. Skarżący był niezadowolony ze sposobu prowadzenia procesu sprawozdawczego. W związku z tym złożyła nowe zażalenie na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego dotyczące decyzji p.o. dyrektora wykonawczego o przekazaniu jego uprawnień, powtarzając jednocześnie swoje wcześniejsze zastrzeżenia. Stwierdziła, że została potraktowana niesprawiedliwie i że wystąpiły uchybienia proceduralne w sprawozdawczości i ocenie okresu próbnego. Jej zdaniem decyzja p.o. dyrektora wykonawczego o przekazaniu uprawnień organu powołującego została „sfałszowana”. W szczególności podniosła ona, że dokument dotyczący decyzji został sfałszowany i zmanipulowany.

7. Po spotkaniu w ramach dialogu ze skarżącą p.o. organ powołujący zalecił jej zwolnienie. Zgodnie z art. 14 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej (zwanych dalej "WZIP") i na cztery dni przed wygaśnięciem umowy o pracę skarżąca została poinformowana, że jej okres próbny zakończył się niepowodzeniem, i otrzymała kopię decyzji o rozwiązaniu stosunku pracy.

8. Następnie skarżący złożył kolejną skargę na podstawie art. 90 ust. 2 dotyczącą decyzji o zwolnieniu. Skarga ta, wraz z wcześniejszymi skargami do EASO, pozostała bez odpowiedzi, gdy w dniu 4 kwietnia 2016 r. skarżący zwrócił się do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

Dochodzenie

9. Rzecznik Praw Obywatelskich wszczął dochodzenie w sprawie nieudzielenia przez EASO odpowiedzi na skargi złożone przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2, a także w sprawie domniemanych niedociągnięć w rozpatrywaniu jego oceny. 

10. W trakcie dochodzenia Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do skarżącego o dodatkowe dokumenty, zwrócił się do EASO o wyjaśnienia, a także zapoznał się z aktami EASO.

Brak odpowiedzi na skargi złożone przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2

Argumenty przedstawione przez skarżącego i instytucję

11. Skarżący dostarczył kopie skarg złożonych do EASO, na które nie udzielono odpowiedzi pomimo szeregu przypomnień. W swoich bezpośrednich kontaktach ze skarżącą EASO zapewnił ją, że udzieli odpowiedzi w ustawowym terminie czterech miesięcy.

12. W swojej odpowiedzi, po wszczęciu dochodzenia przez Rzecznika, EASO zauważył, że regulamin pracowniczy wyraźnie stanowi, iż brak odpowiedzi stanowi dorozumiane odrzucenie. Wyjaśniła również, że niektóre skargi były przedwczesne, o czym już wcześniej poinformowała skarżącego, lub niedopuszczalne. EASO odpowiedział jednak następnie na wszystkie zarzuty, które skarżąca podniosła w swoich skargach na podstawie art. 90 ust. 2.  

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

13. Artykuł 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego stanowi, że brak odpowiedzi w terminie czterech miesięcy stanowi dorozumianą decyzję odmowną i umożliwia skarżącemu złożenie skargi do Sądu. Rzecznik konsekwentnie uważa jednak, że dobrą praktyką administracyjną jest udzielanie pisemnej odpowiedzi na takie skargi.

14. EASO przedstawił skarżącej szczegółowe wyjaśnienie powodów, dla których uznał niektóre z jej skarg za przedwczesne lub niedopuszczalne.

15. Ponadto Rzecznik zauważa, że EASO odpowiedział już na wszystkie skargi złożone przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 i zajął się poruszonymi w nich kwestiami. Z zadowoleniem przyjmuje również fakt, że EASO odpowiedział na ostatnią skargę skarżącego w terminie czterech miesięcy. W związku z tym Rzecznik uważa, że EASO rozstrzygnął ten aspekt sprawy i że nie ma powodów do kontynuowania tego aspektu dochodzenia.

Niedociągnięcia proceduralne w procesie sprawozdawczym

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

16. Skarżący przedstawił szereg argumentów potwierdzających, które

EASO obszernie odniósł się w swoich odpowiedziach na skargi skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2, a także w dalszej korespondencji z Rzecznikiem Praw Obywatelskich.

(i) argumenty, że kilka przepisów przewodnika EASO dotyczącego oceny personelu na okresie próbnym („przewodnik”)[3] było niezgodnych z warunkami zatrudnienia innych pracowników oraz (ii) że nie przestrzegano innych przepisów przewodnika EASO;

17. EASO stwierdził, że w okresie, w którym przeprowadzano ocenę okresu próbnego, istniała niespójność między jego przewodnikiem a art. 14 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej [4]. Wskazała, że przewodnik został zaktualizowany w dniu 30 listopada 2015 r. Ponadto EASO argumentował, że przepisy warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej zostały prawidłowo zastosowane w przypadku skarżącego.

18. Jeśli chodzi o niezgodność przewodnika z zasadami warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje fakt, że wszelkie rozbieżności zostały usunięte i że przewodnik właściwie odzwierciedla obecnie przepisy art. 14 i 84 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej.

19. Rzecznik zauważa, że skarżącej wyznaczono termin wyznaczony przez WZIP (8 dni roboczych) na przedstawienie uwag do sprawozdania z okresu próbnego, które zostało sfinalizowane ponad miesiąc przed końcem okresu próbnego. Skorzystała ona również z możliwości odbycia spotkania w ramach dialogu z organem powołującym i została bez zbędnej zwłoki powiadomiona o decyzji w sprawie rozwiązania jej umowy. Ponadto została dobrze poinformowana o procedurze przewidzianej w warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej i uzgodniła z administracją kolejne kroki.

20. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdza, że czynności proceduralne podjęte w sprawie skarżącego odpowiadały czynnościom przewidzianym w warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej. W odniesieniu do argumentu skarżącego, że przewodnik nie był przestrzegany, kontrola wykazała, że chociaż nie zastosowano wszystkich zasad określonych w przewodniku, ogólna obsługa procesu sprawozdawczego była zadowalająca. Ponieważ EASO przestrzegał zasad określonych w warunkach zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej, przestrzegając praw skarżącego, Rzecznik Praw Obywatelskich nie znajduje podstaw do dalszego rozpatrywania tej sprawy.

(iii) argument, że cele skarżącego w zakresie zatrudnienia zostały uzgodnione dopiero 2 miesiące przed końcem okresu próbnego;

21. EASO stwierdził, że skarżący otrzymał opis stanowiska pracy natychmiast po zatrudnieniu. Jej oceniający zmienił się jednak w trakcie okresu próbnego (po półtora miesiąca). EASO stwierdził również, że cele skarżącego w zakresie zatrudnienia zostały ostatecznie sfinalizowane na początku czwartego miesiąca jego okresu próbnego, po wielu dyskusjach. Ponadto EASO stwierdził, że oceniająca przeprowadziła szereg rozmów ze skarżącą w okresie próbnym. Regularnie wymieniano się informacjami i wielokrotnie przekazywano informacje zwrotne.

22. Kontrola Rzecznika Praw Obywatelskich i wyjaśnienia przedstawione przez EASO potwierdzają, że cele zawodowe skarżącej zostały zatwierdzone w czwartym miesiącu jej okresu próbnego (a nie, jak początkowo twierdziła, 2 miesiące przed końcem). Uzgodnione cele nie zostały jednak podpisane przez skarżącego na tym etapie. Zgodnie z przewodnikiem [5] cele w zakresie zatrudnienia powinny były zostać określone na początku okresu próbnego. EASO wykazał jednak, że dołożył rozsądnych starań, aby wcześniej uzgodnić ze skarżącą cele związane z jej pracą. Odniosła się również do opóźnienia spowodowanego zmianą oceniającego skarżącego.

23. Byłoby lepiej, gdyby EASO działał zgodnie z wymogami swojego wewnętrznego przewodnika i wyznaczył cele w zakresie zatrudnienia na początku okresu próbnego. Byłoby również lepiej, gdyby wcześniej uzyskała podpis skarżącego na uzgodnionych celach. Cele były jednak powiązane z opisem stanowiska pracy i wydaje się, że skarżąca wykonywała swoje obowiązki na tej podstawie. Chociaż procedura ustalania i uzgadniania celów w zakresie zatrudnienia mogłaby być lepsza, Rzecznik Praw Obywatelskich nie uważa, aby stanowiło to niewłaściwe administrowanie w danych okolicznościach. Rzecznik przedstawi jednak propozycję poprawy w tym zakresie. 

(iv) argumenty, że EASO zatwierdził decyzję o przekazaniu uprawnień organu powołującego oraz że nieupoważniona osoba rozwiązała umowę ze skarżącym

24. EASO nie zgodził się ze stanowiskiem skarżącego, że dokument zawierający decyzję o przekazaniu uprawnień organu powołującego został „sfałszowany”. Skarżąca została poinformowana o przekazaniu uprawnień przez organ powołujący w odniesieniu do jej okresu próbnego następnego dnia po jego zatwierdzeniu. Otrzymała również wersję papierową decyzji wydanej na jej wniosek.

25. Rzecznik zauważa, że w świetle powołania oceniającego skarżącego na stanowisko p.o. dyrektora wykonawczego EASO prawidłowo uniknął potencjalnego konfliktu interesów. Rzecznik zgadza się, że było to konieczne, aby zapewnić bezstronność oceny skarżącego. Skarżąca nie przedstawiła żadnych przekonujących argumentów na poparcie swojego stanowiska, zgodnie z którym działający organ powołujący nie był uprawniony do wykonywania swoich uprawnień dyskrecjonalnych w odniesieniu do oceny jej wyników.

26. Skarżąca nie przedstawiła również przekonujących argumentów ani dowodów na to, że EASO „sfałszował” niektóre dokumenty związane z procesem jej oceny. Zdaniem Rzecznika fakt opóźnienia w zarejestrowaniu decyzji o przekazaniu uprawnień nie stanowi dowodu nadużycia. Podczas kontroli dokumentów EASO przedstawił racjonalne wyjaśnienie tego opóźnienia, które było związane z ówczesną restrukturyzacją Urzędu. Ponadto skarżący został skutecznie powiadomiony o decyzji następnego dnia po jej podjęciu. Natychmiast po tym EASO podjął kilka prób zorganizowania spotkania w ramach dialogu ze skarżącym. O celu spotkania i statusie pełniącego obowiązki organu powołującego została ona wyraźnie poinformowana.

(v) argument, że sugestia skarżącego dotycząca przedłużenia okresu próbnego została niesłusznie odrzucona

27. EASO stwierdził, że działający organ powołujący skorzystał ze swoich uprawnień dyskrecjonalnych w odniesieniu do okresu próbnego skarżącego. Pełniący obowiązki organ powołujący odrzucił sugestię skarżącej, aby przedłużyć jej okres próbny. Pełniący obowiązki organ powołujący uwzględnił uwagi zawarte w sprawozdaniu dotyczącym jej okresu próbnego, zalecenie jej oceniającego oraz uwagi skarżącej podczas spotkania w ramach dialogu przed podjęciem ostatecznej decyzji w sprawie rozwiązania z nią stosunku pracy.

28. EASO stwierdził również, że p.o. dyrektor wykonawczy podjął decyzję o przekazaniu uprawnień organu powołującego w konkretnym przypadku okresu próbnego skarżącego w celu zapewnienia bezstronnego procesu odwoławczego i zgodności z zasadami dobrej administracji. Miało to na celu zapobieżenie wszelkim konfliktom interesów i zagwarantowanie skarżącemu bezstronnego procesu decyzyjnego. Ponadto EASO zauważył, że skarżąca zwróciła się do urzędującego organu powołującego o przedłużenie jej okresu próbnego o 6 miesięcy. W ten sposób skarżąca przyznała działającemu organowi powołującemu prawo do podjęcia decyzji w sprawie jej okresu próbnego.

29. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdza, że EASO działał według własnego uznania, gdy nie zgodził się na przedłużenie okresu próbnego skarżącego. Zgodnie z art. 14 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej takie przedłużenia są ograniczone do wyjątkowych okoliczności [6]. W aktach sprawy nie ma dowodów na istnienie takich okoliczności. 

(vi) argument, że EASO niesłusznie odrzucił liczne wnioski skarżącej o jednomiesięczne wypowiedzenie jej decyzji o zwolnieniu

30. EASO stwierdził, że zgodnie z art. 14 ust. 2 WZIP pracownikowi zatrudnionemu na czas określony na okres próbny przysługuje miesięczne wypowiedzenie tylko wtedy, gdy jego stosunek pracy ma zostać rozwiązany przed zakończeniem okresu próbnego. Ponieważ zatrudnienie skarżącego zostało zakończone z końcem okresu próbnego, EASO uznał, że nie jest zobowiązany do wypowiedzenia skarżącemu rozwiązania stosunku pracy przed zakończeniem okresu próbnego.

31. WZIP nie przewidują okresu wypowiedzenia dla członków personelu tymczasowego, których zatrudnienie ma zostać zakończone z końcem okresu próbnego. Biorąc jednak pod uwagę znaczenie tej kwestii dla danego członka personelu, właściwe byłoby poinformowanie go bez zbędnej zwłoki o rozwiązaniu umowy. Wyjaśnienie EASO w tym przypadku jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Ponadto Rzecznik zauważa, że EASO bez zbędnej zwłoki poinformował skarżącego o rozwiązaniu umowy.

(vii) argument, że EASO nie przekazał skarżącemu pierwotnej decyzji o zakończeniu zatrudnienia, lecz kopię

32. EASO stwierdził, że skarżąca otrzymała elektroniczną wersję decyzji, a kopia w formie papierowej została jej doręczona zwykłą pocztą w dniu 18 stycznia 2016 r. „po pierwszej nieudanej próbie doręczenia (...) w grudniu 2015 r.”.

33. Skarżący przesłał elektroniczną kopię tej decyzji do Biura Rzecznika Praw Obywatelskich. Wydaje się, że decyzja jest dokumentem urzędowym, z drukowanym papierem firmowym, numerem referencyjnym i podpisem elektronicznym urzędującego organu powołującego. Rzecznik zwraca uwagę, że argument skarżącego jest niejasny, biorąc pod uwagę, że decyzja została przygotowana w formie elektronicznej. EASO przedstawił uzasadnione wyjaśnienie swoich starań o dostarczenie skarżącemu zarówno kopii elektronicznej, jak i papierowej. Rzecznik wyraża zatem zadowolenie, że EASO przekazał swoją decyzję skarżącemu w zadowalający sposób.

(viii) argument, że skarżący został potraktowany niesprawiedliwie

34. Ponadto Rzecznik Praw Obywatelskich nie znajduje niczego na poparcie argumentu skarżącej, że EASO potraktował ją niesprawiedliwie. Z materiałów zawartych w aktach sprawy nie wynika, że skarżący był niesprawiedliwie traktowany w trakcie procesu sprawozdawczego w okresie próbnym.

35. Podsumowując, Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że dalsze dochodzenia prowadzone przez nią nie są uzasadnione. Rzecznik Praw Obywatelskich postanowił zatem zamknąć sprawę i w związku z tym zasugerować EASO poprawę.

Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka ją następującym wnioskiem i sugestiami dotyczącymi usprawnień [7]:

EASO rozstrzygnął aspekt proceduralny skargi (brak odpowiedzi).

Dalsze badania pozostałych aspektów skargi nie są uzasadnione.

Sugestia poprawy

EASO powinien działać zgodnie z wymogiem określonym w jego przewodniku dotyczącym oceny pracowników na okresie próbnym, aby bez zbędnej zwłoki określić cele w zakresie zatrudnienia nowych pracowników.

Skarżący i EASO zostaną poinformowani o tej decyzji.

Emily O'Reilly

Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich

Strasburg, 28 kwietnia 2017 r.

 

 

[1] 2. Każda osoba, do której stosuje się niniejszy regulamin pracowniczy, może złożyć do organu powołującego zażalenie na akt niekorzystny, w przypadku gdy organ ten podjął decyzję lub nie przyjął środka przewidzianego w regulaminie pracowniczym. Skargę należy złożyć w terminie trzech miesięcy. Bieg terminu rozpoczyna się:

— w dniu publikacji aktu, jeżeli jest to środek o charakterze ogólnym;

— w dniu powiadomienia zainteresowanej osoby o decyzji, ale w żadnym wypadku nie później niż w dniu, w którym osoba ta otrzymała takie powiadomienie, jeżeli środek dotyczy określonej osoby ; jeżeli jednak akt dotyczący określonej osoby może mieć niekorzystny wpływ na inną osobę, bieg terminu w odniesieniu do tej innej osoby rozpoczyna się w dniu, w którym osoba ta otrzymała powiadomienie o tym akcie, ale w żadnym przypadku nie później niż w dniu publikacji;

— w dniu upływu terminu na udzielenie odpowiedzi, jeżeli zażalenie dotyczy dorozumianej decyzji o odrzuceniu wniosku zgodnie z ust. 1.

Organ powiadamia zainteresowaną osobę o swojej uzasadnionej decyzji w terminie czterech miesięcy od daty złożenia zażalenia. Jeżeli po upływie tego terminu nie otrzymano odpowiedzi na zażalenie, uznaje się to za dorozumianą decyzję o odrzuceniu zażalenia, od której można wnieść odwołanie zgodnie z art. 91.

[2] Zgodnie z art. 2 regulaminu pracowniczego każda instytucja określa, kto wykonuje uprawnienia powierzone organowi powołującemu na mocy regulaminu pracowniczego.

[3] Przewodnik EASO dotyczący oceny personelu na okresie próbnym jest dokumentem wewnętrznym, w którym przedstawiono procedurę próbną, rolę osoby oceniającej i osoby na okresie próbnym.

[4] Artykuł 14 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej określa warunki okresu próbnego mające zastosowanie do personelu tymczasowego.

[5] Punkt A ust. 4 starego przewodnika ma następujące brzmienie: „Oceniający powinien spotkać się z osobami na okresie próbnym na początku okresu próbnego, aby wyjaśnić, czego się od nich oczekuje, potwierdzić ich opis stanowiska i określić cele”.

[6] W szczególności, gdy członek personelu jest nieobecny przez nieprzerwany okres co najmniej jednego miesiąca w okresie próbnym, w przypadku choroby, macierzyństwa lub wypadku zgodnie z art. 14 ust. 1 warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej.

[7] Informacje na temat procedury przeglądu można znaleźć na stronie internetowej Rzecznika Praw Obywatelskich: http://www.ombudsman.europa.eu/en/resources/otherdocument.faces/en/70669/html.bookmark 

Co sądzisz o tym tłumaczeniu automatycznym? Podziel się z nami swoją opinią!