WSTĘP DO SKARGI

1. Skarżący jest profesorem uniwersyteckim. W 2004 r. po raz pierwszy zawarł umowę o świadczenie usług z Europejskim Centrum Rozwoju Kształcenia Zawodowego (Cedefop). Cedefop jest agencją europejską, która pomaga promować i rozwijać kształcenie i szkolenie zawodowe w Unii Europejskiej. Na podstawie tej umowy opracował pracę naukową („sprawozdanie z 2004 r.”), która została następnie opublikowana przez Cedefop. Skarżący był cytowany jako autor na swojej stronie tytułowej.[1]

2. W dniu 15 czerwca 2006 r. skarżący podpisał kolejną umowę o świadczenie usług [2] (zwaną dalej "umową") z Cedefop w celu opracowania nowej pracy naukowej (zwanej dalej "sprawozdaniem z 2006 r.").

3. Sprawozdanie skarżącego z 2006 r. zostało przyjęte do publikacji w marcu 2007 r. i opublikowane w 2008 r. pod tytułem Od polityki do praktyki, Systemowa zmiana poradnictwa przez całe życie w Europie [3]. Zamiast tego został wymieniony tylko jako jeden z autorów w sekcji "Podziękowania" w Raporcie.

4. W styczniu 2008 r., w odpowiedzi na zapytanie skarżącego, Cedefop wyjaśnił, że zmienił swoją politykę cytowań w październiku 2007 r. W rezultacie autorstwo raportów zewnętrznych nie było już uznawane w publikacjach Cedefopu.

5. W dniu 10 lutego 2008 r. skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

6. Skarżący twierdził, że odmowa uznania go przez Cedefop za autora sprawozdania z 2006 r. była niezgodna z wcześniejszą praktyką Centrum i niesprawiedliwa.

7. Skarżący twierdził, że Cedefop powinien uznać jego autorstwo w sekcji „Podziękowania” sprawozdania zgodnie z uzgodnionymi z nim warunkami.

WNIOSEK

8. W dniu 16 kwietnia 2008 r. Rzecznik zwrócił się do Cedefopu o wydanie opinii, co uczynił w dniu 24 lipca 2008 r. Opinia została przekazana skarżącemu w celu przedstawienia uwag, które przesłał on w dniu 16 października 2008 r.

9. W dniu 10 lutego 2009 r. służby Rzecznika skontaktowały się ze skarżącym w celu omówienia propozycji polubownego rozwiązania.

10. W dniu 19 marca 2009 r. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił propozycję polubownego rozwiązania dla Cedefopu.

11. W dniu 7 maja 2009 r. Cedefop stwierdził, że nie może przyjąć wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich.

12. W dniu 9 czerwca 2009 r. skarżący przesłał swoje uwagi do odpowiedzi Cedefopu na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich.

13. W dniu 5 stycznia 2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich sporządził projekt zalecenia dla Cedefopu.

14. W dniu 15 stycznia 2010 r. Cedefop przyjął projekt zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich.

15. W dniu 18 marca 2010 r. skarżący oświadczył, że jest zadowolony z wyniku i szczerze podziękował Rzecznikowi Praw Obywatelskich i jego zespołowi.

ANALIZA I WNIOSKI RZECZNIKA PRAW OBYWATELSKICH

A. ALEGACJA, KTÓRA CEDEFOP PODJĘŁA NIEWŁAŚCIWE I NIEWŁAŚCIWE DZIAŁANIA

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

16. Skarżący twierdził, że odmowa uznania go przez Cedefop za autora sprawozdania z 2006 r. była niezgodna z jego wcześniejszą praktyką i niesprawiedliwa.

17. Na poparcie swojego zarzutu skarżący przedstawił następujące argumenty:

a) Cedefop wyraźnie uznał go za autora sprawozdania z 2004 r., podając jego nazwisko na okładce sprawozdania z 2004 r. Nie uczyniła tego jednak w odniesieniu do sprawozdania z 2006 r.

b) Umowa, na podstawie której zlecono mu sporządzenie sprawozdania z 2004 r., była dokładnie taka sama jak umowa dotycząca sprawozdania z 2006 r. Z tego powodu, uzgadniając umowę na sporządzenie sprawozdania z 2006 r., uważał on i oczekiwał, że polityka cytowania stosowana przez Cedefop w odniesieniu do sprawozdania z 2006 r. będzie identyczna z polityką stosowaną w odniesieniu do sprawozdania z 2004 r.

c) Nowa polityka cytowań Cedefopu nie powinna była być stosowana z mocą wsteczną.

18. Skarżący twierdził również, że:

a) w przedpublikacyjnej wersji sprawozdania z 2006 r., przekazanej uczestnikom konferencji na temat „Wytycznych dotyczących rozwoju siły roboczej”(Saloniki, 25-26 czerwca 2007 r.), Cedefop zacytował go jako autora; oraz

b) nawet po wprowadzeniu nowej polityki Cedefop przyznał w listopadzie 2007 r. panu W. autorstwo publikacji pana W. w tej samej serii publikacji, w której znajduje się sprawozdanie skarżącego.

19. W opinii przedłożonej Rzecznikowi Cedefop przyznał, że umowy zawarte ze skarżącym dotyczące zarówno sprawozdania z 2004 r., jak i sprawozdania z 2006 r. były identyczne. Nie zawierały one żadnych przepisów dotyczących polityki cytowań. Artykuł II.8 umów stanowił jednak, że: „Wszelkie wyniki lub prawa do nich, w tym prawa autorskie i inne prawa własności intelektualnej lub przemysłowej uzyskane w ramach wykonywania Umowy, stanowią wyłączną własność Cedefopu, który może je wykorzystywać, publikować, przenosić lub przenosić według własnego uznania, bez ograniczeń geograficznych lub innych, z wyjątkiem przypadków, w których prawa własności przemysłowej lub intelektualnej istnieją przed zawarciem Umowy.„Postanowienie to jest zgodne z ogólnymi warunkami rozporządzenia finansowego, które stanowią, że instytucja jest właścicielem wyników swoich umów o świadczenie usług i stanowią w art. II.10, że instytucja może „podjąć decyzję o wykorzystaniu, rozpowszechnieniu i publikacji wyników umowy o świadczenie usług, w tym o prawie do wykorzystywania wyłącznie części wyników, lub o niepublikowaniu któregokolwiek z wyników, według własnego uznania”.

20. Do 2007 r. Cedefop nie miał jasnej polityki cytowania dokumentów sporządzonych na podstawie umów o świadczenie usług. Decyzje w tym zakresie były podejmowane indywidualnie dla każdego przypadku. W październiku 2007 r. Cedefop ustanowił swoją politykę cytowań i rygorystycznie przestrzegał jej w odniesieniu do wszystkich publikacji publikowanych od tej daty.

21. W wyniku tej polityki autorzy raportów wynagradzanych, zlecanych przez Cedefop na podstawie umów o świadczenie usług i zwykle podlegających zmianom wprowadzanym przez ekspertów Cedefop, nie są już cytowani jako autorzy w publikacjach końcowych. Są one jednak"uznawane w sekcji Podziękowania zgodnie z ich konkretnym wkładem w osiągnięty rezultat, w tym wyraźnym odniesieniem do odpowiedniej umowy o świadczenie usług ". Natomiast autorzy, którzy zgłaszają artykuły nieodpłatne do publikacji Cedefop zatytułowanej European Journal of Vocational Training, są uznawani za autorów.

22. W przypadku skarżącego Cedefop podkreślił, że nie zastosował swojej polityki cytowania z mocą wsteczną. W tym względzie Komisja zauważyła, że sprawozdanie skarżącego zostało opublikowane wkrótce po dacie przyjęcia nowej polityki.

23. Cedefop zwrócił również uwagę, że informowanie potencjalnych wykonawców zewnętrznych, często reprezentowanych przez konsorcja, o tej polityce cytowania nie było możliwe, biorąc pod uwagę liczbę udzielonych zamówień na usługi. W każdym razie tacy wykonawcy nie nabywają prawa do bycia cytowanymi jako autorzy w publikacjach Cedefopu.

24. W odniesieniu do publikacji pana W. Cedefop wskazał, że dotyczy ona nieodpłatnej składki niezwiązanej z umową o świadczenie usług. W związku z tym polityka cytowań nie miała do niego zastosowania.

25. Ponadto Cedefop utrzymywał, że projekt sprawozdania skarżącego wykorzystany na konferencji w Salonikach w czerwcu 2007 r. nie stanowił jeszcze „publikacji Cedefopu”. Na stronie tytułowej wyraźnie zaznaczono „Dokument referencyjny/sprawozdanie końcowe, wersja angielska niezmieniona”. Oznaczało to, że dokument był nieedytowany i niezmieniony, ponieważ wewnętrzni eksperci Cedefopu nie dokonali jeszcze żadnych uzupełnień ani zmian.

26. W swoich uwagach skarżący nie dostrzegał związku między wynagrodzeniem za badanie a autorstwem i utrzymywał, że eksperci Cedefopu nie wnieśli wkładu w sprawozdanie z 2006 r. Podtrzymał w istocie swoje pierwotne zarzuty, argumenty i twierdzenia.

SKUTKI OMBUDSMANA DO OSIĄGNIĘCIA PRZYJAZNEGO ROZWIĄZANIA

Po dokładnym rozpatrzeniu opinii i uwag skarżącego Rzecznik nie był przekonany, że Cedefop odpowiednio zareagował na zarzuty i zarzuty skarżącego.

Wstępna ocena Rzecznika Praw Obywatelskich prowadząca do propozycji polubownego rozwiązania

27. Po pierwsze, jest bezsporne, że jeśli naukowiec opracuje raport, który ma zostać opublikowany przez Cedefop, naukowiec otrzyma dodatkową korzyść, jeśli jego nazwisko zostanie podane na okładce publikacji.

28. Po drugie, Cedefop może, w ramach przysługującego mu zakresu uznania, ustanowić nową politykę cytowania, która zmienia jego praktykę w zakresie cytowania. W takim przypadku Cedefop nie powinien jednak narażać na szwank autorów, którzy oparli się na starej praktyce przy sporządzaniu i przedkładaniu swoich badań. W tym względzie Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym cofnięcie z mocą wsteczną aktu prawnego, który przyznał jednostce prawa indywidualne lub podobne korzyści, jest sprzeczne z ogólnymi zasadami prawa [4].

29. Rzecznik uznał za zasadne, aby skarżący oparł się na istniejącej praktyce Cedefopu, kiedy w marcu 2007 r. przedłożył sprawozdanie z 2006 r.

30. W związku z powyższym Rzecznik uznał, że stosując nową politykę cytowania do sprawozdania skarżącego z 2006 r., które zostało uzgodnione, ukończone i przyjęte do publikacji przed wejściem w życie tej nowej polityki w październiku 2007 r., Cedefop a) nie działał uczciwie i b) nie respektował uzasadnionych oczekiwań skarżącego opartych na dawnej praktyce cytowania Cedefopu. Ponieważ może to być przypadek niewłaściwego administrowania, Rzecznik przedstawił następującą propozycję polubownego rozwiązania, zgodnie z art. 3 ust. 5 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich:

Cedefop mógłby:

po pierwsze, przeprosić skarżącego za zastosowanie nowej polityki cytowania do sprawozdania uzgodnionego i zakończonego przed dniem 1 października 2007 r.; oraz

Po drugie, uznanie autorstwa sprawozdania z 2006 r. przez skarżącego w taki sam sposób, w jaki zostało ono uznane w sprawozdaniu z 2004 r. pt. „Polityka wytycznych w społeczeństwie opartym na wiedzy: tendencje, wyzwania i reakcje w całej Europie” oraz wstawić sprostowanie we wszystkich wersjach badania, które będą rozpowszechniane w przyszłości.

Argumenty przedstawione Rzecznikowi po jego propozycji polubownego rozwiązania

31. Cedefop nie zgodził się z propozycją Rzecznika Praw Obywatelskich. Twierdził on, że w pełni wywiązał się z umowy o świadczenie usług, która stanowiła jedyną podstawę prawną do zajęcia się tą sprawą. W tym względzie Komisja wskazała, że umowy zawarte w 2004 r. i 2006 r. wyraźnie nie dawały skarżącemu prawa do powoływania się na jego nazwisko.

32. Cedefop argumentował również, że zasada prawna uzasadnionych oczekiwań nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, ponieważ przed październikiem 2007 r. nie istniała żadna utrwalona długotrwała praktyka cytowania. Decyzje dotyczące cytowań były raczej podejmowane indywidualnie dla każdego przypadku. W tym kontekście pojedyncze zdarzenie nie stanowi "spójnej praktyki".[5] Ponadto Cedefop nie udzielił żadnych zapewnień, że skarżący zostanie wymieniony jako autor sprawozdania z 2006 r.

33. Zdaniem Cedefopu w umowach wyraźnie i kompleksowo przeniesiono prawa własności intelektualnej na Cedefop. Skarżący był tego wyraźnie świadomy. Nie działał więc w dobrej wierze. Ponadto według Cedefopu skarżący przyznał w swoich skargach do Cedefopu, że z formalnego i prawnego punktu widzenia nie istniało prawo do autorstwa [6]. W rezultacie skarżący nie mógł mieć uzasadnionych oczekiwań co do uzyskania korzyści, która w rzeczywistości byłaby sprzeczna z jasno określonymi postanowieniami umownymi. Przestrzegano zasady pewności prawa, ponieważ przepisy prawne były jasne i precyzyjne [7]. Cedefop podkreślił, że nie istnieje również orzecznictwo, które potwierdzałoby pogląd, że nieprawidłowe zastosowanie przepisu w jednej poprzedniej umowie o świadczenie usług pozwoliłoby na powstanie uzasadnionych oczekiwań. W rzeczywistości nieprawidłowe stosowanie umowy nigdy nie może przyznawać praw indywidualnych.

34. Cedefop argumentował ponadto, że wykonawca zewnętrzny, który podpisuje umowę o świadczenie usług z Centrum, czyni to jako usługodawca, a nie jako naukowiec. Podsumowując, świadczy usługi zgodnie z bardzo szczegółowymi postanowieniami umownymi i nie dostarcza pracy naukowej. Usługi, które mają być świadczone na rzecz Cedefopu, zostały szczegółowo określone w umowie o świadczenie usług, w tym dokładny przedmiot, przedmiot badań oraz długość sprawozdania, które ma zostać dostarczone Cedefopowi. Odpowiednia specyfikacja istotnych warunków zamówienia, która stanowi część zamówienia na usługi, zawiera dokładne instrukcje dotyczące zakresu i treści przedmiotowego sprawozdania. Aby zapewnić pełną zgodność ze specyfikacją istotnych warunków zamówienia przez wykonawcę zewnętrznego, pracownicy Cedefopu nadzorują i monitorują zadania wykonawców krok po kroku, udzielając wskazówek i instrukcji usługodawcom/wykonawcom zewnętrznym. Co więcej, wynik umowy o świadczenie usług, czyli raport, może zostać opublikowany w wersji całkowicie zmodyfikowanej lub w wersji oryginalnej. Cedefop może podjąć decyzję o przepisaniu sprawozdania według własnego uznania, ponieważ jest ono własnością intelektualną Cedefopu. Cedefop decyduje, kiedy i czy opublikować raport i może zdecydować, że nigdy go nie opublikuje.

35. Cedefop stwierdził, że datą graniczną dla polityki cytowania był październik 2007 r. Zostało to zastosowane rygorystycznie i bez wyjątku przez Cedefop. W każdym razie polityka cytowania nie istniała przed październikiem 2007 r., pomimo przeciwnych założeń skarżącego.

36. Cedefop wskazał, że ustalenie polityki cytowania leży w zakresie jego uprawnień dyskrecjonalnych.

37. Cedefop stwierdził ponadto, że kwestia cytowania jest wewnętrzną sprawą Cedefopu. Ze względu na swój wewnętrzny charakter polityka cytowań Cedefopu nie została przekazana skarżącemu. Jedynym istotnym i prawnie wiążącym dokumentem dla wykonawców zewnętrznych jest umowa o świadczenie usług.

38. Jeżeli chodzi o odniesienia skarżącego do wkładu pana W., który był cytowany jako autor, Cedefop stwierdził, że wkład ten nie był związany z żadną umową o świadczenie usług zawartą z Cedefop. Stanowiło ono raczej samodzielną pracę pana W. Cedefop dodał, że pan W. może oczywiście twierdzić, że jest autorem tej pracy. Natomiast wykonawcy zewnętrzni, w tym skarżący, podlegają postanowieniom umów o świadczenie usług zawartych z Cedefop. Innymi słowy, ich wkład jest wynikiem dokładnych instrukcji i wskazówek określonych w umowie o świadczenie usług, w tym wytycznych, przeglądu i korekt ze strony pracowników Cedefopu. W związku z tym wkład pracowników Cedefopu w taką pracę jest bezsporny.

39. Cedefop zwrócił uwagę Rzecznika na fakt, że skarżący wysłał do Cedefop siedem pism ze skargami. Cedefop odpowiedział obszernie na każde z nich, mimo że pisma te były powtarzalne i zawierały liczne bezpodstawne zarzuty i twierdzenia.

40. Cedefop był zaskoczony, że skarżący nie zdaje sobie sprawy, że jego wkład został odpowiednio odzwierciedlony w sekcji dotyczącej podziękowań w opublikowanym sprawozdaniu. Wskazała, że korzystanie z takich potwierdzeń jest powszechną praktyką w Unii Europejskiej.

41. Biorąc pod uwagę, że postanowienia umowne, które były jasne i konkretne oraz które Cedefop zastosował do pisma, stanowiły jedyną właściwą podstawę prawną, Cedefop nie zgodził się z propozycją rozwiązania polubownego.

42. Cedefop wyraził ubolewanie, że skarżący miał nieuzasadnione i nieuzasadnione oczekiwania. Stwierdził również, że ton i treść jego korespondencji wzbudziły poważne wątpliwości co do zainteresowania skarżącego osiągnięciem polubownego rozwiązania tej kwestii.

43. Podsumowując, Cedefop zwrócił się do Rzecznika o ponowne rozważenie jego oceny i zakończenie dochodzenia stwierdzeniem braku niewłaściwego administrowania.

44. W swoich uwagach skarżący podtrzymał skargę i stwierdził, że Rzecznik dysponuje wszystkimi dostępnymi informacjami, aby podjąć decyzję.

Ocena Rzecznika po jego propozycji polubownego rozwiązania

45. Rzecznik zauważył, że Cedefop oparł swoje argumenty za odmową przyjęcia jego propozycji polubownego rozwiązania wyłącznie na umownych prawach i obowiązkach skarżącego.

46. Rzecznik zauważył, że umowy zawarte ze skarżącym w 2004 i 2006 r. są identyczne. Żadna z umów nie dała skarżącemu umownego prawa do powołania się na jego nazwisko jako autora publikacji. Umowy nie zobowiązywały jednak Cedefopu do niewskazywania skarżącego jako autora publikacji. Cedefop skorzystał z tej elastyczności umownej, najpierw powołując się na skarżącego jako autora sprawozdania z 2004 r., a następnie decydując się na wydanie nowych zasad cytowania w 2007 r., w których stwierdzono, że żadne sprawozdania opłacane przez Cedefop nie będą cytować autorów. Żadna z opcji wybranych przez Cedefop nie doprowadziła do naruszenia umowy przez Cedefop (lub przez skarżącego).

47. Ponieważ decyzja Cedefopu o powołaniu skarżącego jako autora sprawozdania z 2004 r. nie była sprzeczna z umową o świadczenie usług z 2004 r., skarżący nie mylił się, uznając, że sprawozdanie z 2006 r., które przedstawił zgodnie z identycznym zamówieniem na usługi, umożliwiło również Cedefopowi powołanie skarżącego jako autora sprawozdania z 2006 r.

48. Rzecznik uznał za zasadne, aby skarżący w dobrej wierze wierzył, że Cedefop może, tak jak uczynił to w przypadku sprawozdania z 2004 r., powołać się na niego jako autora sprawozdania z 2006 r. W tym względzie przypomina, że sprawozdanie z 2006 r. zostało przedłożone przez skarżącego w marcu 2007 r., czyli siedem miesięcy przed ogłoszeniem przez Cedefop nowej polityki cytowań. Rzecznik wyraził opinię, że Cedefop nie powinien narażać na szwank autorów, którzy oparli się na starej praktyce przy sporządzaniu i przedkładaniu swoich badań.

49. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał za zasadne, aby skarżący oparł się na istniejącej praktyce Cedefopu, kiedy w marcu 2007 r. przedłożył sprawozdanie z 2006 r., jednak Rzecznik Praw Obywatelskich musiał podkreślić, że polityka obowiązująca przed październikiem 2007 r. nie wymagała od Cedefopu podania w każdym przypadku nazwiska autora na okładce swoich publikacji. Jak wskazał Cedefop, przed październikiem 2007 r. decyzje dotyczące cytowania autorów były podejmowane indywidualnie dla każdego przypadku. W związku z tym w tym okresie Cedefop dysponował swobodą uznania w zakresie cytowania nazwisk autorów na stronie tytułowej swoich publikacji lub powstrzymywania się od tego. Rzecznik Praw Obywatelskich konsekwentnie stwierdza jednak, że uprawnienie dyskrecjonalne nie jest tożsame z uprawnieniem arbitralnym. Administracja dysponująca swobodą uznania powinna zawsze być w stanie uzasadnić, na podstawie obiektywnych kryteriów, dlaczego wybrała konkretną opcję. W związku z tym, gdyby Cedefop przed październikiem 2007 r. podejmował indywidualne decyzje dotyczące cytowania lub niecytowania autorów, powinien był zapewnić sobie możliwość uzasadnienia tych decyzji na podstawie obiektywnych kryteriów. Znaczenie, jakie ma możliwość uzasadnienia takich decyzji na podstawie obiektywnych kryteriów, polega na tym, że administracja może w ten sposób zapewnić, aby jej decyzje dotyczące powoływania autorów nie były ani dyskryminujące, ani nieproporcjonalne. Cedefop nie przedstawił jednak w tym przypadku żadnych obiektywnych powodów, dla których nie powołał się na skarżącego jako autora sprawozdania z 2006 r.[8] Przeciwnie, (niesłusznie) powołuje się jedynie na nową politykę cytowania i błędną interpretację swoich zobowiązań umownych w celu uzasadnienia swojego stanowiska wobec skarżącego. Jak zauważono powyżej, i) nowa polityka cytowania nie powinna być stosowana z mocą wsteczną do sprawozdań, które zostały złożone w okresie, w którym stara polityka cytowania nadal obowiązywała, oraz ii) umowy o świadczenie usług nie zobowiązują Cedefop do nie cytowania autorów na stronie tytułowej swoich publikacji.

50. Rzecznik odrzucił twierdzenie Cedefopu, zgodnie z którym skarżący działał w złej wierze, kwestionując zastosowanie zasad cytowania z 2007 r. do sprawozdania z 2006 r. (zob. pkt 30 powyżej). Cedefop oparł swoje twierdzenie, że skarżący działał w złej wierze, na fakcie, że zamówienia na usługi wyraźnie i kompleksowo przyznają Cedefop prawa własności intelektualnej. Twierdził on, że ponieważ skarżący był wyraźnie świadomy warunków umów, nie mógł działać w dobrej wierze. Rzecznik zauważył, że skarżący był świadomy postanowień umownych umowy o świadczenie usług z 2004 r., kiedy przedkładał sprawozdanie z 2004 r. Umowa ta, która przyznała Cedefopowi prawa własności intelektualnej w odniesieniu do sprawozdania z 2004 r., nie przeszkodziła Cedefopowi w podjęciu decyzji o powołaniu skarżącego jako autora tego sprawozdania. Cedefop skorzystał z tej elastyczności umownej, aby powołać się na skarżącego jako autora sprawozdania z 2004 r. Umowa o świadczenie usług z 2006 r. była identyczna z umową o świadczenie usług z 2004 r. W związku z tym nie było powodu, dla którego skarżący nie rozumiałby w dobrej wierze, że Cedefop może i w rzeczywistości powoła się również na niego jako autora sprawozdania z 2006 r.

51. W odniesieniu do „poważnych wątpliwości” Cedefopu dotyczących interesu skarżącego w polubownym rozwiązaniu sporu (zob. pkt 42 powyżej) Rzecznik Praw Obywatelskich był zdania, że nie mając wątpliwości co do interesu skarżącego w przyjęciu rezolucji pojednawczej, Rzecznik Praw Obywatelskich zauważył, że skarżący, po poinformowaniu go o propozycji polubownego rozwiązania sporu, wyraził zgodę na tę propozycję.

52. W tych okolicznościach Rzecznik uznał za konieczne potwierdzenie jego wstępnych ustaleń dotyczących niewłaściwego administrowania (zob. pkt 30 powyżej) i przedstawienie Cedefopowi projektu zalecenia w celu wyeliminowania stwierdzonego w niniejszej sprawie przypadku niewłaściwego administrowania.

PROJEKT ZALECENIA EUROPEJSKIEGO RZECZNIKA PRAW OBYWATELSKICH

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik Praw Obywatelskich sporządził następujący projekt zalecenia:

Cedefop powinien uznać autorstwo sprawozdania z 2006 r. przez skarżącego w taki sam sposób, w jaki zostało ono uznane w sprawozdaniu z 2004 r., i w związku z tym powinien wprowadzić sprostowanie do wszystkich wersji badania, które będą rozpowszechniane w przyszłości.

Argumenty przedstawione Rzecznikowi po jego projekcie zalecenia

53. Cedefop przyjął projekt zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich i zgodził się na jego wdrożenie od dnia 20 stycznia 2010 r. poprzez wprowadzenie sprostowania do wszystkich egzemplarzy badania rozesłanych po tej dacie.

54. Skarżący był zadowolony z wyniku i szczerze podziękował Rzecznikowi Praw Obywatelskich i jego zespołowi.

Ocena Rzecznika po jego projekcie zalecenia

Rzecznik z zadowoleniem przyjmuje przyjęcie przez Cedefop projektu zalecenia.

B. Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka je następującym wnioskiem:

Cedefop przyjął projekt zalecenia i podjął odpowiednie kroki w celu jego wdrożenia.

Skarżący i Cedefop zostaną poinformowani o tej decyzji.

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

Sporządzono w Strasburgu dnia 8 kwietnia 2010 r.

---

[1] Polityka orientacji w społeczeństwie opartym na wiedzy: Trends, challenges and responses across Europe [Tendencje, wyzwania i reakcje w całej Europie], sprawozdanie podsumowujące Cedefop, [skarżący, pan S.], seria Cedefop Panorama; 85, 2004 Luksemburg.

[2] Zamówienie na usługi nr 2006-0078/AO/B/JWA/-RLAR/CouncilRes/011/06.

[3] Od polityki do praktyki, „Systemowa zmiana w kierunku poradnictwa przez całe życie w Europie”, seria Cedefop Panorama; 149, 2008 r., Luksemburg.

[4] Zob. w tym względzie sprawa 159/82 Verli-Wallace przeciwko Komisji, Rec. 1983, s. 2711, pkt 8; Sprawa T-123/89, Chomel przeciwko Komisji, Rec. 1990, s. II-131, pkt 34, sprawa T-197/99, Gooch przeciwko Komisji, RecFP 2000, s. I-A-271 i II-1247, pkt 53 oraz sprawa T-251/00, Lagardère SCA i Canal+ SA przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, Rec. 2002, s. II-4825, pkt 139.

[5] Sprawa T-20/91 Holtbecker przeciwko Komisji, Rec. 1992, s. II-2599, pkt 53.

[6] Sprawa C-188/88 NMB (Deutschland) GmbH przeciwko Komisji, Rec. 1992, s. I-1689, pkt 53.

[7] Sprawa C-107/97 Rombi & Arkopharama, Rec. 2000, s. I-3367, pkt 66.

[8] Wobec braku obiektywnych powodów przedstawionych przez Cedefop Rzecznik uważa, że takie obiektywne powody nie istnieją. Rzecznik zauważa natomiast, że Cedefop przedstawił obiektywne powody w podobnej sprawie wniesionej do Rzecznika, a mianowicie w sprawie 1874/2008/BB.