WSTĘP DO SKARGI

1. Niniejsza skarga została złożona przez stowarzyszenie rybaków z siedzibą w Szkocji. W momencie składania skargi stowarzyszenie liczyło 68 członków, z których wszyscy byli właścicielami statków rybackich, a większość miała siedzibę w południowo-zachodniej Szkocji.

2. W grudniu 2002 r. Rada przyjęła, w ramach rocznego planu połowowego UE na 2003 r., podplan, którego celem było odtworzenie zdrowych i zrównoważonych zasobów dorsza w obszarach, w tym na zachód od Szkocji i na Morzu Północnym. Podplan ten był zatytułowany „Plan odbudowy zasobów dorsza” i miał na celu zmniejszenie liczby przydzielonych dni połowowych dla niektórych grup statków. Rada dokonuje corocznego przeglądu ograniczeń działalności połowowej na podstawie wniosku przedłożonego przez Komisję. Obszary połowowe na zachód od Szkocji są objęte takimi ograniczeniami od 2003 r.

3. Kategoria, której dotyczy niniejsza skarga, dotyczy statków rybackich stosujących rodzaj narzędzi połowowych zwany włokiem dennym. Operacyjny rozmiar oczek sieci stosowanej do takiego włoka wynosi od 70 do 90 mm. Zgodnie z dokumentacją połowową zgłoszoną w 2002 r. statki takie posiadały połowy, w których dorsz, gładzica i sola stanowiły mniej niż 5 % całkowitego wyładunku. W dokumentach urzędowych ta kategoria statków jest określana jako "4.a.ii/8.1.d".

4. W tabeli I ("Maksymalne dni, w których statek może przebywać w 2006 r. w obszarze według narzędzi połowowych") załącznika IIA do rozporządzenia Rady (WE) nr 51/2006 [1] przydzielono 280 dni połowowych tej kategorii statków prowadzących działalność na zachód od Szkocji lub na Morzu Północnym. W odpowiedniej tabeli przydział na zachód od Szkocji znajduje się w kolumnie 2.d, natomiast równoważny przydział dla Morza Północnego znajduje się w kolumnie 2.b-2. W odniesieniu do roku 2007 w załączniku IIA do rozporządzenia Rady 41/2007 [2] zmniejszono liczbę dni połowowych dla tej kategorii statków do 252 (10 % mniej niż w 2006 r.) w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji. Natomiast liczba dni połowowych dla Morza Północnego pozostała na poziomie 280 dni.

5. Komisja pierwotnie zasugerowała zmniejszenie liczby dni połowowych o 25 %. Wniosek ten opierał się na ocenie liczby połowów dorsza zgłoszonych przez każde państwo członkowskie. Ocena ta została przeprowadzona przez Komitet Naukowo-Techniczny i Ekonomiczny ds. Rybołówstwa (STECF).

6. W dniu 23 listopada 2006 r. podczas posiedzenia grupy roboczej Rady ds. rybołówstwa Komisja poinformowała państwa członkowskie o projekcie wniosku, który przedłoży Radzie do przyjęcia na posiedzeniu w grudniu. Komisja wymieniła kategorie narzędzi połowowych, których to dotyczy, w tym kategorię 4.a.ii/8.1.d.

7. W dniu 30 listopada 2006 r. na kolejnym posiedzeniu grupy roboczej Rady ds. rybołówstwa Komisja przedłożyła dokument roboczy nr 3, który uznano za punkt wyjścia do dalszych negocjacji z państwami członkowskimi. Celem obliczeń przedstawionych w dokumencie roboczym było określenie narzędzi połowowych, które odpowiadały za najwyższy odsetek złowionego rocznie dorsza. Badanie zostało podzielone na dwie części. W pierwszym z nich zidentyfikowano urządzenia, które złowiły więcej niż określony tonaż dorsza (na przykład ponad 500 ton w przypadku Morza Północnego). Drugi odnosił się wyłącznie do Morza Północnego i cieśniny Skagerrak i dotyczył liczby złowionych osobników dorsza atlantyckiego. Dokument roboczy zawierał tabelę, w której nie określono maksymalnej liczby dni połowowych, ale wskazano kategorie, na które miałoby wpływ zmniejszenie liczby dni połowowych. Odpowiednie pola zostały zaznaczone na szaro w tabeli.

8. W odniesieniu do kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d, w porozumieniu z Komisją, dokument Rady 16991/06 został przedłożony państwom członkowskim do dyskusji dotyczącej pierwszego kompromisu. Przewidziano w nim ograniczenie działalności połowowej na zachód od Szkocji do 210 dni połowowych, czyli o 25 % mniej niż w 2006 r. W niniejszym dokumencie w polu zaznaczono na szaro liczbę 210 dni połowowych w tabeli znajdującej się na stronie 12 dokumentu roboczego Komisji nr 3 i odpowiadającą obszarowi na zachód od Szkocji. W odniesieniu do pola dotyczącego Morza Północnego, które nie zostało zaznaczone na szaro w tej samej tabeli, w dokumencie 16991/06 nie zaproponowano zmniejszenia liczby dni połowowych w porównaniu z liczbą w 2006 r., która wynosiła 280. Jeżeli chodzi o kilka innych kategorii statków, inne rubryki w dokumencie Rady 16991/06, odpowiadające rubrykom zaznaczonym na szaro w dokumencie roboczym Komisji nr 3, również przewidywały obniżki, choć w różnym tempie, dla jednego obszaru geograficznego lub większej ich liczby. W ramach drugiego kompromisu Komisja zgodziła się ograniczyć proponowane zmniejszenie liczby dni połowowych dla statków odpowiadających kategorii określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji do 12 %, a mianowicie do 246 dni połowowych.

9. Ponadto w ramach trzeciego kompromisu Komisja zgodziła się na zastosowanie stawki redukcji wynoszącej jedynie 10 % w odniesieniu do wyrobów należących do kategorii określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d. W związku z tym w dokumencie Rady 17046/06 przewidziano ograniczenie działalności połowowej statków należących do tej kategorii do 252 dni połowowych. Liczbę tę odzwierciedlono w tabeli 1 załącznika IIA do rozporządzenia 41/2007, która została przyjęta przez Radę w dniu 21 grudnia 2006 r. W styczniu 2007 r. administracja szkocka poinformowała skarżącego o wynikach posiedzenia Rady. Nie przedstawiono jednak żadnych wyjaśnień dotyczących zmniejszenia liczby dni połowowych w odniesieniu do kategorii 4.a.ii/8.1.d.

10. Skarżący, który był niezadowolony z tej zmiany, napisał do szkockiej administracji w styczniu 2007 r. Ten ostatni udzielił odpowiedzi, dostarczając skarżącemu kopię dokumentu roboczego Komisji nr 3. W odniesieniu do obliczeń zawartych w tym dokumencie administracja szkocka stwierdziła, że popełniono błąd. W szczególności wskazała, że dane liczbowe dotyczące kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d w kolumnach 2.b (tj. 280 dni połowowych) i 2.d (252 dni połowowych) tabeli I załącznika IIA do rozporządzenia 41/2007 powinny były zostać wymienione i że błąd ten nie został zauważony podczas ostatecznych negocjacji na odpowiednim posiedzeniu Rady w grudniu 2006 r. Administracja szkocka wskazała ponadto, że ten sam błąd wystąpił w odniesieniu do kategorii statków określonej w pkt 4.a.v/8.1.d, w przypadku której informacje w obu kolumnach również były wymieniane. Ponieważ błąd miał charakter administracyjny, a nie polityczny, administracja uznała, że należy go skorygować w drodze działań administracyjnych, a nie interwencji politycznej.

11. W 2007 r. kontynuowano rozmowy z Komisją na ten temat. Służby Komisji odmówiły jednak uznania, że popełniono błąd. W listopadzie 2007 r. skarżący wystosował pismo do ministrów Zjednoczonego Królestwa, komisarza Borga (Rybołówstwo i gospodarka morska) oraz do dyrektora generalnego Komisji ds. rybołówstwa i gospodarki morskiej z prośbą o pomoc w naprawieniu domniemanej niesprawiedliwości.

12. W odpowiedziach udzielonych skarżącemu w dniach 10 i 21 stycznia 2008 r. komisarz i dyrektor generalny wskazali, że kategoria statków określona w pkt 4.a.ii/8.1.d w znacznym stopniu przyczyniła się do połowu młodocianego dorsza w wodach na zachód od Szkocji i w związku z tym stanowiła kandydata do ograniczenia działalności połowowej. Ich zdaniem kwestia ta została omówiona i zatwierdzona przez państwa członkowskie na posiedzeniu Rady w grudniu 2006 r. Komisarz zwrócił również uwagę, że dane liczbowe zostały ponownie sprawdzone i wydaje się, że nie popełniono żadnego błędu.

PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

13. Według skarżącego Komisja oparła swoją odpowiedź na wnioskach zawartych w dokumencie roboczym nr 3, aby wykazać, że zmniejszenie liczby dni połowowych w odniesieniu do kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji było prawidłowe. Wnioski te nie odnosiły się jednak do wód na zachód od Szkocji, lecz do Morza Północnego. Skarżący odniósł się do wiadomości przesłanych przez Komisję do Stałego Przedstawicielstwa Zjednoczonego Królestwa, które zostały przekazane administracji szkockiej. W odniesieniu do kryterium dotyczącego liczby złowionych osobników dorsza (w oparciu o śmiertelność młodych ryb) skarżący stwierdził, że kryterium to nie stosuje się do wód na zachód od Szkocji, lecz do Morza Północnego/Skagerraku.

14. W dniu 25 marca 2008 r. skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich. Zarzuty i zarzuty skarżącego były następujące:

1. Skarżący zarzucił - i twierdził, że Komisja powinna zaakceptować - że popełnił błąd administracyjny, tj. użył błędnych danych liczbowych w dwóch kolumnach, zalecając Radzie zmniejszenie liczby dni połowowych w 2007 r. dla statków kategorii „4.a.ii/8.1.d” z 280 do 252 w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji.
2. Skarżący twierdził, że Komisja powinna podjąć odpowiednie kroki w celu naprawienia popełnionego błędu.

WNIOSEK

15. Skarga została przekazana Komisji do zaopiniowania. Komisja przesłała swoją opinię w dniu 27 czerwca 2008 r. Opinia została przekazana skarżącemu, który przesłał swoje uwagi w dniu 18 sierpnia 2008 r.

16. W dniu 16 lutego 2009 r. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił Komisji projekt zalecenia. Komisja przesłała szczegółową opinię w dniu 18 czerwca 2009 r. Szczegółowa opinia została przekazana skarżącemu, który przesłał swoje uwagi w dniu 20 lipca 2009 r.

ANALIZA I WNIOSKI RZECZNIKA PRAW OBYWATELSKICH

Uwagi wstępne

17. W piśmie do Komisji z dnia 9 kwietnia 2008 r. otwierającym dochodzenie Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że niniejsza skarga dotyczy domniemanego błędu administracyjnego w odniesieniu do wniosku Komisji, który stanowił podstawę rozporządzenia przyjętego następnie przez Radę. Zgodnie z dawnym art. 195 Traktatu WE (który stał się art. 228 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej) Rzecznik Praw Obywatelskich może badać jedynie przypadki niewłaściwego administrowania. Nie jest on zatem uprawniony do badania zasadności przepisów wspólnotowych. Skarżący twierdził jednak, że niniejsza sprawa dotyczyła błędu administracyjnego we wniosku Komisji. Rzecznik Praw Obywatelskich uznał zatem, że na pierwszy rzut oka możliwe byłoby rozróżnienie między rozporządzeniem jako takim a przedstawieniem niektórych danych, które ostatecznie zostały włączone do rozporządzenia. W tych okolicznościach Rzecznik Praw Obywatelskich uznał za stosowne wszczęcie dochodzenia w celu wyjaśnienia tej kwestii. W swoich pismach do Komisji i skarżącego Rzecznik wskazał, że w związku z tym nie podejmie ostatecznej decyzji w sprawie tego, czy przedmiotowa skarga wchodzi w zakres jego mandatu, dopóki nie otrzyma opinii Komisji.

18. W swojej opinii Komisja nie skomentowała powyższego ani nie zakwestionowała dopuszczalności skargi [3]. W tych okolicznościach Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że niniejsza skarga w rzeczywistości wchodzi w zakres jego mandatu.

A. Zarzut błędu administracyjnego i odpowiadający mu wniosek

Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

19. Skarżący twierdził, że Komisja popełniła błąd administracyjny, tj. wykorzystała błędne dane liczbowe w dwóch kolumnach, zalecając Radzie zmniejszenie w 2007 r. liczby dni połowowych dla statków kategorii 4.a.ii/8.1.d z 280 do 252 w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji. Twierdziła ona, że Komisja powinna podjąć odpowiednie kroki w celu naprawienia popełnionego przez nią błędu.

20. W swojej opinii Komisja stwierdziła, że podczas procesu przeglądu załącznika II zmiany liczby dni połowowych dla statków należących do kategorii określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d opierały się na kryteriach popartych dowodami naukowymi i technicznymi. Zgodnie z danymi przekazanymi przez państwa członkowskie i przeanalizowanymi przez STECF statki należące do kategorii 4.a.ii/8.1.d złowiły ponad 50 ton dorsza w wodach na zachód od Szkocji. Spośród tych dorszy ponad 10 000 osobników było w wieku 1 [4] lat, a ponad 4 000 osobników było w wieku 2 lat w 2005 r., roku odniesienia. W tym samym roku dorsz w wieku 1 i 2 lat stanowił ponad 95 % wszystkich osobników dorsza złowionych w wodach na zachód od Szkocji przez statki określone w pkt 4.a.ii/8.1.d. Zarówno przed posiedzeniami grupy roboczej Rady, jak i podczas dyskusji prowadzonych w grupie roboczej Rady, na forum Coreperu i na posiedzeniu plenarnym Rady wszystkie elementy przedłożono państwom członkowskim na różnych etapach negocjacji. Zmniejszenia liczby dni połowowych dla statków należących do kategorii 4.a.ii/8.1.d w wodach na zachód od Szkocji dokonano zgodnie ze stawkami redukcji uzgodnionymi na tych etapach negocjacji. Na zakończenie tego procesu państwa członkowskie przyjęły trzeci kompromis.

21. Komisja stwierdziła, że decyzja przyjęta przez Radę w grudniu 2006 r. była wynikiem dogłębnej dyskusji między państwami członkowskimi a Komisją, popartej najnowszymi dostępnymi dowodami naukowymi i technicznymi. W związku z tym nie zgodziła się z zarzutem skarżącego, że wystąpił błąd administracyjny w odniesieniu do wniosku Komisji lub w trakcie procesu przyjmowania. W związku z tym Komisja zwróciła się do Rzecznika o zamknięcie sprawy.

22. W swoich uwagach skarżący przyznał, że tabela w dokumencie roboczym nr 3 zawierała odpowiednie pole podkreślone na szaro. Skarżący przyznał również, że pierwszy, drugi i trzeci kompromis zawiera propozycje redukcji w odpowiedniej kategorii. Podkreśliła jednak, że stół i kompromisy zostały jej udostępnione dopiero niedawno. Ani one, ani dokument roboczy nr 3 nie zostały jej udostępnione przed przyjęciem rozporządzenia 41/2007.

23. Zdaniem skarżącego Komisja nie mogła pominąć treści dokumentu roboczego nr 3. Komisja nie wyjaśniła, dlaczego w tekście dokumentu roboczego nie ma odniesienia do kategorii 4.a.ii/8.1.d dotyczącej wód na zachód od Szkocji. Skarżący zapytał, czy Komisja mogła pomylić, w odniesieniu do zachodniej Szkocji, kategorię 4.a.ii/8.1.d z kategorią 4.a. iv/8.1.d, którą wskazano na stronie trzeciej wspomnianego dokumentu roboczego. Odniesiono się tam wprawdzie do ćwiczenia dotyczącego złowionych osobników dorsza, ale dotyczyło ono Morza Północnego. W ramach tego działania kategorię 4.a.ii/8.1.d zidentyfikowano jako poławiającą ponad 400 000 osobników dorsza atlantyckiego w Morzu Północnym. W dokumencie roboczym zasugerowano zatem zmniejszenie liczby dni połowowych w odniesieniu do Morza Północnego w przypadku statków należących do kategorii określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d. Niezależnie od tego zalecenia ramka odpowiadająca tej kategorii nie została zaznaczona na szaro w tabeli na s. 12 dokumentu roboczego nr 3 ani nie przewidziano takiego zmniejszenia w kompromisach omawianych na posiedzeniach Rady. W odniesieniu do Morza Północnego rozporządzenie 41/2007 nie przewidywało zmniejszenia na 2007 r. liczby dni połowowych przydzielonych do kategorii 4.a.ii/8.1.d, jak miało to miejsce w 2006 r.

24. Skarżący stwierdził, że Komisja jasno stwierdziła, że argumenty za zmniejszeniem zostały przedstawione w tekście dokumentu roboczego nr 3. Dodała jednak, że w tekście nie ma odniesienia do kategorii 4.a.ii/8.1.d w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji. Gdyby, jak argumentowała Komisja, dane dotyczące połowów dorsza w wodach na zachód od Szkocji zostały dostarczone przez państwa członkowskie i przeanalizowane przez STECF oraz gdyby w związku z tym potrzebny był wniosek w sprawie zmniejszenia liczby dni połowowych, wniosek ten powinien zostać przedstawiony w dokumencie roboczym nr 3. Skarżący podkreślił, że Komisja nie wyjaśniła, dlaczego w dokumencie roboczym nie przedstawiono takiego wniosku w odniesieniu do zachodniej części Szkocji. Natomiast dokument roboczy zawierał wyraźne odniesienie do odpowiedniej kategorii w odniesieniu do Morza Północnego, z równie jasnym zaleceniem dotyczącym zmniejszenia. Nie zostało to jednak później przyjęte.

25. Skarżący stwierdził, że fakt, iż ogólnie państwa członkowskie, a w szczególności Zjednoczone Królestwo, nie zauważyły, że popełniono błąd, nie usprawiedliwia błędu administracyjnego Komisji. Zgodziła się z Komisją, że proponowane redukcje muszą opierać się na dowodach naukowych. Skarżący dodał, że jeżeli w odniesieniu do jego zarzutu dotyczącego wystąpienia błędu administracyjnego wymagane są dalsze dowody w wyniku pomylenia kategorii i obszarów, wynika to z faktu, że ten sam błąd powtórzono w odniesieniu do kategorii 4.a.v/8.1.d. Skarżący na zakończenie zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich o zobowiązanie Komisji do podjęcia działań w celu odwrócenia skutków błędu.

Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich prowadząca do sporządzenia projektu zalecenia

26. Rzecznik zauważył, że 252 dni połowowych przyznanych statkom należącym do kategorii 4.a.ii/8.1.d w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji w załączniku IIA do rozporządzenia 41/2007 (w porównaniu z 280 dniami w 2006 r.) było wynikiem wniosku Komisji, który został następnie przyjęty przez Radę. Odpowiednim dokumentem Komisji w tym zakresie jest dokument roboczy Komisji nr 3 z dnia 30 listopada 2006 r., który był omawiany na forum grupy roboczej Rady tego samego dnia i stanowił podstawę dalszych dyskusji między państwami członkowskimi.

27. Dokument roboczy zawiera wykaz głównych zmian zaproponowanych przez Komisję w odniesieniu do załączników IIA, IIB i IIC do rozporządzenia 51/2006. Częściami istotnymi dla niniejszego dochodzenia są strony 2–4 dokumentu roboczego, a także strona 12, która zawiera projekt tabeli z planowanymi maksymalnymi dniami połowowymi w 2007 r. dla różnych kategorii statków w następujących czterech obszarach geograficznych: 1) Kattegat; 2) Morze Północne, podzielone na trzy podkolumny (w tym cieśninę Skagerrak); 3) Morze Irlandzkie; oraz 4) na zachód od Szkocji. Tabela w dokumencie roboczym nie zawierała jeszcze dokładnych danych liczbowych dotyczących maksymalnych dni połowowych, ponieważ stopa redukcji była nadal przedmiotem konsultacji między departamentami. Pola dotyczące tych kategorii i obszarów, w odniesieniu do których Komisja zaproponowała już zmniejszenie liczby dni połowowych, zostały jednak zaznaczone na szaro. Jeżeli chodzi o kategorię 4.a.ii/8.1.d, pole odpowiadające obszarowi na zachód od Szkocji było szare, co oznacza, że zaproponowano zmniejszenie liczby 280 dni na morzu ustalonej na 2006 r.

28. Według dokumentu roboczego zmniejszenie liczby dni połowowych wynikające z interpretacji regulaminu byłoby bardziej skuteczne, gdyby miało zastosowanie wyłącznie do flot, które odpowiadają za większość śmiertelności ryb. Na tej podstawie wybrano floty odpowiedzialne za połowy dorsza (w tonach) powyżej danego progu. Same progi zależały od całkowitej ilości dorsza złowionego w czterech przedmiotowych obszarach. Na podstawie danych zgromadzonych przez STEC ustanowiono cztery tabele geograficzne odpowiadające czterem obszarom geograficznym i wymieniające kategorie statków, które przekroczyły progi wyrażone w tonach (strony 2–3 dokumentu roboczego). W odniesieniu do wód na zachód od Szkocji (dla których ustalony próg wynosił 50 ton dorsza) w tabeli nie wymieniono kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d. Oznaczało to, że nie należy on do kategorii statków poławiających więcej niż 50 ton dorsza, a zatem nie będzie brany pod uwagę przy ewentualnym skróceniu dni połowowych.

29. Po czterech tabelach geograficznych w dokumencie roboczym zamieszczono piątą tabelę (na stronie 4). Tabela ta dotyczyła jedynie Morza Północnego i cieśniny Skagerrak, w odniesieniu do których przeprowadzono drugie ćwiczenie w celu wybrania urządzeń połowowych poławiających ponad 400 000 osobników dorsza atlantyckiego. Takie podejście umożliwiło również uwzględnienie kryterium opartego na śmiertelności młodych ryb. W tabeli tej kategorie statków określone w pkt 4.a.ii/8.1.d i 4.a.v/8.1.d zaznaczono pogrubioną czcionką, co oznacza, że zaproponowano by zmniejszenie liczby dni połowowych dla tych statków. W dokumencie roboczym stwierdzono, co następuje:

„Zasugerowano zatem, że wyżej wymienione narzędzia powinny uwzględniać redukcję zalecaną przez służby [Komisji], podczas gdy pozostałe narzędzia pozostaną na tym samym poziomie co w 2006 r. Odpowiednie dane liczbowe netto dotyczące dni przebywania na morzu nie zostały jeszcze przedstawione w tabeli 1 w następnym rozdziale, ponieważ stopa redukcji jest nadal przedmiotem konsultacji między departamentami.”

30. W związku z powyższym okazało się, że proponowane przez Komisję zmniejszenie liczby dni połowowych dla kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d dotyczyło wyłącznie Morza Północnego i cieśniny Skagerrak. Jednakże w tabeli zawierającej planowaną maksymalną liczbę dni połowowych na stronie 12 dokumentu roboczego pole podkreślone na szaro odpowiadało kolumnie oznaczonej lit. d) w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji, a nie kolumnie oznaczonej lit. b) w odniesieniu do Morza Północnego i cieśniny Skagerrak. W związku z tym okazało się, że w odniesieniu do kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d tabela na s. 12 dokumentu roboczego błędnie odzwierciedla wnioski Komisji na s. 3 i 4 dokumentu roboczego. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że w rzeczywistości wystąpił błąd administracyjny. Wydaje się, że ten sam błąd wystąpił w odniesieniu do kategorii statków określonej w pkt 4.a.v/8.1.d. Chociaż w tabeli na s. 4 dokumentu roboczego wskazano tę kategorię statków na Morzu Północnym i w cieśninie Skagerrak jako potencjalnie dotkniętą zmniejszeniem, w tabeli na s. 12 nie zaznaczono jej na szaro, lecz wskazano, że zmniejszenie może potencjalnie dotyczyć statków tej kategorii w zachodniej Szkocji. Z tego powodu skarżący uznał, że wydaje się, iż dwie kolumny dotyczące wód na zachód od Szkocji oraz Morza Północnego i cieśniny Skagerrak zostały zamienione.

31. W swojej opinii Komisja stwierdziła, że zasugerowała zmniejszenie liczby dni połowowych w kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d o 25 %, a następnie zgodziła się zmniejszyć proponowaną redukcję do 12 %, a następnie do 10 %. W swojej opinii Komisja nie wypowiedziała się jednak na temat możliwego odwrócenia tych dwóch kolumn. Stwierdziła jedynie, że jej wniosek dotyczący zmniejszenia liczby dni połowowych dla statków należących do kategorii 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji opiera się na kryteriach popartych dowodami naukowymi i technicznymi dotyczącymi danych dostarczonych przez państwa członkowskie i przeanalizowanych przez STECF. Nie odniosła się do pytania, dlaczego nie wspomniano o tym w dokumencie roboczym nr 3. Komisja nie przedstawiła również żadnych wyjaśnień, dlaczego flota Morza Północnego tej kategorii statków, którą wskazała w tabeli na s. 3 dokumentu roboczego, nie została wskazana podczas negocjacji ani w ostatecznym rozporządzeniu jako potencjalnie dotknięta zmniejszeniem w tabeli na s. 12.

32. Ponadto z dokumentów Rady 16991/06 i 17046/06, które posłużyły za podstawę różnych negocjacji w Radzie, wynikało, że kolejne obniżki miały również zastosowanie do innych kategorii statków, w odniesieniu do których w dokumencie roboczym Komisji nr 3 zaznaczono rubryki na szaro, choć w innych stawkach niż te, które miały zastosowanie do kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii./8.1.d. Okazało się, że zmniejszenie liczby dni połowowych dla statków kategorii 4.a.ii/8.1.d, zawarte w dokumentach Rady nr 16991/06 i 17046/06 oraz w tabeli w załączniku IIA do rozporządzenia Rady 41/2007, odzwierciedlało jedynie propozycje przedstawione przez Komisję na odpowiednich etapach procedury, w ramach trzech kompromisów.

33. W związku z powyższym okazało się, że błąd Komisji w tabeli dokumentu roboczego nr 3 został powtórzony w dokumentach Rady. Chociaż Komisja twierdziła, że ostateczna decyzja przyjęta przez Radę była wynikiem dogłębnej dyskusji między państwami członkowskimi, nic nie sugerowało, że dyskusja ta dotyczyła podstawy całego wniosku, tj. kwestii, które obszary powinny zostać objęte proponowanym ograniczeniem dni połowowych dla statków tej kategorii. Gdyby Rada rozważyła tę kwestię, najtrudniej byłoby wyjaśnić, w jaki sposób można było pominąć błąd Komisji. W rzeczywistości ten błąd był dość oczywisty. Świadczy o tym wyraźna sprzeczność między wskazaniami na s. 3 i 4 dokumentu roboczego Komisji nr 3, w którym zaproponowano objęcie kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d na Morzu Północnym, a nie na zachód od Szkocji, a tabelą na s. 12 dokumentu roboczego (oraz późniejszymi dokumentami Rady odzwierciedlającymi te wskazania), gdzie przedmiotowe obszary były dokładnie odwrotne, a mianowicie na zachód od Szkocji, a nie na Morzu Północnym.

34. Na podstawie powyższych rozważań Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił Komisji następujący projekt zalecenia:

„Komisja powinna przyznać, że popełniła błąd administracyjny, sugerując, w rubryce znajdującej się na stronie 12 dokumentu roboczego nr 3, że liczba dni połowowych dla statków należących do kategorii 4.a.ii/8.1.d powinna zostać zmniejszona w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji, mimo że względy merytoryczne przedstawione w tym dokumencie roboczym wskazują, że Komisja nie uznała takiego zmniejszenia za konieczne.

Komisja powinna, w miarę możliwości, podjąć odpowiednie środki w celu skorygowania wspomnianego błędu.”

Argumenty przedstawione Rzecznikowi po jego projekcie zalecenia

35. W swojej szczegółowej opinii Komisja stwierdziła, że przepisy prawne regulujące proces legislacyjny dotyczący przyjęcia corocznego rozporządzenia ograniczającego działalność połowową są określone w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2371/2002 ("rozporządzenie podstawowe")[5]. Wskazała ona w szczególności, że art. 20 rozporządzenia podstawowego ustanawia szczególną procedurę, zgodnie z którą Rada, na wniosek Komisji, decyduje o ograniczeniach połowów lub nakładu połowowego oraz o podziale uprawnień do połowów między państwa członkowskie. Artykuł 4 rozporządzenia podstawowego wymaga, aby wszystkie środki regulujące dostęp do wód i zasobów oraz zrównoważone prowadzenie działalności połowowej były ustanawiane z uwzględnieniem w szczególności sprawozdań STECF. Równolegle, w odniesieniu do stad znajdujących się poza bezpiecznymi granicami biologicznymi, art. 5 rozporządzenia podstawowego zobowiązuje Radę do przyjęcia środków priorytetowych w formie planów odbudowy. Przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 423/2004 [6] dotyczące CRP objęły, między innymi, zasoby dorsza w wodach na zachód od Szkocji planem odbudowy.

36. W dniu 20 października 2006 r. udostępniono sprawozdanie Komitetu Doradczego ds. Zarządzania Rybołówstwem (ACFM) Międzynarodowej Rady Badań Morza (ICES). Określono w nim, że dorsz atlantycki w wodach na zachód od Szkocji znajduje się w stanie krytycznym, i zalecono, aby w 2007 r. nie dokonywano żadnych połowów tego stada dorsza. Podgrupa STECF ds. zarządzania nakładem połowowym zebrała się w dniach 5–9 czerwca 2006 r. i 9–13 października 2006 r. w celu przeanalizowania danych dostarczonych przez państwa członkowskie. Czyniąc to, Komisja oceniła również, w świetle dostępnych informacji na temat stanu różnych zasobów rybnych, wpływ różnych kategorii statków na zasoby objęte CRP oraz wynikające z tego skutki dla ograniczeń nakładu połowowego przewidzianych na 2007 r. STECF przedstawił Komisji swoje ustalenia i porady podczas spotkania, które odbyło się w listopadzie 2006 r.[7]. Pokazało to między innymi, że kategoria statków określona w pkt 4.a.ii/8.1.d w wodach na zachód od Szkocji będzie wyraźnym kandydatem do zmniejszenia nakładu połowowego w 2007 r.

37. W procesie legislacyjnym, który doprowadził do przyjęcia rozporządzenia 41/2007 przez Radę w dniu 21 grudnia 2006 r., na forum Grupy Roboczej ds. Wewnętrznej Polityki Rybołówstwa w Radzie przeprowadzono wstępne dyskusje. Kwestia ograniczeń nakładu połowowego, w tym ograniczeń dotyczących kategorii 4.a.ii/8.1.d, była omawiana na dwóch posiedzeniach grupy roboczej w dniach 23 i 30 listopada 2006 r. Dyskusje na tej ostatniej sesji kontynuowano na podstawie dokumentu roboczego nr 3 przygotowanego w tym celu przez służby Komisji. Dokument ten zawierał obliczenia dotyczące wpływu różnych kategorii statków na zasoby dorsza objęte CRP oraz wskazanie kategorii, które mogą uzasadniać zmniejszenie liczby dni połowowych w 2007 r.

38. W dniu 5 grudnia 2006 r. Komisja przedstawiła wniosek ustawodawczy dotyczący rozporządzenia 41/2007. Był to formalny początek obrad i negocjacji w Radzie. Wniosek Komisji zakładał zmniejszenie liczby dni połowowych dla statków kategorii 4.a.ii/8.1.d prowadzących działalność na zachód od Szkocji o 25 %, tj. z 280 dni w 2006 r. do 210 dni w 2007 r. We wniosku Komisji przewidziano natomiast, że liczba dni połowowych dla tej samej kategorii statków na Morzu Północnym (280 dni) powinna pozostać niezmieniona.

39. W dalszym procesie legislacyjnym we wniosku dotyczącym zmniejszenia liczby dni połowowych w odniesieniu do kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d w wodach na zachód od Szkocji wprowadzono pewne zmiany. W pierwszym kompromisie obniżka utrzymała się na poziomie 25 %. W drugim kompromisie Komisja zgodziła się na zmniejszenie o 12 % (co dało wynik w ciągu 246 dni). W ostatecznym kompromisie, przyjętym jako „pakietowe porozumienie”, Komisja zgodziła się na stopę redukcji w wysokości 10 %. Rada ustaliła zatem maksymalną liczbę dni połowowych dla tej kategorii statków w wodach na zachód od Szkocji na 252 dni w okresie zarządzania obejmującym 2007 r. (od dnia 1 lutego 2007 r. do dnia 31 stycznia 2008 r.).

40. Komisja stwierdziła ponadto, że gdy skarżący zakwestionował zmniejszenie liczby dni połowowych na zachód od Szkocji, administracja szkocka przekazała jej kopię dokumentu roboczego nr 3 i doszła do wniosku, że proponując przedmiotowe zmniejszenie nakładu połowowego, Komisja popełniła błąd administracyjny. Administracja szkocka uznała za błąd fakt, że dokument roboczy nr 3 wskazał na stronie 12 zmniejszenie liczby dni połowowych dla kategorii statków 4.a.ii/8.1.d w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji. Jednak na s. 4 dokument roboczy opowiadał się za zmniejszeniem nakładu połowowego dla tej samej kategorii statków - nie na zachód od Szkocji, ale na Morzu Północnym.

41. Komisja argumentowała, że rozumowanie przedstawione zarówno w skardze, jak i w projekcie zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich koncentrowało się wyłącznie na dokumencie roboczym nr 3, który jej służby udostępniły państwom członkowskim reprezentowanym w Radzie na wczesnych etapach procesu legislacyjnego. Zdaniem Komisji Rzecznik błędnie zakwalifikował dokument roboczy jako dokument Komisji mający znaczenie dla procesu legislacyjnego. W rzeczywistości właściwym dokumentem nie był dokument roboczy, lecz formalny wniosek ustawodawczy, który Komisja przyjęła i przekazała Radzie w dniu 5 grudnia 2006 r. Komisja uznała, że dokument roboczy nie ma absolutnie żadnego statusu w procesie legislacyjnym. Wskazała, że dokument niepapierowy jest bardzo nieformalnym środkiem przekazywania informacji pisemnych. W praktyce międzynarodowej, Non-Papers są w dużej mierze wykorzystywane jako pomoc memoire dla punktów, które zostały lub zostaną wykonane. Nie są one przeznaczone do cytowania lub przypisywania, ponieważ nie stanowią autorytatywnego oświadczenia, które w jakikolwiek sposób wiązałoby się z państwem, z którego pochodzi delegacja. W praktyce Komisji dokumenty nieoficjalne są często wykorzystywane w złożonych procesach legislacyjnych jako nieoficjalne lub nieoficjalne środki: (i) zapoznanie państw członkowskich ze złożonymi i drażliwymi tematami na jak najwcześniejszym etapie procesu; (ii) zbadanie możliwych dróg współpracy z państwami członkowskimi na tym etapie; oraz (iii) ułatwienie zarówno sporządzenia wniosku ustawodawczego Komisji, jak i późniejszych obrad i negocjacji w Radzie. Zdaniem Komisji, ze względu na ich całkowicie nieoficjalny charakter, dokumenty nieoficjalne i dyskusje prowadzone na ich podstawie nie mogły być jej przeciwstawiane. Ponadto nie mogą one w żaden sposób ograniczać zakresu uznania, jakim dysponuje Komisja przy wyborze między możliwymi wariantami formalnych wniosków ustawodawczych.

42. Komisja argumentowała ponadto, że ponieważ dokumenty robocze są jedynie dokumentami roboczymi stworzonymi przez jej służby i rozumianymi jako takie przez wszystkie strony zaangażowane w proces legislacyjny, dokumenty te odzwierciedlają jedynie aktualną sytuację w danym momencie. W związku z tym mogą one nie być wyczerpujące i mogą również zawierać niespójności. Dokument roboczy nr 3, rozpatrywany w oderwaniu od innych elementów przedmiotowego procesu legislacyjnego, rzeczywiście wydawał się zawierać takie sprzeczności. W rzeczywistości niespójność wspomniana przez skarżącego w niniejszej sprawie, a mianowicie brak szczegółowych rozważań w głównej części dokumentu roboczego dotyczących zmniejszenia liczby dni połowowych dla kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji, nie była jedyną zawartą w dokumencie roboczym nr 3. Wystąpiła podobna rozbieżność między danymi liczbowymi na stronie 2, sugerującymi zmniejszenie liczby dni połowowych dla kategorii statków określonej w pkt 4.a.iii/8.1.a podczas połowów w cieśninie Kattegat, a tabelą na stronie 11, w której zamiast tego zaproponowano zmniejszenie liczby dni połowowych dla kategorii statków określonej w pkt 4.a.iv/8.1.a. Komisja utrzymywała jednak, że wszelkie niespójności zawarte w dokumencie roboczym nr 3 nie mogły w żaden sposób wpłynąć na skarżącego. Dzieje się tak nie tylko dlatego, że dokument roboczy nie miał statusu prawnego, ale także dlatego, że przestał istnieć po przyjęciu i przedstawieniu formalnego wniosku ustawodawczego Komisji z dnia 5 grudnia 2006 r. Od tego momentu Non-Paper nr 3 stał się bezskuteczny. Ani wniosek ustawodawczy, ani samo rozporządzenie nie odzwierciedlają po prostu dokumentu roboczego nr 3 ani, w tym przypadku, żadnego z dokumentów wykorzystanych do ich przygotowania. W przeciwieństwie do tego, co twierdził skarżący, a Rzecznik Praw Obywatelskich uznał za udowodnione, służby Komisji dokładnie sprawdziły i, w stosownych przypadkach, skorygowały dane liczbowe zawarte w dokumentach przygotowawczych przed włączeniem ich do formalnego wniosku ustawodawczego dotyczącego rozporządzenia 41/2007. W tym kontekście Komisja podkreśliła, że odwrócenie w dokumencie roboczym nr 3 między kategoriami 4.a.iii/8.1.a i 4.a.iv/8.1.a w odniesieniu do połowów w cieśninie Kattegat zostało skorygowane w jej formalnym wniosku.

43. Komisja podkreśliła, że jej wniosek dotyczący zmniejszenia liczby dni połowowych dla statków kategorii 4.a.ii/8.1.d w wodach na zachód od Szkocji został złożony celowo na podstawie opinii naukowej otrzymanej od ICES oraz opinii naukowej, technicznej i ekonomicznej opracowanej przez STECF. Zwrócono również należytą uwagę na złożone warunki gospodarcze i społeczne związane z przedmiotowym łowiskiem. Jeżeli chodzi o samo rozporządzenie, dyskusje w Radzie dotyczące tego wniosku ustawodawczego wielokrotnie dotyczyły tej właśnie kwestii, a w miarę postępów negocjacji odsetek redukcji pierwotnie zaproponowany przez Komisję został zmniejszony z 25 % do 10 %.

44. Komisja odrzuciła argument skarżącego, zgodnie z którym jedynym logicznym wyjaśnieniem wniosku Komisji w sprawie zmniejszenia liczby dni połowowych dla statków kategorii 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji było niezamierzone odwrócenie dwóch kolumn odpowiadających Morzu Północnemu i na zachód od Szkocji w tabeli na s. 12 dokumentu roboczego nr 3. Wynikało to z faktu, że na s. 3 i 4 wspomnianego dokumentu roboczego argument dotyczący redukcji został przedstawiony wyłącznie w odniesieniu do Morza Północnego. Komisja odrzuciła „teorię inwersji” na kilku kontach. Takie pomieszanie tych dwóch obszarów geograficznych było nie do pomyślenia dla wszystkich, którzy znali się na kwestiach związanych z zarządzaniem rybołówstwem. W rzeczywistości kwestia ta dotyczyła dwóch bardzo odrębnych stad ryb, a odpowiednie zbiory danych i opinie naukowe były różne. Zarówno służby Komisji, jak i państwa członkowskie reprezentowane w Radzie były zaznajomione z tymi tematami. Ponadto Komisja chciała podkreślić, że przedstawiona w dokumencie roboczym nr 3 dyskusja na temat ewentualnej redukcji w Morzu Północnym wykazała jedynie, że w momencie przeprowadzania tej analizy jej służby przewidywały również Morze Północne jako potencjalny cel rozpatrywanego środka. Brak w dokumencie roboczym nr 3 szczegółowego badania w odniesieniu do liczby osobników dorsza złowionych przez statki rybackie kategorii 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji nie może być interpretowany jako dowód na to, że Komisja nie działała umyślnie i na podstawie uzasadnionej decyzji o zmniejszeniu nakładu połowowego dla tej konkretnej kategorii statków na zachód od Szkocji. W rzeczywistości sprawozdanie podgrupy STECF ds. zarządzania nakładem połowowym wyraźnie wykazało, że ta kategoria statków miała drugi co do wielkości wpływ na śmiertelność młodocianych osobników dorsza w wieku 1 i 2 lat po kategorii 4.a.v/brak, którą również zaproponowano do zmniejszenia [8].

45. Komisja podkreśliła, że niekorzystna opinia naukowa dotycząca zasobów dorsza w wodach na zachód od Szkocji sprawiła, że kategoria statków określona w pkt 4.a.ii/8.1.d na tym obszarze geograficznym stała się oczywistym kandydatem do zmniejszenia nakładu połowowego na 2007 r. Opinia ta była znana wszystkim zaangażowanym w proces legislacyjny - nawet na wczesnym etapie w listopadzie 2006 r. Powszechnie znane były również ustalenia podgrupy STECF ds. zarządzania nakładem połowowym w odniesieniu do wspomnianej kategorii statków na zachód od Szkocji. W związku z tym nie było powodu, aby w głównej części dokumentu roboczego nr 3, zawierającego odrębne tabele i argumenty, poprzeć wskazania na stronie 12 dotyczące ewentualnego zmniejszenia liczby dni połowowych dla tej kategorii statków.

46. Jeżeli chodzi o traktowanie tej samej kategorii statków na Morzu Północnym, Komisja zwróciła uwagę na fakt, że opinia naukowa STECF na 2007 r. w odniesieniu do połowów wielogatunkowych zawierała bardzo pesymistyczną ocenę obu zasobów dorsza, ale była wyraźnie bardziej rygorystyczna w przypadku wód na zachód od Szkocji niż w przypadku Morza Północnego. W opinii naukowej zalecono w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji „bez połowów i odrzutów dorsza atlantyckiego w podobszarze VI”, natomiast zalecenie w odniesieniu do Morza Północnego dotyczyło „minimalnego przyłowu lub odrzutów dorsza atlantyckiego”(podkreślenie dodane przez Komisję)[9]. Ta różnica w odpowiednich opiniach naukowych była decydującym czynnikiem wyjaśniającym, dlaczego ostatecznie i w oczekiwaniu na szeroki zakres uznania prawodawcy przy ocenie złożonej kwestii w dziedzinie polityki rybołówstwa Komisja nie zaproponowała zmniejszenia liczby dni połowowych dla kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d w odniesieniu do Morza Północnego.

47. W odniesieniu do zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich, aby Komisja podjęła odpowiednie środki naprawcze „w miarę możliwości”, Rzecznik stwierdził, że zadośćuczynienie byłoby w każdym razie niemożliwe. Zdaniem Komisji niemożność zadośćuczynienia wynikała nie tylko z faktu, jak już podkreślił Rzecznik Praw Obywatelskich, że „rok 2007, który jest przedmiotem kwestionowanego zmniejszenia liczby dni połowowych, już upłynął.„Wszelkie zadośćuczynienie lub korekta wymagałyby przede wszystkim zmiany rozporządzenia 41/2007, które Rada przyjęła w dniu 21 grudnia 2006 r. Komisja nie miała jednak uprawnień do zmiany tego rozporządzenia.

48. Jedynym środkiem odwoławczym pozostawionym Komisji byłoby przedłożenie wniosku ustawodawczego dotyczącego odpowiedniej zmiany rozporządzenia 41/2007. Z powodów merytorycznych przedstawionych powyżej Komisja nie widziała jednak podstaw dla takiego wniosku ustawodawczego. Komisja dodała, że gdyby przedstawiła taki wniosek, najbardziej niepewne byłoby, czy uzyskałaby wymaganą większość w Radzie. Zdaniem Komisji wyraźnie pokazało to, że sprawa ta wchodzi w zakres polityki i w związku z tym nie może zostać rozwiązana za pomocą względów i mechanizmów administracyjnych.

49. Komisja odrzuciła opinię skarżącego, że zmniejszenie nakładu połowowego w ciągu jednego roku może mieć efekt domina w odniesieniu do przyszłych przydziałów. Zdaniem Komisji jedynymi obiektywnymi wytycznymi w zakresie zarządzania rybołówstwem we Wspólnocie były opinie naukowe, techniczne i ekonomiczne oceniające stan zasobów i zalecające środki zapewniające ich zrównoważoną eksploatację. To właśnie zły stan zasobów dorsza w obszarze na zachód od Szkocji doprowadził do utrzymania tego samego ograniczenia nakładu połowowego w 2008 r., a nie do efektu domina od 2007 r. W tych okolicznościach jest mało prawdopodobne, jeśli nie wykluczone, że Rada kiedykolwiek będzie gotowa zmienić środki podjęte na rok 2007 w tym momencie.

50. Wreszcie Komisja zwróciła uwagę na fakt, że nawet gdyby zadośćuczynienie w drodze skargi z jej strony było możliwe, nie byłoby to konieczne w niniejszej sprawie. Według Komisji z posiadanych przez nią danych wynika, że średnia liczba dni połowowych 136 statków Zjednoczonego Królestwa prowadzących działalność na zachód od Szkocji w 2007 r. wyniosła 118,79. Było to znacznie poniżej 252 dni połowowych dozwolonych na mocy rozporządzenia 41/2007. W związku z tym skarżący nie poniósł żadnej rzeczywistej szkody w wyniku zmniejszenia liczby dni połowowych w 2007 r.

51. Na zakończenie Komisja stwierdziła, że nie naruszyła żadnej reguły ani zasady, które spoczywają na niej w niniejszej sprawie i które uzasadniałyby stwierdzenie niewłaściwego administrowania. W związku z tym nie mogła przyjąć projektu zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich ani uznać, że popełniła w tym przypadku błąd administracyjny. W związku z tym Komisja wniosła o oddalenie skargi jako bezzasadnej.

52. W swoich uwagach skarżący wskazał, że chociaż powszechnie wiadomo, iż stado dorsza budzi poważne obawy, nic nie wskazuje na to, że kategoria statków określona w pkt 4.a.ii/8.1.d przyczyniła się do złej sytuacji stada dorsza. Skarżący wyjaśnił, że władze szkockie nie przypuszczają, że Komisja popełniła błąd administracyjny. Dopiero po zwróceniu ich uwagi na niespójności w dokumencie roboczym zostali zmuszeni do tego samego wniosku co skarżący, a następnie Rzecznik Praw Obywatelskich.

53. Skarżący twierdził, że argument Komisji, zgodnie z którym dokument roboczy nr 3 nie ma legitymacji procesowej, jest nieistotny, biorąc pod uwagę, że w swojej opinii z dnia 27 czerwca 2008 r. Komisja oparła się na tym, co następnie zrozumiała jako podstawę wezwania Rzecznika do odrzucenia skargi. Chociaż dokument roboczy mógł zostać zastąpiony w procesie legislacyjnym, Komisja nie mogła udawać, że zawiera uzasadnienie zmniejszenia liczby dni, które należy zastosować do kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji. Podobnie nie mogła ona pominąć faktu, że dokument roboczy zawierał uzasadnienie zmniejszenia tej samej kombinacji narzędzi połowowych w Morzu Północnym/cieśninie Skagerrak, co następnie nie zostało zaproponowane. Skarżący podkreślił, że nie skarżył się na brak szczegółowych uwag w głównej części dokumentu roboczego nr 3 dotyczących zmniejszenia liczby dni połowowych dla tej kategorii w zachodniej części Szkocji. Skarżyła się natomiast na brak takich rozważań.

54. Skarżący twierdził, że kwestia, którą powinien rozpatrzyć Rzecznik, nie dotyczyła tego, czy dokument roboczy ma jakiekolwiek skutki prawne, ale tego, czy odpowiedni fragment rozporządzenia 41/2007 jest wynikiem błędu administracyjnego. Aby ocenić, czy tak było, należy odnieść się do dokumentu roboczego, chyba że przedstawiono jakąś wiarygodną alternatywę. Nie wskazano jednak takiej wiarygodnej alternatywy. Okoliczność, że wykryto inny błąd, nie może potwierdzać poglądu, że błąd nie wystąpił w tym przypadku. Skarżący podkreślił, że Komisja nie przedstawiła żadnego z dowodów, do których się odniosła, aby uzasadnić zmniejszenie liczby dni połowowych dla statków kategorii 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji. Niemożliwe było zatem dojście do wniosku w odniesieniu do tej kategorii, a tym bardziej przedstawienie wniosku.

55. Skarżący twierdził, że Komisja chciała, aby zarówno ona sama, czyli skarżący, jak i Rzecznik uznali, że błąd administracyjny nie mógł wystąpić, ponieważ nie można było pomylić odnośnych obszarów geograficznych. Jednak stosunkowo prostym i powszechnym zjawiskiem było umieszczanie podświetleń i rysunków w nieprawidłowej kolumnie. Rzecznik Praw Obywatelskich musi zdecydować, czy może przyjąć sugestię, że wynik był jednak uzasadniony na podstawie wiedzy, którą dysponowała Komisja, ale która nie pojawiła się w dokumencie roboczym. Ten sam dokument zawierał oczywiście dobrze uzasadnioną argumentację za zmniejszeniem tej samej kategorii na Morzu Północnym. W tym kontekście sugerowanie, że nie dąży się do ograniczenia połowów w Morzu Północnym ze względu na to, że liczba dni dostępnych na połowy była w jakiś sposób istotna dla odrzutów dorsza, „rozszerzyło granice niedowierzania do punktu krytycznego”.

56. Skarżący stwierdził, że Komisja powinna postępować ostrożniej, gdy przypisuje wiedzę innym stronom. W swojej szczegółowej opinii Komisja zasugerowała, że niekorzystna opinia naukowa, do której się odniosła, była znana wszystkim zaangażowanym w proces legislacyjny nawet na wczesnym etapie listopada 2006 r. Skarżący podkreślił, że nie wie i nadal nie wie, dlaczego kategoria statków określona w pkt 4.a.ii/8.1.d jest uzasadnionym kandydatem do zmniejszenia liczby dni połowowych na zachód od Szkocji. Dodała ona, że ani urzędnicy władz szkockich, ani urzędnicy administracji Zjednoczonego Królestwa nie próbowali uzasadnić tej obniżki inaczej niż poprzez odniesienie się do dokumentu roboczego.

57. Skarżący stwierdził, że Komisja nie odniosła się do treści projektu zalecenia. Przyznał on jednak, że zwrot przedmiotowych statków jest obecnie niemożliwy, nie tylko ze względu na upływ czasu, ale również ze względu na radykalną zmianę podstawy zarządzania nakładem połowowym. Jej zdaniem honor mógłby jednak zostać ocalony, gdyby Komisja przyznała, że dokonałaby takiego zwrotu, gdyby była w stanie to uczynić. Skarżący zwrócił się zatem do Rzecznika o odrzucenie dalszych oświadczeń Komisji i potwierdzenie projektu zalecenia.

Ocena Rzecznika po jego projekcie zalecenia

58. Projekt zalecenia Rzecznika opierał się na ustaleniu, że dokument roboczy nr 3 zawierał błąd. Prawdą jest, że ten dokument roboczy był jedynie dokumentem przygotowawczym i został zastąpiony późniejszym formalnym wnioskiem Komisji z dnia 5 grudnia 2006 r. dotyczącym rozporządzenia Rady. Zdaniem Rzecznika nie oznacza to jednak, że nie ma już potrzeby ani możliwości zbadania ewentualnego niewłaściwego administrowania w odniesieniu do dokumentu roboczego. Rzecznik zauważa, że odpowiedni dokument roboczy zaproponował na s. 12 zmniejszenie liczby dni połowowych dla danej kategorii w wodach na zachód od Szkocji. Mimo że zakres proponowanego zmniejszenia podlegał szeregowi zmian w trakcie późniejszego procesu legislacyjnego, zmiany te nie miały wpływu na zasadę zmniejszenia jako taką. Zasada ta została jednak określona w dokumencie roboczym. Argument Komisji, że wszelkie niespójności zawarte w dokumencie roboczym nr 3 nie mogły mieć wpływu na skarżącego, ponieważ dokument ten przestał istnieć po przyjęciu i przedstawieniu formalnego wniosku ustawodawczego Komisji z dnia 5 grudnia 2006 r., nie jest zatem przekonujący.

59. W odniesieniu do argumentu Komisji, że przedmiotowy dokument roboczy nie miał statusu w procesie legislacyjnym oraz że był to zwykły nieformalny i nieoficjalny dokument do dyskusji, Rzecznik przyznaje, że dokumenty robocze nie stanowią dokumentów formalnych. Uważa on jednak, że nieformalny charakter dokumentów nieoficjalnych nie oznacza, że wszelkie zawarte w nich błędy administracyjne należy uznać za nieistotne. W niniejszej sprawie odnośny dokument roboczy wyraźnie posłużył za podstawę do dyskusji w Radzie. Komisja potwierdziła to w swojej opinii z dnia 27 czerwca 2008 r., w której stwierdziła, że w dniu 30 listopada 2006 r. przedłożyła państwom członkowskim dokument roboczy i że dokument ten „uznano za punkt wyjścia do dalszych dyskusji z państwami członkowskimi”.

60. W swojej szczegółowej opinii na temat projektu zalecenia Komisja przyznała, że w dokumencie roboczym nr 3 występuje niespójność, biorąc pod uwagę, że główna część dokumentu roboczego (tj. jego strony 3 i 4) nie zawiera żadnych szczegółowych rozważań dotyczących zmniejszenia liczby dni połowowych dla kategorii statków 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji, która została wymieniona w tabeli na stronie 12. Komisja dodała, że dokument roboczy zawiera kolejną niespójność w odniesieniu do innej kwestii, i podkreśliła, że ta inna niespójność została skorygowana we wniosku ustawodawczym z dnia 5 grudnia 2006 r. Wydaje się zatem, że Komisja chciała argumentować, iż fakt, iż obniżka na zachód od Szkocji zaproponowana na s. 12 dokumentu roboczego nie została zmieniona we wniosku ustawodawczym, świadczy o tym, że odpowiedni wniosek został złożony celowo. Argument ten nie jest bezpodstawny. Rzecznik zauważa jednak, że korekta innej niespójności jako takiej dowodzi jedynie, że kwestia, której dotyczy ta niespójność, została ponownie rozpatrzona. Wobec braku dalszych wskazówek w tym zakresie korekta ta nie dowodzi, że wskazanie dotyczące kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii/8.1.d w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji na s. 12 dokumentu roboczego było zamierzone.

61. Argument Komisji, że dyskusje w Radzie dotyczące jej wniosku ustawodawczego wielokrotnie dotyczyły proponowanego zmniejszenia liczby dni połowowych dla statków kategorii 4.a.ii./8.1.d na zachód od Szkocji. Wraz z postępem negocjacji odsetek redukcji pierwotnie zaproponowany przez Komisję zmniejszono z 25 % do 10 %. Na podstawie dokumentów Rady 16991/06 i 17046/06 Rzecznik zauważa, że Rada rzeczywiście uwzględniła wartości procentowe zmniejszeń dla różnych kategorii statków, w odniesieniu do których w dokumencie roboczym Komisji nr 3 zaznaczono pola na szaro. Zauważa on również, że w zależności od kategorii statków procenty redukcji zmieniały się według stawek innych niż te, które zastosowano do kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii./8.1.d na zachód od Szkocji. Wydaje się zatem, że Rada omówiła obniżki w podziale na kategorie i że w odniesieniu do kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii./8.1.d na zachód od Szkocji uznała, że początkowa obniżka w wysokości 25 % powinna zostać obniżona do 10 %. Rzecznik pragnie jednak podkreślić, że fakt, iż Rada uznała, że konieczne jest zmniejszenie w odniesieniu do kategorii statków określonej w pkt 4.a.ii./8.1.d na zachód od Szkocji, nie oznacza, że dokument roboczy Komisji nr 3, który posłużył jako podstawa wniosku instytucji w tym zakresie, nie mógł zawierać błędu.

62. W odniesieniu do argumentu Komisji, zgodnie z którym nieporozumienie między dwoma przedmiotowymi obszarami geograficznymi, a mianowicie obszarem na zachód od Szkocji i Morzem Północnym, było nie do pomyślenia dla każdego, kto zna się na zarządzaniu rybołówstwem, Rzecznik zauważa, że taki argument zasadniczo zakłada, że nie mógł wystąpić żaden błąd. Kwestię tę należy jednak oceniać w świetle okoliczności faktycznych sprawy, a nie w oparciu o ogólną teorię. Wobec braku innych elementów potwierdzających to stanowisko argument Komisji nie jest przekonujący.

63. W odniesieniu do argumentu Komisji, zgodnie z którym rybacy na zachód od Szkocji nie ponieśli żadnych szkód w wyniku zmniejszenia liczby dni połowowych w 2007 r., biorąc pod uwagę, że z dostępnych jej danych wynika, iż średnia liczba dni połowowych 136 statków Zjednoczonego Królestwa prowadzących działalność na zachód od Szkocji wynosiła 118,79 w 2007 r., a zatem w każdym razie znacznie mniej niż 252 dni przewidziane w załączniku IIA do rozporządzenia 41/2007, Rzecznik zauważa, że skarżący nie podważył tej liczby w swoich uwagach. Uważa on jednak, że fakt, do którego odniosła się Komisja, nie oznacza, że Rzecznik Praw Obywatelskich mógł lub nie powinien już rozpatrywać błędu, który jego zdaniem wystąpił w dokumencie roboczym.

64. Rzecznik zauważa, że głównym argumentem wykorzystanym przez Komisję w celu wykazania, że jej wniosek dotyczący zmniejszenia liczby dni połowowych dla kategorii statków 4.a.ii/8.1.d w wodach na zachód od Szkocji został złożony celowo, jest to, że wniosek był zgodny z opinią naukową.

65. W odniesieniu do tej opinii Komisja odniosła się do sprawozdania ACFM, które udostępniono w październiku 2006 r. Według Komisji w sprawozdaniu tym stwierdzono, że dorsz atlantycki w wodach na zachód od Szkocji znajduje się w stanie krytycznym, i zalecono, aby w 2007 r. nie prowadzono żadnych połowów tego stada dorsza. Komisja nie przedłożyła tego sprawozdania Rzecznikowi Praw Obywatelskich. Znalazł jednak kopię sprawozdania na stronie internetowej ICES. W sprawozdaniu tym ICES faktycznie zaleciła zerowy połów dorsza w 2007 r. w wodach na zachód od Szkocji [10].

66. Komisja odniosła się ponadto do dyskusji, które odbyły się w dniach 5–9 czerwca 2006 r. i 9–13 października 2006 r. w ramach podgrupy STECF ds. zarządzania nakładem połowowym. Zwróciła również uwagę na ustalenia, które STECF przedstawił jej następnie w pierwszym sprawozdaniu podczas spotkania, które odbyło się w listopadzie 2006 r.[11]. Według Komisji informacje dostarczone przez STECF wykazały między innymi, że kategoria statków określona w pkt 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji byłaby wyraźnym kandydatem do ograniczenia nakładów połowowych w 2007 r. Komisja cytowała również z drugiego sprawozdania STECF [12].

67. Rzecznik zauważa, że Komisja nie przedłożyła mu odpowiednich sprawozdań STECF. Udało mu się jednak znaleźć wersję drugiego z tych raportów w Internecie. Z niniejszego sprawozdania [13] wynika, że ICES zaleciła zerowy połów dorsza w 2007 r. na zachód od Szkocji, uzasadniając to tym, że dorsz znajdował się w stanie krytycznym, oraz że STECF zgodził się z opinią ICES. W odniesieniu do wód na zachód od Szkocji zalecono zerowy połów dorsza („bez połowu i odrzutów dorsza”). W odniesieniu do Morza Północnego ICES zaleciła zawieszenie połowów dorsza do czasu wstępnego odnowienia biomasy stada tarłowego dorsza. STECF zgodził się z tą opinią. W odniesieniu do Morza Północnego Komisja zaleciła zatem zerowy połów dorsza („z minimalnym przyłowem lub odrzutami dorsza”).

68. Rzecznik zauważa, że w swojej szczegółowej opinii Komisja stwierdziła ponadto, że sprawozdanie podgrupy STECF ds. zarządzania nakładem połowowym dotyczące posiedzeń w czerwcu i październiku 2006 r. wyraźnie wykazało, że kategoria statków, której dotyczy niniejsza sprawa, miała drugi największy wpływ na śmiertelność młodocianych osobników dorsza w wieku 1 i 2, po kategorii 4.a.v/none, która również została zaproponowana do zmniejszenia. Rzecznik nie był w stanie zweryfikować tych informacji, biorąc pod uwagę, że (i) nie przekazano mu kopii odnośnego sprawozdania oraz (ii) sprawozdania tego nie można było znaleźć w internecie.

69. Mimo że Rzecznik Praw Obywatelskich nie otrzymał wszystkich dowodów, na których, jak się wydaje, oparła się Komisja, uważa on, że opinia naukowa rzeczywiście uprawniała Komisję do zaproponowania, aby w 2007 r. nie poławiać dorsza w wodach na zachód od Szkocji i w Morzu Północnym. Na tej podstawie nie można wykluczyć, że Komisja byłaby uprawniona do zaproponowania zmniejszenia nakładu połowowego dla statków kategorii 4.a.ii/8.1.d na zachód od Szkocji.

70. Rzecznik zauważa jednak, że podejście przedstawione przez Komisję w dokumencie roboczym opiera się na innym założeniu. W rzeczywistości Komisja stwierdza, co następuje:

„Służby Komisji sugerują, że zmniejszenie liczby dni połowowych wynikające z interpretacji planu odbudowy zasobów dorsza i oświadczenia dotyczącego polityki może być skuteczniejsze, jeżeli będzie stosowane wyłącznie do flot odpowiadających za większość śmiertelności połowowej dorsza.

Zgodnie z tym rozumowaniem wybrano floty odpowiedzialne za połowy dorsza (w tonach) powyżej danego progu. Progi wybrano w zależności od wielkości całkowitych połowów dorsza na danym obszarze i były one następujące: 500 ton w przypadku Morza Północnego i cieśniny Skagerrak, 100 ton w przypadku Morza Irlandzkiego i 50 ton w przypadku cieśnin Kattegat i na zachód od Szkocji. Poniższe tabele zostały opracowane na podstawie danych zebranych przez podgrupę STECF ds. analizy nakładu połowowego i uwzględnione w sprawozdaniu STECF, które można znaleźć na stronie internetowej STECF.”

Oczywiste jest zatem, że Komisja uznała, iż w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji redukcje miały być proponowane jedynie w odniesieniu do flot, których połowy stanowiły ponad 50 ton dorsza.

71. W tabeli dotyczącej obszaru na zachód od Szkocji na s. 3 dokumentu roboczego wymieniono zatem te kategorie, które poławiają ponad 50 ton dorsza. W tabeli tej wymieniono trzy kategorie, które łącznie (i zgodnie ze wskazanymi tam danymi liczbowymi) stanowią 72,5 % całkowitego połowu dorsza (w tym zarówno wyładunki dorsza, jak i odrzuty dorsza) w tym obszarze. Kategoria 4.a.ii/8.1.d nie jest wymieniona w niniejszej tabeli. Może to jedynie oznaczać, że w tej kategorii złowiono mniej niż 50 ton dorsza, w związku z czym nie przewidziano ograniczenia nakładu połowowego.

72. Ponadto w dokumencie roboczym określono, co następuje:

„W przypadku Morza Północnego i cieśniny Skagerrak dokonano drugiego wyboru narzędzi połowowych poławiających ponad 400 000 osobników dorsza, co pozwoliło na uwzględnienie również kryterium opartego na śmiertelności młodych ryb (tabela poniżej). Umożliwiło to identyfikację biegów 4aii i 4av przy użyciu warunku specjalnego IIA81d (zapisy historyczne poniżej 5 %), zaznaczonego pogrubioną czcionką w poniższej tabeli.”;

73. W oświadczeniu tym wyraźnie stwierdzono, że wpływu na śmiertelność młodocianych osobników dorsza w wieku 1 i 2 lat w ogóle nie uwzględniono w odniesieniu do obszaru na zachód od Szkocji ogółem, a w szczególności kategorii 4.a.ii/8.1.d.

74. W związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich może jedynie potwierdzić swoje ustalenie, że wniosek dotyczący zmniejszenia nakładu połowowego dla kategorii 4.a.ii/8.1.d w wodach na zachód od Szkocji, przedstawiony na s. 12 dokumentu roboczego, nie znajduje podstaw w części wyjaśniającej niniejszego dokumentu. Jego zdaniem Komisja popełniła zatem błąd administracyjny, sugerując w rubryce znajdującej się na stronie 12 dokumentu roboczego nr 3, że liczba dni połowowych dla statków należących do kategorii 4.a.ii/8.1.d powinna zostać zmniejszona w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji, mimo że względy merytoryczne przedstawione w dokumencie roboczym wskazują, że Komisja nie uznała takiego zmniejszenia za konieczne.

75. Ponadto, gdyby dokument roboczy Komisji rzeczywiście opierał się na dowodach naukowych, do których odniosła się Komisja, jeszcze trudniej byłoby zrozumieć, dlaczego w ogóle nie zaproponowano żadnych ograniczeń dla Morza Północnego, mimo że na s. 4 dokumentu roboczego stwierdzono, że takie ograniczenia powinny zostać wdrożone. Kwestia ta nie jest jednak objęta niniejszym dochodzeniem.

76. Rzecznik uważa jednak, że przydatne jest dodanie bardziej ogólnej uwagi. Przedstawione powyżej rozumowanie, które jest również rozumowaniem Rzecznika Praw Obywatelskich przedstawionym w projekcie zalecenia i które odpowiada poglądom przedstawionym przez skarżącego, opiera się na stwierdzeniu, że Komisja popełniła błąd administracyjny w dokumencie roboczym nr 3. Mówiąc prościej, Rzecznik Praw Obywatelskich uznał za prawdopodobne, że na s. 12 dokumentu roboczego Komisja wskazała, że na zachód od Szkocji konieczne jest zmniejszenie w odniesieniu do kategorii 4.a.ii/8.1.d. Jednak na podstawie tego, co stwierdziła na s. 3 tego samego dokumentu, Komisja nie zamierzała dążyć do takiego zmniejszenia. W swojej szczegółowej opinii Komisja stanowczo argumentowała jednak, że taki błąd nie wystąpił i że jej wniosek został złożony celowo. Gdyby ten opis wydarzeń był prawidłowy, oznaczałoby to, że wniosek przedstawiony przez Komisję na s. 12 dokumentu roboczego, a następnie w jej formalnym wniosku ustawodawczym z dnia 5 grudnia 2006 r., nie był zgodny z samym podejściem, które rzekomo przyjęła, a które zostało przedstawione na s. 3 i 4 dokumentu roboczego. Oznaczałoby to wyraźną sprzeczność między proponowanym działaniem a powodami, na których oparto wniosek. Rzecznik uważa zatem, że uzasadnione jest założenie, iż nie należy w ten sposób wyjaśniać okoliczności faktycznych niniejszej sprawy.

77. W odniesieniu do twierdzenia skarżącego, że Komisja powinna podjąć odpowiednie środki w celu naprawienia błędu, Komisja wyjaśniła, dlaczego uważa, że gdyby błąd rzeczywiście wystąpił, podjęcie środków naprawczych byłoby obecnie niemożliwe. Rzecznik uważa te wyjaśnienia za przekonujące.

78. Na podstawie powyższych rozważań Rzecznik Praw Obywatelskich jest zdania, że nie przyznając się do błędu administracyjnego, Komisja nie wykorzystała dobrej okazji do uznania przypadku niewłaściwego administrowania. Biorąc jednak pod uwagę, że usunięcie zaistniałego błędu nie wydaje się już możliwe, Rzecznik uważa, że nie ma potrzeby przedstawiania Parlamentowi specjalnego sprawozdania dotyczącego tej sprawy. Rzecznik Praw Obywatelskich zwróci jednak uwagę krytyczną poniżej.

B. Wnioski

79. Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka ją następującą uwagą krytyczną:

Komisja popełniła błąd administracyjny, sugerując, w rubryce znajdującej się na stronie 12 dokumentu roboczego nr 3, że liczba dni połowowych dla statków należących do kategorii 4.a.ii/8.1.d powinna zostać zmniejszona w odniesieniu do wód na zachód od Szkocji, mimo że względy merytoryczne przedstawione w tym dokumencie roboczym wskazują, że Komisja nie uznała takiego zmniejszenia za konieczne.

Skarżący i Komisja zostaną poinformowani o tej decyzji.

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

Sporządzono w Strasburgu dnia 15 stycznia 2010 r.

---

[1] Rozporządzenie Rady (WE) nr 51/2006 z dnia 22 grudnia 2005 r. ustalające wielkości dopuszczalne połowów na 2006 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe, Dz.U. L 16, s. 1.

[2] Rozporządzenie Rady (WE) nr 41/2007 z dnia 21 grudnia 2006 r. ustalające wielkości dopuszczalnych połowów na 2007 r. i inne związane z nimi warunki dla niektórych zasobów rybnych i grup zasobów rybnych, stosowane na wodach terytorialnych Wspólnoty oraz w odniesieniu do statków wspólnotowych na wodach, na których wymagane są ograniczenia połowowe, Dz.U. L 15, s. 1.

[3] Rzecznik pragnie zwrócić uwagę, że w podobnej sprawie (1102/2008/(SL)OV), która dotyczyła również domniemanego błędu administracyjnego w odniesieniu do rozporządzenia Komisji, Komisja poinformowała Rzecznika, że podjęła działania w celu skorygowania tego błędu.

[4] Odniesienia do wieku 1 i 2 lat odnoszą się do śmiertelności młodych ryb.

[5] Rozporządzenie Rady (WE) nr 2371/2002 z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie ochrony i zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa, Dz.U. L 358, s. 59.

[6] Rozporządzenie Rady (WE) nr 423/2004 z dnia 26 lutego 2004 r. ustanawiające środki odnowienia zasobów dorsza
(Dz.U. L 70, s. 8).

[7] STECF, 2006 r. Sprawozdanie podgrupy STECF ds. zarządzania nakładem połowowym, Barza d'Ispra, Włochy, 5–9 czerwca 2006 r., oraz Lizbona, Portugalia, 9–13 października 2006 r., sprawozdanie STECF, JRC (red.), Ispra.

[8] STECF, 2006 r. Sprawozdanie podgrupy STECF ds. zarządzania nakładem połowowym, Barza d'Ispra, Włochy, 5–9 czerwca 2006 r., oraz Lizbona, Portugalia, 9–13 października 2006 r., sprawozdanie STECF, JRC (red.), Ispra, s. 108.

[9] STECF, 2006 r. Przegląd opinii naukowych na 2007 r. - część 2, opinie dotyczące zasobów rybnych innych niż zasoby głębokowodne i zasoby w Morzu Bałtyckim; Sprawozdanie STECF, JRC (red.), Barza d'Ispra, s. 265–267.

[10] http://www.ices.dk/committe/acom/comwork/report/2006/oct/cod-scow.pdf, sekcja „5.4.21 Dorsz w rejonie VIa (na zachód od Szkocji)” sprawozdania, s. 154.

[11] STECF, 2006 r. Sprawozdanie podgrupy STECF ds. zarządzania nakładem połowowym, Barza d'Ispra, Włochy, 5–9 czerwca 2006 r., oraz Lizbona, Portugalia, 9–13 października 2006 r., sprawozdanie STECF, JRC (red.), Ispra.

[12] STECF, 2006 r. Przegląd opinii naukowych na 2007 r. - część 2, opinie dotyczące zasobów rybnych innych niż zasoby głębokowodne i zasoby w Morzu Bałtyckim; Sprawozdanie STECF, JRC (red.), Barza d'Ispra, s. 265–267.

[13] Zob. przypis 11. Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa, że w sprawozdaniu, które znalazł na stronie internetowej STECF (https://stecf.jrc.ec.europa.eu/docs), wymieniono daty 23–27 października 2006 r. i stanowiło ono „Kopię z wyprzedzeniem oczekującą na numer SEC”. Sprawozdanie, do którego Komisja odniosła się w przypisie do swojej szczegółowej opinii, wydaje się być inną wersją.