WSTĘP DO SKARGI

1.         W 2001 r. skarżący, włoskie przedsiębiorstwo, oraz Komisja podpisały umowę o świadczenie usług finansowaną z Europejskiego Funduszu Rozwoju (EFR). Umowa nosiła tytuł "Zarządzanie projektem zaopatrzenia w wodę w Monrovii i na obszarach wiejskich". Jego celem było zapewnienie odpowiednich dostaw wody dla osób powracających i przesiedlonych w Liberii w okresie 24 miesięcy (od października 2001 r. do października 2003 r.).

2.         W celu wykonania zadań wynikających z umowy o świadczenie usług skarżącemu powierzono między innymi zarządzanie rachunkiem zaliczkowym, który założył w lokalnym banku. Projekt rozpoczął się w grudniu 2001 r. i w tym samym czasie udostępniono środki na rachunek zaliczkowy.

3.         W maju 2003 r., w związku z pogorszeniem się sytuacji w zakresie bezpieczeństwa wewnętrznego, Komisja oficjalnie zaleciła swoim partnerom wykonawczym zaangażowanym w program rozważenie zawieszenia działań. Skarżący postanowił jednak kontynuować prace nad projektem.

4.         W dniu 6 czerwca 2003 r. wspomniany lokalny bank zaprzestał działalności z powodu wybuchu wojny domowej w Monrowii. Sprawiło to, że transfer środków do banków w Liberii był niemożliwy. W związku z tym Komisja zatwierdziła utworzenie we Włoszech alternatywnego rachunku zaliczkowego.

5.         Później w 2003 r. Komisja przeprowadziła kontrolę i przegląd projektu. Spowodowało to różne spory ze skarżącym dotyczące zarówno kwestii technicznych, jak i finansowych.

6.         W dniu 7 kwietnia 2004 r. skarżący przedstawił swoje końcowe sprawozdania z projektu.

7.         Pomimo kilku późniejszych wymian korespondencji z Komisją skarżący nadal miał do niej szereg skarg. W związku z tym w dniu 4 listopada 2005 r. zwróciła się do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.

PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

8.        Rzecznik wszczął obecne dochodzenie w sprawie następujących zarzutów i roszczeń skarżącego.

Zarzuty

(1) W okresie 15 miesięcy, od dnia 24 lipca 2003 r. do dnia 19 października 2004 r., Komisja nie odpowiedziała na ponawiane przez skarżącego wnioski o uzupełnienie rachunku zaliczkowego.

(2) Biorąc pod uwagę, że w żadnym momencie realizacji umowy Komisja nie oskarżyła skarżącego o nieodpowiednie wyniki techniczne lub finansowe oraz że kwota, uzasadnienie i ważność umowna opłaty zaliczkowej nigdy nie zostały zakwestionowane, uzasadnione oczekiwania skarżącego zostały poważnie naruszone, ponieważ nie mógł on sobie wyobrazić, że Komisja zakwestionuje opłatę zaliczkową z mocą wsteczną, przez cały rok po zakończeniu projektu.

(3) Zajęło Komisji cały rok po zakończeniu projektu, aby powiadomić skarżącego o wszelkich problemach, niezależnie od faktu, że kwestia ta została mu zgłoszona znacznie wcześniej przez zakontraktowanych księgowych.

(4) Komisja zignorowała wnioski skarżącego o: a) analizę kosztów i korzyści po zakończeniu projektu oraz ocenę techniczną; oraz b) zwrot skarżącemu rachunków, których Komisja postanowiła nie płacić.

(5) Ze względu na nieuzasadnione opóźnienia Komisji w uzupełnianiu rachunku zaliczkowego skarżący sfinansował 30 % projektu.

(6) Skarżący został poddany nietypowemu i niesprawiedliwemu traktowaniu podczas zamknięcia projektu, ponieważ zamknięcie projektu oraz końcowe sprawozdania techniczne i finansowe musiały zostać sporządzone na koszt skarżącego po zakończeniu projektu, chociaż umowa tego nie przewidywała.

Roszczenie o kwotę 161 086,99 EUR, wniesione w trzech częściach

a) Zapłata zaległych faktur, które zostały zadeklarowane i w pełni opodatkowane w rocznym sprawozdaniu finansowym skarżącego dla organów podatkowych:

       - Prefinansowane wydatki zaliczkowe (2 faktury): 75 931,95 USD

       - Opłaty za pomoc techniczną i zatrzymanie (1 faktura): 38 880,53 EUR

b) Odsetki za zwłokę i odsetki wyrównawcze oraz dewaluacja opóźnionych faktur i zaliczek (kwoty obowiązujące do końca grudnia 2005 r.):

       Pomoc techniczna: 4 847,49 EUR

       - Straty z tytułu dewaluacji wynikające z płatności zaliczkowych na rachunku zaliczkowym: 8 495,18 USD

       Odsetki za zwłokę/odsetki wyrównawcze od zaliczek: 20 988,75 USD

c) Nieprzewidywalne, pozaumowne zobowiązania po realizacji projektu:

       Koszty i wydatki poniesione po zakończeniu projektu: 27 774,21 EUR

WNIOSEK

9.         W dniu 31 stycznia 2006 r. Rzecznik zwrócił się do Komisji o wydanie opinii, co uczynił w dniu 28 lipca 2006 r. Opinia została przekazana skarżącemu w celu przedstawienia uwag, które przekazał on w dniu 26 września 2006 r. W dniu 10 lipca 2007 r. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawił propozycję rozwiązania polubownego. Komisja odpowiedziała na ten wniosek w dniu 8 stycznia 2008 r. Odpowiedź została przekazana skarżącemu, który przedstawił swoje uwagi w dniu 25 stycznia 2008 r. Rzecznik przekazał uwagi skarżącego Komisji, która w dniu 26 czerwca 2006 r. przesłała dodatkową odpowiedź. W dniach, odpowiednio, 31 lipca i 8 września 2008 r. skarżący i Komisja poinformowały Rzecznika Praw Obywatelskich o ostatecznym porozumieniu osiągniętym w celu rozstrzygnięcia sprawy.

ANALIZA I WNIOSKI RZECZNIKA PRAW OBYWATELSKICH

Uwagi wstępne

10.      Dochodzenie zakończyło się pomyślnym zawarciem ugody między stronami na podstawie propozycji polubownego rozwiązania przedstawionej przez Rzecznika Praw Obywatelskich. Propozycja ta dotyczyła części a) zarzutu przedstawionego w pkt 8 powyżej.

11.      W świetle pomyślnego wyniku niniejszego dochodzenia oraz znacznych wysiłków obu stron na rzecz osiągnięcia polubownego rozwiązania, główna część niniejszej decyzji koncentruje się na kwestiach, które były przedmiotem propozycji Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącej polubownego rozwiązania. Jeśli chodzi o dodatkowe kwestie, których pełna ocena została już przekazana stronom w propozycji polubownego rozwiązania przedstawionej przez Rzecznika, wystarczy zauważyć, co następuje.

12.      W odniesieniu do pierwszego z wyżej wymienionych zarzutów Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził w swojej propozycji polubownego rozwiązania, że Komisja najwyraźniej nie odpowiedziała na dwa wnioski o uzupełnienie rachunku zaliczkowego utworzonego na potrzeby projektu i że uchybienie to wydawało się niezgodne z odpowiednimi przepisami umownymi. W odpowiedzi na propozycję polubownego rozwiązania Komisja podkreśliła w skrócie, co uważa za wyjątkowe okoliczności, oraz że wystąpiły opóźnienia, w szczególności z powodu konieczności przeprowadzenia dodatkowych kontroli w celu ochrony interesów finansowych Wspólnoty. Skarżący nie przedstawił konkretnych uwag w odpowiedzi na te dodatkowe uwagi Komisji. Na obecnym etapie należy zauważyć, że Komisja nie obaliła konkretnie wyżej wymienionego ustalenia Rzecznika Praw Obywatelskich, zgodnie z którym przepisy umowne nie były ściśle przestrzegane. Biorąc jednak pod uwagę drugorzędny charakter tej części sprawy oraz fakt, że osiągnięto ugodę, Rzecznik nie uważa za konieczne dalszego badania tej sprawy.

13.      W odniesieniu do pozostałych zarzutów Rzecznik nie stwierdził niewłaściwego administrowania w odniesieniu do zarzutów drugiego, trzeciego, piątego i szóstego. W odniesieniu do czwartego zarzutu Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że nie ma wystarczających podstaw do dalszych dochodzeń. W odniesieniu konkretnie do piątego zarzutu skarżący przedstawił dodatkowe materiały na poparcie swoich argumentów po przedstawieniu propozycji polubownego rozwiązania. Uwzględnienie tego materiału przy drugiej ocenie tej części sprawy wymagałoby jednak dalszych dochodzeń, co na tym etapie nie byłoby właściwe. Ponadto Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa, że z własnej inicjatywy Komisji i niezależnie od stwierdzenia przez niego braku niewłaściwego administrowania ugoda obejmowała decyzję o wypłacie odszkodowania w interesie polubownego rozwiązania problemu (zob. pkt 28 poniżej).

14.      W odniesieniu do tego zarzutu Rzecznik nie znalazł żadnych uzasadnionych zarzutów, które odpowiadałyby jego części b) i c). W związku z tym nie mogły one zostać zaakceptowane.

A. Wniosek o płatność

Okoliczności faktyczne i ocena

15.       Jak zauważono powyżej, skarżący twierdził między innymi, co następuje:

a) Zapłata zaległych faktur, które zostały zadeklarowane i w pełni opodatkowane w corocznym przekazywaniu organom podatkowym przez skarżącego.  Były one następujące:

- Prefinansowane wydatki zaliczkowe (2 faktury): 75 931,95 USD

- Opłaty za pomoc techniczną i zatrzymanie (1 faktura): 38 880,53 EUR

16.       W odniesieniu do tego argumentu Komisja zauważyła w swojej opinii, że bezskutecznie próbowała uregulować zaległą płatność ze skarżącym. Weryfikacja łącznych wydatków wykazała łączną kwotę 1 927 868,92 USD. Otrzymane uzupełnienia wyniosły 1 856 703,09 USD. Saldo na korzyść skarżącego wyniosło 71 165,83 USD należne z rachunku zaliczkowego. Oczekiwana była również faktura w wysokości 38 880,53 EUR. Komisja stwierdziła, że jest gotowa zaakceptować fakt, iż umowa podpisana ze skarżącym przewidywała opłatę za zarządzanie rachunkiem zaliczkowym, oprócz wynagrodzenia przewidzianego w umowie o świadczenie usług. W tym kontekście stwierdził on ponadto, że postanowienia załącznika II A do umowy o świadczenie usług przewidują w tym celu specjalną opłatę w wysokości 216 000 EUR (określoną w załączniku II C). Zauważyła jednak również, że był to oczywisty błąd popełniony przez jej służby, ponieważ ta sama usługa nigdy nie powinna być wynagradzana dwukrotnie i dlatego audytorzy doszli do wniosku, że roszczenia powinny zostać odrzucone. Ponadto wskazał, że zanim kwota ta będzie mogła zostać rozliczona, należy rozstrzygnąć kwestię uzasadnienia wydatków na sprzęt i meble zakupione ze środków projektu i wykorzystane w miejscu zamieszkania skarżącego. W rzeczywistości bezskutecznie próbowała zamknąć księgi rachunkowe, wzywając skarżącego do uregulowania kwestii nieuzasadnionych wydatków.

17.       Rzecznik Praw Obywatelskich odniósł się do kwestii opłaty za zarządzanie rachunkiem zaliczkowym w następujący sposób.

18.       Przedmiotowe zamówienie nosi tytuł "Zarządzanie projektem zaopatrzenia w wodę w Monrovii i na obszarach wiejskich". Zgodnie z formularzem zamówienia cena zamówienia wynosi 270 180 EUR. Jeżeli istnieje rozbieżność między postanowieniami różnych dokumentów, należy je interpretować zgodnie z porządkiem pierwszeństwa wskazanym w art. 3 warunków szczególnych umowy. Zgodnie z tym artykułem:

„Kolejność pierwszeństwa dokumentów zamówienia jest następująca:

formularz umowy,

- Szczególne warunki umowy,

Zakres zadań określony w załączniku I T/A.

- Załącznik IIA Procedury zarządzania budżetem.

- Załącznik IIB Przepisy techniczne.

- Załącznik IIC Oszacowanie kosztów rachunku zaliczkowego.

- Załącznik III Podział cen kontraktów.

Załącznik IV Ustalenia podatkowe i celne.

Ogólne warunki umów o świadczenie usług finansowanych przez Europejski Fundusz Rozwoju (załącznik IV do decyzji nr 3/90 Rady Ministrów AKP/EWG z dnia 29 marca 1990 r.)”

19.       Zgodnie z art. 2 do umowy stosuje się prawo belgijskie. Zgodnie z załącznikiem I do umowy okres jej obowiązywania wynosiłby „[u]p do 360 dni w Liberii i do 120 dni we Włoszech w okresie 24 miesięcy”. Punkt 1 załącznika IIA do umowy stanowi między innymi, co następuje:

„Umowa dotyczy zarządzania i nadzoru za pośrednictwem rachunku zaliczkowego programu poprawy dostępu do czystych wód w Monrowii i na obszarach wiejskich (...) Zasoby EFR zostaną udostępnione za pośrednictwem gwarantowanego rachunku zaliczkowego (...) Szacunkowy koszt w EUR znajduje się w załączniku IIC (...)”.

20.       Pkt 2.4.2 załącznika IIA stanowi, że „[f]lub zarządzanie rachunkiem zaliczkowym (rachunkami zaliczkowymi) i kosztem przeznaczonych na ten cel zasobów finansowych Wykonawca otrzymuje opłatę określoną w załączniku IIC. Opłata ta nie podlega zatrzymaniu i może być pobierana proporcjonalnie z rachunku na koniec każdego okresu sprawozdawczego.”;

21.       Załącznik IIC zawiera sekcję „E”, zatytułowaną „ZARZĄDZANIE PROGRAMEM”, która przewiduje kwotę 216 000 EUR (24 miesiące x 9 000 EUR). Załącznik IIC nie zawiera żadnego przepisu odnoszącego się wyraźnie do opłaty za „zarządzanie rachunkiem zaliczkowym”. Opłata za zarządzanie rachunkiem zaliczkowym, o której mowa w pkt 2.4.2 załącznika IIA, wydaje się zatem odnosić do kwoty wskazanej w sekcji E załącznika IIC na zarządzanie programem, biorąc pod uwagę, że załącznik IIC nie zawiera odrębnego przepisu dotyczącego opłaty za zarządzanie rachunkiem zaliczkowym oraz że umowa dotyczyła zarządzania programem zaopatrzenia w wodę za pośrednictwem rachunku zaliczkowego.

22.       Załącznik III, zatytułowany "Podział cen umownych", zawiera w szczególności następujące dane:

                   „Opłaty (przepadek) za osobodnie służby

a) Usługi pana Craiga Smitha:

w Liberii: EURO

Opłaty za osobę/dzień przez 300 dni w wysokości 425 EUR/dzień 127 500 EUR

Dni dzienne za osobę/dzień przez 300 dni w cenie 138 EUR/dzień 41 400 EUR/dzień

we Włoszech:

Opłaty za osobę/dzień przez 120 dni w wysokości 350 EUR/dzień 42 000 EUR

b) Usługi w Liberii dla zatwierdzonych ekspertów krótkoterminowych

Opłaty za osobę/dzień przez 300 dni w wysokości 300 EUR/dzień 18.000

Dieta za osobę/dzień przez 300 dni w cenie EUR 138/dzień 8.280

Koszty podróży ...

Razem 270.180 ".

23.       W związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich uznał stanowisko przyjęte przez Komisję w tej sprawie za uzasadnione, a mianowicie, że usług odpowiednich pracowników skarżącego, o których mowa w załączniku III, nie można odróżnić od „zarządzania programem”, o którym mowa w sekcji E załącznika IIC. W związku z tym wydawało się, że umowa przewidywała podwójną opłatę za te same usługi, które miały być świadczone przez skarżącego w związku z zarządzaniem programem zaopatrzenia w wodę. W konsekwencji okazało się, że istniała nieodłączna logiczna niespójność między odpowiednimi postanowieniami umowy i że oświadczenie woli złożone przez Komisję przy zawieraniu umowy, dotyczące wynagrodzenia wykonawcy za zarządzanie programem, nie było wolne od błędów. Jak stwierdziła Komisja w swojej opinii, problem ten wynikał z oczywistego błędu popełnionego przez jej służby.

24.       W kontekście odpowiedzi na pierwszy zarzut skarżącego Komisja przyznała, że istnieje saldo na korzyść skarżącego w wysokości 71 165,83 USD należne na rachunku zaliczkowym oraz nierozliczona faktura w wysokości 38 880,53 EUR z tytułu opłat za pomoc techniczną. Najwyraźniej w celu polubownego rozstrzygnięcia sporu ze skarżącym Komisja stwierdziła, że jest gotowa zaakceptować fakt, że umowa podpisana ze skarżącym przewidywała opłatę za zarządzanie rachunkiem zaliczkowym, oprócz wynagrodzenia zapewnianego w ramach umowy o świadczenie usług. Wskazał jednak, że przed rozliczeniem odpowiedniej kwoty należy rozstrzygnąć kwestię uzasadnienia wydatków na sprzęt i meble, zakupione ze środków projektu i wykorzystane w rezydencji skarżącego. W tym względzie Komisja stwierdziła, że podniosła tę kwestię w piśmie z dnia 26 czerwca 2003 r. Niemniej jednak Komisja nie wskazała w swojej opinii, że kopia tego pisma została zawarta w obszernej dokumentacji załączonej do skargi. Pismo to nie figurowało również w wykazie załączników załączonym do opinii Komisji. Ponadto taki problem nie został uwzględniony w ustaleniach z przeglądu śródokresowego audytu przekazanego skarżącemu i załączonego do skargi. Ponadto Komisja w żaden sposób nie odniosła się do kwoty zaangażowanych środków finansowych.

25.       W swoich uwagach dotyczących opinii Komisji skarżący:

a) zauważyła, że Komisja zignorowała ostatnie faktury zaliczkowe w wysokości 4666,12 USD, które można zweryfikować wraz ze sprawozdaniem końcowym;

wskazała, że z wyjątkiem wyżej wymienionej kwoty zgodziła się z Komisją w odniesieniu do salda na jej korzyść i faktury oczekującej na wystawienie;

z zadowoleniem przyjął oświadczenie Komisji, że jest ona gotowa zaakceptować fakt, że umowa przewidywała opłatę za zarządzanie rachunkiem zaliczkowym; oraz

d) podkreślił, że w jego opinii Komisja po raz pierwszy wprowadziła zastrzeżenie dotyczące sprzętu i twierdziła, że wyraźnie odnosi się to do innej umowy, która już dawno została rozstrzygnięta na korzyść skarżącego, a także do protokołu do umowy podpisanego z Komisją.

26.       Rzecznik Praw Obywatelskich zauważył, że:

a) w swojej opinii Komisja nie ustosunkowała się do części zarzutu skarżącego dotyczącej zapłaty ostatnich faktur zaliczkowych w wysokości 4766 USD. 12;

b) skarżący i Komisja zgodzili się, że istnieje saldo na korzyść skarżącego w wysokości 71 165,83 USD należne z rachunku zaliczkowego oraz nierozliczona faktura w wysokości 38 880,53 EUR;

c) Komisja była gotowa zaakceptować fakt, że umowa przewidywała opłatę za zarządzanie rachunkiem zaliczkowym (oddzielną od wynagrodzenia skarżącego za zarządzanie programem), ale uzależniła zaspokojenie roszczenia od rozwiązania kwestii dotyczącej uzasadnienia wydatków na sprzęt i meble zakupione ze środków projektu i wykorzystywane w miejscu zamieszkania skarżącego;

d) w swojej opinii Komisja nie wykazała, że poruszyła tę kwestię ze skarżącym przed obecnym dochodzeniem i nie dostarczyła dalszych informacji w tej sprawie;

e) Komisja nie wyjaśniła również, dlaczego sprawa ta uniemożliwia jej zaspokojenie, przynajmniej częściowo, twierdzenia skarżącego; oraz

f) skarżący wskazał, że Komisja po raz pierwszy poruszyła tę kwestię w swojej opinii i zauważyła, że odnosi się ona do wykonania innej umowy, która została już rozstrzygnięta.

27.       W związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że Komisja nie wyjaśniła w odpowiedni sposób, dlaczego nie wypłaciła skarżącemu, przynajmniej częściowo, kwoty pieniężnej odpowiadającej jej pierwszemu wnioskowi. Ta porażka mogła być przypadkiem niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zaproponował następujące rozwiązanie polubowne:

W świetle uwag przedstawionych w pkt [tutaj 26] powyżej Rzecznik sugeruje, aby Komisja mogła ponownie rozważyć swoją decyzję (w tym uzasadnienie) o odmowie zaspokojenia, nawet w części, pierwszego roszczenia finansowego skarżącego. W kontekście tego ponownego rozpatrzenia Komisja mogłaby również uwzględnić uwagi Rzecznika Praw Obywatelskich przedstawione w pkt [tutaj 18–23] powyżej oraz odpowiednie prawo belgijskie mające zastosowanie do umowy. Komisja jest proszona o zaproszenie skarżącego na spotkanie, aby ułatwić wyjaśnienie sytuacji prawnej i znalezienie rozwiązania możliwego do zaakceptowania przez obie strony.

Uwagi przedstawione Rzecznikowi po przedstawieniu przez niego propozycji polubownego rozwiązania

28.       Komisja poinformowała Rzecznika, że w następstwie jego wniosku oraz w celu podjęcia kroków zmierzających do rozstrzygnięcia sprawy dokonała ponownej oceny sprawy i przyjęła wniosek Rzecznika. Komisja przedstawiła następujące informacje (w skrócie) dotyczące sposobu, w jaki zamierza zareagować na wniosek. Po pierwsze, zaspokoiłaby ona płatności, o których mowa w części a) wniosku. Po drugie, sama Komisja stwierdziła, że należy dokonać odpowiedniej dodatkowej płatności.  Obejmowały one odsetki za zwłokę i odsetki wyrównawcze od zaliczek w wysokości 2 066,87 USD. W związku z tym Komisja wyjaśniła, że pomimo początkowego stanowiska, zgodnie z którym nie przyznała tej rekompensaty, oraz pomimo wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, że zarzut dotyczący tej kwestii nie był uzasadniony, Komisja podjęła jednak decyzję o zaproponowaniu wyżej wymienionej płatności w celu zrekompensowania kosztów prefinansowania poniesionych przez skarżącego. Komisja wskazała, że zaproponowała tę płatność wyłącznie w celu osiągnięcia ugody. Następnie stwierdził, że wspomniana płatność nie może być interpretowana jako uznanie lub przyznanie się do zarzutów i oskarżeń postawionych przez skarżącego w jego uwagach skierowanych do Rzecznika Praw Obywatelskich.

29.       Komisja zauważyła ponadto, że w swoich uwagach skierowanych do Rzecznika skarżący przedstawił szereg bardzo krytycznych uwag dotyczących Komisji i jej służb. Komisja nie chciała na nie odpowiadać, z wyjątkiem jednej uwagi, w której skarżący zasugerował, że pismo zostało sfałszowane przez służby Komisji. Komisja uzależniła przyjęcie propozycji Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącej polubownego rozwiązania od wycofania tego oskarżenia przez skarżącego.

30.       W swoich uwagach dotyczących odpowiedzi Komisji na wniosek Rzecznika skarżący z zadowoleniem przyjął gotowość Komisji do znalezienia polubownego rozwiązania. Sformułował również dodatkowe szczególne roszczenia, w tym roszczenia o odsetki i rekompensatę za wahania kursów walutowych. Jednocześnie wyraźnie zrzekł się on jednego ze swoich twierdzeń przedstawionych w niniejszym dochodzeniu i wyraźnie wycofał swoje zarzuty, o których mowa w pkt 28 powyżej.

31.       W świetle nowych twierdzeń skarżącego Rzecznik przesłał swoje uwagi Komisji. Zaproponował, aby Komisja skontaktowała się ze skarżącym w celu osiągnięcia ostatecznego porozumienia.

32.       W odpowiedzi z dnia 26 czerwca 2008 r. Komisja wyraziła gotowość częściowego zaspokojenia dodatkowych roszczeń skarżącego (ogółem 36 600 USD i 747,89 EUR) w celu znalezienia „polubownego rozwiązania zadowalającego obie strony”. Nie mogła jednak zgodzić się na niektóre wnioski o dodatkowe odsetki, wyjaśniając, że dotyczyły one odpowiednio okoliczności podatkowych w danym państwie członkowskim oraz części sprawy, w odniesieniu do której Rzecznik stwierdził, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

33.       Komisja oświadczyła, że przesłała skarżącemu protokół zawierający jej propozycję ugody.

34.       W dniu 3 lipca 2008 r. skarżący poinformował Rzecznika Praw Obywatelskich o zamiarze podpisania protokołu. Ugoda między skarżącym a Komisją została ostatecznie potwierdzona przez obie strony odpowiednio w dniach 31 lipca i 8 września 2008 r. Z rozliczenia wynikało, że saldo rachunku projektu zostało zamknięte płatnościami w wysokości 48 486,79 EUR i 101 938,40 USD na rzecz skarżącego.

Ocena Rzecznika po jego propozycji polubownego rozwiązania

35.       W świetle uwag stron przedstawionych w następstwie propozycji Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącej polubownego rozwiązania Rzecznik stwierdza, że jego propozycja zakończyła się sukcesem.

36.       Rzecznik pragnie ponadto podkreślić, że odpowiedź Komisji w tej sprawie była wzorcowa. Już w momencie przedstawiania opinii Komisja skorzystała z okazji, aby dokładnie przeanalizować istotne wydarzenia i dokonać przeglądu działań swoich służb. Zidentyfikowała niedociągnięcia, otwarcie je przyznała i wyraziła gotowość do podjęcia działań naprawczych. Odpowiadając następnie na propozycję Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą polubownego rozwiązania, Komisja przyjęła również bardzo dogłębne i konstruktywne podejście. W szczególności należy pochwalić Komisję za jej gotowość do pełnego i konstruktywnego wykorzystania art. 3 ust. 5 statutu Rzecznika Praw Obywatelskich, którego celem jest m.in. promowanie przyjaznych rozwiązań w ramach otwartego i nielegalistycznego dialogu.

C. Wnioski

Rzecznik stwierdza, że osiągnięto polubowne porozumienie.

Skarżący i Komisja Europejska zostaną poinformowani o tej decyzji.

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

Sporządzono w Strasburgu dnia 1 grudnia 2008 r.