WSTĘP DO SKARGI

1. Od dnia 16 czerwca 2005 r. skarżący pracuje jako księgowy w Europejskiej Agencji Kolejowej („ERA”). Miał czteroletni kontrakt jako pracownik tymczasowy w grupie zaszeregowania A5. Jego stanowisko było bezpośrednio związane z dyrektorem wykonawczym ERA (zwanym dalej „dyrektorem wykonawczym”).

2. Po okresie próbnym skarżącego dyrektor wykonawczy sporządził i podpisał sprawozdanie z oceny końcowej, które było pozytywne. Od tego czasu nie sporządzano okresowych sprawozdań oceniających.

3. We wrześniu 2006 r. Służba Audytu Wewnętrznego Komisji Europejskiej przeprowadziła audyt EPB. Celem kontroli była dalsza poprawa wyników EPB. Sprawozdanie z audytu zawierało 37 zaleceń obejmujących szeroki zakres kwestii. Ograniczona liczba zaleceń została skierowana bezpośrednio do księgowego, tj. skarżącego. Zdaniem skarżącego sprawozdanie Służby Audytu Wewnętrznego miało poważny wpływ na EPB.

4. We wrześniu 2006 r. również skarżący został ustnie poinformowany przez dyrektora wykonawczego, że musi „niezwłocznie go zwolnić”.

5. W grudniu 2006 r. dyrektor wykonawczy przeprowadził rozmowy z dwoma kandydatami na stanowisko zajmowane przez skarżącego. Kandydaci ostatecznie odmówili przyjęcia oferty pracy. Skarżący został jednocześnie poproszony o rezygnację, czego odmówił. Zdaniem skarżących, biorąc pod uwagę, że odmówił rezygnacji, dyrektor wykonawczy zastraszył go późniejszymi działaniami.

6. W dniu 11 stycznia 2007 r. dyrektor wykonawczy podjął decyzję o przeniesieniu stanowiska księgowego z dyrekcji do działu administracji.

7. W kontekście tej reorganizacji w dniu 19 stycznia 2007 r. zorganizowano spotkanie skarżącego z zarządem ERA. Oficjalnym programem spotkania było omówienie pracy wykonanej przez asystenta skarżącego. Zdaniem skarżącego istniała również „ukryta agenda”. Podczas spotkania powiedziano mu, że jedynym rozwiązaniem jest wyrażenie na papierze chęci przeniesienia się do innej jednostki. Skarżący podkreślił ponadto, że jeden z członków zarządu „utracił samokontrolę” i publicznie oskarżył go o niekompetencję.

8. Pismem z dnia 13 kwietnia 2007 r. dyrektor wykonawczy poinformował skarżącego, że w następstwie sprawozdania Służby Audytu Wewnętrznego postanowił podjąć następujące działania w sektorze finansowym: (i) zatrudnienie nowego księgowego „po odejściu osoby sprawującej funkcję” oraz (ii) przeniesienie skarżącego, z dniem 1 października 2007 r., na stanowisko „urzędnika ds. budżetu” w dziale „Ekonomia oceny”.

9. W dniu 23 kwietnia 2007 r. skarżący złożył do ERA skargę na podstawie art. 90 ust. 2, w której odniósł się do spotkania w dniu 19 stycznia 2007 r. Twierdził, że jest ofiarą nękania moralnego i że jest "kozłem ofiarnym" z powodu niedoskonałości administracyjnych w EPB. W dniu złożenia skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 28 września 2007 r. skarżący nadal nie otrzymał od ERA odpowiedzi na skargę z art. 90 ust. 2.

10. W dniu 11 maja 2007 r. opublikowano stanowisko księgowego skarżącego, mimo że nie złożył on rezygnacji.

11. W dniu 13 lipca 2007 r. skarżący złożył do ERA kolejną skargę na podstawie art. 90 ust. 2 dotyczącą publikacji jego stanowiska. Nie otrzymał też odpowiedzi.

PRZEDMIOT POSTĘPOWANIA WYJAŚNIAJĄCEGO

12. W skardze skarżący przedstawił następujące zarzuty:

1. Doszło do nadużycia uprawnień przez ERA w zakresie, w jakim skarżący został niesłusznie pociągnięty do odpowiedzialności za nieprawidłowości w funkcjonowaniu ERA stwierdzone w sprawozdaniu z audytu IAS.
2. ERA starała się zobowiązać skarżącego do rezygnacji, co jej zdaniem stanowiło mobbing.
3. ERA niesłusznie postanowiła opublikować stanowisko zajmowane przez skarżącego, a następnie zatrudnić innego księgowego.

Skarżący przedstawił również następujące argumenty:

1. Należy mu zaproponować nową umowę lub zezwolić na dokończenie czteroletniej umowy na stanowisku księgowego (do 2009 r.).
2. Powinien być promowany zgodnie ze standardowymi procedurami.

13. W swoich dalszych uwagach skarżący odniósł się do pewnych kwestii związanych z jego procedurą oceny.

14. Ponieważ kwestie te nie zostały poruszone w pierwotnej skardze skarżącego, nie wchodzą one w zakres niniejszego dochodzenia. Skarżący mógłby rozważyć odnowienie tych zarzutów po wyczerpaniu wewnętrznych środków odwoławczych przewidzianych w art. 90 regulaminu pracowniczego. Wymóg ten jest zgodny z art. 2 ust. 8 statutu Rzecznika Praw Obywatelskich (1).

WNIOSEK

15. Rzecznik Praw Obywatelskich początkowo wszczął dochodzenie w sprawie zarzutów skarżącego (i) i (ii) opisanych w pkt 12 powyżej; w dniu 29 lutego 2008 r. rozszerzył dochodzenie na dalsze zarzuty (iii) oraz zarzuty (i) i (ii), po tym jak skarżący poinformował go, że wyczerpał odpowiednią procedurę odwoławczą przewidzianą w art. 90 regulaminu pracowniczego.

W kontekście zarzutu skarżącego (i) Rzecznik zwrócił się do ERA o szczegółowe wyjaśnienie powodów, dla których uważa, że skarżący jest odpowiedzialny za nieprawidłowości stwierdzone w funkcjonowaniu ERA.

16. ERA przesłała swoją opinię w dniu 26 lutego 2008 r.

17. W dniu 5 marca 2008 r. Rzecznik przekazał go skarżącemu wraz z wezwaniem do przedstawienia uwag, które skierował w dniu 5 maja 2008 r.

ANALIZA I WNIOSKI RZECZNIKA PRAW OBYWATELSKICH

A. Zarzucane nadużycie władzy przez ERA
Argumenty przedstawione Rzecznikowi
Praw Obywatelskich

18. Skarżący twierdził, że doszło do nadużycia władzy przez ERA w zakresie, w jakim skarżący został niesłusznie uznany za odpowiedzialnego za nieprawidłowości w funkcjonowaniu ERA stwierdzone w sprawozdaniu z audytu IAS.

19. Podsumowując, ERA zaprzeczyła w swojej opinii, że skarżący został uznany za odpowiedzialnego za nieprawidłowości w funkcjonowaniu ERA, nawet jeśli zauważyła, że w sprawozdaniu z audytu z dnia 15 lutego 2007 r. przedstawiono dowody „poważnych uchybień” w sposobie prowadzenia i organizacji ksiąg rachunkowych przez skarżącego, który był wówczas księgowym ERA. Kontrolerzy stwierdzili na przykład brak podstawowych danych księgowych i zalecili podjęcie natychmiastowych działań w tym zakresie. Mimo że wyniki księgowego mogły zostać zakwestionowane, ERA nie nadużyła uprawnień w swoich dalszych działaniach. Skarżący miał możliwość dalszego zajmowania stanowiska przez ograniczony czas w celu zamknięcia ksiąg rachunkowych za bieżący rok i otrzymał w tym celu odpowiednie wsparcie.

20. ERA odniosła się również w tym kontekście do pewnych trudności, jakie skarżący napotkał podczas wykonywania swoich obowiązków w ogóle. Obejmowały one trudności w komunikacji z delegowanymi urzędnikami zatwierdzającymi ERA oraz przestrzeganie podstawowych zasad i procedur wewnętrznych. W szczególności odmówił wskazania zastępcy księgowego, który m.in. gwarantowałby ciągłość i zapewniał wsparcie w dziale księgowości podczas jego nieobecności, chociaż wielokrotnie zwracano się do niego o to, a dział zasobów ludzkich był do dyspozycji, aby mu pomóc. Wreszcie skarżący nie zgodził się na udział w sesjach coachingowych, twierdząc, że nie miał na to czasu.

21. W swoich uwagach skarżący zaprzeczył, jakoby miał problemy z urzędnikami zatwierdzającymi ERA. Miał jednak wrażenie, że "jego punkt widzenia" nie został wzięty pod uwagę z powodu jego "młodszego" stopnia A5. Skarżący poinformował wreszcie Rzecznika Praw Obywatelskich o pewnych zmianach w jego sytuacji zawodowej, które nastąpiły po złożeniu skargi. Od września 2007 r. był członkiem zespołu finansowego liczącego ponad dziesięć osób, nadzorowanego i trenowanego przez koordynatora klasy A7. Kierownik sektora administracji nadzorował sektory finansów, zasobów ludzkich i informatyki. Zdaniem skarżącego ta nowa organizacja poprawiła atmosferę pracy i doprowadziła do harmonijnych stosunków pracy.

Ocena Rzecznika
Praw Obywatelskich

22. Po pierwsze, Rzecznik rozumie, że oprócz niedociągnięć księgowych audytorzy stwierdzili również inne nieprawidłowości w funkcjonowaniu ERA, i zauważa, że ERA zdecydowanie zaprzeczyła, jakoby uznała skarżącego za odpowiedzialnego za takie nieprawidłowości.

23. Po drugie, uważa on, że w następstwie ustaleń audytorów, zgodnie z którymi wystąpiły niedociągnięcia w szczególności w sektorze rachunkowości ERA, uzasadnione jest oczekiwanie, że ERA podejmie środki w celu zaradzenia funkcjonowaniu tego sektora. Podejmując decyzję o podjęciu takich środków, ERA nie nadużyła zatem swoich uprawnień.

24. Powstaje jednak pytanie, w jaki sposób podjęto powyższe środki.

25. Rzecznik zwraca uwagę, że środki ERA mające na celu zaradzenie funkcjonowaniu sektora rachunkowości powinny być podejmowane w sposób, który nie podważa uczciwości i uczuć zainteresowanych urzędników, a w szczególności powinien unikać pozostawiania im wrażenia, że może dojść do nadużycia władzy wobec nich.

Rzecznik Praw Obywatelskich powołuje się zatem na zasadę dobra urzędników. Zgodnie z orzecznictwem sądów wspólnotowych (2) zasada dotycząca dobrobytu, „która spoczywa na administracji, oznacza w szczególności, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, że gdy administracja dochodzi do wniosku w sprawie sytuacji urzędnika, właściwy organ bierze pod uwagę wszystkie elementy, które mogą wpłynąć na jego decyzję, i że w ten sposób uwzględnia nie tylko interes służby, ale także interes zainteresowanego urzędnika”(3).

26. Rzecznik zauważa zatem, że według ERA wspierał skarżącego w procesie zamknięcia księgowości po audycie, proponując mu sesje coachingowe i zapraszając go do wyznaczenia zastępcy księgowego. W swoich uwagach skarżący nie zaprzeczył powyższym oświadczeniom ERA.

27. Nie wydaje się zatem, aby powyższe działania wobec skarżącego wykraczały poza to, co obiektywnie można uznać za adekwatne w danych okolicznościach.

28. Ponadto z uwag skarżącego wynika, że od września 2007 r. w ERA ustanowiono nową strukturę hierarchiczną i że został on przeniesiony na inne stanowisko, z którym wyraził zadowolenie.

29. Wreszcie, chociaż Rzecznik Praw Obywatelskich odnotowuje konkretne stwierdzenie skarżącego, że „jego punkt widzenia nie został wzięty pod uwagę ze względu na jego „młodszą” grupę zaszeregowania A5”, uważa on, po pierwsze, że z powyższego stwierdzenia wynika, iż skarżący rzeczywiście mógł przedstawić swoje poglądy w stosunkach ze swoimi przełożonymi, a po drugie, że nawet jeśli mogło być tak, że takie poglądy nie zostały wzięte pod uwagę, niekoniecznie stanowi to dowód nadużycia władzy.

30. W świetle pkt 26–30 powyżej Rzecznik uważa, że skarżącemu nie udało się wykazać, że doszło do nadużycia władzy przez ERA, i nie stwierdza niewłaściwego administrowania w tym zakresie.

B. Zarzucane nękanie moralne przez ERA
Argumenty przedstawione Rzecznikowi
Praw Obywatelskich

31. Skarżący twierdził, że ERA starała się zobowiązać go do rezygnacji, co jego zdaniem stanowiło mobbing.

Stwierdził zatem, że we wrześniu 2006 r., czyli tuż po przeprowadzeniu audytu w ERA, dyrektor wykonawczy ERA poinformował go ustnie, że musi go „niezwłocznie zwolnić”. W grudniu 2006 r. ten sam dyrektor przeprowadził rozmowy z dwoma kandydatami na stanowisko zajmowane przez skarżącego, ale ostatecznie odrzucili oni ofertę pracy. Skarżący został jednocześnie poproszony o rezygnację, czego odmówił. Zdaniem skarżących, biorąc pod uwagę, że odmówił rezygnacji, dyrektor wykonawczy zastraszył go późniejszymi działaniami, takimi jak przeniesienie na inne stanowisko w ERA, które podjął w odniesieniu do swojej sytuacji zawodowej.

32. Na poparcie swojego zarzutu skarżący powołał się również na dwa incydenty, które jego zdaniem stanowiły mobbing, a mianowicie, po pierwsze, że przy jednej okazji częściowo podsłuchał dyskusję między niektórymi członkami personelu ERA, którzy spotykali się w korytarzu, wypowiadali to, co uważał za lekceważące komentarze na jego temat, a po drugie, że przy innej okazji bezpośredni przełożony skarżącego podniósł swój głos podczas dyskusji z nim.

33. ERA udzieliła szczegółowej odpowiedzi na ten zarzut w swojej opinii. ERA najpierw złożyła zapewnienia, że w żadnym wypadku skarżący nie został poproszony o rezygnację. Wręcz przeciwnie, podejście przyjęte przez ERA polegało na znalezieniu rozsądnego i skutecznego sposobu rozwiązania sytuacji, w której uwzględniono kwalifikacje zawodowe skarżącego, a także jego rozwój zawodowy w ramach ERA.

34. ERA stwierdziła również, że skarżący „nigdy nie przedstawił uzasadnionego twierdzenia” w sposób nieformalny lub formalny dotyczącego nękania moralnego wobec konkretnego pracownika ERA (4) i nigdy nie wspomniał dokładnie, które konkretne wydarzenia lub aspekty zachowania zostały uznane za nękanie moralne.

W odniesieniu do incydentu (i) ERA wyjaśniła, że przedmiotowa dyskusja w ogóle nie dotyczyła skarżącego i że złożył on skargę dotyczącą molestowania jedynie na podstawie podsłuchu pojedynczej frazy wyrażonej w ramach wyżej wymienionej rozmowy.

W odniesieniu do incydentu (ii) ERA uznała, że w „jednym odosobnionym przypadku” bezpośredni przełożony skarżącego zabrał głos podczas dyskusji z nim. Przeprosił jednak za swoje zachowanie i zapewnił, że taki incydent nie powtórzy się ponownie, co rzeczywiście miało miejsce.

35. ERA stwierdziła, że zgodnie z regulaminem pracowniczym molestowanie moralne oznacza wszelkie niewłaściwe zachowanie, które ma miejsce w danym okresie, jest powtarzalne lub systematyczne i obejmuje zachowanie fizyczne, język mówiony lub pisany, gesty lub inne działania, które są umyślne i które mogą podważać osobowość, godność lub integralność fizyczną lub psychiczną każdej osoby. ERA stwierdziła, że nigdy nie zwrócono jej uwagi na żadne dowody na powyższe.

36. W swoich uwagach skarżący stwierdził, że posiada odpowiednie dokumenty potwierdzające mobbing wobec niego, a mianowicie (i) dokument ze stycznia 2007 r. dotyczący programu szkoleniowego, w którym musiał odmówić udziału, ponieważ dokument ten odnosił się do życia prywatnego skarżącego; (ii) sprawozdanie swojego lekarza i przekazanie jego akt psychologowi, który wykrył objawy nękania moralnego w stanie zdrowia i zeznaniach skarżącego; (iii) sprawozdanie członka komitetu pracowniczego zawierające odniesienie do wniosku o rezygnację złożonego skarżącemu na posiedzeniu (5). Stwierdził również, że w razie potrzeby może przekazać te dokumenty służbom Rzecznika Praw Obywatelskich.

Ocena Rzecznika
Praw Obywatelskich

37. Rzecznik dziękuje skarżącemu za gotowość do dostarczenia dalszych dokumentów. Rzecznik uważa jednak, że informacje dostarczone dotychczas przez strony są wystarczające, aby umożliwić mu podjęcie decyzji w sprawie zarzutów i roszczeń skarżącego. Rzecznik nie uważa zatem, aby w niniejszej sprawie użyteczne było zwrócenie się do skarżącego o przedstawienie dalszych dowodów. Ponadto zwraca on uwagę, że jego dochodzenia w sprawie skarg dotyczących mobbingu w miejscu pracy ograniczają się do oceny, czy wewnętrzne skargi dotyczące tej kwestii zostały prawidłowo rozpatrzone oraz czy ustanowiono system pomocy i doradztwa dla ofiar.

38. Z powyższego wynika, że obecne dochodzenie Rzecznika Praw Obywatelskich będzie dotyczyło wyłącznie procedury stosowanej przez ERA i ostatecznie przyjętych przez nią podejść do rozpatrywania zarzutu molestowania moralnego skarżącego.

39. Rzecznik Praw Obywatelskich przywołuje art. 12 lit. a) regulaminu pracowniczego:

„1. Urzędnicy powstrzymują się od wszelkich form nękania psychicznego lub molestowania seksualnego.

2. Urzędnik, który padł ofiarą nękania psychicznego lub molestowania seksualnego, nie ponosi żadnych negatywnych skutków ze strony instytucji. Urzędnik, który złożył zeznania dotyczące nękania psychicznego lub molestowania seksualnego, nie ponosi żadnych negatywnych skutków ze strony instytucji, pod warunkiem że działał uczciwie.

3. „Molestowanie psychiczne” oznacza każde niewłaściwe zachowanie, które ma miejsce w danym okresie, jest powtarzalne lub systematyczne i obejmuje zachowanie fizyczne, język mówiony lub pisany, gesty lub inne działania, które są umyślne i które mogą podważać osobowość, godność lub integralność fizyczną lub psychiczną jakiejkolwiek osoby. (…)".

40. W odniesieniu do dwóch rozpatrywanych incydentów i na podstawie wyjaśnień przedstawionych przez ERA w jej opinii wydaje się, że Agencja przeprowadziła dochodzenie w celu ustalenia faktów leżących u podstaw tych incydentów. Ponadto według ERA bezpośredni przełożony przeprosił skarżącego za jego niewłaściwe zachowanie. W swoich uwagach skarżący nie zakwestionował wyjaśnień ERA.

41. W odniesieniu do kwestii rezygnacji skarżącego Rzecznik zauważa jednak, że ERA zapewniła go, że w żadnym wypadku skarżący nie został poproszony o rezygnację, podczas gdy skarżący twierdził, że jego hierarchia poprosiła go ustnie o rezygnację we wrześniu i grudniu 2006 r. Twierdził również, że posiada sprawozdanie komitetu pracowniczego, w którym stwierdzono, że podczas spotkania skarżący został poproszony o rezygnację.

42. Rzecznik nie jest zatem przekonany, że skarżący nie został faktycznie poproszony o rezygnację, nawet jeśli tylko nieformalnie.

43. Niemniej jednak, jak wskazano w pkt 37 powyżej, Rzecznik nie uważa, że jego zadaniem jest zajęcie stanowiska w kwestii tego, czy takie ewentualne wnioski o rezygnację mogły stanowić przypadek molestowania, lecz dokonanie przeglądu procedury stosowanej przez ERA przy rozpatrywaniu zastrzeżeń skarżącego w tym zakresie.

44. Rzecznik zauważa zatem, że w odpowiedzi z dnia 26 listopada 2007 r. na skargę złożoną przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 ERA stwierdziła, że podczas rozmowy ze skarżącym, która odbyła się w dniu 26 stycznia 2007 r., dyrektor wykonawczy poinformował skarżącego, że Dyrekcja Generalna ds. Transportu Komisji podtrzymała krytykę dotyczącą jego umiejętności zawodowych i zaproponowała mu przeniesienie do działu „Economique économique” Agencji. Dyrektor wykonawczy zobowiązał się, że jeżeli skarżący zaakceptuje wniosek o przeniesienie, będzie miał możliwość obiektywnego udowodnienia swoich zdolności zawodowych w podobnej dziedzinie. Skarżący zaakceptował propozycję przeniesienia i zobowiązał się ustnie do złożenia wniosku o przeniesienie z własnej inicjatywy, aby nie naruszyć jego reputacji zawodowej.

45. Ponadto Rzecznik rozumie, że skarżący został przeniesiony na inne stanowisko w dziale „Economique économique”, a mianowicie „Budget Officer” i wydaje się być zadowolony z tej zmiany. Ponadto według ERA dyrektor wykonawczy postanowił powierzyć skarżącemu bezpośrednią odpowiedzialność kierowniczą szefa administracji, który zaproponował udzielenie skarżącemu profesjonalnej pomocy i zgodził się zaoferować mu możliwość rozwiązania problemów napotkanych podczas wykonywania jego funkcji. W swoich uwagach skarżący nie zakwestionował powyższego.

46. W związku z tym Rzecznik uważa, że ERA dołożyła uzasadnionych starań, aby rozwiać obawy skarżącego, że był on moralnie nękany w miejscu pracy. Ponadto Komisja starała się pomóc skarżącemu w rozwiązaniu jego trudności w wykonywaniu obowiązków księgowego i wspierała go w dalszych obowiązkach urzędnika ds. budżetu. W związku z powyższym Rzecznik uważa, że ERA podjęła odpowiednie działania w odpowiedzi na sytuację skarżącego po przeprowadzeniu kontroli.

47. W związku z powyższym Rzecznik nie stwierdza przypadku niewłaściwego administrowania.

C. rzekomo błędna decyzja ERA o opublikowaniu stanowiska zajmowanego przez skarżącego, a następnie o zatrudnieniu innego księgowego
Argumenty przedstawione Rzecznikowi
Praw Obywatelskich

48. Skarżący twierdził, że ERA niesłusznie zdecydowała się opublikować stanowisko zajmowane przez skarżącego, a następnie zatrudnić innego księgowego.

49. W swojej opinii ERA stwierdziła, że publikacja stanowiska nie musi wiązać się z rekrutacją, ponieważ ERA zastrzegła sobie prawo do publikowania stanowisk w celu utworzenia list rezerwowych dostępnych do celów rekrutacji dodatkowego personelu lub zastąpienia personelu, który opuścił ERA.

Ocena Rzecznika
Praw Obywatelskich

50. Rzecznik rozumie powyższe wyjaśnienia ERA jako odnoszące się do jej ogólnej polityki rekrutacji i ubolewa, że nie przedstawiła bardziej szczegółowych uwag w odniesieniu do obecnego zarzutu skarżącego.

51. Niezależnie od powyższego i na podstawie dostępnych dowodów wydaje się, że domniemana publikacja miała miejsce w dniu 11 maja 2007 r., czyli około pięciu miesięcy po rozmowie skarżącego z dyrektorem wykonawczym, o której mowa również w pkt 44 powyżej. Biorąc pod uwagę, że wydaje się, iż podczas tej rozmowy skarżący zgodził się na przeniesienie na inne stanowisko, publikacja tego stanowiska nie wydaje się nieuzasadniona ani nieuczciwa.

52. Wydaje się zatem, że ERA nie dopuściła się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do zarzutu skarżącego.

D. Argumenty skarżącego przedstawione
Rzecznikowi
Praw Obywatelskich

53. Skarżący twierdził, że należy mu (i) zaproponować nową umowę lub zezwolić na dokończenie czteroletniej umowy na stanowisku księgowego (do 2009 r.) oraz (ii) awansować zgodnie ze standardowymi procedurami.

54. ERA stwierdziła, że decyzja o przeniesieniu skarżącego w interesie służby pozwoliła mu zachować jego grupę zaszeregowania, zawrzeć czteroletnią umowę o pracę z ERA i ewentualnie przedłużyć jej czas trwania. ERA stwierdziła, że po licznych spotkaniach i dyskusjach ze skarżącym, które odbyły się w obecności przedstawicieli pracowników, zgodził się on na przeniesienie na stanowisko „urzędnika ds. budżetu” z określonym opisem stanowiska, misją i obowiązkami. Skarżący podpisał aneks do swojej umowy o pracę obowiązujący od dnia 1 grudnia 2007 r.

55. ERA stwierdziła, że w odniesieniu do wniosku skarżącego o awans zgodnie ze standardowymi procedurami, powinna ona rzeczywiście stosować standardowe procedury awansu na podstawie uczciwej i sprawiedliwej oceny obejmującej wszystkich pracowników, w tym skarżącego.

Ocena Rzecznika
Praw Obywatelskich

56. W odniesieniu do pierwszego zarzutu skarżącego wydaje się, że ERA nie przerwała czteroletniej umowy skarżącego, lecz przeciwnie, podpisał on aneks do swojej umowy o pracę, który wszedł w życie z dniem 1 grudnia 2007 r., aczkolwiek na stanowisku innym niż księgowy. Biorąc pod uwagę, że w swoich uwagach skarżący wyraził zadowolenie ze swojego nowego stanowiska (jak również zauważono w pkt 21 powyżej), Rzecznik uważa, że wydaje się, iż nie ma podstaw do dalszych dochodzeń w sprawie tego zarzutu.

57. W odniesieniu do drugiego zarzutu skarżącego, w świetle zobowiązania ERA do stosowania standardowych procedur awansu na podstawie uczciwej i sprawiedliwej oceny obejmującej wszystkich pracowników, w tym skarżącego, Rzecznik uważa, że nie ma podstaw do dalszego dochodzenia w sprawie tego zarzutu.

E. Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi, w odniesieniu do trzech zarzutów skarżącego, wydaje się, że ERA nie dopuściła się niewłaściwego administrowania.

W odniesieniu do dwóch twierdzeń skarżącego wydaje się, że nie ma podstaw do dalszych dochodzeń.

W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę. Skarżący i dyrektor wykonawczy ERA zostaną poinformowani o tej decyzji.

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

Sporządzono w Strasburgu dnia 23 września 2008 r.

---

(1) Zgodnie z art. 2 ust. 8 statutu Rzecznika Praw Obywatelskich „Nie można składać do Rzecznika Praw Obywatelskich skarg dotyczących stosunków pracy między instytucjami i organami wspólnotowymi a ich urzędnikami i innymi pracownikami, chyba że zainteresowana osoba wyczerpała wszystkie możliwości składania wewnętrznych wniosków i skarg administracyjnych, w szczególności procedury, o których mowa w art. 90 ust. 1 i 2 regulaminu pracowniczego (...)”.

(2) Zob. sprawa F-21/06 Da Silva przeciwko Komisji, wyrok z dnia 28 czerwca 2007 r. (dotychczas nieopublikowany).

(3) Zob. również sprawa C-298/93 P Klinke przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości, Rec. 1994, s. I-3009, pkt 38; sprawa T-133/89 Burban przeciwko Parlamentowi, Rec. 1990, s. II-245, pkt 27; oraz sprawy połączone T-114/98 i T-115/98 Rodríguez Pérez przeciwko Komisji, RecFP s. I-A-97 i II-529, pkt 32.

(4) Rzecznik rozumie, że skarżący złożył do ERA skargę dotyczącą molestowania, nie podając autora domniemanego molestowania moralnego.

(5) Rzecznik zauważa, że w swoich uwagach skarżący nie sprecyzował, kiedy to spotkanie miało miejsce.