Strasburg, 8 października 2007 r.

Szanowny Panie,

W dniu 19 lutego 2007 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Komisji Europejskiej dotyczącą rzekomego braku odpowiedzi na Pańskie pisma z dnia 8 grudnia 2006 r., 23 stycznia i 3 lutego 2007 r. Twierdził Pan, że ten brak odpowiedzi stanowił przypadek dyskryminacji.

W dniu 21 lutego 2007 r. przesłał mi Pan dalsze dokumenty związane z Pana skargą.

W dniu 21 marca 2007 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji.

W dniu 13 czerwca 2007 r. przesłał mi Pan dalsze dokumenty związane z Pana skargą.

W dniu 2 lipca 2007 r. Komisja przesłała swoją opinię w języku angielskim, a w dniu 9 lipca 2007 r. – w języku hiszpańskim.

W dniu 11 lipca 2007 r. przekazałem go Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag. W dniu 15 lipca 2007 r. przesłał mi Pan swoje uwagi.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Według skarżącego istotne fakty przedstawiały się w skrócie następująco:

Pismem poleconym z dnia 8 grudnia 2006 r. skarżący skierował pismo do komisarza ds. gospodarczych i walutowych Joaquina Almunii. W piśmie tym skarżący twierdził, że hiszpański bank naruszył hiszpańskie i europejskie przepisy prawa konkurencji.

W dniu 23 stycznia 2007 r. skarżący wystosował pismo do kierownika działu w Dyrekcji B Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów. Skarżący przedstawił te same zarzuty, co w swoim piśmie do komisarza Almunii.

W dniu 3 lutego 2007 r. skarżący wysłał kolejne pismo do komisarza Almunii, w którym powtórzył swoje zarzuty. W piśmie tym stwierdził ponadto, że nie otrzymał potwierdzenia odbioru pisma z dnia 8 grudnia 2006 r.

W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący twierdził, że nie otrzymał żadnej odpowiedzi Komisji Europejskiej na jego trzy pisma z dnia 8 grudnia 2006 r., 23 stycznia i 3 lutego 2007 r. Twierdził ponadto, że ten brak odpowiedzi stanowił przypadek dyskryminacji, ponieważ jego zdaniem "nikt nie jest ponad prawem".

Rozmowa telefoniczna między służbami Rzecznika Praw Obywatelskich a skarżącym

W dniu 21 lutego 2007 r. służby Rzecznika zadzwoniły do skarżącego, prosząc go o przesłanie Rzecznikowi kopii pism, które skierował do Komisji.

Tego samego dnia skarżący przesłał Rzecznikowi żądane dokumenty.

Dalsze kontakty między służbami Rzecznika Praw Obywatelskich a skarżącym

W wiadomości e-mail z dnia 7 marca 2007 r. służby Rzecznika skontaktowały się ze skarżącym w celu ustalenia, czy Komisja odpowiedziała na pisma skarżącego po jego rozmowie telefonicznej z służbami Rzecznika z dnia 21 lutego 2007 r.

W wiadomości e-mail z dnia 9 marca 2007 r. skarżący oświadczył, że nie otrzymał żadnych odpowiedzi.

WNIOSEK

Opinia Komisji

W replice Komisja pokrótce stwierdziła, co następuje:

Komisja stwierdziła, że skarżący skierował do niej kilka pism, w szczególności do Dyrekcji Generalnej ds. Społeczeństwa Informacyjnego („DG INFSO”); Dyrekcja Generalna ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów („DG SANCO”); oraz gabinety komisarzy Almunii i McCreevy'ego.

DG INFSO, DG SANCO oraz gabinety komisarzy Almunii i McCreevy odpowiedziały na szereg pism skierowanych przez skarżącego do Komisji.

W odniesieniu do rzekomego braku odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 23 stycznia 2007 r.

Komisja stwierdziła, że w dniu 4 stycznia 2007 r. DG SANCO przesłała merytoryczną odpowiedź na e-mail skarżącego z dnia 29 listopada 2006 r. Komisja stwierdziła również, że w dniu 11 grudnia 2006 r. skarżący otrzymał wstrzymaną odpowiedź od DG INFSO, w której poinformowano go, że Komisja nie może rozpatrzyć jego wniosku, ponieważ nie może on ingerować w spory między obywatelami a instytucjami finansowymi. W swojej odpowiedzi na skargę DG INFSO przekazała również skarżącemu dane kontaktowe działu ds. usług w zakresie skarg w Banku Hiszpanii.

Pismem z dnia 23 stycznia 2007 r. skarżący przesłał dalsze informacje. Ponieważ pismo nie zawierało żadnego konkretnego wniosku, DG SANCO uznała, że zostało ono wysłane wyłącznie w celach informacyjnych i nie udzieliła odpowiedzi.

W dniu 17 kwietnia 2007 r. Komisja odpowiedziała jednak na kwestię podniesioną przez skarżącego w odpowiedzi na jego kolejne pismo z dnia 3 kwietnia 2007 r.

W odniesieniu do rzekomego braku odpowiedzi na pisma skarżącego z dnia 8 grudnia 2006 r. i 3 lutego 2007 r.

W dniach 8 grudnia 2006 r. i 3 lutego 2007 r. skarżący skierował pismo do komisarza Almunii. Pismem z dnia 28 lutego 2007 r. gabinet komisarza Almunii poinformował skarżącego, że jego sprawa została przekazana do wiadomości gabinetu pana McCreevy'ego. Jednak ze względu na nadzór administracyjny dokumenty zostały przesłane do gabinetu komisarza McCreevy'ego dopiero w dniu 15 maja 2007 r.

Pismem z dnia 11 czerwca 2007 r. członek gabinetu komisarza McCreevy’ego, komisarza odpowiedzialnego za Dyrekcję Generalną ds. Rynku Wewnętrznego i Usług („DG MARKT”), poinformował skarżącego, że analiza jego akt przeprowadzona przez DG MARKT doprowadziła do takich samych wniosków, do jakich doszła DG SANCO.

Komisja stwierdziła, że odpowiedziała na pisma skarżącego i w związku z tym odrzuciła jego argument, że był on ofiarą dyskryminacji. Komisja szczerze przeprosiła za opóźnienia w odpowiedziach.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach skarżący podtrzymał zarzut, że padł ofiarą dyskryminacji i że jego pisma zostały wysłane do właściwego gabinetu komisarza McCreevy'ego dopiero w dniu 15 maja 2007 r.

DECYZJA

1 Zarzucany brak odpowiedzi Komisji na pisma skarżącego, który stanowił domniemany przypadek dyskryminacji

1.1 Pismem poleconym z dnia 8 grudnia 2006 r. skarżący skierował pismo do komisarza ds. gospodarczych i walutowych Joaquina Almunii. W piśmie tym skarżący twierdził, że hiszpański bank naruszył hiszpańskie i europejskie przepisy prawa konkurencji. W dniu 23 stycznia 2007 r. skarżący wystosował pismo do kierownika działu w Dyrekcji B Dyrekcji Generalnej ds. Zdrowia i Ochrony Konsumentów („DG SANCO”), w którym przedstawił te same zarzuty, co w piśmie do komisarza Almunii. W dniu 3 lutego 2007 r. skarżący wystosował kolejne pismo do komisarza Almunii, w którym powtórzył swoje zarzuty. W piśmie tym stwierdził ponadto, że nie otrzymał potwierdzenia odbioru pisma z dnia 8 grudnia 2006 r. W skardze do Rzecznika skarżący twierdził, że nie otrzymał żadnej odpowiedzi Komisji na jego pisma z dnia 8 grudnia 2006 r., 23 stycznia i 3 lutego 2007 r., i dodał, że taki brak odpowiedzi stanowi przypadek dyskryminacji.

1.2 W swojej opinii Komisja stwierdziła, że w odniesieniu do rzekomego braku odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 23 stycznia 2007 r., DG SANCO przesłała w dniu 4 stycznia 2007 r. merytoryczną odpowiedź na jego e-mail z dnia 29 listopada 2006 r. Komisja stwierdziła również, że w dniu 11 grudnia 2006 r. Dyrekcja Generalna ds. Społeczeństwa Informacyjnego („DG INFSO”) przesłała skarżącemu wstrzymaną odpowiedź. W komunikacie tym DG INFSO poinformowała skarżącego, że jego wniosek nie może zostać rozpatrzony przez Komisję, ponieważ Komisja nie może ingerować w spory między obywatelami a instytucjami finansowymi. DG INFSO przekazała również skarżącemu dane kontaktowe działu ds. skarg w Banku Hiszpanii. Pismem z dnia 23 stycznia 2007 r. skarżący przekazał DG SANCO dodatkowe informacje. Ponieważ pismo nie zawierało żadnego konkretnego wniosku, DG SANCO uznała, że zostało ono wysłane wyłącznie w celach informacyjnych i nie udzieliła odpowiedzi. W dniu 17 kwietnia 2007 r. Komisja odpowiedziała jednak na kwestię podniesioną przez skarżącego w piśmie z dnia 23 stycznia 2007 r., kiedy to odpowiedziała na jego kolejne pismo z dnia 3 kwietnia 2007 r. W odniesieniu do rzekomego braku odpowiedzi na pisma skarżącego z dnia 8 grudnia 2006 r. i 3 lutego 2007 r. gabinet komisarza Almunii poinformował skarżącego pismem z dnia 28 lutego 2007 r., że jego sprawa została przekazana do wiadomości gabinetu pana McCreevy'ego. Jednak ze względu na nadzór administracyjny dokumenty zostały przesłane do gabinetu komisarza McCreevy'ego dopiero w dniu 15 maja 2007 r. Pismem z dnia 11 czerwca 2007 r. członek gabinetu komisarza McCreevy’ego, który był odpowiedzialny za Dyrekcję Generalną ds. Rynku Wewnętrznego i Usług („DG MARKT”), poinformował skarżącego, że analiza przeprowadzona przez DG MARKT doprowadziła do takich samych wniosków, do jakich doszła DG SANCO. Komisja stwierdziła, że odpowiedziała na pisma skarżącego i w związku z tym odrzuciła jego zarzut, że był on ofiarą dyskryminacji. Komisja szczerze przeprosiła za opóźnienia w odpowiedziach.

1.3 Dobrą praktyką administracyjną jest udzielanie odpowiedzi na otrzymywane pisma lub wiadomości e-mail w rozsądnym terminie i w odpowiedni sposób. Rzecznik Praw Obywatelskich uważa również za użyteczne przypomnienie, że zgodnie z art. 17 Europejskiego kodeksu dobrego postępowania administracyjnego (1) „[u]rzędnik zapewnia, aby decyzja w sprawie każdego wniosku lub skargi skierowanej do instytucji była podejmowana w rozsądnym terminie, niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż dwa miesiące od daty otrzymania wniosku lub skargi. (...)”.

1.4 W skardze skarżący twierdził, że Komisja nie odpowiedziała na jego trzy pisma z dnia 8 grudnia 2006 r., 23 stycznia i 3 lutego 2007 r. Biorąc pod uwagę, że wydaje się, iż odpowiedzi na te pisma zostały wysłane w trakcie niniejszego dochodzenia, Rzecznik uważa, że należy zbadać, czy Komisja przesłała swoje odpowiedzi w rozsądnym terminie.

W tym kontekście Rzecznik zauważa, że w piśmie z dnia 8 grudnia 2006 r. skierowanym do Komisji skarżący twierdził, że hiszpański bank naruszył hiszpańskie i europejskie przepisy prawa konkurencji. W dniu 23 stycznia 2007 r. skarżący przesłał Komisji kolejne pismo. Komisja uznała, że pismo to nie zawiera żadnego konkretnego wniosku i złożyła je wyłącznie jako informację. W dniu 3 lutego 2007 r. skarżący wystosował kolejne pismo do komisarza Almunii, w którym oświadczył, że nie otrzymał potwierdzenia odbioru pisma z dnia 8 grudnia 2006 r. Rzecznik zauważa, że z dokumentów załączonych do opinii Komisji wynika, że w dniu 28 lutego 2007 r. Komisja potwierdziła otrzymanie pisma skarżącego z dnia 8 grudnia 2006 r. i poinformowała go, że jego uwagi zostały przekazane do wiadomości członka gabinetu komisarza odpowiedzialnego za tę sprawę, mianowicie komisarza McCreevy'ego. Rzecznik zauważa ponadto, że Komisja odpowiedziała na pisma skarżącego w dniu 11 czerwca 2007 r., czyli ponad sześć miesięcy po pierwszym piśmie skarżącego. Rzecznik uważa, że czas potrzebny na przesłanie tej odpowiedzi wyraźnie wykraczał poza to, co można uznać za rozsądny termin na udzielenie odpowiedzi na takie wnioski.

Rzecznik zauważa jednak, że w swojej opinii Komisja przeprosiła za opóźnienie w odpowiedzi na pisma skarżącego i wyjaśniła, że było to spowodowane nadzorem administracyjnym przy wysyłaniu tych pism do gabinetu właściwego komisarza. W tych okolicznościach, uznając, że doszło do godnego ubolewania nieskutecznego postępowania z korespondencją obywatela, Rzecznik uważa, że wydaje się, iż nie ma podstaw do dalszych dochodzeń w sprawie tego zarzutu.

1.5 W swojej skardze skarżący argumentował, że brak odpowiedzi Komisji na jego pisma stanowi przypadek dyskryminacji. W tym względzie Rzecznik uważa, że powód, na który powołuje się w celu uzasadnienia opóźnienia, a mianowicie kontrola administracyjna przy wysyłaniu pism skarżącego do gabinetu właściwego komisarza, odzwierciedlająca godny ubolewania brak skutecznego prowadzenia korespondencji, nie prowadzi do wniosku, że skarżący był dyskryminowany. Ponadto Rzecznik jest zdania, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów wskazujących na dyskryminację. W tych okolicznościach Rzecznik uważa, że nie można podtrzymać argumentu skarżącego, zgodnie z którym brak odpowiedzi Komisji na jego pisma stanowił przypadek dyskryminacji.

2 Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że nie ma podstaw do dalszego dochodzenia w sprawie tej skargi. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Przewodnicząca Komisji Europejskiej zostanie również poinformowana o tej decyzji.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

---

(1) Europejski kodeks dobrego postępowania administracyjnego jest dostępny na stronie internetowej Rzecznika Praw Obywatelskich (http://www.ombudsman.europa.eu/code/en/default.htm).