Strasburg, 17 grudnia 2007 r.

Szanowny Panie,

W dniu 31 stycznia 2007 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Europejskiemu Urzędowi Doboru Kadr („EPSO”) dotyczącą odmowy przekazania Panu przez EPSO kopii testu wstępnego do konkursu otwartego EPSO/AST/33/06 wraz z listą nieprawidłowych odpowiedzi.

W dniu 26 lutego 2007 r. przekazałem skargę dyrektorowi EPSO, prosząc go o przedstawienie opinii do dnia 31 maja 2007 r. i poinformowałem Pana o tym.

W dniu 1 marca 2007 r. wysłał Pan e-mail do mojej służby prawnej z pytaniem, czy trwające dochodzenie Rzecznika Praw Obywatelskich zawiesi bieg terminów na wszczęcie postępowania sądowego. W dniu 5 marca 2007 r. podległe mi służby odpowiedziały Panu pocztą elektroniczną i wyjaśniły, że zgodnie z art. 2 ust. 6 Statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skargi złożone do Rzecznika Praw Obywatelskich nie mają wpływu na terminy składania odwołań w postępowaniach administracyjnych lub sądowych. Podległe mi służby poinformowały Pana również, że zgodnie z art. 2 ust. 7 wspomnianego statutu, jeżeli z powodu toczącego się lub zakończonego postępowania sądowego dotyczącego przedstawionych faktów Rzecznik Praw Obywatelskich musi uznać skargę za niedopuszczalną lub zakończyć rozpatrywanie sprawy, wynik wszelkich dochodzeń przeprowadzonych do tego momentu zostaje ostatecznie złożony.

W dalszej wiadomości z dnia 10 marca 2007 r. wyraził Pan opinię, że biorąc pod uwagę termin wyznaczony EPSO na przedstawienie opinii, jeżeli EPSO wyrazi zgodę na udzielenie Panu/Pani dostępu do egzaminu, może być za późno na wszczęcie postępowania sądowego, jeżeli Pan/Pani sobie tego życzy. W związku z tym uważa Pan, że odpowiedni termin powinien być krótszy. W piśmie z dnia 26 marca 2007 r. poinformowałem Pana, że EPSO otrzymało termin wyznaczony zwykle instytucjom na przedstawienie opinii i że nie ma podstaw do ponownego rozważenia tego terminu w niniejszej sprawie. Podkreśliłem również, że skorzystał Pan z prawa do wniesienia skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich zamiast wszcząć postępowanie przeciwko EPSO przed Sądem do spraw Służby Publicznej.

W dniu 11 czerwca 2007 r. EPSO przesłało tłumaczenie swojej opinii na język włoski, które przekazałem Panu w dniu 15 czerwca 2007 r. z zaproszeniem do przedstawienia uwag do końca lipca 2007 r. Otrzymałem Pańskie uwagi w dniu 6 lipca 2007 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Według skarżącego istotne fakty są następujące.

Skarżący wziął udział w konkursie otwartym EPSO/AST/33/06, którego celem było stworzenie listy rezerwowej asystentów, których głównym językiem jest włoski (AST 1).

Konkurs otwarty składał się z dwóch wstępnych testów wstępnych, a mianowicie testów a) i b). Test a) składał się z serii pytań wielokrotnego wyboru, które miały na celu ocenę wiedzy kandydatów na temat Unii Europejskiej i jej instytucji. Test b) składał się z serii pytań wielokrotnego wyboru i miał na celu ocenę ogólnych umiejętności kandydatów, w szczególności umiejętności rozumienia tekstu pisanego i operowania danymi liczbowymi. Testy zostały przeprowadzone przy użyciu testów komputerowych lub "CBT" jako medium do odpowiedzi na pytania.

Kandydaci, którzy uzyskali najwyższe ogólne wyniki w testach wstępnych i uzyskali wymagane minimum punktów w każdym z dwóch testów wstępnych, zostali poproszeni o złożenie pełnego zgłoszenia w celu dopuszczenia do konkursu. Do kolejnych testów wybrano 335 najlepszych kandydatów.

W dniu 29 stycznia 2007 r. Europejski Urząd Doboru Kadr („EPSO”) poinformował skarżącego, że nie został dopuszczony do następnego etapu konkursu otwartego. W dniu 30 stycznia 2007 r. skarżący wysłał do EPSO wiadomość z prośbą o dostęp do pytań, na które udzielił błędnej odpowiedzi.

W tym samym dniu EPSO odpowiedziało, że nie jest w stanie spełnić żądania skarżącego, i stwierdziło, że:

„wszystkie pytania, na które [skarżący] odpowiedział podczas [jego] testów wstępnych, zostały zaczerpnięte z bazy danych opracowanej przez EPSO. Ponieważ ta baza danych (...) będzie wykorzystywana w ramach innych konkursów, EPSO nie może przekazywać pytań bez poważnego zagrożenia dla pracy komisji konkursowej (...)”.

Ponadto EPSO stwierdziło, że każde ujawnienie zawartości tej bazy danych mogłoby postawić w korzystniejszej sytuacji niektórych kandydatów, którzy mogliby zostać o niej poinformowani. EPSO poinformowało ponadto skarżącego, że przykładowe testy są dostępne na jego stronie internetowej.

W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący twierdził, że EPSO powinno przesłać mu kopię testów wstępnych wraz z listą nieprawidłowych odpowiedzi.

WNIOSEK

Opinia EPSO

Opinię EPSO można streścić w następujący sposób.

Skarżący był kandydatem w konkursie otwartym EPSO/AST/33/06. Odpowiednie ogłoszenie o konkursie zostało opublikowane w dniu 26 lipca 2006 r. w Dzienniku Urzędowym C 173A.

Zgodnie z sekcją B.1 ogłoszenia o konkursie odbyły się dwa testy wstępne (w drugim języku kandydata, którym musiał być angielski, francuski lub niemiecki), z których każdy obejmował serię pytań wielokrotnego wyboru. Test a) został zaprojektowany w celu oceny wiedzy kandydata na temat Unii Europejskiej i jej instytucji i został oceniony w skali od 0 do 20 punktów, z wynikiem pozytywnym 10. Test b) został zaprojektowany w celu oceny ogólnych umiejętności kandydata, w szczególności umiejętności werbalnych i rozumowania, i został oceniony w skali od 0 do 40 punktów, z wynikiem pozytywnym 20.

Skarżący uzyskał minimalną liczbę punktów w obu testach, ale jego ogólna ocena nie była wystarczająca, aby umożliwić mu zajęcie miejsca wśród 335 kandydatów z najwyższą liczbą punktów. Skarżący uzyskał w rzeczywistości 45 334 punkty, tj. 14 667 punktów za test a) i 30 667 punktów za test b), natomiast najniższy wynik spośród 335 najlepszych kandydatów wyniósł 50 667 punktów.

W dniu 29 stycznia 2007 r. EPSO poinformowało skarżącego o jego wynikach oraz o tym, że nie został on dopuszczony do kolejnego etapu konkursu otwartego.

W dniu 30 stycznia 2007 r. skarżący zwrócił się pocztą elektroniczną do EPSO o dostarczenie mu kopii pytań, na które udzielił błędnej odpowiedzi.

W tym samym dniu EPSO odpowiedziało skarżącemu, że nie może udzielić mu żądanych informacji. EPSO stwierdziło, że pytania, na które udzielił odpowiedzi, stanowią część obszernej bazy pytań sklasyfikowanych według przedmiotu i stopnia trudności. Pytania te były również wykorzystywane w innych konkursach. EPSO nie mogło zatem ujawniać pytań z tej bazy danych bez podważania procesu decyzyjnego komisji konkursowej. Ponadto każde ujawnienie zawartości bazy danych mogłoby przynieść korzyści niektórym kandydatom, a nie innym.

EPSO podkreśliło, że testy wstępne w przedmiotowym konkursie otwartym zostały zorganizowane przy użyciu nowej technologii, która umożliwiła kandydatom przystąpienie do testów bezpośrednio na komputerze (tj. CBT). CBT pozwala kandydatom przystąpić do indywidualnego testu w oparciu o losowy wybór pytań w bazie danych, w dniu wyboru kandydatów, w terminie określonym przez EPSO. Ponieważ pytania wykorzystane w konkursie otwartym EPSO/AST/33/06 stanowią integralną część bazy danych, która jest wykorzystywana na bieżąco zarówno w odniesieniu do obecnych, jak i przyszłych konkursów, informacje zawarte w bazie danych nie mogą zostać ujawnione. Po egzaminie kandydaci nie mogą zabrać swoich prac testowych ani poprosić o wydruk pytań lub odpowiedzi.

W odniesieniu do konkretnego argumentu skarżącego EPSO wskazało, że gdyby wniosek skarżącego o udzielenie dostępu do dokumentów został rozpatrzony zgodnie z rozporządzeniem nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (1) ("rozporządzenie nr 1049/2001"), taki wniosek powinien zostać rozpatrzony z uwzględnieniem zasad, wymogów i ograniczeń prawa dostępu ustanowionych w tym rozporządzeniu. W niniejszej sprawie skarżący nie postępował jednak zgodnie z procedurami przewidzianymi w rozporządzeniu 1049/2001.

EPSO odniosło się do spraw połączonych T-110/03, T-150/03 i T-405/03 Sison przeciwko Radzie (2). W tych sprawach Trybunał orzekł, że zgodnie z art. 2 ust. 1 rozporządzenia 1049/2001 beneficjentami prawa dostępu do dokumentów instytucji są:

„każdy obywatel Unii oraz każda osoba fizyczna lub prawna mająca miejsce zamieszkania lub statutową siedzibę w państwie członkowskim. Przepis ten precyzuje, że rozporządzenie ma na celu zagwarantowanie wszystkim dostępu do dokumentów urzędowych, a nie tylko stronie występującej z wnioskiem dostępu do dotyczących jej dokumentów.

Po drugie, wyjątki od dostępu do dokumentów przewidziane w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1049/2001 mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Wynika z tego, że instytucje są zobowiązane odmówić dostępu do dokumentów objętych jednym z tych wyjątków po wykazaniu istnienia istotnych okoliczności (...).

W związku z tym przy stosowaniu obowiązkowych wyjątków przewidzianych w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia nr 1049/2001 nie można brać pod uwagę szczególnego interesu, jaki strona występująca z wnioskiem może mieć w uzyskaniu dostępu do dokumentu, który jej osobiście dotyczy.

Prawo dostępu do dokumentów mogłoby zatem zostać ograniczone ze względu na interes publiczny w celu zagwarantowania jak najlepszego doboru personelu dla instytucji wspólnotowych, zgodnie z rozporządzeniem 1049/2001. Ponadto EPSO podniosło, że prawo dostępu do dokumentów jest ograniczone lub wykluczone, zgodnie z zasadą lex specialis derogat legi generali, czyli że przepis szczególny stanowi odstępstwo od zasady ogólnej, w przypadku gdy istnieją przepisy szczególne regulujące kwestie szczególne. W tym względzie EPSO odniosło się do sprawy T-371/03 Le Voci przeciwko Radzie (4) i uznało, że w niniejszej sprawie regulamin pracowniczy ma szczególny cel uzasadniony względami interesu publicznego.

Ponadto EPSO odniosło się do sprawy T-376/03 Hendrickx przeciwko Radzie (5) i przytoczonego w niej orzecznictwa, a w szczególności do sprawy T-53/00 Angioli przeciwko Komisji (6). W tym ostatnim przypadku Sąd orzekł, że skarżący nie może powoływać się na art. 255 ust. 1 traktatu WE ani na rozporządzenie 1049/2001 w celu zakwestionowania możliwości zastosowania art. 6 załącznika III do regulaminu pracowniczego, który ustanawia zasadę tajności prac komisji konkursowej.

EPSO uznało zatem, że odmowa udzielenia dostępu do pytań/odpowiedzi oraz do listy poprawnych odpowiedzi była w pełni uzasadniona. EPSO argumentowało, że „ogólny systemowy i oficjalny” dostęp do pytań w bazie danych dla każdego kandydata, który o to wnioskował, poważnie zaszkodziłby tej nowej metodzie. EPSO uznało również, że dostęp ad hoc do testów w ramach szczególnej procedury rozpatrywania skarg miałby podobnie negatywny wpływ na system oceny. EPSO stwierdziło również, że ujawnienie pytań/odpowiedzi mogłoby naruszyć zasadę równego traktowania, gdyby niektórzy kandydaci otrzymali odpowiednie pytania/odpowiedzi.

Jeśli chodzi o powody decyzji o wykluczeniu kandydata z konkursu otwartego, EPSO podkreśliło, że zgodnie z odpowiednim orzecznictwem powiadomienie o nagrodzie otrzymanej przez niewybranego kandydata stanowi wystarczające uzasadnienie decyzji komisji konkursowej. EPSO wskazało również, że przekazanie oceny umożliwia kandydatom ustalenie, czy dana decyzja jest uzasadniona, czy też dotknięta wadą, a zatem pozwala tym, którzy sobie tego życzą, zakwestionować jej zasadność.

W niniejszej sprawie skarżący został poinformowany o swoich wynikach i o tym, dlaczego nie został dopuszczony do następnego etapu rozpatrywanego konkursu otwartego.

EPSO wskazało wreszcie, że w pkt E.4 ogłoszenia o konkursie wskazano, o jakie informacje kandydaci mogą zwracać się bezpośrednio i indywidualnie. Ponadto zgodnie z przewodnikiem dla kandydatów mogą oni mieć dostęp do kopii testów pisemnych i arkusza oceny sporządzonego przez komisję konkursową. W tym względzie EPSO podkreśliło, że przewodnik nie odnosi się do możliwości uzyskania dostępu do pytań zawartych w systemie CBT.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach do opinii przedstawionej przez EPSO skarżący podtrzymał stanowisko wyrażone w skardze i powtórzył swoje twierdzenie.

Wyjaśnił on ponadto, że w piśmie wysłanym do EPSO w dniu 30 stycznia 2007 r. zwrócił się do EPSO nie tylko o udzielenie mu dostępu do pytań, na które udzielił błędnej odpowiedzi, ale także o poinformowanie go o liczbie pytań, których nieważność została stwierdzona.

DECYZJA

1 Uwagi wstępne

1.1 Aby uniknąć ewentualnych nieporozumień co do zakresu niniejszego dochodzenia, Rzecznik uważa za istotne podkreślenie, że zakres ten jest ograniczony do tego, co zostało ustalone w jego piśmie otwierającym dochodzenie z dnia 31 stycznia 2006 r., tj. twierdzenia skarżącego, że EPSO powinno przesłać mu kopię testów wstępnych wraz z listą jego nieprawidłowych odpowiedzi.

Rzecznik nie zajmie się zatem nowym zarzutem dotyczącym wniosku o udzielenie informacji na temat liczby pytań, które zostały anulowane przez EPSO w ramach odpowiednich testów wstępnych CBT, który skarżący przedstawił jedynie w swoich uwagach.

2 Dostęp do pytań/odpowiedzi CBT

2.1 Skarżący wziął udział w testach wstępnych komputerowych w konkursie otwartym EPSO/AST/33/06. Ponieważ ogólna ocena, jaką uzyskał w obu testach, nie była wystarczająca, aby umieścić go wśród 335 kandydatów z najwyższymi wynikami, nie został on dopuszczony do następnego etapu konkursu otwartego.

W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący twierdził, że EPSO powinno przesłać mu kopię testów wstępnych wraz z listą nieprawidłowych odpowiedzi.

2.2 Rzecznik zauważa, że w swojej opinii EPSO stwierdziło w skrócie, że nie może przekazać skarżącemu żądanych informacji, ponieważ pytania, na które odpowiedział, stanowiły część obszernej bazy pytań, które były również wykorzystywane w innych konkursach. Dodała, że w związku z tym nie może ujawniać pytań z tej bazy danych bez podważania procesu decyzyjnego komisji konkursowej.

EPSO uznało ponadto, że wnioski o udzielenie dostępu do pytań/odpowiedzi na testy wstępne CBT powinny być odrzucane we wszystkich okolicznościach, co oznacza, że należy odmówić zarówno „ogólnego dostępu systemowego i oficjalnego”, jak i dostępu ad hoc. EPSO oparło swoją decyzję o odmowie takiego dostępu na rozporządzeniu (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji (7) ("rozporządzenie nr 1049/2001") oraz na odpowiednim orzecznictwie sądów wspólnotowych. EPSO argumentowało w szczególności, że pytania/odpowiedzi dotyczące testów wstępnych CBT nie mogą zostać ujawnione kandydatom, ponieważ podważyłoby to proces selekcji.

2.3 Rzecznik przypomina, że zasady dobrej administracji wymagają, aby informacje przekazywane obywatelom były jak najdokładniejsze i jak najbardziej kompletne oraz że rozsądnie najlepszym sposobem pokazania kandydatom ich błędów byłoby zapewnienie im dostępu do ich własnych dokumentów testowych.

2.4 Rzecznik zauważa, że EPSO uznało, iż w odniesieniu do dokumentów testowych CBT kandydaci nie mogli otrzymać kopii własnych dokumentów testowych. EPSO wyjaśniło swoje stanowisko w świetle obowiązujących przepisów dotyczących dostępu do dokumentów, a mianowicie rozporządzenia 1049/2001, odwołując się do hipotetycznej sytuacji (8) oraz do odpowiedniego orzecznictwa sądów wspólnotowych.

2.5 EPSO stwierdziło, że istnieją ograniczenia prawa dostępu, i tytułem przykładu wspomniało o "względach interesu publicznego"(podkreślenie dodane), na które można się powołać w celu ochrony celu, jakim jest wybór najlepszego personelu dla instytucji europejskich. Na poparcie tego stanowiska zacytowała ona również wyrok Sądu Pierwszej Instancji w sprawach połączonych T-110/03, T-150/03 i T-405/03 Sison przeciwko Radzie (9), zgodnie z którym:

1. „wyjątki od dostępu do dokumentów przewidziane w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 1049/2001 są sformułowane w sposób obowiązkowy”; oraz
2. „przy stosowaniu obowiązkowych wyjątków przewidzianych w art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 1049/2001 nie można brać pod uwagę szczególnego interesu, jaki strona występująca z wnioskiem może mieć w uzyskaniu dostępu do dokumentu, który jej osobiście dotyczy.”(10)

Rzecznik zwraca jednak uwagę, że EPSO nie odniosło się konkretnie do jednego z wyjątków opartych na ochronie interesu publicznego zawartych w art. 4 ust. 1 lit. a) pkt 11 . EPSO odnosi się jedynie do interesu „ochrony celu, jakim jest wybór najlepszego personelu dla instytucji europejskich”, który zdaniem EPSO powinien również zostać objęty pojęciem „interesu publicznego” w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 1049/2001.

Rzecznik przypomina, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wyjątki określone w art. 4 rozporządzenia 1049/2001 muszą być skonstruowane i stosowane w sposób zawężający, tak aby nie naruszać ogólnej zasady ustanowionej w tym rozporządzeniu (12).

Rzecznik stwierdza zatem, że gdyby EPSO próbowało objąć interes „wyboru najlepszych pracowników dla instytucji europejskich” wyjątkami dotyczącymi interesu publicznego określonymi w art. 4 ust. 1 lit. a) tego rozporządzenia (co wydaje się mieć miejsce w zakresie, w jakim opinia EPSO przytacza sprawy połączone T-110/03, T-150/30 i T-405/03, Sison przeciwko Radzie), byłoby to wyraźnie niewłaściwe podejście w świetle bogatego i utrwalonego orzecznictwa sądów wspólnotowych.

2.6 Rzecznik zauważa jednak, że EPSO chciało również powołać się na wyjątek określony w art. 4 ust. 3 rozporządzenia 1049/2001, który zezwala danej instytucji na odmowę ujawnienia dokumentów "na użytek wewnętrzny lub otrzymanych przez instytucję, które odnoszą się do sprawy, w której instytucja nie podjęła decyzji".

W opinii EPSO stwierdzono bowiem, że nie może ono ujawniać pytań/odpowiedzi bez podważania procesu naboru. Następnie argumentował, że pytania/odpowiedzi stanowią część bazy danych, która jest na bieżąco wykorzystywana zarówno do obecnych, jak i przyszłych konkursów. Zdaniem EPSO każde ujawnienie na podstawie rozporządzenia 1049/2001 zawartości bazy danych lub jej części byłoby korzystne dla przyszłych kandydatów, którzy mieliby do niej dostęp. Taki dostęp mógłby zatem mieć negatywne skutki dla przyszłych procedur konkursowych, podważając równe traktowanie kandydatów, ponieważ niektórzy mogliby uzyskać pytania/odpowiedzi, a inni nie. Ponadto EPSO wskazało, że w interesie publicznym leży pełne zagwarantowanie obiektywnego charakteru procedur naboru instytucji europejskich oraz równego traktowania kandydatów.

Rzecznik zauważa, że argument EPSO odnosi się zarówno do trwającego konkursu, jak i do innych trwających lub przyszłych konkursów.

Rzecznik zwraca uwagę, że ujawnienie niewybranym kandydatom listy pytań, na które udzielili odpowiedzi, oraz ich odpowiedzi niekoniecznie oznacza, że w rezultacie pytania/odpowiedzi zawarte w bazie danych wejdą do domeny publicznej.

Niemniej jednak, nawet jeśli znaczna liczba pytań, a nawet wszystkie pytania, były z czasem znane kandydatom w przyszłych konkursach, nie zmienia to faktu, że pytania zadawane tym kandydatom są wybierane losowo przez system z ogromnej bazy danych. W związku z tym szansa, że otrzymają dokładnie te same pytania, co te, o których już wiedzą, wydaje się minimalna, a możliwość zapamiętania wszystkich pytań / odpowiedzi z ogromnej bazy danych powinna być raczej wykluczona. Ponadto pytania/odpowiedzi wykorzystywane w testach CBT (takie jak pytania mające na celu ocenę wiedzy na temat spraw UE oraz rozumowania werbalnego i numerycznego) mogą i zwykle powinny być stale aktualizowane w celu sprawdzenia, czy są one nadal dokładne i czy spełniają swoją rolę w wyborze najbardziej kompetentnych i zasługujących na to kandydatów.

Na podstawie wyjaśnień EPSO Rzecznik nie widzi zatem powodu, dla którego ujawnienie pytań kandydatom biorącym udział w tych samych lub przyszłych konkursach nieuchronnie podważyłoby proces selekcji, tj. zagroziłoby celowi EPSO´s, jakim jest upewnienie się co do wiedzy i umiejętności kandydatów oraz zapewnienie instytucjom usług urzędników spełniających najwyższe standardy w zakresie umiejętności, wydajności i uczciwości.

W związku z tym powyższy argument EPSO nie został poparty dowodami.

2.7 Ponadto, aby uzasadnić swoją odmowę, EPSO przypomniało, że Sąd Pierwszej Instancji orzekł, iż tajność prac komisji konkursowych, o której mowa w art. 6 załącznika III do regulaminu pracowniczego, należy uznać za lex specialis stanowiącą odstępstwo od ogólnych zasad dostępu do dokumentów. W tym względzie EPSO odniosło się do sprawy T-376/03 Hendrickx przeciwko Radzie (13) i sprawy T-371/03 Le Voci przeciwko Radzie (14).

Rzecznik Praw Obywatelskich podkreśla w pierwszej kolejności, że ww. orzecznictwo nie dotyczy dostępu do pytań testowych.

Po drugie, Rzecznik zauważa, że takiego argumentu nie da się pogodzić z własną praktyką EPSO polegającą na udzielaniu dostępu do pytań i odpowiedzi z testów preselekcyjnych przeprowadzanych na papierze, a nawet do pytań z wszystkich innych egzaminów pisemnych.

Po trzecie, Rzecznik podkreśla, że wyżej wymienione orzecznictwo sądów wspólnotowych odnosi się do art. 6 załącznika III do regulaminu pracowniczego oraz do tajności prac komisji konkursowych w konkursach. Rzecznik zauważa ponadto, że w przedmiotowej sprawie „testy wstępne” zorganizowano zgodnie z systemem testów CBT oraz że EPSO nie wykazało, że koncepcja, formułowanie, poprawianie i oznaczanie pytań i odpowiedzi przechowywanych w systemie i przedstawianych kandydatom było w jakikolwiek sposób związane z pracą powołanej komisji konkursowej lub wykonywane w jej ramach.

W związku z powyższym Rzecznik stwierdza, że EPSO nie uzasadniło odpowiednio odmowy udzielenia skarżącemu dostępu do żądanych przez niego informacji. Stanowi to przypadek niewłaściwego administrowania.

2.8 Rzecznik zwraca uwagę, że otrzymał znaczną liczbę skarg (15), w których EPSO odmówiło dostępu do pytań/odpowiedzi CBT. W jednej z nich, tj. w skardze 370/2007/MHZ, zamknął sprawę uwagą krytyczną (16) i wskazał, że poważnie rozważy wszczęcie dochodzenia z własnej inicjatywy w związku z CBT EPSO. Uznał, że dochodzenie z własnej inicjatywy w sprawie ogólnej struktury systemu CBT stosowanego w konkursach organizowanych przez EPSO prawdopodobnie przyczyniłoby się do większej przejrzystości procedur rekrutacyjnych EPSO. Uznał on również, że taka przejrzystość sama w sobie byłaby korzystna dla kandydatów pragnących uzyskać więcej informacji na temat tych kwestii.

Rzecznik wszczął ww. dochodzenie z własnej inicjatywy w dniu 22 listopada 2007 r. (OI/4/2007/ID).

2.9 W związku z powyższym Rzecznik uważa, że dalsze dochodzenie w sprawie niniejszej skargi nie jest uzasadnione.

3 Wnioski

Z powodów wyjaśnionych w pkt 1.8 powyżej Rzecznik uważa, że dalsze dochodzenia w sprawie niniejszej skargi nie są uzasadnione. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Skarżący zostanie następnie poinformowany o wynikach dochodzenia z własnej inicjatywy Rzecznika Praw Obywatelskich OI/4/2007/ID.

Dyrektor EPSO zostanie poinformowany o tej decyzji.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

---

(1) Dz.U. L 145, s. 43.

(2) Sprawy połączone T-110/03, T-150/03 i T-405/03 Sison przeciwko Radzie, Zb.Orz. 2005, s. II-1429.

(3) Sprawy połączone T-110/03, T-150/03 i T-405/03 Sison przeciwko Radzie, przywołane powyżej, pkt 50–52.

(4) Sprawa T-371/03 Le Voci przeciwko Radzie, Zb.Orz.SP s. I-A-209 i II-957, pkt 122.

(5) Sprawa T-376/03 Hendrickx przeciwko Radzie, Zb.Orz.SP s. I-A-83 i II-379.

(6) Sprawa T-53/00 Angioli przeciwko Komisji, RecFP str. I-A-13 i II-73, pkt 84.

(7) Dz.U. L 145, s. 43.

(8) "[j]eżeli wniosek skarżącego o dostęp do dokumentów został rozpatrzony zgodnie z rozporządzeniem 1049/2001"(opinia EPSO).

(9) Sprawy połączone T-110/03, T-150/03 i T-405/03 Sison przeciwko Radzie, przywołane powyżej.

(10) Wyżej wymienione sprawy połączone T-110/03, T-150/03 i T-405/03 Sison przeciwko Radzie, pkt 50–52.

(11) Rzecznik Praw Obywatelskich przypomina zatem, że art. 4 ust. 1 lit. a) rozporządzenia 1049/2001 stanowi, że instytucje odmawiają dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę interesu publicznego w odniesieniu do bezpieczeństwa publicznego, obrony i spraw wojskowych, stosunków międzynarodowych oraz finansowej, monetarnej lub gospodarczej polityki Wspólnoty lub Państwa Członkowskiego.

(12) Zobacz wyroki: z dnia 12 grudnia 2000 r. w sprawie C-189/98 P Niderlandy i van der Wal przeciwko Komisji, Rec. str. I-1, pkt 27, oraz z dnia 12 grudnia 2002 r. w sprawie T-211/00 Kuijer przeciwko Radzie, Rec. str. II-485, pkt 55 i przywołane tam orzecznictwo.

(13) Sprawa T-376/03 Hendrickx przeciwko Radzie [2005] Zb.Orz.SP I-A-83 i II-379.

(14) Sprawa T-371/03 Le Voci przeciwko Radzie [2005] Zb.Orz.SP I-A-209 i II-957.

15) 7/2007/PB; 419/2007/IP; 421/2007/IP; 1312/207/IP; 3819/2006/DK; 50/2007/DK; 1282/2007/DK; 370/2006/MHZ, 2626/2006/MHZ i 3746/2006/MHZ.

(16) "EPSO nie uzasadniło odpowiednio odmowy udzielenia skarżącemu dostępu do pytań/odpowiedzi CBT. Jest to przypadek niewłaściwego administrowania.„Decyzję można znaleźć na stronie internetowej Rzecznika Praw Obywatelskich (http://www.ombudsman.europa.eu).