Szanowna Pani V.!

W dniu 5 kwietnia 2006 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą procedury naboru pracowników zatrudnionych na czas określony organizowanej przez Eurojust.

W dniu 8 maja 2006 r. przekazałem skargę dyrektorowi administracyjnemu Eurojustu. Eurojust przesłał swoją opinię w dniu 2 sierpnia 2006 r. Przekazałem je Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag do dnia 30 września 2006 r. Do tego dnia nie otrzymano od Pana żadnych uwag.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

W grudniu 2004 r. skarżący uczestniczył w rozmowie kwalifikacyjnej z Eurojustem w celu zatrudnienia go jako pracownika zatrudnionego na czas określony. Poinformowała, że w piśmie zapraszającym ją na rozmowę Eurojust poinformował ją, że otrzyma zwrot kosztów podróży. Skarżąca stwierdziła, że „powtarzalnie” przekazała swoje dane bankowe (w tym międzynarodowy numer rachunku bankowego (IBAN) i kod identyfikacyjny banku (BIC)) osobie odpowiedzialnej za jej akta. Ponadto już w dniu 13 grudnia 2004 r. przedłożyła wymagane formularze wniosków i dokumenty uzupełniające. Skarżąca stwierdziła jednak, że nadal nie otrzymała należnej jej płatności. Skarżąca twierdziła, że Eurojust nie rozpatrzył prawidłowo jej wniosku o zwrot kosztów podróży. Stwierdziła, że należy jej się zwrot kosztów.

Skarżący twierdził również, że w procedurze wyboru wystąpił szereg nieprawidłowości (np. stosowanie niewłaściwych metod przesłuchań i brak informacji). Wydaje się jednak, że nie podjęła ona wcześniej żadnych działań administracyjnych w tym zakresie w stosunku do Eurojustu zgodnie z wymogami art. 2 ust. 4 statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. W związku z tym ten aspekt jej skargi nie został uwzględniony w dochodzeniu Rzecznika Praw Obywatelskich. Rzecznik Praw Obywatelskich poinformował skarżącego, że jeżeli chce dalej zajmować się tym aspektem, może zwrócić się do niego ponownie, po podjęciu odpowiednich działań administracyjnych w Eurojuście.

WNIOSEK

Eurojust stwierdził, że jego zdaniem skarżący nie musi wnosić o zwrot zaległych kosztów podróży. W dniu 13 grudnia 2004 r. skarżący przedłożył formularze wniosków. W wiadomości e-mail z tego samego dnia urzędnik ds. rekrutacji Eurojustu poinformował ją, że nie podała numeru rachunku bankowego, tj. numeru IBAN i BIC, w „formularzu identyfikacji finansowej” oraz że zwrot bez tych informacji jest niemożliwy. Urzędnik ds. rekrutacji poprosił ją o jak najszybsze przesłanie tych informacji. Skarżący przedstawił wymagane informacje w dniu 2 lutego 2005 r. Płatność (69,90 EUR) została dokonana w dniu 3 marca 2005 r. Kwota ta odpowiadała wnioskowanej przez skarżącego kwocie, z wyjątkiem kosztu przejazdu taksówką, za który skarżący nie przedłożył pokwitowania.

W związku z tym Eurojust uznał, że niniejsza skarga została rozpatrzona.

Nie otrzymano żadnych uwag od skarżącego.

DECYZJA

1.1 W grudniu 2004 r. skarżący uczestniczył w rozmowie kwalifikacyjnej z Eurojustem. W swojej skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich stwierdziła, że nadal nie otrzymała zwrotu kosztów podróży, mimo że „wielokrotnie” przekazała swoje dane bankowe osobie odpowiedzialnej za akta sprawy i mimo że już 13 grudnia 2004 r. przedłożyła wymagane formularze wniosków i dokumenty potwierdzające. Skarżąca twierdziła, że Eurojust nie rozpatrzył prawidłowo jej wniosku o zwrot kosztów podróży. Stwierdziła, że należy jej się zwrot kosztów.

1.2 Eurojust stwierdził, że jego zdaniem skarżący nie ma obowiązku zwrotu zaległych kosztów podróży. Złożyła ona formularze zgłoszeniowe w dniu 13 grudnia 2004 r. Tego samego dnia poinformowano ją, że nie podała numeru rachunku bankowego, bez którego zwrot nie byłby możliwy, i poproszono o jak najszybsze przekazanie informacji. Według Eurojustu skarżący dostarczył wymagane informacje w dniu 2 lutego 2005 r. Płatność (69,90 EUR) została dokonana w dniu 3 marca 2005 r. Kwota ta odpowiadała wnioskowanej przez skarżącego kwocie, z wyjątkiem kosztu przejazdu taksówką, za który skarżący nie przedłożył pokwitowania. W związku z tym Eurojust uznał, że niniejsza skarga została rozpatrzona.

1.3 Rzecznik zauważa, że skarżący nie zakwestionował relacji Eurojustu z wydarzeń. W szczególności skarżąca podkreśliła w swojej skardze, że „wielokrotnie” podała swoje dane bankowe. Nie sprecyzowała jednak, kiedy przekazała te informacje Eurojustowi. Skarżąca załączyła do skargi jedynie kopię wiadomości e-mail otrzymanej od Eurojustu w dniu 13 grudnia 2004 r., w której Eurojust prosi ją o podanie danych bankowych. W odniesieniu do składu kwoty, o której zwrot wystąpiła, skarżąca nie przekazała Rzecznikowi żadnych informacji.

W związku z tym Rzecznik nie widzi powodu, by wątpić w relacje Eurojustu na temat wydarzeń. Na podstawie informacji posiadanych przez Rzecznika Praw Obywatelskich wydaje się, że Eurojust natychmiast skontaktował się ze skarżącym, gdy zdał sobie sprawę, że brakuje pewnych informacji wymaganych do zwrotu kosztów oraz że po przekazaniu przez skarżącego wymaganych informacji dokonał stosownej płatności, pokrywając koszty, za które otrzymał pokwitowania.

1.4 Rzecznik stwierdza, że skarżąca nie uzasadniła swojego zarzutu, że Eurojust nie rozpatrzył prawidłowo jej wniosku o zwrot kosztów podróży. Nie stwierdza on niewłaściwego administrowania w odniesieniu do niniejszego zarzutu.

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Eurojust nie dopuścił się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Dyrektor administracyjny Eurojustu również zostanie poinformowany o tej decyzji.

Z poważaniem,

P. Nikiforos DIAMANDOUROS