Strasburg, 3 października 2007 r.

Szanowny Panie,

W dniu 21 marca 2006 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Komisji Europejskiej dotyczącą rozpatrzenia Pańskiego listu poleconego z dnia 6 lipca 2005 r. przez jej przedstawicielstwo w Grecji. Przekazała Pani kopię tego pisma pocztą elektroniczną z dnia 29 marca 2006 r. oraz pocztą, która wpłynęła w dniu 31 marca 2006 r.

W dniu 24 kwietnia 2006 r. przekazałem Pana skargę przewodniczącemu Komisji i zwróciłem się do Komisji o wydanie opinii. W dniu 13 lipca 2006 r. Komisja wystąpiła z wnioskiem o przedłużenie terminu na wydanie opinii.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2006 r. uwzględniłem powyższy wniosek i poinformowałem Pana o zmianie urzędnika ds. prawnych odpowiedzialnego za rozpatrzenie Pańskiej sprawy.

W dniu 10 października 2006 r. Komisja przesłała swoją opinię na temat Pańskiej skargi. W dniu 19 października 2006 r. przekazałem Panu opinię wraz z zaproszeniem do zgłaszania uwag. Nie otrzymano od Pana żadnych uwag.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone. Przepraszam za czas potrzebny na rozpatrzenie Pana skargi.

WNIOSEK

Skarga dotyczy problemów związanych ze swobodnym przepływem prywatnych statków powietrznych zarejestrowanych w Grecji oraz ich pasażerów przy wsiadaniu do greckich portów lotniczych i wysiadaniu z nich.

W skardze skarżący wskazuje na rozporządzenie Rady (EWG) nr 3925/91 [1], które zakazuje przeprowadzania kontroli i innych formalności, między innymi w odniesieniu do bagażu podręcznego i rejestrowanego osób odbywających lot wewnątrzwspólnotowy, z wyjątkiem kontroli bezpieczeństwa. Skarżący odniósł się również do konwencji z Schengen umożliwiającej swobodny przepływ pasażerów w strefie Schengen bez kontroli granicznych. Według skarżącego w Grecji powyższe zasady mają zastosowanie wyłącznie do pasażerów i pojazdów wjeżdżających do Grecji przez porty morskie, ale na mocy greckiej ustawy nr 2960/2001 („krajowy kodeks celny”) statkom powietrznym zarejestrowanym w Grecji zabrania się wjazdu do Grecji lub wyjazdu z niej, niezależnie od ich miejsca przeznaczenia lub pochodzenia, z niemiędzynarodowych portów lotniczych. Krajowy kodeks celny stanowi, że wjazd na greckie porty lotnicze i wyjazd z nich, nawet w obrębie UE lub strefy Schengen, musi odbywać się wyłącznie za pośrednictwem portów lotniczych znajdujących się pod nadzorem i kontrolą greckiej służby celnej. Skarżący dodaje, że statkom powietrznym zarejestrowanym w innych państwach członkowskich UE wielokrotnie zezwalano na wsiadanie lub wysiadanie z niemiędzynarodowych portów lotniczych.

Zdaniem skarżącego powyższa sytuacja uniemożliwia obywatelom greckim, którzy posiadają samoloty zarejestrowane w Grecji, korzystanie z prawa do swobodnego przemieszczania się w strefie Schengen. W związku z tym w piśmie z dnia 6 lipca 2005 r. skierowanym do Przedstawicielstwa Komisji w Grecji („przedstawicielstwo”) poruszył powyższą kwestię i zwrócił się do Przedstawicielstwa o (i) poinformowanie go, czy wspomniane ustawodawstwo greckie jest zgodne z prawem wspólnotowym; oraz (ii) jeżeli tak nie jest, żądanie, aby wspomniane ustawodawstwo zostało należycie zmienione. Do dnia złożenia skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący nie otrzymał odpowiedzi od Przedstawicielstwa.

W dniu 21 marca 2006 r. skarżący złożył skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich. Twierdził on, że przedstawicielstwo nie rozpatrzyło prawidłowo jego listu poleconego z dnia 6 lipca 2005 r.

WNIOSEK

Opinia Komisji

W swojej opinii Komisja wyraziła ubolewanie z powodu opóźnienia w udzieleniu odpowiedzi na pismo skarżącego i przeprosiła go. Komisja wskazała, że w dniu 15 czerwca 2006 r. przesłała skarżącemu merytoryczną odpowiedź i dostarczyła kopię odpowiedzi w języku angielskim. W odpowiedzi Komisja ponownie przeprosiła za opóźnienie w wysłaniu odpowiedzi i poinformowała skarżącego, że nie ma podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Grecji. Komisja wyjaśniła przede wszystkim, że chociaż istota wspólnotowego prawa celnego została w dużej mierze zharmonizowana na szczeblu europejskim, procedury kontroli pozostają w przeważającej mierze w zakresie kompetencji państw członkowskich. Następnie dodał, że administracje celne w państwach członkowskich egzekwują nie tylko prawo wspólnotowe, ale również prawo krajowe, w szczególności w dziedzinach, w których państwa członkowskie są w pierwszej kolejności odpowiedzialne. Zdaniem Komisji prawo wspólnotowe uwzględnia potrzebę skutecznego zorganizowania kontroli celnych na całym terytorium Grecji.

W swojej opinii Komisja przedstawiła również następujący przegląd działań podjętych w związku z pismem skarżącego i przedstawiła następujące wyjaśnienia przyczyn opóźnienia w udzieleniu odpowiedzi:

• Przedstawicielstwo otrzymało pismo skarżącego w dniu 8 lipca 2005 r. W dniu 12 lipca 2005 r. skierowała ona do służb Komisji w Brukseli wstępny wniosek o udzielenie informacji i poinformowała o tym skarżącego.
• W następstwie zapytań telefonicznych skarżącego Przedstawicielstwo stwierdziło w październiku 2005 r., że wystąpiły problemy z przekazaniem pisma skarżącego, i ponownie przesłało je Komisji w dniu 7 października 2005 r.
• Gdy skarżący skontaktował się z przedstawicielstwem w grudniu 2005 r. i styczniu 2006 r., przedstawicielstwo to zwróciło się do służb Komisji z zapytaniem o postępy w przygotowaniu odpowiedzi na pismo skarżącego. W trakcie rozmowy telefonicznej w dniu 27 stycznia 2006 r. Przedstawicielstwo zapewniło skarżącego, że jego sprawa jest rozpatrywana przez właściwe służby Komisji, i wyjaśniło mu, że ze względu na złożoność sprawy otrzymanie odpowiedzi zajmie jeszcze trochę czasu.
• Kwestia podniesiona przez skarżącego była technicznie bardzo trudna i konieczne było pogodzenie różnych kwestii, a mianowicie: i) zasadę swobodnego przepływu osób; (ii) jednolitość prawa celnego; oraz (iii) konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu lotniczego. Konieczne były zatem konsultacje między służbami różnych służb Komisji, a Komisja musiała dokładnie zbadać i przeanalizować tę kwestię. Procedura ta była czasochłonna. Ponadto kwestia ta była częściowo objęta prawem wspólnotowym, a częściowo prawem krajowym.
• W dniu 20 marca 2006 r., w trakcie rozmowy telefonicznej ze skarżącym, Przedstawicielstwo poinformowało go o przysługujących mu prawach na wypadek, gdyby nie był zadowolony ze świadczonych usług, w tym o prawie do wniesienia skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. Tego samego dnia do skarżącego wysłano pismo zawierające powyższe informacje.
• W dniu 15 czerwca 2006 r. Komisja przesłała skarżącemu merytoryczną odpowiedź, w której wskazała, że odpowiednie ustawodawstwo greckie jest zgodne z prawem wspólnotowym.

Uwagi skarżącego

Skarżący nie przedstawił żadnych uwag.

DECYZJA

1.1 W piśmie z dnia 6 lipca 2005 r. skierowanym do Przedstawicielstwa Komisji w Grecji ("Przedstawicielstwo") skarżący poruszył kwestie związane z problemami w swobodnym przepływie prywatnych statków powietrznych zarejestrowanych w Grecji i ich pasażerów przy wsiadaniu do greckich portów lotniczych i wysiadaniu z nich. Zwrócił się do Przedstawicielstwa o (i) poinformowanie go, czy odpowiednie ustawodawstwo greckie jest zgodne z prawem wspólnotowym; oraz (ii) jeżeli tak nie było, zażądać, aby wspomniane przepisy zostały odpowiednio zmienione.

Do dnia złożenia skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący nie otrzymał odpowiedzi od Przedstawicielstwa. W związku z tym w swojej skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich twierdził, że Przedstawicielstwo nie rozpatrzyło prawidłowo jego listu poleconego z dnia 6 lipca 2005 r.

1.2 W swojej opinii Komisja zauważyła, że w dniu 15 czerwca 2006 r. przesłała skarżącemu merytoryczną odpowiedź, wyraziła ubolewanie z powodu opóźnienia w udzieleniu odpowiedzi na pismo skarżącego i przeprosiła za to opóźnienie.

W odpowiedzi merytorycznej z dnia 15 czerwca 2006 r. skierowanej do skarżącego Komisja (i) przeprosiła za opóźnienie w przesłaniu odpowiedzi; (ii) poinformował skarżącego, że nie ma podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Grecji; oraz (iii) wyjaśniły skarżącemu powody powyższego wniosku.

W swojej opinii w sprawie skargi Komisja wyjaśniła również powody, dla których nie była w stanie przesłać odpowiedzi przy wcześniejszej okazji. W tym względzie Komisja powołała się na: problematyczne wewnętrzne przekazywanie wniosku skarżącego przez Przedstawicielstwo właściwym służbom Komisji w Brukseli; oraz (ii) złożoność kwestii podniesionej przez skarżącego, w związku z którą konieczne stały się konsultacje między służbami różnych służb Komisji.

1.3 Rzecznik wyraża ubolewanie, że Komisja udzieliła merytorycznej odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 6 lipca 2005 r. dopiero w dniu 15 czerwca 2006 r., czyli ponad 11 miesięcy po jego otrzymaniu przez Przedstawicielstwo. Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa jednak i z zadowoleniem przyjmuje fakt, że zarówno w swojej opinii na temat niniejszej skargi, jak i w odpowiedzi merytorycznej z dnia 15 czerwca 2006 r. udzielonej skarżącemu Komisja przeprosiła skarżącego za opóźnienie w udzieleniu mu odpowiedzi.

1.4 Ponadto Rzecznik zauważa, że Komisja przedstawiła szereg wyjaśnień dotyczących powodów, dla których nie była w stanie wcześniej udzielić skarżącemu merytorycznej odpowiedzi.

1.5 Rzecznik przyjmuje również do wiadomości argumenty Komisji dotyczące złożoności kwestii podniesionej przez skarżącego, która jest częściowo objęta prawem wspólnotowym, a częściowo prawem krajowym. Kwestia ta wymagała konsultacji między służbami różnych służb Komisji, a także starannego dochodzenia i analizy. Ponadto konieczne było pogodzenie różnych kwestii: i) zasadę swobodnego przepływu osób; (ii) jednolitość prawa celnego; oraz (iii) konieczność zapewnienia bezpieczeństwa ruchu lotniczego. Rzecznik uważa, że powyższe argumenty same w sobie są wystarczające do wyjaśnienia stanowiska Komisji.

1.6 Ponadto Rzecznik zauważa, że Przedstawicielstwo utrzymywało kontakty telefoniczne ze skarżącym, zapewniając go, że jego sprawa jest rozpatrywana i zwracając jego uwagę na jej złożoność.

1.7 Rzecznik nie stwierdza zatem żadnego przypadku niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego aspektu skargi.

1.8 Niemniej jednak Rzecznik zauważa również, że Przedstawicielstwo najpierw przekazało pismo skarżącego służbom Komisji w Brukseli w dniu 12 lipca 2005 r. Wykryto jednak trudności w przekazie wewnętrznym, a pismo zostało ponownie wysłane do Brukseli dopiero w dniu 7 października 2005 r., w następstwie zapytań telefonicznych skarżącego. W tym względzie Rzecznik Praw Obywatelskich poczyni dalszą uwagę poniżej.

2 Wnioski

Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdza, że jego dochodzenie w sprawie tej skargi nie ujawniło przypadku niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Przewodniczący Komisji zostanie poinformowany o tej decyzji.

Dalsza uwaga

Komisja mogłaby rozważyć wprowadzenie odpowiednich zmian w systemie wewnętrznego przekazywania akt między swoją siedzibą główną a przedstawicielstwami/delegacjami w celu zapewnienia, aby takie przekazywanie było zawsze szybkie i skuteczne.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

---

(1) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 3925/91 z dnia 19 grudnia 1991 r. dotyczące zniesienia kontroli i formalności mających zastosowanie do bagażu podręcznego i rejestrowanego osób odbywających lot wewnątrzwspólnotowy oraz bagażu osób przekraczających morze wewnątrz Wspólnoty (Dz.U. L 374, s. 4).