Szanowny Panie,

W dniu 15 grudnia 2005 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Komisji Europejskiej.

W dniu 17 stycznia 2006 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji.

W dniu 12 maja 2006 r. Komisja poinformowała mnie, że jej odpowiedź na Pańską skargę została opóźniona z powodu trudności podczas wewnętrznej procedury konsultacji.

W dniu 1 czerwca 2006 r. Komisja przesłała opinię w sprawie Pańskiej skargi i stwierdziła, że w dniu 2 marca 2006 r. wszczął Pan postępowanie przed Sądem do spraw Służby Publicznej.

W dniu 19 czerwca 2006 r. podległe mi służby skontaktowały się z Panem telefonicznie.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Według skarżącego istotne fakty są następujące:

Skarżący, który był wówczas kierownikiem działu w Komisji, z powodzeniem uczestniczył w procedurze naboru COM/R/8003/03 na stanowisko dyrektora w DG ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów (opublikowanej w Dzienniku Urzędowym C268 A z dnia 7 listopada 2003 r.). Procedura naboru rozpoczęła się w listopadzie 2004 r. i zakończyła w lipcu 2004 r., a zatem rozpoczęła się przed wejściem w życie nowego regulaminu pracowniczego (1 maja 2004 r.). W ogłoszeniu o konkursie wskazano, że warunki zatrudnienia na tym stanowisku, w tym wynagrodzenie, odpowiadają grupie zaszeregowania A2 zgodnie z obowiązującym wówczas regulaminem pracowniczym (zwanym dalej „dawnym regulaminem pracowniczym”). Ogłoszenie o konkursie nie odnosiło się do ewentualnych zmian warunków zatrudnienia, w tym wynagrodzenia, po wejściu w życie nowego regulaminu pracowniczego.

Jednakże w dniu 18 maja 2005 r. skarżącemu zaproponowano grupę zaszeregowania A14 na podstawie nowego regulaminu pracowniczego, która zdaniem skarżącego nie odpowiadała grupie zaszeregowania A2, o którą się ubiegał. W rezultacie wynagrodzenie skarżącego na nowym stanowisku dyrektora wydawało się niższe niż wynagrodzenie na poprzednim stanowisku kierownika działu. Zdaniem skarżącego Komisja powinna była zaproponować mu grupę zaszeregowania A15 zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym, która odpowiada grupie zaszeregowania A2 zgodnie ze starym regulaminem pracowniczym. W tym kontekście skarżący wskazał, że jego koledzy, którzy są również dyrektorami w DG ds. Społeczeństwa Informacyjnego i Mediów i zostali zatrudnieni w następstwie konkursów na stanowiska A2 na podstawie starego regulaminu pracowniczego, otrzymali grupę zaszeregowania A15 na podstawie nowego regulaminu pracowniczego.

W dniu 14 lipca 2005 r. skarżący złożył skargę na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego.

W dniu 21 listopada 2005 r. Komisja poinformowała skarżącego pocztą elektroniczną o swojej decyzji. Komisja odrzuciła argumenty skarżącego i podtrzymała swoją pierwotną decyzję dotyczącą wynagrodzenia oferowanego skarżącemu na stanowisku dyrektora (tj. w grupie zaszeregowania A14). Głównym argumentem Komisji na poparcie jej decyzji wydaje się być, w skrócie, że przedmiotowa procedura naboru dotyczyła kandydatów zewnętrznych, w związku z czym skarżący nie mógł porównać swoich nowych warunków zatrudnienia z poprzednimi, ponieważ uczestniczył w tej procedurze naboru jako kandydat zewnętrzny. Ponadto nie mógł on uczestniczyć w procedurach naboru kandydatów wewnętrznych, ponieważ nie posiadał dwuletniego stażu pracy w charakterze urzędnika wspólnotowego. Ponadto zdaniem Komisji zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym grupa zaszeregowania A14 jest obecnie równoważna grupie zaszeregowania A2 w przypadku kandydatów zewnętrznych, podczas gdy grupa zaszeregowania A 15 jest równoważna grupie zaszeregowania A2 w przypadku kandydatów wewnętrznych.

W skardze do Rzecznika skarżący twierdził, że proponując mu grupę zaszeregowania A14 zamiast grupy zaszeregowania A15 zgodnie z „nowym” regulaminem pracowniczym, Komisja naruszyła (1) zasadę niedyskryminacji (współpracownicy skarżącego zatrudnieni na takich samych warunkach jak dyrektorzy otrzymywali grupę zaszeregowania A15); (2) zasada praw nabytych (skarżący ubiegał się o stanowisko A2, które zgodnie z nowym regulaminem pracowniczym odpowiada grupie zaszeregowania A15); oraz 3) zasadę słuszności (wynagrodzenie oferowane skarżącemu na nowym stanowisku dyrektora jest niższe niż wynagrodzenie na poprzednim i hierarchicznie niższym stanowisku kierownika działu).

Skarżący twierdził również, że Komisja nie odpowiedziała na wszystkie argumenty zawarte w jego skardze na podstawie art. 90 ust. 2, a w szczególności, że przeprowadzona przez Komisję analiza prawna argumentów skarżącego była błędna, biorąc pod uwagę, że Komisja nie uznała, że powyższe zasady powinny być przestrzegane.

Twierdził on, że (i) stanowisko powinno być wynagradzane na poziomie A15 oraz że (ii) w żadnym wypadku nie należy mu oferować niższego wynagrodzenia niż obecnie.

WNIOSEK

W dniu 1 czerwca 2006 r. Komisja poinformowała Rzecznika Praw Obywatelskich, że w dniu 2 marca 2006 r. skarżący wszczął postępowanie przed Sądem do spraw Służby Publicznej Unii Europejskiej w sprawie tych samych zarzutów i roszczeń, które przedstawił Rzecznikowi Praw Obywatelskich.

W rozmowie telefonicznej z dnia 19 czerwca 2006 r. ze służbami Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący potwierdził, że wszczął postępowanie przed Sądem do spraw Służby Publicznej w sprawie zarzutów i roszczeń podniesionych w skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich.

DECYZJA

1.1 Skarżący w czasie składania skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich pracował w Komisji.

W swojej skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich twierdził, że proponując mu grupę zaszeregowania A14 zamiast grupy zaszeregowania A15 na mocy nowego regulaminu pracowniczego, Komisja naruszyła (1) zasadę niedyskryminacji (współpracownicy skarżącego zatrudnieni na takich samych warunkach jak dyrektorzy otrzymywali grupę zaszeregowania A15); (2) zasada praw nabytych (skarżący ubiegał się o stanowisko A 2, które zgodnie z "nowym" regulaminem pracowniczym odpowiada grupie zaszeregowania A15); oraz 3) i zasadę słuszności (wynagrodzenie oferowane skarżącemu na nowym stanowisku dyrektora jest niższe niż wynagrodzenie na poprzednim i hierarchicznie niższym stanowisku kierownika działu).

Skarżący twierdził również, że Komisja nie odpowiedziała na wszystkie argumenty zawarte w jego skardze na podstawie art. 90 ust. 2, a w szczególności, że przeprowadzona przez Komisję analiza prawna argumentów skarżącego była błędna, biorąc pod uwagę, że Komisja nie uznała, że powyższe zasady powinny być przestrzegane.

Twierdził on, że (i) stanowisko powinno być wynagradzane na poziomie A15 oraz że (ii) w żadnym wypadku nie należy mu oferować niższego wynagrodzenia niż obecnie.

1.2. W swojej opinii Komisja poinformowała Rzecznika, że skarżący wszczął postępowanie przed Sądem do spraw Służby Publicznej w dniu 2 marca 2006 r. oraz że postępowanie dotyczy tych samych zarzutów i roszczeń co jego skarga do Rzecznika.

1.3. Skarżący potwierdził tę informację w rozmowie telefonicznej ze służbami Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 19 czerwca 2006 r.

1.4. Rzecznik Praw Obywatelskich przypomina, że art. 195 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską upoważnia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich do przyjmowania skarg „... dotyczących przypadków niewłaściwego administrowania w działaniach instytucji lub organów wspólnotowych... z wyjątkiem przypadków, gdy domniemane fakty są lub były przedmiotem postępowania sądowego”. Ponadto art. 2 ust. 7 statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich stanowi, że „jeżeli Rzecznik Praw Obywatelskich, z powodu toczącego się lub zakończonego postępowania sądowego dotyczącego przedstawionych faktów, musi uznać skargę za niedopuszczalną lub zakończyć jej rozpatrywanie, wynik wszelkich dochodzeń przeprowadzonych do tej pory przez Rzecznika Praw Obywatelskich składa się bez dalszych działań”.

1.5. Ponieważ skarżący wszczął postępowanie przed Sądem do spraw Służby Publicznej w związku z tymi samymi zarzutami i roszczeniami co zarzuty i roszczenia zawarte w jego skardze, Rzecznik uważa, że domniemane fakty zawarte w skardze są obecnie przedmiotem postępowania sądowego. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich kończy rozpatrywanie skargi i przedstawia wyniki swoich dotychczasowych dochodzeń bez dalszych działań.

Rzecznik Praw Obywatelskich kończy rozpatrywanie skargi i przedstawia wyniki swoich dotychczasowych dochodzeń bez dalszych działań.

Z poważaniem,

P. Nikiforos DIAMANDOUROS