Strasburg, 11 lutego 2008 r.

Szanowny Panie,

W dniu 16 lutego 2005 r. pan H., wiceprzewodniczący Komisji Personelu Parlamentu Europejskiego, przekazał Pani skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą wykluczenia Pani wniosku o dopuszczenie do konkursu wewnętrznego Parlamentu C/348 z powodu przeniesienia międzyinstytucjonalnego.

W dniu 15 marca 2005 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Parlamentu. Parlament przesłał swoją opinię w dniu 7 lipca 2005 r.(1). W dniu 21 września 2005 r. przekazałem Panu opinię Parlamentu z prośbą o przedstawienie uwag. Nie otrzymano od Pana żadnych uwag na piśmie.

W dniu 18 września 2007 r. służby Rzecznika Praw Obywatelskich skontaktowały się z Panem telefonicznie w sprawie Pańskiej skargi. Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

Przepraszam za czas, jaki minął do zakończenia mojego śledztwa.

WNIOSEK

Do dnia 15 kwietnia 2004 r. skarżący, urzędnik Parlamentu Europejskiego, przedstawił swoją kandydaturę do udziału w konkursie wewnętrznym C/348 zorganizowanym w celu rekrutacji asystentów biurowych (dawny przedział kariery C5-4). Zanim został przeniesiony do Parlamentu w dniu 1 kwietnia 2002 r., od dnia 1 stycznia 1998 r. pracował jako pełnomocnik w Komisji Europejskiej (kategoria D3). Ogłoszenie o konkursie wymagało, aby kandydaci byli zatrudnieni jako urzędnicy lub pracownicy zatrudnieni na czas określony w Parlamencie nieprzerwanie przez co najmniej trzy lata. Według skarżącego oznaczało to, że pomimo zatrudnienia w różnych instytucjach wspólnotowych przez okres pięciu lat, został on wykluczony z konkursu wewnętrznego.

W zażaleniu złożonym na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego skarżący odniósł się do sprawy T-167/97 Skrikas przeciwko Parlamentowi i podniósł, że chociaż sprawa ta dotyczy awansów, w niniejszej sprawie powinny mieć zastosowanie te same zasady w celu zapewnienia płynnej kontynuacji kariery zawodowej w Unii (2). Parlament odrzucił zażalenie na mocy art. 90 w drodze wyraźnej decyzji.

W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący twierdził, że Parlament zastosował wymóg kwalifikowalności do konkursu wewnętrznego C/348, który nie był zgodny z zasadami jedności wspólnotowej służby cywilnej i mobilności międzyinstytucjonalnej określonymi w regulaminie pracowniczym.

Skarżący twierdził, że powinien zostać dopuszczony do konkursu wewnętrznego C/348.

WNIOSEK

Opinia Parlamentu

Parlament odniósł się do swojej decyzji w sprawie skargi złożonej przez skarżącego na podstawie art. 90 i przedstawił w skrócie następujące uwagi:

Warunki kwalifikowalności określone w ogłoszeniu o konkursie wewnętrznym C/348 wymagały od kandydatów co najmniej czteroletniego doświadczenia jako urzędnik lub pracownik, zgodnie z warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich, oraz co najmniej trzech kolejnych lat zatrudnienia w Parlamencie jako urzędnik lub pracownik, zgodnie z warunkami zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich.

Po przedstawieniu skargi na podstawie art. 90 ust. 2 dotyczącej powyższego ogłoszenia o konkursie skarżący złożył swoją kandydaturę na przedmiotowy konkurs wewnętrzny. Jego kandydatura została odrzucona przez komisję konkursową ze względu na to, że nie był on zatrudniony przez Parlament przez co najmniej trzy kolejne lata, w terminie składania kandydatur, tj. do dnia 15 kwietnia 2004 r. Według Parlamentu sytuacja skarżącego była następująca: w dniu 1 stycznia 1998 r. został aplikantem w Komisji, w dniu 1 lipca 1998 r. został mianowany urzędnikiem, a w dniu 1 kwietnia 2002 r. został przeniesiony do Parlamentu (nie w dniu 15 marca 2002 r., jak wskazał skarżący).

Parlament odniósł się również do art. 3 swoich przepisów wewnętrznych dotyczących rekrutacji urzędników i innych pracowników oraz zmiany grupy zaszeregowania lub służby, przyjętych przez Prezydium Parlamentu w dniu 8 października 2003 r.(3), które zostały zmienione w dniu 3 maja 2004 r. Przepisy te przewidywały, że w celu zmiany grupy zaszeregowania urzędnicy i inni pracownicy muszą posiadać co najmniej czteroletni staż pracy w instytucjach wspólnotowych, z czego co najmniej trzyletni staż pracy w Parlamencie.

Parlament odniósł się również do art. 29 ust. 1 lit. b) regulaminu pracowniczego (4) oraz do szerokich uprawnień dyskrecjonalnych przyznanych instytucjom wspólnotowym w zakresie organizacji konkursów, w tym konkursów wewnętrznych. Zgodnie ze wspomnianym artykułem i zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów wspólnotowych, w przypadku gdy instytucja podejmuje decyzję o obsadzeniu wakującego stanowiska, organ powołujący ma w ramach swoich uprawnień dyskrecjonalnych możliwość przeprowadzenia konkursów wewnętrznych. Parlament podkreślił, że sfera pozostawiona organowi powołującemu, poza uznaną szeroką swobodą decyzyjną, musi być wykonywana zgodnie z wymogami dotyczącymi wakującego stanowiska oraz, bardziej ogólnie, w interesie służby.

Zdaniem Parlamentu jego celem było sprzyjanie awansowi zawodowemu urzędników i pracowników, którzy wykazali się poziomem wiedzy i kwalifikacji niezbędnym do uzyskania dostępu do wyższej kategorii. W świetle tego celu lista rezerwowa została opracowana w celu ułatwienia obsadzania stanowisk młodszych urzędników. Trzeba było dokonać wyboru między osobami już zatrudnionymi w służbie Parlamentu. W związku z tym organ powołujący mógłby, zgodnie z prawem i z ogłoszeniem o konkursie oraz w granicach rozsądnego wykonywania uznanych uprawnień dyskrecjonalnych, zdecydować o określeniu kwalifikowalności do udziału w tym konkursie w odniesieniu do minimalnego stażu pracy w służbach Parlamentu, a nie na podstawie doświadczenia zawodowego nabytego wyłącznie jako urzędnik lub pracownik w rozumieniu warunków zatrudnienia innych pracowników Unii Europejskiej.

Parlament wskazał, że planuje zorganizować nowy konkurs na poziomie C*/AST, który w drodze wyjątku będzie otwarty dla osób spełniających warunki dopuszczalności określone w ogłoszeniu o konkursie C/348, z wymogiem co najmniej czteroletniego stażu pracy w instytucjach wspólnotowych. Warunki te umożliwiłyby skarżącemu przedstawienie swojej kandydatury.

Uwagi skarżącego

Skarżący nie przesłał pisemnych uwag dotyczących opinii Parlamentu. Jednakże w dniu 18 września 2007 r., podczas rozmowy telefonicznej ze służbami Rzecznika Praw Obywatelskich, potwierdził on chęć podtrzymania skargi.

DECYZJA

1 Wymóg starszeństwa w konkurencji wewnętrznej C/348

1.1 Skarżący, urzędnik Parlamentu Europejskiego, przedstawił swoją kandydaturę do konkursu wewnętrznego C/348, zorganizowanego w celu rekrutacji asystentów biurowych (grupa zaszeregowania C5-4). Punkt II.A.2 ogłoszenia o konkursie wymagał od kandydatów co najmniej trzech lat nieprzerwanego zatrudnienia w charakterze urzędników lub pracowników zatrudnionych na czas określony Parlamentu. Chociaż skarżący pracował kolejno w instytucjach wspólnotowych od dnia 1 stycznia 1998 r., pracował w Parlamencie dopiero od dnia 1 kwietnia 2002 r. Z tego powodu nie miał trzyletniego stażu pracy w Parlamencie, w związku z czym jego kandydatura została wykluczona.

W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący twierdził, że Parlament zastosował wymóg kwalifikowalności do konkursu wewnętrznego C/348, który jest niezgodny z zasadami jedności wspólnotowej służby cywilnej i mobilności międzyinstytucjonalnej określonymi w regulaminie pracowniczym.

Twierdził, że powinien zostać dopuszczony do konkursu wewnętrznego.

1.2 W swojej opinii Parlament stwierdził, że wymóg kwalifikowalności jest zasadny, ponieważ jest zgodny z przepisami wewnętrznymi dotyczącymi rekrutacji urzędników i innych pracowników, które przewidują następujące minimalne wymogi dla kandydatów pragnących uzyskać dostęp do konkursów wewnętrznych: co najmniej cztery lata stażu pracy w instytucjach wspólnotowych i trzy kolejne lata stażu pracy w Parlamencie. Parlament odniósł się również do szerokich uprawnień dyskrecjonalnych instytucji wspólnotowych w zakresie organizacji konkursów, w tym konkursów wewnętrznych, i odniósł się w tym względzie do art. 29 ust. 1 lit. b) regulaminu pracowniczego (5). Parlament zwrócił uwagę, że przedmiotowy konkurs wewnętrzny został zorganizowany w celu umożliwienia awansu jego urzędników i pracowników zatrudnionych na czas określony, którzy byli już w służbie Parlamentu i którzy okazali się posiadać wiedzę i kwalifikacje niezbędne do przejścia do wyższej kategorii.

1.3 Rzecznik zwraca uwagę, że niniejsza skarga odnosi się zasadniczo do dwóch kwestii, a mianowicie, czy omawiany wymóg trzyletniego stażu pracy (i) mieścił się w zakresie uznania Parlamentu i był zgodny z interesem służby oraz (ii) nie był szkodliwy dla tych członków personelu Parlamentu, którzy zostali do niego przeniesieni z innych instytucji.

1.4 W odniesieniu do pierwszej kwestii Rzecznik Praw Obywatelskich przypomina, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów wspólnotowych przy wyborze kryteriów obsadzania wolnych stanowisk organ powołujący dysponuje uprawnieniami dyskrecjonalnymi, które muszą być zgodne z obowiązkowymi wymogami określonymi w (i) art. 27 ust. 1 regulaminu pracowniczego, zgodnie z którym celem procedury rekrutacji jest zapewnienie instytucji usług urzędników spełniających najwyższe standardy kwalifikacji, wydajności i uczciwości, oraz (ii) art. 29 ust. 1 regulaminu pracowniczego, który stanowi, że przed obsadzeniem wolnego stanowiska w instytucji organ powołujący najpierw rozważa, czy przeprowadzić konkurs wewnętrzny (6). Sądy orzekły również, że instytucje dysponują uprawnieniami dyskrecjonalnymi przy ustalaniu wymogów dotyczących konkursów oraz że długość stażu pracy w odniesieniu do każdego ogłoszenia o konkursie jest ustalana zgodnie z interesem służby (7).

1.5 Rzecznik zwraca zatem uwagę, że na podstawie wyjaśnień zawartych w jego opinii Parlament wydawał się wskazywać na następujący interes służby w celu uzasadnienia wymogu trzyletniego stażu pracy: sprzyjanie awansowi zawodowemu urzędników i pracowników już zatrudnionych w służbie Parlamentu, którzy wykazali się poziomem wiedzy i kwalifikacji niezbędnym do uzyskania dostępu do wyższej kategorii. Ogłoszenie o konkursie, o którym mowa, wyjaśniło powyższe we wprowadzeniu, które stanowi, że:

„AIPN favorise la promotion professionnelle des fonctionnaires et agents ayant démontrés le niveau de connaissances et les qualifications nécessaires pour accéder à la catégorie supérieure. Dans ce but un concours interne est organisé afin de constituer une liste de réserve destinée à servir au pourvoi d´emplois de commis adjoints.”

1.6 Ponadto Rzecznik zauważa, że wydaje się, iż przedmiotowy wymóg był zgodny z odpowiednimi przepisami wewnętrznymi Parlamentu oraz z art. 29 ust. 1 lit. b) regulaminu pracowniczego, o którym mowa w pkt 1.4 powyżej.

1.7 Wreszcie Rzecznik rozumie, że wymóg ten umożliwił Parlamentowi zapewnienie, aby doświadczenie zawodowe kandydatów i ich kwalifikacje były odpowiednie do wymogów dotyczących stanowisk, które mają zostać obsadzone, i w związku z tym pozwolił instytucji zapewnić wysoki standard usług zgodny z interesem służby i zgodny z art. 27 ust. 1, o którym mowa w pkt 1.4 powyżej.

1.8 W odniesieniu do drugiej kwestii Rzecznik przyjmuje do wiadomości oświadczenie Parlamentu, zgodnie z którym zamierza on zorganizować nowy (kolejny) konkurs na poziomie C*/AST, który wyjątkowo byłby otwarty dla osób spełniających kryteria dopuszczalności określone w ogłoszeniu o konkursie C/348 i posiadających wymóg co najmniej czteroletniego stażu pracy w instytucjach wspólnotowych. Rzecznik rozumie, że członkowie personelu, którzy zostali przeniesieni do Parlamentu i nie mieli jeszcze trzyletniego stażu pracy w Parlamencie w czasie danego konkursu, mogli wziąć udział w tym kolejnym konkursie.

1.9 W związku z powyższym Rzecznik nie stwierdza żadnego przypadku niewłaściwego administrowania w odniesieniu do zarzutu skarżącego. W tych okolicznościach Rzecznik uważa, że roszczenie skarżącego nie może zostać podtrzymane.

2 Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Parlament nie dopuścił się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Przewodnicząca Parlamentu zostanie również poinformowana o tej decyzji.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

---

(1) Ponieważ Parlament oznaczył opinię jako „poufną”, Rzecznik postanowił zwrócić się do niego o dalsze wyjaśnienia przed przekazaniem opinii skarżącemu w celu przedstawienia uwag. W dniu 29 sierpnia 2005 r. Parlament wyjaśnił, że opinia została oznaczona jako „poufna” do celów czysto wewnętrznych procedur w celu ochrony danych osobowych.

(2) Zob. sprawa T-167/97 Skrikas przeciwko Parlamentowi, RecFP 1998, s. I-A-287 i II-857, pkt 38 i 43. Zob. sprawa T-167/97 Skrikas przeciwko Parlamentowi, RecFP 1998, s. I-A-287 i II-857, pkt 38 i 43.

(3) Zmiana przepisów przyjętych przez Prezydium Parlamentu w dniu 15 marca 1989 r.

(4) Art. 29 regulaminu pracowniczego obowiązującego w momencie ogłoszenia konkursu wewnętrznego C/348 stanowił, że „[p]rzed obsadzeniem wakującego stanowiska w instytucji organ powołujący w pierwszej kolejności rozpatruje (... ) możliwość przeprowadzenia konkursów wewnętrznych w instytucji (...)”.

(5) Regulamin pracowniczy urzędników i warunki zatrudnienia innych pracowników Wspólnot Europejskich ustanowione rozporządzeniem Rady (EWG, Euratom, EWWiS) nr 259/68, ostatnio zmienionym rozporządzeniem nr 2182/2003 z dnia 8 grudnia 2003 r. [UWAGA Regulamin pracowniczy został również zmieniony w dniu 22 marca 2004 r.].

(6) Zob. sprawa T-56/89 Bataille i in. przeciwko Parlamentowi, Rec. 1990, s. II-597, pkt 42; sprawa T-55/96 De Kerros i Kohn-Bergé przeciwko Komisji, RecFP s. I-A-47 i II-135, pkt 39; oraz sprawa T-294/97 Carrasco Benítez przeciwko Komisji, Rec. 1998, s. SC-I-A-601 i II-1819, pkt 41, 43 i przytoczone tam orzecznictwo.

(7) Zob. ww. wyrok w sprawie Carrasco Benítez przeciwko Komisji, pkt 53.