Strasburg, 20 stycznia 2005 r.

Szanowny Panie,

W dniu 17 sierpnia 2004 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą rozpatrywania przez Europejski Bank Inwestycyjny Pańskiego wniosku o stanowisko analityka finansowego w EBI (nr ref. FI04WWW03).

W dniu 2 września 2004 r. przekazałem skargę prezesowi Europejskiego Banku Inwestycyjnego. EBI przesłał swoją opinię w dniu 5 października 2004 r. Przekazałem go Panu w dniu 12 października 2004 r. wraz z zaproszeniem do zgłaszania uwag, które przesłał Pan w dniu 25 października 2004 r.

W dniu 23 listopada 2004 r. zwróciłem się do EBI o udzielenie dalszych informacji w związku z Pańską skargą. EBI udzielił odpowiedzi w dniu 8 grudnia 2004 r. Przekazałem Panu tę odpowiedź w dniu 14 grudnia 2004 r. wraz z zaproszeniem do zgłaszania uwag, które przesłał Pan w dniu 21 grudnia 2004 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

W dniu 16 maja 2004 r. skarżący, obywatel cypryjski mieszkający w Zjednoczonym Królestwie, ubiegał się o stanowisko analityka finansowego (nr ref. FI04WWW03), które było ogłaszane przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI). Według skarżącego wypełnił on wniosek za pośrednictwem strony internetowej EBI, przedkładając zarówno list motywacyjny, jak i życiorys (CV).

W dniu 2 lipca 2004 r., wobec braku odpowiedzi, skarżący postanowił skontaktować się z EBI w celu uzyskania informacji na temat wyniku jego wniosku.

Według skarżącego potrzeba było sześciu kosztownych rozmów telefonicznych, aby móc porozmawiać z kimś z działu zasobów ludzkich EBI. Powiedziano mu, że wniosku nie można znaleźć. Mimo to, według skarżącego, po kilku poszukiwaniach odkryto, że wniosek został zarejestrowany przy użyciu jego imienia jako nazwiska. Skarżący stwierdził ponadto, że powiedziano mu, iż EBI nie posiada kopii jego życiorysu i że zostanie poinformowany o wyniku jego wniosku.

W dniu 9 lipca 2004 r. skarżący został poinformowany w standardowym piśmie wysłanym przez pana U. z EBI, że jego wniosek nie został uwzględniony. Skarżący stwierdził, że pismo to było spowodowane jego dochodzeniem z dnia 2 lipca 2004 r. Następnie zapytał, w jaki sposób EBI był w stanie ocenić jego wniosek pod kątem opisu stanowiska, jeżeli nie posiadał kopii jego CV.

Skarżący uznał, że jego życiorys bardzo ściśle odpowiadał wymaganiom dotyczącym stanowiska pracy i w związku z tym zwrócił się do EBI o wyjaśnienie swojej decyzji o nieumieszczeniu jego wniosku na krótkiej liście.

W odpowiedzi z dnia 21 lipca 2004 r. pan U. zasadniczo przedstawił, według skarżącego, dwa powody, dla których jego wniosek nie został umieszczony na krótkiej liście, a mianowicie: a) brak minimalnego pięcioletniego doświadczenia zawodowego w dziedzinie rynków finansowych i kapitałowych, technik zarządzania bankami oraz zarządzania aktywami/zobowiązaniami wymaganymi na tym stanowisku oraz b) fakt, że z jego CV nie wynikało, że skarżący posiadał „bardzo dobrą znajomość języka francuskiego lub dobrą znajomość języka francuskiego”.

W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący stwierdził, że posiada siedmioletnie odpowiednie doświadczenie zawodowe (dwa lata w zarządzaniu aktywami, jeden rok w bankowości inwestycyjnej, dwa lata w dziale Audit & Corporate Finance, dwa lata w dziale Project Finance Management), że wyraźnie posiada doświadczenie w dziedzinie rynków finansowych i kapitałowych, że jego doświadczenie w zarządzaniu portfelem i doświadczenie jako asystent kierownika handlowego kwalifikuje się jako zarządzanie aktywami/zobowiązaniami oraz że jego doświadczenie jako kierownika portfela wyraźnie wskazuje na doświadczenie w zakresie technik zarządzania bankiem. Skarżący stwierdził ponadto, że opis stanowiska pracy wyraźnie wymagał języka angielskiego lub francuskiego. Wyraził również pogląd, że EBI jako instytucja UE nie może dyskryminować osób, które nie mówią po francusku.

Skarżący twierdził ponadto, że gdy zapytał, gdzie może złożyć skargę na leczenie, które otrzymał, pan U. zasugerował ironicznym tonem, że może skontaktować się z Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Zdaniem skarżącego pan U. powinien był również wspomnieć o możliwości wniesienia skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Skarżący wyraził pogląd, że pan U. nigdy nie widział kopii swojego CV i nie podał powodów, dla których nie umieścił swojego wniosku na krótkiej liście, ponieważ jego koledzy niesłusznie zamieścili jego wniosek (skarżącego) i nigdy nie rozpatrzyli go poważnie. Stwierdził ponadto, że został okłamany i że był dyskryminowany ze względu na język.

Skarżący zauważył, że przesłał kopie swojej skargi posłom do Parlamentu Europejskiego zarówno w Zjednoczonym Królestwie, jak i na Cyprze, oraz że zastrzegł sobie prawo do wniesienia sprawy przeciwko EBI do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący zaklasyfikował swoje skargi przeciwko EBI do czterech kategorii. Pierwsze dwa z nich wydają się być ze sobą powiązane. Wydawało się zatem, że skarżący chciał przedstawić następujące zarzuty:

(1) EBI nie rozpatrzył i nie ocenił prawidłowo jego wniosku.

(2) Powody odrzucenia wniosku były bezpodstawne i dyskryminujące.

(3) EBI nie przedstawił pełnych informacji na temat możliwości dochodzenia roszczeń.

WNIOSEK

Opinia Europejskiego Banku Inwestycyjnego

W swojej opinii EBI przedstawił następujące uwagi:

Wnioskodawcy internetowi byli odpowiedzialni za prawidłowe wprowadzanie danych, które zostały bezpośrednio wprowadzone do systemu przyjmowania wniosków EBI. Skarżący wpisał swoje imię w polu przeznaczonym na jego nazwisko. W rezultacie systemy EBI automatycznie rejestrowały wniosek skarżącego pod jego imieniem. W związku z tym dział zasobów ludzkich EBI nie był w stanie prześledzić wniosku, gdy skarżący zadzwonił w dniu 2 lipca 2004 r. Pracownicy EBI skorygowali następnie błąd popełniony przez skarżącego. Nie zakłóciło to jednak w żaden sposób procesu rozpatrywania wniosku.

Ze względu na dużą liczbę zgłoszeń (średnio 250 zgłoszeń na stanowisko) proces rekrutacji w EBI trwał zwykle kilka miesięcy. W tym konkretnym przypadku odpowiedź negatywna została wysłana do skarżącego w dniu 9 lipca 2004 r., w tym samym czasie, w którym inni kandydaci również otrzymali odpowiedzi negatywne na to samo stanowisko. Negatywna odpowiedź została udzielona zgodnie ze zwykłymi procedurami EBI w zakresie rekrutacji i nie była związana z dochodzeniem telefonicznym skarżącego z dnia 2 lipca 2004 r.

Skarżący nie posiadał co najmniej pięcioletniego doświadczenia zawodowego w dziedzinach określonych w opisie stanowiska. Podczas gdy życiorys skarżącego odzwierciedlał siedmioletnie doświadczenie zawodowe, doświadczenie to nie było w pełni związane z dziedzinami określonymi w opisie stanowiska. Oświadczenie skarżącego, że EBI nie zachował kopii jego życiorysu, było bezpodstawne (2).

Opis stanowiska wymagał bardzo dobrej znajomości języka francuskiego. Z życiorysu skarżącego wynikało, że nie posiadał on żadnej znajomości języka francuskiego. Wymóg szczególnych umiejętności językowych nie był nielegalny i był powszechny w procedurach rekrutacji we wszystkich instytucjach i organach UE. Był on również w pełni zgodny z zasadami wypracowanymi w orzecznictwie sądów wspólnotowych.

W odpowiedzi na pytanie skarżącego, podniesione w jego e-mailu z dnia 12 lipca 2004 r., z którym „władzą prawną” mógłby się skontaktować w przypadku, gdyby odpowiedź EBI na jego e-mail została uznana za niezadowalającą, EBI w piśmie z dnia 21 lipca 2004 r. poinformował skarżącego, że ma on prawo do dochodzenia roszczeń przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Odpowiedź ta została udzielona skarżącemu w związku z dokładnie sprecyzowanym pytaniem podniesionym przez niego. Interpretację tę potwierdził również fakt, że skarżący kilka dni później zakończył rozmowę telefoniczną z panem U. ze słowami „do zobaczenia w sądzie”. Odpowiedź EBI opierała się na założeniu, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich, działając jako mediator, może zaoferować obywatelom wybór środków odwoławczych o cechach i zaletach innych niż typowe środki odwoławcze wydawane przez sąd, ponieważ jego zalecenia nie były prawnie wiążące dla danej instytucji lub organu. W każdym razie możliwość kierowania przez obywateli skarg do Rzecznika Praw Obywatelskich została wyraźnie określona w różnych dokumentach opublikowanych na stronie internetowej EBI (np. w Kodeksie dobrego postępowania administracyjnego pracowników EBI w jego stosunkach ze społeczeństwem). Skarżący miał pełny dostęp do tych informacji i skutecznie je wykorzystał, składając skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich. Pokazało to, że skarżący został dobrze poinformowany o tej możliwości i że nie poniósł żadnej szkody w związku z tym, że EBI o niej nie wspomniał.

EBI uznał zatem, że nie doszło do niewłaściwego administrowania.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach skarżący podtrzymał skargę i przedstawił następujące dalsze uwagi:

Nawet gdyby jego imię zostało wpisane jako nazwisko, EBI powinien był być w stanie odpowiedzieć na wniosek w odpowiednim czasie. Biorąc pod uwagę, że EBI twierdził, iż odpowiedzi negatywne zostały wysłane do innych kandydatów w tym samym czasie, w którym do niego napisał, EBI powinien był przedłożyć kopie takich pism wraz z dowodem, że kandydaci ci ubiegali się o to samo stanowisko.

Jeśli chodzi o doświadczenie zawodowe, EBI stwierdził jedynie, że jego doświadczenie zawodowe nie ma znaczenia. EBI powinien dokładnie wyjaśnić, dlaczego jego doświadczenie było nieistotne na podstawie opisu stanowiska pracy.

EBI powinien wykazać, dlaczego język francuski jest istotny dla tego konkretnego stanowiska. Rozumowanie przedstawione przez EBI nie dowodziło, że EBI nie dyskryminował osób, które nie mówiły po francusku.

Wymóg znajomości języka francuskiego został również zastosowany do bardzo podobnego stanowiska, które było ogłaszane przez EBI kilka miesięcy temu i o które się ubiegał. Nigdy też nie otrzymał odpowiedzi na ten wniosek.

Opis stanowiska wymagał "bardzo dobrej znajomości języka angielskiego i / lub francuskiego". Oznaczało to, że kandydat musiał mieć bardzo dobrą znajomość języka angielskiego lub francuskiego.

EBI dysponował całym zespołem prawnym (płatnym przez europejskiego podatnika), który pomagał mu w przygotowaniu odpowiedzi. Aby była to walka między równymi sobie, zwrócono się do Rzecznika o poradę, w jaki sposób można mu zapewnić te same zasoby.

Skarżący zakończył stwierdzeniem, że byłby wdzięczny, gdyby Rzecznik mógł zachować poufność korespondencji i nie informować EBI o tożsamości pracodawcy, dla którego obecnie pracuje.

Dalsze zapytania
Wniosek o udzielenie dalszych informacji

W świetle uwag skarżącego okazało się, że konieczne są dalsze informacje, aby umożliwić Rzecznikowi Praw Obywatelskich rozpatrzenie skargi. Rzecznik zwrócił się zatem do EBI o wyjaśnienie, dlaczego bardzo dobra znajomość języka francuskiego jest niezbędna na stanowisku, o które ubiegał się skarżący.

W świetle wniosku złożonego przez skarżącego w jego uwagach Rzecznik Praw Obywatelskich postanowił ponadto, że skarga (która pierwotnie nie była poufna) powinna być od tego momentu uznawana za poufną.

Zgodnie ze zwyczajową procedurą kopia uwag skarżącego została przekazana instytucji wraz z wnioskiem o udzielenie dalszych informacji. Biorąc pod uwagę, że skarżący zwrócił się do Rzecznika o nieujawnianie EBI tożsamości jego nowego pracodawcy (o czym wspomniano w ostatnim akapicie uwag), Rzecznik przekazał EBI kopię uwag, które nie zawierały tych danych. EBI został o tym poinformowany.

Odpowiedź EBI

W swojej odpowiedzi EBI wyjaśnił, że „językami roboczymi używanymi na co dzień w Banku są język angielski i francuski”, zgodnie z podręcznikiem procedur, regulaminem i procedurami Biura Generalnego Banku dla wszystkich pracowników EBI. Według EBI oba języki są zazwyczaj niezbędne do prawidłowego wykonywania codziennej pracy. EBI dodał, że skarżący ubiegał się o stanowisko koordynacyjne w Dyrekcji Finansów, w odniesieniu do którego wymóg ten był jeszcze bardziej istotny w celu wykonywania obowiązków związanych ze stanowiskiem, które obejmowały badania rynków oparte na opublikowanych źródłach oraz kontakty z odpowiednimi instytucjami publicznymi i prywatnymi oraz kontrahentami banków ze świata francuskojęzycznego.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach skarżący podtrzymał skargę. Twierdził, że angielski jest językiem dominującym w znacznie większej liczbie krajów niż francuski. Skarżący wskazał również, że język angielski (a nie francuski) jest postrzegany jako język biznesowy w większości wielojęzycznego świata.

Skarżący zwrócił się również do Rzecznika o zgodę na udostępnienie korespondencji związanej z tą sprawą posłom do brytyjskiego parlamentu.

DECYZJA

1 Uwagi wstępne

1.1 Niniejsza skarga dotyczy wniosku o stanowisko analityka finansowego (nr referencyjny FI04WWW03), który został ogłoszony przez Europejski Bank Inwestycyjny (EBI).

1.2 W swojej skardze skarżący nie zwrócił się o zachowanie poufności. W swoich uwagach dotyczących opinii EBI skarżący zauważył jednak, że byłby wdzięczny, gdyby Rzecznik mógł zachować poufność korespondencji. Rzecznik zdecydował zatem, że skargę należy uznać za poufną. Decyzja ta została podjęta wyłącznie w celu zastosowania się do wniosku skarżącego, aby chronić jego interesy. Skarżący może zatem zrzec się tej ochrony i udostępnić korespondencję osobom trzecim, jeśli sobie tego życzy. Rzecznik Praw Obywatelskich będzie jednak nadal traktować skargę jako poufną do celów rozpatrywania ewentualnych wniosków o dostęp do dokumentów będących w jego posiadaniu.

1.3 W swoich uwagach dotyczących opinii EBI skarżący wskazał, że EBI dysponuje całym zespołem prawnym (płatnym przez europejskiego podatnika), który pomaga mu w przygotowaniu odpowiedzi. Aby była to walka między równymi sobie, skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich o poradę, w jaki sposób można mu zapewnić te same zasoby. Należy zauważyć, że Rzecznik działa w sposób całkowicie niezależny i ma możliwość zwrócenia się do administracji o wszelkie informacje i wyjaśnienia, których może potrzebować do rozpatrzenia skargi, w razie potrzeby z własnej inicjatywy. Fakt, że skarżący nie dysponuje wyspecjalizowanymi prawnikami, nie powinien zatem powodować żadnych niekorzystnych skutków dla skarżącego.

1.4 W swoich uwagach skarżący stwierdził, że kilka miesięcy temu ubiegał się o bardzo podobne stanowisko w EBI, nie otrzymując żadnej odpowiedzi na ten wniosek. Wobec braku bardziej szczegółowych informacji na temat daty opublikowania tego stanowiska i jego dokładnego odniesienia Rzecznik nie jest w stanie zbadać tego aspektu skargi. Skarżący może jednak złożyć nową skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich w tej sprawie.

2 Rzekomy brak prawidłowej obsługi i oceny aplikacji

2.1 Skarżący złożył wniosek online w dniu 16 maja 2004 r. W dniu 2 lipca 2004 r., wobec braku odpowiedzi, skarżący postanowił skontaktować się z EBI w celu uzyskania informacji na temat wyniku jego wniosku. Według skarżącego potrzeba było sześciu kosztownych rozmów telefonicznych, aby móc porozmawiać z kimś z działu zasobów ludzkich EBI. Powiedziano mu, że wniosku nie można znaleźć. Mimo to, według skarżącego, po kilku poszukiwaniach odkryto, że wniosek został zarejestrowany przy użyciu jego imienia jako nazwiska. Skarżący stwierdził ponadto, że powiedziano mu, iż EBI nie posiada kopii jego Curriculum Vitae (CV) i że zostanie poinformowany o wyniku jego wniosku. W dniu 9 lipca 2004 r. skarżący został poinformowany w standardowym piśmie wysłanym przez pana U. z EBI, że jego wniosek nie został uwzględniony. Skarżący stwierdził, że pismo to było spowodowane jego dochodzeniem z dnia 2 lipca 2004 r. Następnie zapytał, w jaki sposób EBI był w stanie ocenić jego wniosek pod kątem opisu stanowiska, jeżeli nie posiadał kopii jego CV. W odpowiedzi z dnia 21 lipca 2004 r. pan U. poinformował skarżącego o powodach, dla których jego wniosek nie został umieszczony na krótkiej liście. Skarżący wyraził pogląd, że pan U. nigdy nie widział kopii swojego CV i nie podał powodów, dla których nie umieścił swojego wniosku na krótkiej liście, ponieważ jego koledzy niesłusznie zamieścili jego wniosek (skarżącego) i nigdy nie rozpatrzyli go poważnie. Twierdził on zatem, że EBI nie rozpatrzył prawidłowo i nie ocenił jego wniosku.

2.2 W swojej opinii EBI stwierdził, że wnioskodawcy internetowi są odpowiedzialni za prawidłowe wprowadzanie danych, które zostały bezpośrednio wprowadzone do systemu przyjmowania wniosków EBI. Według EBI skarżący wpisał swoje imię w polu przeznaczonym na jego nazwisko. W rezultacie systemy EBI automatycznie rejestrowały wniosek skarżącego pod jego imieniem. W związku z tym dział zasobów ludzkich EBI nie był w stanie prześledzić wniosku, gdy skarżący zadzwonił w dniu 2 lipca 2004 r. Pracownicy EBI skorygowali następnie błąd popełniony przez skarżącego. Zdaniem EBI nie zakłóciło to jednak w żaden sposób procesu rozpatrywania wniosku. EBI stwierdził, że ze względu na dużą liczbę zgłoszeń jego procedury rekrutacyjne trwały zazwyczaj kilka miesięcy. W tym konkretnym przypadku odpowiedź negatywna została wysłana do skarżącego w dniu 9 lipca 2004 r., w tym samym czasie, w którym inni kandydaci również otrzymali odpowiedzi negatywne na to samo stanowisko. Zdaniem EBI negatywna odpowiedź nie była związana z zapytaniem telefonicznym skarżącego z dnia 2 lipca 2004 r. EBI stwierdził ponadto, że oświadczenie skarżącego, zgodnie z którym nie zachował on kopii swojego CV, było bezpodstawne.

2.3 W swoich uwagach dotyczących opinii EBI skarżący stwierdził, że nawet jeśli jego imię zostało wpisane jako nazwisko, EBI powinien był być w stanie odpowiedzieć na wniosek w odpowiednim czasie. Biorąc pod uwagę, że EBI twierdził, iż odpowiedzi negatywne zostały wysłane do innych kandydatów w tym samym czasie, w którym do niego pisał, EBI powinien był, jego zdaniem, przedłożyć kopie takich pism wraz z dowodem, że kandydaci ci zgłosili się na to samo stanowisko.

2.4 Rzecznik zauważa, że niniejszy zarzut dotyczy proceduralnych aspektów rozpatrywania przez EBI wniosku złożonego przez skarżącego. Kwestia zasadności odrzucenia tego wniosku jest przedmiotem drugiego zarzutu (zob. pkt 3 poniżej).

2.5 Rzecznik zauważa, że dowody przedstawione przez EBI wydają się potwierdzać, że skarżący błędnie wpisał swoje imię w polu przeznaczonym na jego nazwisko. W tych okolicznościach wyjaśnienie EBI, że w związku z tym nie był on w stanie prześledzić wniosku, gdy skarżący zadzwonił w dniu 2 lipca 2004 r., jest uzasadnione. Rzecznik zauważa ponadto, że EBI poinformował skarżącego w dniu 9 lipca 2004 r., czyli niecałe dwa miesiące po złożeniu wniosku, że wniosek ten nie został uwzględniony. Biorąc pod uwagę znaczną liczbę wniosków, które EBI otrzymał, wydaje się, że okres, który EBI poświęcił na ocenę wniosku, nie jest zbyt długi. W tych okolicznościach Rzecznik uważa, że nie ma potrzeby zwracania się do EBI o przedłożenie kopii pism odrzucających inne wnioski na to samo stanowisko.

2.6 Rzecznik zauważa ponadto, że kiedy w e-mailu z dnia 12 lipca 2004 r. skarżący zakwestionował decyzję podjętą przez EBI, EBI odpowiedział pismem z dnia 21 lipca 2004 r., podając powody, dla których wniosek skarżącego nie został uwzględniony. Wydaje się zatem, że EBI szybko zareagował na zapytanie skarżącego.

2.7 W odniesieniu do twierdzenia skarżącego, że EBI nie zachował kopii jego życiorysu, Rzecznik zauważa, że EBI zakwestionował ten punkt i przedstawił dowody na to, że zarejestrował i zachował to życiorys. Rzecznik zauważa ponadto, że w swoim piśmie z dnia 21 lipca 2004 r. (którego kopia została przedłożona przez EBI) pan U. wyraźnie odniósł się do życiorysu skarżącego.

2.8 W tych okolicznościach Rzecznik uważa, że skarżący nie wykazał niewłaściwego administrowania w odniesieniu do swojego pierwszego zarzutu.

3 W przedmiocie powodów odrzucenia wniosku

3.1 W piśmie z dnia 21 lipca 2004 r. EBI wymienił dwa powody, dla których wniosek skarżącego nie został umieszczony na krótkiej liście, a mianowicie a) brak co najmniej pięcioletniego doświadczenia zawodowego w dziedzinie rynków finansowych i kapitałowych, technik zarządzania bankami oraz zarządzania aktywami/zobowiązaniami wymaganymi na tym stanowisku oraz b) fakt, że z jego życiorysu nie wynikało, że skarżący posiadał "bardzo dobrą znajomość języka francuskiego". Skarżący twierdził, że posiada wymagane doświadczenie zawodowe. Wyraził również pogląd, że EBI jako instytucja UE nie może dyskryminować osób, które nie mówią po francusku.

3.2 W swojej opinii EBI stwierdził, że jego stanowisko było prawidłowe. EBI podkreślił, że chociaż życiorys skarżącego odzwierciedlał siedmioletnie doświadczenie zawodowe, doświadczenie to nie było w pełni związane z dziedzinami określonymi w opisie stanowiska. Przedsiębiorstwo stwierdziło ponadto, że opis stanowiska wymagał bardzo dobrej znajomości języka francuskiego lub dobrej znajomości języka francuskiego oraz że z życiorysu skarżącego wynikało, iż nie posiada on żadnej znajomości języka francuskiego. EBI uznał, że wymóg szczególnych umiejętności językowych nie jest nielegalny i jest powszechny w procedurach rekrutacji we wszystkich instytucjach i organach UE. Zdaniem EBI wymóg ten był również w pełni zgodny z zasadami wypracowanymi w orzecznictwie sądów wspólnotowych.

3.3 W swoich uwagach skarżący podtrzymał swoje stanowisko. Stwierdził, że opis stanowiska wymagał „bardzo dobrej znajomości języka angielskiego lub francuskiego”, co oznaczało, że kandydat musiał bardzo dobrze władać językiem angielskim lub francuskim. Skarżący twierdził również, że EBI musiał wykazać, dlaczego język francuski powinien mieć znaczenie dla tego konkretnego stanowiska.

3.4 Rzecznik zauważa, że argument skarżącego, że bardzo dobra znajomość języka angielskiego była wystarczająca na danym stanowisku, wydaje się być oparty na niezrozumieniu fragmentu określającego wymogi językowe. Fragment ten ma następujące brzmienie: „Bardzo dobra znajomość języka angielskiego lub francuskiego oraz dobra znajomość drugiego języka. (...)”. Oczywiste jest zatem, że wymagana była bardzo dobra znajomość jednego z wymienionych tu języków i dobra znajomość drugiego języka.

3.5 W odpowiedzi na pytanie skierowane w tym celu przez Rzecznika Praw Obywatelskich EBI wyjaśnił, że "językami roboczymi używanymi na co dzień w Banku są angielski i francuski", zgodnie z podręcznikiem procedur, regulaminem i procedurami Biura Generalnego Banku dla wszystkich pracowników EBI. Według EBI oba języki są zazwyczaj niezbędne do prawidłowego wykonywania codziennej pracy.

3.6 Rzecznik uważa, że w granicach wyznaczonych przez prawo wspólnotowe decyzję o tym, który język (lub które języki) ma (lub mają) być używane jako język roboczy (języki robocze), należy pozostawić danej instytucji lub organowi Wspólnoty. Oczywiste jest, że skuteczna komunikacja wewnętrzna w ramach instytucji lub organu Wspólnoty, a tym samym prawidłowe funkcjonowanie danej instytucji lub organu, byłaby wyjątkowo utrudniona, a nawet niemożliwa, bez decyzji w sprawie języka, który ma być używany w komunikacji wewnętrznej. Aby zapewnić skuteczną komunikację w ramach instytucji lub organu, wystarczyłoby określenie jednego języka jako wspólnego języka roboczego. Nie wydaje się jednak wykluczone, że instytucja lub organ mogą wybrać więcej języków niż jeden jako języki robocze, jeżeli istnieją ku temu uzasadnione powody. Wydaje się, że EBI wybrał angielski i francuski jako języki robocze. Należy jednak zauważyć, że w wydanej niedawno opinii (3) rzecznik generalny M. Poiares Maduro wyraził pogląd, że w takich przypadkach wymóg utrzymywania skutecznej komunikacji wewnętrznej jako taki nie uprawnia instytucji lub organu do wymagania od kandydatów znajomości wszystkich języków roboczych. Jak zauważył rzecznik generalny, znajomość jednego wspólnego języka wydaje się wystarczająca do zapewnienia dobrej komunikacji w ramach organizacji, pod warunkiem że wszyscy pracownicy opanują ten język (4). Rzecznik Praw Obywatelskich uważa ten argument za przekonujący.

3.7 Należy jednak zauważyć, że EBI uzasadnił wymóg znajomości zarówno języka angielskiego, jak i francuskiego nie tylko tym, że używa obu języków jako wewnętrznych języków roboczych, ale także odpowiednim stanowiskiem jako takim. W tym kontekście EBI wskazał, że skarżący ubiegał się o stanowisko koordynacyjne w Dyrekcji Finansów, w odniesieniu do którego wymóg ten był jeszcze bardziej niezbędny do wykonywania obowiązków związanych ze stanowiskiem, które obejmowały badania rynków oparte na opublikowanych źródłach oraz kontakty z odpowiednimi instytucjami publicznymi i prywatnymi oraz kontrahentami banków ze świata francuskojęzycznego. W świetle tych wyjaśnień Rzecznik uważa, że naleganie EBI, aby kandydaci na dane stanowisko znali zarówno język angielski, jak i francuski, nie wydaje się nieuzasadnione.

3.8 Rzecznik zauważa, że skarżący nie zakwestionował argumentu EBI, zgodnie z którym z życiorysu skarżącego wynikało, że nie znał on języka francuskiego. Biorąc pod uwagę, że skarżący nie spełnił zatem jednego z warunków związanych z danym stanowiskiem, decyzja EBI o odrzuceniu jego wniosku wydaje się słuszna. Rzecznik nie uważa zatem za konieczne badania, czy EBI również słusznie uznał, że skarżący nie spełnia wymogu posiadania co najmniej pięcioletniego odpowiedniego doświadczenia zawodowego. W rzeczywistości, nawet gdyby ocena EBI dotycząca tej kwestii była błędna, decyzja o odrzuceniu wniosku skarżącego byłaby nadal uzasadniona, biorąc pod uwagę, że skarżący nie posiadał wymaganych umiejętności językowych.

3.9 W tych okolicznościach wydaje się, że nie doszło do niewłaściwego administrowania w odniesieniu do drugiego zarzutu przedstawionego przez skarżącego.

4 Niedostarczenie pełnych informacji na temat możliwości dochodzenia roszczeń

4.1 Skarżący zauważył, że gdy zapytał, gdzie może złożyć skargę na leczenie, które otrzymał, powiedziano mu, że może skontaktować się z Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Zdaniem skarżącego EBI powinien był również wspomnieć o możliwości wniesienia skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich. Skarżący twierdził zatem, że EBI nie przedstawił pełnych informacji na temat możliwości dochodzenia roszczeń.

4.2 EBI odpowiedział, że wyżej wymieniona odpowiedź została udzielona skarżącemu w związku z dokładnie sprecyzowanym pytaniem postawionym przez niego. Według EBI taką interpretację potwierdził również fakt, że skarżący kilka dni później zakończył rozmowę telefoniczną z panem U. ze słowami „do zobaczenia w sądzie”. EBI podkreślił również, że możliwość kierowania skarg do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przez obywateli została w każdym razie wyraźnie określona w różnych dokumentach publikowanych na stronie internetowej EBI, że skarżący miał pełny dostęp do tych informacji i że skutecznie z nich skorzystał, składając skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. Według EBI świadczyło to o tym, że skarżący został dobrze poinformowany o tej możliwości i że nie poniósł żadnej szkody w związku z tym, że EBI o niej nie wspomniał.

4.3 Rzecznik uważa, że byłoby rzeczywiście lepiej, gdyby EBI również wyraźnie poinformował skarżącego o możliwości wniesienia skargi do Rzecznika. Biorąc jednak pod uwagę, że skarżący mógł mimo to złożyć do niego skargę, Rzecznik uważa, że nie ma podstaw do dalszych dochodzeń dotyczących tego aspektu skargi.

5 Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Europejski Bank Inwestycyjny nie dopuścił się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Prezes Europejskiego Banku Inwestycyjnego również zostanie poinformowany o tej decyzji.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

---

(1) Z dokumentu przedłożonego przez EBI wraz z jego opinią (kopia rejestracji tej kopii w systemie przyjmowania wniosków) wynika, że wniosek mógł zostać złożony już w dniu 13 maja 2004 r. Wydaje się jednak, że kwestia ta nie ma żadnego znaczenia dla niniejszego dochodzenia.

(2) Wraz ze swoją opinią EBI przedłożył kopię życiorysu i kopię rejestracji tej kopii w swoim systemie przyjmowania wniosków.

(3) Opinia z dnia 16 grudnia 2004 r. w sprawie C-160/03 Hiszpania przeciwko Komisji.

(4) Loc. cit., pkt 56.