# Decyzja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie skargi 1434/2004/PB przeciwko Komisji Europejskiej
- Autor: Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
- Data : null
- [URL](https://www.ombudsman.europa.eu/pl/decision/pl/2197)
---
Strasburg, 17 grudnia 2007 r.   

Szanowny Panie,

Dnia 28 kwietnia 2004 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą odrzucenia przez Komisję Pańskiego ponownego wniosku o dostęp do dokumentów z dnia 20 kwietnia 2004 r.

W dniu 25 czerwca 2004 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji Europejskiej.

W dniu 15 grudnia 2004 r. zwróciłem się do Komisji o przedstawienie dodatkowej opinii dotyczącej zarzutu, który początkowo odrzuciłem, ponieważ wewnętrzne środki odwoławcze nie zostały wyczerpane.

Komisja przesłała swoją pierwszą opinię w dniu 6 grudnia 2004 r., którą przekazałem Panu z prośbą o przedstawienie uwag. Przedstawił Pan swoje uwagi w dniu 15 grudnia 2004 r.

Komisja przedstawiła swoje drugie uwagi w dniu 23 lutego 2005 r. Przekazałem je Panu z zaproszeniem do zgłaszania uwag. W odpowiedzi wysłał Pan e-mail w dniu 26 lutego 2005 r.

W dniu 22 czerwca 2005 r. skontaktowałem się z Panem w celu uzyskania wyjaśnienia kwestii poruszonej w Pana skardze. Odpowiedzieli Państwo w dniu 6 lipca 2005 r.

W dniu 12 maja 2006 r. przedstawiłem Komisji propozycję polubownego rozwiązania.

Komisja udzieliła odpowiedzi w dniu 1 sierpnia 2006 r., a ja przekazałem Pani odpowiedź w celu przedstawienia uwag. W dniu 8 sierpnia 2006 r. zwróciłem się do Komisji z kolejnym wnioskiem o udzielenie informacji.

W dniu 21 listopada 2006 r. poinformował mnie Pan o chęci skorzystania z mediacji w sporach z Komisją. W dniu 2 lutego 2007 r. odpowiedziałem na Pana pismo, informując, że nie mogę pełnić roli mediatora jako takiego.

W dniach 7 marca i 8 kwietnia 2007 r. przesłał mi Pan swoje uwagi dotyczące odpowiedzi Komisji na mój wniosek w sprawie rozwiązania polubownego.

Ze względu na szczególne okoliczności związane z Pana obecnymi i innymi złożonymi przez Pana skargami dochodzenie zostało przerwane na okres od dnia 14 maja do dnia 6 września 2007 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

Chciałbym przeprosić za opóźnienia z naszej strony w rozpatrywaniu Pana skargi.

WNIOSEK
-------

Skarżący jest urzędnikiem Komisji, który w ramach skargi złożonej na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego zwrócił się o dostęp do dokumentów Komisji. Skarga złożona na podstawie art. 90 ust. 2 dotyczyła decyzji Komisji o nieawansowaniu skarżącego, w której uczestniczyło kilka służb Komisji, dla których skarżący pracował.

Pierwszy wniosek skarżącego o dostęp do dokumentów został pierwotnie złożony w dniu 9 stycznia 2004 r. do Dyrekcji Generalnej ds. Przedsiębiorstw i Przemysłu („DG ENTR"), Dyrekcji Generalnej ds. Personelu i Administracji („DG ADMIN"), Eurostatu (urząd statystyczny Unii Europejskiej) i OPOCE (urząd publikacji Unii Europejskiej).

Wniosek skarżącego został sformułowany w następujący sposób: „podobnie*jak w przypadku skargi \[tj.* skargi wewnętrznej\] *R/432/03, aby umożliwić skuteczną kontrolę prawną, będę musiał* \[odpowiednie służby Komisji\] *przekazać kompletny zestaw dokumentacji **wszystkich dokumentów** wydanych przez Komisję lub jej służby (zwłaszcza tych, dla których pracowałem: DG ENTR, OPOCE i ESTAT* \[Eurostat\])*w tym kontekście (tj. CDR* \[system przeglądu rozwoju kariery\] *\& Promotion) do mojego prawnika, zwracam się z prośbą o dostarczenie mi 2 takich kompletnych zestawów dokumentów* \[...\]".

OPOCE poinformowało skarżącego, że przekazało sprawę DG ADMIN. Eurostat poinformował skarżącego, że nie uważa, aby rozpatrywanie jego wniosku wchodziło w zakres jego kompetencji. W dniu 12 stycznia 2004 r. skarżący otrzymał e-mail od DG ADMIN zawierający odniesienie do intranetu Komisji oraz wniosek o wyjaśnienie, do jakich dokumentów zamierzał się odnieść.

W dniu 19 stycznia 2004 r. skarżący poinformował DG ADMIN, że jest świadomy, iż różne strony intranetowe zawierają informacje dotyczące systemu przeglądu rozwoju kariery i awansu. Zauważył jednak, że jego prawnik nie miał dostępu do tych stron i że sam nie był w stanie uzyskać kompleksowego przeglądu zawartości tych stron. Skarżący zauważył również, że intranet zawierał jedynie najnowsze wersje, a zatem nie wszystkie, które istniały od początku 2003 r. Skarżący uznał, że te ostatnie są istotne dla jego sprawy.

Skarżący zwrócił się zatem do DG ADMIN o dostarczenie mu wszystkich wersji wszystkich dostępnych i istotnych materiałów, które były istotne dla systemu przeglądu rozwoju kariery i awansu. Stwierdził, że zakłada, iż wszystkie materiały będą dostępne w języku niemieckim.

DG ENTR i DG ADMIN udzieliły odpowiedzi odpowiednio w dniach 5 i 12 lutego 2004 r. Odesłali skarżącego do stron intranetowych Komisji i odmówili dostępu do szeregu konkretnych dokumentów.

DG ENTR odmówiła dostępu do:

1. protokół posiedzenia Komitetu ds. Równości w sprawie wewnętrznej skargi skarżącego na mocy art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego (R/432/03);
2. projekty dokumentów dotyczących decyzji dyrektora generalnego jako oceniającego w postępowaniu odwoławczym („Berufungsbeurteilender");
3. projekty dokumentów dotyczących przyznawania punktów pierwszeństwa („Vergabeverfahren von Prioritätspunkten").

DG ADMIN odmówiła dostępu do:

1. oświadczenie OPOCE dotyczące oceny skarżącego;
2. oświadczenie DG ENTR dotyczące wewnętrznej skargi skarżącego R/432/03;
3. projekt decyzji w sprawie wewnętrznej skargi skarżącego, o której mowa w pkt 2 powyżej;
4. opinię prawną Służby Prawnej Komisji w sprawie projektu decyzji, o którym mowa w pkt 3 powyżej.

W pismach otrzymanych od DG ENTR i DG ADMIN skarżący został poinformowany, że może złożyć ponowny wniosek do Sekretarza Generalnego Komisji, zgodnie z art. 7 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji[(1)](#(1)){#Footnote1} ("rozporządzenie nr 1049/2001").

W dniu 21 lutego 2004 r. skarżący złożył ponowny wniosek do Sekretarza Generalnego Komisji. Twierdził, że odmowa dostępu do konkretnych dokumentów, o których mowa powyżej, była nieuzasadniona, i skrytykował fakt, że został odesłany do stron intranetowych Komisji. W odniesieniu do tych ostatnich skarżący argumentował, podsumowując, że strony intranetowe stanowiły nieodpowiednie źródło odpowiednich dokumentów, ponieważ (i) jakość stron intranetowych była niska i korzystanie z nich było bardzo czasochłonne; (ii) konkretna wersja odnośnych dokumentów była trudna lub niemożliwa do uzyskania; oraz (iii) nie wszystkie dokumenty były sporządzone w języku niemieckim. Skarżący twierdził, że ten słaby dostęp do odpowiednich dokumentów w rzeczywistości oznaczał brak „równości broni" w jego sporze o pracę z Komisją, ponieważ nie miałby dostępu do tych samych istotnych informacji co służby Komisji. Skarżący zasugerował ponadto, że Komisja nie dopełniła obowiązku dbałości o interesy urzędnika („Fürsorgepflicht").

Pismem z dnia 20 kwietnia 2004 r. Sekretariat Generalny Komisji odpowiedział na ponowny wniosek skarżącego. W swojej odpowiedzi Komisja odniosła się najpierw do zarzutu skarżącego, że nie dopełnił on obowiązku dbałości o jego interesy jako urzędnika. Komisja poinformowała skarżącego, że jego ponowny wniosek został złożony na podstawie rozporządzenia 1049/2001. Ponieważ „obowiązek uwzględnienia interesów urzędnika" nie miał znaczenia dla stosowania tego rozporządzenia, Komisja odmówiła zajęcia się tą kwestią w swojej odpowiedzi i zaleciła skarżącemu skorzystanie z odpowiednich alternatywnych sposobów dochodzenia roszczeń.

Komisja odrzuciła ponowny wniosek skarżącego złożony na podstawie rozporządzenia 1049/2001 w następujący sposób.
*Dokumenty dostępne w intranecie*   

Wszystkim urzędnikom zwrócono uwagę na komunikaty administracyjne dotyczące nowego systemu oceny i awansu. Dyrektor generalny DG ADMIN podał odpowiedni adres intranetowy. Wypełnił on zatem swój obowiązek wynikający z art. 10 ust. 2 rozporządzenia 1049/2001[(2).](#(2)){#Footnote2} Jeśli chodzi o język dokumentu, rozporządzenie 1049/2001 nie zawierało żadnych przepisów, zgodnie z którymi dana instytucja powinna dostarczyć tłumaczenia dokumentów, o które wystąpiono.
*Starsze wersje dokumentów dostępnych w intranecie*   

Dokumenty w intranecie są często aktualizowane. Zapewnienie dostępu do wszystkich wersji byłoby technicznie niemożliwe. DG ADMIN mogłaby udzielić dostępu do poprzednich wersji dokumentów. Aby umożliwić ich identyfikację, skarżący mógł złożyć nowy wniosek, określając dokładnie, jakie dokumenty chciał otrzymać.
*Dokumenty szczególne, do których odmówiono dostępu* [(3)](#(3)){#Footnote3}   

Odmówiono dostępu do dokumentów, ponieważ dotyczyły one spraw personalnych. Ujawnienie oznaczałoby naruszenie art. 4 ust. 1 lit. b) dotyczącego ochrony danych osobowych[(4)](#(4)){#Footnote4} (tj. danych samego skarżącego); art. 4 ust. 3 akapit drugi dotyczący procesu decyzyjnego Komisji[(5);](#(5)){#Footnote5} oraz art. 4 ust. 2 dotyczący porady prawnej[(6).](#(6)){#Footnote6} Komisja argumentowała w szczególności, że ujawnienie informacji poważnie wpłynęłoby na proces decyzyjny Komisji w kwestiach kadrowych i pozbawiłoby organ powołujący możliwości uzyskania opinii ekspertów wydawanych w pełni niezależnie przez jej Służbę Prawną. Ponadto częściowego ujawnienia zgodnie z art. 4 ust. 6 rozporządzenia 1049/2001[(7)](#(7)){#Footnote7} nie można było dokonać, ponieważ cała treść dokumentów dotyczyła przygotowania decyzji w sprawach personalnych. Ponadto żaden „nadrzędny interes publiczny" nie może prowadzić do ujawnienia informacji zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia.

W swojej skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący powtórzył swoje stanowisko, że odpowiedź Komisji na jego wniosek o udostępnienie dokumentów stanowi naruszenie obowiązku Komisji w zakresie dbałości o jego interesy jako urzędnika. Twierdził on w szczególności, że obowiązek ten został naruszony, ponieważ nie wszystkie istotne dokumenty zostały sporządzone w języku niemieckim, jego języku ojczystym. Odniósł się on do orzeczenia Sądu Pierwszej Instancji w tym zakresie[(8).](#(8)){#Footnote8}

W odniesieniu do konkretnych dokumentów, do których Komisja odmówiła dostępu, skarżący przedstawił dwa zestawy uwag: (i) w odniesieniu do odniesienia Komisji do ochrony danych argumentował, że celem prawa do ochrony danych nie jest ochrona skarżącego przed udostępnieniem mu jego danych osobowych; (ii) w odniesieniu do odniesienia Komisji do jej procesu decyzyjnego i porady prawnej skarżący zauważył, że przedmiotowe dokumenty dotyczyły obrad, które zostały zakończone, i że w związku z tym na obrady te nie może już mieć wpływu ujawnienie przedmiotowych dokumentów.

Podsumowując, skarżący przedstawił następujące zarzuty:

1. Nieudzielenie przez Komisję dostępu do żądanych dokumentów było sprzeczne z rozporządzeniem 1049/2001.
2. Nastąpiły nieuzasadnione opóźnienia w rozpatrywaniu jego ponownego wniosku.
3. Komisja nie wywiązała się ze swojego „obowiązku dbania o interesy urzędnika" („Fürsorgepflicht").

Skarżący twierdził, że Komisja powinna przyjąć nową decyzję w sprawie jego wniosku o udzielenie dostępu i zwrócił się o pełny wykaz wszystkich dokumentów, do których Komisja zgodzi się udzielić mu dostępu.

W dniu 25 czerwca 2004 r. Rzecznik Praw Obywatelskich wszczął dochodzenie w sprawie pierwszego i drugiego zarzutu oraz roszczenia. Trzeci zarzut był niedopuszczalny na podstawie art. 2 ust. 8 statutu Rzecznika Praw Obywatelskich[(9),](#(9)){#Footnote9} ponieważ nie wydawał się być przedmiotem wewnętrznej skargi.

W dniu 12 grudnia 2004 r. skarżący poinformował Rzecznika Praw Obywatelskich, że wyczerpał wewnętrzne środki odwoławcze dotyczące jego trzeciego zarzutu, zgodnie z którym Komisja naruszyła obowiązek dbałości o jego interesy jako urzędnika („Fürsorgepflicht"). Załączył kopię decyzji Komisji w sprawie zażalenia złożonego na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego (*R/596/2004* ). W swojej decyzji Komisja stwierdziła, że skarga wniesiona przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 jest niedopuszczalna. Uznała ona, że spór dotyczył jedynie prawa *publicznego* dostępu do dokumentów i że w związku z tym nie dotyczył przepisów dotyczących szczególnych stosunków między administracją a jej pracownikami. Zdaniem Komisji właściwym środkiem odwoławczym była skarga do Sądu Pierwszej Instancji lub Rzecznika Praw Obywatelskich.

W piśmie do Rzecznika skarżący zwrócił się do Rzecznika o ponowne rozpatrzenie jego trzeciego zarzutu.

W dniu 15 grudnia 2004 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Komisji o wydanie opinii w sprawie zarzutu skarżącego, zgodnie z którym odmowa Komisji dostępu do dokumentów stanowiła również naruszenie obowiązku staranności.

WNIOSEK
-------

**Opinia Komisji**   

Podsumowując, Komisja przedstawiła następujące uwagi.
*Kontekst*   

Skarżący złożył ponowny wniosek w dniu 21 lutego 2004 r. E-mail został zarejestrowany w jednostce administracyjnej odpowiedzialnej za rozpatrywanie ponownych wniosków w dniu 2 marca 2004 r. Termin udzielenia odpowiedzi na ponowny wniosek skarżącego upłynął dnia 23 marca 2004 r. Tego samego dnia poinformowano skarżącego, że w celu rozpatrzenia jego wniosku konieczne jest przedłużenie terminu. Odpowiedź została wysłana w dniu 20 kwietnia 2004 r., czyli siedem dni po upływie przedłużonego terminu. Opóźnienie to wynikało z potrzeby konsultacji między służbami, a także z potrzeby przetłumaczenia odpowiedzi dla skarżącego.
*Skarga A*   
-- Ogólne dokumenty dostępne w intranecie Komisji   

Dokumenty administracyjne wyjaśniające nowy system przeglądu przebiegu kariery zawodowej i określające procedury jego wdrażania zostały opublikowane w intranecie Komisji i są dostępne dla wszystkich pracowników. Komisja przekazała skarżącemu adresy w intranecie, na których można było pobrać dokumenty. Było to zgodne z art. 10 ust. 2 rozporządzenia 1049/2001[(10).](#(10)){#Footnote10}

Strony intranetowe Komisji zawierały wszystkie istotne dokumenty dotyczące zarówno systemu przeglądu przebiegu kariery zawodowej, jak i procedury awansu, a także prezentowały wcześniejsze zasady mające zastosowanie do procesu zmiany systemu przeglądu przebiegu kariery zawodowej. Zawierały one również dodatkowe szczegółowe informacje na temat systemu przeglądu rozwoju kariery, w tym przewodnik administracyjny dotyczący oceny i awansu.

Wszystkie te dokumenty były dostępne od czasu rozpoczęcia pierwszego okresu przejściowego w 2003 r., natomiast nowe ogólne przepisy wykonawcze dotyczące procedur oceny i awansu zostały opublikowane w intranecie Komisji w marcu 2004 r.
B -- Dokumenty dostępne w lokalnych intranetach   

Intranety Eurostatu i DG ENTR są dostępne dla wszystkich pracowników Komisji. Wszystkim pracownikom Komisji udostępniono następujące dodatkowe szczegółowe informacje: vademecum Eurostatu dotyczące norm wydajności (okres referencyjny od dnia 1 lipca 2001 r. do dnia 31 grudnia 2002 r.); vademecum Eurostatu dotyczące norm wydajności (okres referencyjny od dnia 1 stycznia 2003 r. do dnia 31 grudnia 2003 r.); (iii) "attribution des points de priorité - lignes directives 2003" oraz "attribution de points de priorité - lignes directrices 2004". Źródła tych dokumentów zawierały również więcej informacji technicznych oraz linki do odpowiednich stron Komisji lub DG ADMIN. Intranet DG ENTR był dostępny dla wszystkich pracowników Komisji \[odpowiednie linki zostały udostępnione przez Komisję\]. Zawierał on również dokument dotyczący kryteriów przyznawania punktów priorytetowych.
C - Dostępność dokumentów w języku niemieckim   

Wszystkie wersje ogólnych przepisów wykonawczych zostały przetłumaczone na język niemiecki.
D - "Historyczne" wersje dokumentów   

Nie archiwizowano żadnych starszych wersji stron intranetowych.
E -- Szczegółowe dokumenty dotyczące przeglądu rozwoju kariery skarżącego   

Skarżący wykorzystał wszystkie procedury odwoławcze od wstępnego sprawozdania z przebiegu kariery zawodowej i miał dostęp do wszystkich etapów procedury przeglądu przebiegu kariery zawodowej za pośrednictwem elektronicznego systemu informacji dla pracowników SYSPER2. System ten zapewniał każdemu pracownikowi dostęp do jego indywidualnych danych.

Jedynym dokumentem, który nie był dostępny za pośrednictwem SYSPER2, była konsultacja z poprzednią służbą skarżącego, OPOCE. Dokument papierowy został zatem skopiowany do jego akt osobowych.
F - Dokumenty dotyczące rozpatrywania zażalenia na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego (R432/03)   

W dniu 31 lipca 2003 r. skarżący złożył zażalenie na podstawie art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego. W dniu 24 listopada 2003 r. organ powołujący przyjął szczegółową decyzję, którą skarżący otrzymał w dniu 2 grudnia 2003 r.
G - Dokumenty, które nie zostały ujawnione skarżącemu   

Komisja odniosła się do dokumentów przedstawionych na s. 2 niniejszej decyzji, powtórzyła powody odmowy przedstawione w odpowiedzi na ponowny wniosek skarżącego i dodała, co następuje. Jako osoba, której dane dotyczą, skarżący miał prawo dostępu do informacji dotyczących przetwarzania jego danych osobowych przez Komisję, zgodnie z art. 13 rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych[(11).](#(11)){#Footnote11} Dotyczyło to w szczególności „przekazywania*w zrozumiałej formie danych podlegających przetwarzaniu oraz wszelkich dostępnych informacji o ich źródle".* Prawo dostępu do swoich danych osobowych niekoniecznie prowadziło jednak do prawa dostępu do konkretnych dokumentów zawierających dane osobowe, które mogą być objęte szczególnymi zasadami poufności lub wyjątkiem na mocy rozporządzenia 1049/2001.
H - W przedmiocie podnoszonego naruszenia obowiązku staranności   

„Obowiązek uwzględniania interesów urzędnika" odzwierciedla stosunek obowiązków i praw między administracją a jej pracownikami. W niniejszej sprawie skarżący został odesłany do odpowiednich stron intranetowych. Biorąc pod uwagę bardzo obszerny wniosek skarżącego o udzielenie informacji („wszystkie dostępne i istotne materiały istotne dla systemu przeglądu rozwoju kariery i awansu we wszystkich wersjach"), odpowiedź Komisji (przedstawiona na podstawie rozporządzenia 1049/2001) nie mogła być bardziej konkretna. Uzasadnione było oczekiwanie od urzędników, że sami uzyskają dostęp do stron intranetowych Komisji.
**Uwagi skarżącego Pierwsze**   
*uwagi skarżącego*   

W swojej uwadze dotyczącej opinii Komisji skarżący podtrzymał swoje zarzuty. Podsumowując, wygłosił następujące uwagi.

W odniesieniu do swoich zarzutów skarżący przyznał, że miał dostęp do stron intranetowych, do których odnosi się Komisja, oraz że ogólne przepisy wykonawcze istniały w języku niemieckim. Zauważył również, że odniesienie Komisji do dokumentów dotyczących DG ENTR i Eurostatu było „wyraźnym postępem" w porównaniu z jej wcześniejszymi odpowiedziami. Skarżący zauważył jednak również, że jest chory i że jego choroba uniemożliwia mu pełny dostęp do wszystkich dokumentów. Utrzymywał on również, że służby Komisji posiadają o wiele więcej istotnych dokumentów niż on sam i że w związku z tym jego stanowisko w odniesieniu do jego wewnętrznej skargi było wyraźnie nierówne.

W odniesieniu do zarzutu opóźnienia w rozpatrywaniu przez Komisję ponownego wniosku skarżący stwierdził, że Komisja naruszyła rozporządzenie 1049/2001, licząc termin 15 dni od daty rejestracji w dniu 2 marca 2004 r. Wskazał on, że złożył ponowny wniosek w sobotę 21 lutego 2004 r. i że w związku z tym należało uznać, iż wniosek ten dotarł do Komisji pierwszego dnia roboczego po tej dacie, to jest 23 lutego 2004 r. Komisja była wówczas zobowiązana, zgodnie z art. 8 rozporządzenia, do niezwłocznego rozpatrzenia wniosku i powinna była go formalnie zarejestrować najpóźniej w dniu 25 lutego 2004 r. Sprzeczne z rozporządzeniem 1049/2001 było zatem, że Komisja formalnie zarejestrowała wniosek dopiero w dniu 2 marca 2004 r. Oznaczało to ponadto, że komunikat, w którym Komisja przedłużyła termin, również został złożony zbyt późno (23 marca 2004 r., tj. po upływie terminu 15 dni przewidzianego w art. 8 rozporządzenia 1049/2001). Skarżący stwierdził ponadto, że Komisja nie podała uzasadnionych powodów przedłużenia terminu.

W odniesieniu do konkretnych dokumentów, do których skarżącemu odmówiono dostępu, skarżący odniósł się do swoich wcześniejszych uwag i zawartych w nich argumentów.
*Drugi zestaw uwag skarżącego*   

W świetle opinii Komisji i uwag skarżącego Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że należy zwrócić się do skarżącego o przedstawienie konkretnych uwag na temat opinii Komisji, zgodnie z którą nie można udostępnić dokumentów zawierających jego własne dane. W związku z tym w dniu 22 czerwca 2005 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do skarżącego o przedstawienie uwag, który udzielił odpowiedzi w dniu 6 lipca 2005 r.

W swojej odpowiedzi skarżący argumentował w skrócie, że rozporządzenia 1049/2001 nie można interpretować w ten sposób, że ujawnienie dokumentu na podstawie tego rozporządzenia we wszystkich przypadkach doprowadziło do publicznego udostępnienia danego dokumentu.

Skarżący stwierdził ponadto, że „\[i\]n*order to be helpful, I niniejszym udzielam, jako osoba upoważniona do moich własnych danych, zgody na przekazanie osobom trzecim również dokumentów,*których dotyczy \[niniejsze* dochodzenie\] , jeżeli tylko umożliwi to ujawnienie dokumentów mnie".*

SKUTECZNOŚĆ OMBUDSMANA DO OSIĄGNIĘCIA PRZYJAZNEGO ROZWIĄZANIA
-------------------------------------------------------------

Po dokładnym rozpatrzeniu opinii i uwag Rzecznik nie był przekonany, że Komisja odpowiednio zareagowała na pierwsze i drugie zarzuty skarżącego i związane z nimi roszczenia. Na podstawie uzasadnionej analizy istotnych kwestii zaproponował on zatem Komisji rozwiązanie polubowne, zgodnie z art. 3 ust. 5 statutu Rzecznika Praw Obywatelskich[(12).](#(12)){#Footnote12} W szczególności Rzecznik zasugerował Komisji, że (1) może ponownie rozważyć swoją odmowę udzielenia dostępu do konkretnych dokumentów, których to dotyczy, a tym samym udzielenia dostępu do tych dokumentów, chyba że na podstawie rozporządzenia 1049/2001 powoła się na ważne i odpowiednie podstawy, aby tego nie czynić; oraz 2) mogła uznać, że opóźnienie w rozpatrzeniu ponownego wniosku skarżącego nie było odpowiednio uzasadnione. Rzecznik Praw Obywatelskich wskazał, że zgodnie z art. 6 przepisów wykonawczych Rzecznika[Praw Obywatelskich (13)](#(13)){#Footnote13} wniosek dotyczący polubownego rozwiązania nie dotyczy trzeciego zarzutu skarżącego (zarzucanego nieprzestrzegania przez Komisję jej „obowiązku uwzględniania interesów urzędnika"), ale że ocena tego zarzutu przez Rzecznika Praw Obywatelskich zostanie przedstawiona w ostatecznej decyzji zamykającej niniejsze dochodzenie.

W dniu 1 sierpnia 2006 r. Komisja przesłała swoją odpowiedź na propozycję polubownego rozwiązania przedstawioną przez Rzecznika Praw Obywatelskich. W odniesieniu do pkt 1 wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich stwierdzono, że art. 4 rozporządzenia 1049/2001 ma zastosowanie do wszystkich konkretnych dokumentów, których dotyczy niniejszy wniosek. W odniesieniu do pkt 2 wniosku Komisja przyznała, że nie dotrzymała w pełni odpowiednich terminów, i przedstawiła uwagi na temat powodów. W swoich uwagach dotyczących odpowiedzi Komisji skarżący wskazał, że nie jest usatysfakcjonowany tą odpowiedzią i podtrzymał swoje zarzuty.

DECYZJA
-------

**1 Zarzut, że odmowa udzielenia przez Komisję dostępu do dokumentów, o które wnioskował skarżący, była sprzeczna z rozporządzeniem 1049/2001**   

1.1 Zarzut skarżącego dotyczy zasadniczo dwóch kategorii dokumentów: (i) niektóre szczególne dokumenty dotyczące wewnętrznej skargi skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 (R/432/03)[(14);](#(14)){#Footnote14} oraz (ii) „wszystkie*dokumenty"* o charakterze ogólnym wydawane przez Komisję lub jej służby w związku z nowym systemem przeglądu rozwoju kariery zawodowej Komisji.

1.2 W odniesieniu do drugiej kategorii dokumentów, o które zwrócił się skarżący, Rzecznik przypomina następujące uwagi, które poczynił w swojej propozycji rozwiązania polubownego. Odpowiedni wniosek skarżącego o udostępnienie dokumentów został sformułowany w sposób ogólny, a skarżący został faktycznie poproszony, za pośrednictwem wiadomości e-mail wysłanej przez DG ADMIN w dniu 12 stycznia 2004 r., o wyjaśnienie swojego wniosku. Komisja wywiązała się zatem z obowiązku ciążącego na niej na mocy art. 6 ust. 2[pkt 15 rozporządzenia](#(15)){#Footnote15} 1049/2001. Ponadto wydaje się, że przekazując skarżącemu obszerne informacje na jego stronach intranetowych, Komisja wypełniła swój obowiązek udzielenia dostępu do żądanych dokumentów zgodnie z art. 10 ust. 2[pkt 16 i](#(16)){#Footnote16} art. 12 ust. 1 pkt[17 rozporządzenia](#(17)){#Footnote17} 1049/2001. Ponadto rozporządzenie 1049/2001 nie zobowiązuje danej instytucji do zapewnienia tłumaczenia dokumentów ani do tworzenia wykazów dokumentów ze względu na treść konkretnego wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów. W odniesieniu do uwagi skarżącego, że jego dostęp do dokumentów za pośrednictwem różnych źródeł elektronicznych, do których odnosi się Komisja, był utrudniony z powodu choroby, nie jest jasne, czy skarżący podjął odpowiednie działania wobec Komisji w celu uzyskania formalnej odpowiedzi w tej kwestii, ani też skarżący nie przedstawił żadnych konkretnych informacji w tym zakresie w trakcie niniejszego dochodzenia. W świetle powyższego odpowiedź Komisji na wniosek skarżącego dotyczący „wszystkich*dokumentów"* o charakterze ogólnym wydanych przez nią samą lub jej służby w związku z nowym systemem przeglądu przebiegu kariery zawodowej Komisji nie stanowiła naruszenia rozporządzenia 1049/2001, w związku z czym wydaje się, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego aspektu sprawy.

1.3 W swoich uwagach dotyczących odpowiedzi Komisji na propozycję polubownego rozwiązania przedstawioną przez Rzecznika, skarżący stwierdził, że propozycja ta nie obejmuje wszystkich dokumentów, do których chciał uzyskać dostęp. Odniósł się do wytycznych dotyczących oceny personelu każdej dyrekcji generalnej (które nie były dostępne na stronach internetowych, do których odsyłała go Komisja) oraz do wszystkich wersji schematów oceny, w odniesieniu do których Komisja odniosła się do trudności technicznych i zwróciła się do skarżącego o bardziej szczegółowe informacje. W związku z tym Rzecznik zauważa, że jego propozycja polubownego rozwiązania nie obejmowała tych dokumentów z powodów wskazanych w pkt 1.2 powyżej.

1.4 W świetle powyższego Rzecznik stwierdza, że zarzut skarżącego dotyczący jego wniosku o udzielenie dostępu do wszystkich dokumentów o charakterze ogólnym wydanych przez Komisję i/lub jej służby w związku z nowym systemem przeglądu przebiegu kariery zawodowej Komisji nie został uzasadniony.

1.5 W odniesieniu do pierwszej kategorii dokumentów dotyczących zarzutów skarżącego Komisja powołała się na wyjątki określone w art. 4 ust. 1 lit. b), art. 4 ust. 2 tiret drugie i art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 1049/2001.
*Wyjątek przewidziany w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001*   

1.6 Komisja zastosowała wyjątek przewidziany w art. 4 ust. 1 lit. b), dotyczący ochrony prywatności osób fizycznych, ponieważ sporne dokumenty zawierały dane osobowe skarżącego. W swojej propozycji polubownego rozwiązania Rzecznik a) zwrócił uwagę na odpowiednie przepisy rozporządzenia 45/2001, w szczególności art. 5 lit. d) dotyczący zgodnego z prawem przetwarzania danych osobowych przez instytucje na podstawie stosownej jednoznacznej zgody osoby, której dane dotyczą; oraz b) poinformował Komisję o zgodzie udzielonej przez skarżącego w piśmie do Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 6 lipca 2005 r. Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że w tych okolicznościach można uznać za przypadek niewłaściwego administrowania powoływanie się na ochronę danych osobowych jako podstawę odmowy udzielenia skarżącemu dostępu do żądanych dokumentów, które zostały wstrzymane przez Komisję.

W wyżej wymienionym piśmie z dnia 6 lipca 2005 r. skarżący, prawnik, najpierw wyjaśnił, dlaczego zasadniczo nie zgadza się z wyżej wymienionym poglądem Komisji, zgodnie z którym ochrona danych osobowych uniemożliwia ujawnienie na mocy rozporządzenia 1049/2001 dokumentów zawierających dane osobowe wnioskodawcy, i stwierdził, że:
> „Aby*być pomocnym, niniejszym wyrażam zgodę, jako upoważniona osoba, której dane dotyczą, na przekazanie osobom trzecim spornych dokumentów, o ile tylko pozwoli to na ich ujawnienie".*

, w swojej odpowiedzi na propozycję polubownego rozwiązania przedstawioną przez Rzecznika Praw Obywatelskich zauważyła, że osoba, której dane dotyczą, „może*wyrazić zgodę na przetwarzanie (tutaj ujawnienie) na mocy art. 5 lit. d) rozporządzenia 45/2001",* ale że
> „Komisja \[...\] uważa,*że nigdy nie udzielono takiej zgody. Nawet gdyby odczytać pismo skarżącego z dnia 6 lipca 2005 r. jako zakładające zgodę, nie byłoby to wystarczające, ponieważ zgodnie z art. 5 lit. d) dane osobowe mogą być przetwarzane tylko wtedy, gdy osoba, której dane dotyczą, jednoznacznie wyraziła na to zgodę - podczas gdy w piśmie skarżącego w ogóle nie wspomina się o rozporządzeniu 45/2001. Ponadto w piśmie nie wskazano dokumentu, do którego rzekomo mają zastosowanie argumenty skarżącego."*

1.7 Rzecznik uważa, że interpretacja przez Komisję wyżej cytowanego oświadczenia skarżącego nie jest rozsądna. Po pierwsze, powinno być jasne dla Komisji, że oświadczenie skarżącego wyraźnie odnosiło się do konkretnych dokumentów, do których Komisja odmówiła mu dostępu na podstawie art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001. W odniesieniu do opinii Komisji, że wyżej cytowane oświadczenie skarżącego nie stanowiło „jednoznacznej" zgody, ponieważ nie odnosiło się do rozporządzenia 45/2001, Rzecznik zauważa, że aby zgoda była jednoznaczna w rozumieniu art. 5 lit. d) rozporządzenia 45/2001, nie jest wymagane, aby towarzyszyło jej odniesienie do tego przepisu lub nawet do tego rozporządzenia. Ponadto oświadczenie skarżącego było wystarczająco jasne, wyraźnie wyrażało jego zgodę na przekazanie przedmiotowych dokumentów osobom trzecim i zostało udzielone właśnie w odpowiedzi na argument Komisji, że udzielenie publicznego dostępu do tych dokumentów naruszyłoby ochronę prywatności skarżącego, w szczególności zgodnie z rozporządzeniem 45/2001.

1.8 W świetle powyższego Rzecznik uważa, że niezależnie od tego, czy administracja może zastosować wyjątek określony w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001 w odniesieniu do dokumentów zawierających dane osobowe wnioskodawcy, dalsze powoływanie się przez Komisję na ten wyjątek w przedmiotowej sprawie, nawet po przekazaniu jej pisma skarżącego z dnia 6 lipca 2005 r., jest niezgodne z prawem. Stanowi to przypadek niewłaściwego administrowania.
*Wyjątek przewidziany w art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia 1049/2001*   

1.9 Komisja odniosła się również do art. 4 ust. 2 tiret drugie w odniesieniu do projektu decyzji w sprawie skargi złożonej przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 oraz odnośnej opinii Służby Prawnej. Zgodnie z tym przepisem instytucje odmawiają dostępu do dokumentu „w*przypadku gdy ujawnienie go naruszyłoby ochronę ... postępowania sądowego i porady prawnej",* chyba że za ujawnieniem przemawia nadrzędny interes publiczny.

1.10 Oczywiste jest, że badanie wymagane w celu rozpatrzenia wniosku o dostęp do dokumentów musi mieć szczególny charakter. Po pierwsze, sama okoliczność, że dokument dotyczy interesu chronionego wyjątkiem, nie może uzasadniać zastosowania tego wyjątku. Takie zastosowanie może być co do zasady uzasadnione tylko wtedy, gdy instytucja uprzednio oceniła, po pierwsze, czy dostęp do dokumentu stanowiłby konkretne i rzeczywiste naruszenie chronionego interesu, a po drugie, w okolicznościach, o których mowa w art. 4 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 1049/2001, czy nie istniał nadrzędny interes publiczny przemawiający za ujawnieniem. Ponadto ryzyko naruszenia chronionego interesu musi być racjonalnie przewidywalne, a nie czysto hipotetyczne. W konsekwencji badanie, które instytucja musi przeprowadzić w celu zastosowania wyjątku, musi być przeprowadzone w sposób konkretny i wynikać z uzasadnienia decyzji(18). Ocena dokumentów według kategorii, a nie na podstawie konkretnych informacji zawartych w tych dokumentach, jest co do zasady niewystarczająca, ponieważ wymagane od instytucji badanie powinno umożliwić jej konkretną ocenę, czy powołany wyjątek rzeczywiście ma zastosowanie do wszystkich informacji zawartych w tych dokumentach(19).{#Footnote19}

W świetle powyższego fakt, że żądany dokument jest opinią prawną lub odnosi się do elementów opinii prawnej, nie może sam w sobie uzasadniać zastosowania wyjątku określonego w art. 4 ust. 2 tiret drugie[(20).](#(20)){#Footnote20}

Ponadto wyjątki przewidziane w art. 4 rozporządzenia 1049/2001 należy interpretować i stosować ściśle(21).{#Footnote21}

1.11 W niniejszej sprawie Komisja początkowo ograniczyła się do stwierdzenia, na poparcie zastosowania wyjątku przewidzianego w art. 4 ust. 2, że "ujawnienie*opinii Służby Prawnej zagroziłoby niezależności porad prawnych udzielanych w sprawach pracowniczych. Pozbawiłoby to organ powołujący możliwości uzyskania opinii ekspertów wydawanych w sposób całkowicie niezależny przez Służbę Prawną".* W swojej propozycji polubownego rozwiązania Rzecznik Praw Obywatelskich przyznał, że niezależność opinii Służby Prawnej Komisji może w niektórych przypadkach stanowić interes, który należy chronić[(22).](#(22)){#Footnote22} Komisja nie wyjaśniła jednak, w jaki sposób w okolicznościach niniejszej sprawy ujawnienie przedmiotowej opinii prawnej, która dotyczyła projektu decyzji w sprawie skargi złożonej przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2, zagroziłoby niezależności tej opinii. Biorąc pod uwagę zasady, o których mowa w pkt 1.10 powyżej, Rzecznik Praw Obywatelskich uznał zatem, że powyższe wyjaśnienie Komisji jest niewystarczające.

1.12 W odpowiedniej części odpowiedzi na propozycję polubownego rozwiązania przedstawioną przez Rzecznika, Komisja, po pierwsze, zauważyła, że pomimo faktu, iż uzasadnienie zawarte w zaskarżonej decyzji zostało wyrażone w sposób ogólny, jej odmowa udzielenia dostępu opierała się na konkretnej ocenie treści danego dokumentu. Na podstawie tej oceny i po ponownym rozpatrzeniu Komisja stwierdziła, że dany dokument jest objęty wyjątkiem przewidzianym w art. 4 ust. 2 tiret drugie rozporządzenia 1049/2001. Zawiera on opinię Służby Prawnej w sprawie projektu decyzji o odrzuceniu skargi R/432/03 złożonej przez wnioskodawcę. Komisja nie mogła bardziej szczegółowo odnieść się do treści, ponieważ pozbawiłoby to wyjątek jego samego celu. Ujawnienie opinii prawnej naruszyłoby ochronę opinii prawnej w rozumieniu orzecznictwa sądów wspólnotowych: w celu zagwarantowania, że opinie te są wydawane w sposób całkowicie niezależny i obiektywny, konieczne jest zachowanie ich poufności. Dotyczy to w szczególności tak delikatnej dziedziny, jak coroczna ocena urzędników w sprawozdaniu z przebiegu ich kariery zawodowej.

Komisja zauważyła również, że w sprawach pracowniczych członkowie jej Służby Prawnej są wzywani do oceny konkurujących ze sobą zalet często emocjonalnych i delikatnych zarzutów wysuwanych przez pracowników i wobec nich oraz ich hierarchii instytucjonalnej. Rolą Wydziału Prawnego jest doradzanie organowi powołującemu, a nie skarżącemu, a w celu prawidłowego wykonywania tej roli istotne jest, aby mógł on udzielać porad w sposób szczery, bez ryzyka, że poszczególni członkowie Wydziału Prawnego znajdą się w bezpośrednim i ewentualnie osobistym konflikcie ze skarżącym.

W odniesieniu do projektu decyzji organu powołującego Komisja stwierdziła, że projekt ten, w porównaniu z ostateczną decyzją, odzwierciedla wewnętrzne dyskusje i obrady, w tym uwagi Służby Prawnej, które, jak wyjaśniono powyżej, wymagają otwartej i swobodnej debaty wewnętrznej w celu zapewnienia jakości podjętej decyzji. W związku z tym niniejszy projekt jest również objęty wyjątkiem przewidzianym w art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 1049/2001.

Ponadto Komisja uznała, że ujawnienie nie leży w nadrzędnym interesie publicznym.

W tym względzie skarżący zauważył, że podejście Komisji zasadniczo zakłada, że wszystkie opinie prawne zawsze będą objęte odnośnymi wyjątkami, co nie było intencją prawodawcy wspólnotowego przyjmującego rozporządzenie 1049/2001. Skarżący uznał również za nieuzasadnione, że Komisja nie udzieliła częściowego dostępu do przedmiotowych dokumentów.

1.13 Rzecznik zauważa, że w swojej odpowiedzi na propozycję polubownego rozwiązania Komisja starała się zaradzić niedociągnięciom zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej odmowy (zob. pkt 1.11 powyżej) i wykazać w przekonujący sposób, że wyjątek dotyczący "opinii prawnej" w odniesieniu do dostępu rzeczywiście miał zastosowanie. W związku z tym należy zbadać, czy zostało to odpowiednio wykazane.

1.14 Na wstępie należy zauważyć, że prawodawca wspólnotowy nie potraktował dokumentów zawierających porady prawne, takich jak opinia Służby Prawnej Komisji w niniejszej sprawie, w taki sam sposób jak innych dokumentów zawierających "opinie na użytek wewnętrzny jako część obrad" w ramach instytucji. Podczas gdy ta ostatnia kategoria dokumentów jest objęta wyjątkami określonymi w art. 4 ust. 3 rozporządzenia 1049/2001, który obejmuje zarówno trwające, jak i zakończone procesy decyzyjne, pierwsza kategoria jest szczególnie objęta wyjątkiem przewidzianym w art. 4 ust. 2 tiret drugie niniejszego rozporządzenia. Zgodnie z art. 4 ust. 3 można odmówić dostępu, jeżeli ujawnienie *++poważnie++ naruszyłoby proces podejmowania decyzji przez instytucję* , natomiast zgodnie z art. 4 ust. 2 tiret drugie można odmówić dostępu, jeżeli ujawnienie (po prostu niekoniecznie „poważnie") *naruszyłoby ochronę porady prawnej* . Ten ostatni przepis oznacza, że dokumenty zawierające opinie prawne wydane instytucji mogą być objęte ochroną(23). Ochrona ta nie jest ograniczona w czasie na mocy rozporządzenia 1049/2001. Biorąc również pod uwagę wyjątek określony w art. 4 ust. 3 akapit drugi, wydaje się, że może on wejść w grę nawet po zakończeniu odpowiedniego procesu decyzyjnego instytucji, jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie.{#Footnote23}

1.15 W odpowiedzi na propozycję polubownego rozwiązania przedstawioną przez Rzecznika Komisja zauważyła, że nie może bardziej szczegółowo odnieść się do treści opinii Służby Prawnej, ponieważ pozbawiłoby to wyjątek, na który się powołano, jego samego celu. Następnie przedstawił następujące ogólne argumenty: a) w celu zagwarantowania, że opinie prawne są mu dostarczane w sposób całkowicie niezależny i obiektywny, konieczne jest zachowanie ich poufności[(24);](#(24)){#Footnote24} b) jest to szczególnie prawdziwe w tak newralgicznym obszarze, jak coroczna ocena urzędników w ich sprawozdaniu z przebiegu kariery zawodowej; c) w sprawach pracowniczych rolą Służby Prawnej jest doradzanie organowi powołującemu, a nie urzędnikowi lub urzędnikom składającym skargę przeciwko administracji; d) aby właściwie pełnić tę rolę, ważne jest, aby mogła ona udzielać szczerych porad bez ryzyka, że poszczególni członkowie Służby Prawnej znajdą się w bezpośrednim i ewentualnie osobistym konflikcie ze skarżącym[(25).](#(25)){#Footnote25}

W odniesieniu do powyższych stwierdzeń Komisji Rzecznik przypomina, że ogólny charakter uzasadnienia, na którym opiera się odmowa dostępu, a także jego zwięzłość lub formuła mogą wskazywać na brak przeprowadzenia konkretnej analizy tylko wtedy, gdy obiektywnie możliwe jest podanie powodów uzasadniających odmowę dostępu do każdego dokumentu, bez ujawniania treści dokumentu lub jego istotnego aspektu, a tym samym pozbawienie wyjątku jego samego celu(26).{#Footnote26}

1.16 Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa, że Komisja podkreśliła w szczególności, że w sprawach pracowniczych rolą jej Służby Prawnej jest doradzanie organowi powołującemu, a nie urzędnikowi skarżącemu się na decyzję podjętą przez administrację. Rzecznik Praw Obywatelskich rozumie to stwierdzenie, w połączeniu z powyższymi stwierdzeniami Komisji (a) i (b), jako wskazujące, że opinie jego Służby Prawnej dotyczące skarg na podstawie art. 90 ust. 2 oraz projektów decyzji dotyczących takich skarg mogą stanowić użyteczną, korzystną poradę dla skarżących, jeżeli zostaną im ujawnione. Ponadto Komisja odniosła się do sprawy 84/03 *Turco przeciwko Radzie.* W sprawie tej, która dotyczyła odmowy udzielenia dostępu do opinii Służby Prawnej Rady w sprawie wniosku dotyczącego dyrektywy wspólnotowej, Rada oparła się na tym samym wyjątku, na który powołuje się Komisja i podniosła w szczególności, że ujawnienie takiej opinii prawnej może budzić utrzymujące się wątpliwości co do zgodności z prawem danego aktu ustawodawczego. Sąd Pierwszej Instancji orzekł, że ogólny charakter rozumowania Rady jest uzasadniony tym, że udzielenie dodatkowych informacji pozbawiłoby przywołany wyjątek skuteczności. Ponadto przyjęła ona wyżej wymieniony argument Rady i podtrzymała zaskarżoną odmowę.

1.17 W związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich przyznaje, że ujawnienie opinii prawnej takiej jak rozpatrywana, która najwyraźniej omawiała kwestie dotyczące skargi skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 i projektu decyzji w jej sprawie, może zawierać elementy podważające odpowiednią ostateczną decyzję organu powołującego. Ponadto administracja wspólnotowa występuje w tym kontekście jako strona w sporze o pracę, który może następnie prowadzić do wszczęcia postępowania przed sądami wspólnotowymi lub do wniesienia skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich. Administracja ma zatem uzasadniony interes i jest uzasadniona ochroną takiej porady prawnej oraz odmową jej ujawnienia. Ponadto, biorąc pod uwagę podstawy tej ochrony, nie jest ona zobowiązana do dokonywania szczególnych odniesień do treści żądanej opinii prawnej, ponieważ pozbawiłoby to przywołany wyjątek skuteczności (effet utile). Ponadto wydaje się, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie przedstawił konkretnych i należycie uzasadnionych argumentów wskazujących na istnienie nadrzędnego interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem[(27).](#(27)){#Footnote27}

1.18 W związku z tym Rzecznik uważa, że w następstwie jego propozycji polubownego rozwiązania i lepiej uzasadnionej odpowiedzi Komisji na tę propozycję odmowa udzielenia przez Komisję dostępu do spornej opinii prawnej nie wydaje się już stanowić przypadku niewłaściwego administrowania[(28).](#(28)){#Footnote28}
*Wyjątek od art. 4 ust. 3 akapit drugi*   

1.19 Komisja oparła się na wyjątku przewidzianym w art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 1049/2001 w celu odmowy dostępu do niektórych dokumentów dotyczących oceny skarżącego jako urzędnika Komisji oraz oceny jego odnośnej skargi złożonej na podstawie art. 90 ust. 2. Początkowo Komisja stwierdziła jedynie, że ujawnienie tych dokumentów „poważnie*wpłynęłoby na proces decyzyjny Komisji w sprawach personalnych",* nie podając żadnych konkretnych powodów takiego wniosku. W swojej propozycji polubownego rozwiązania Rzecznik Praw Obywatelskich uznał, że Komisja nie uzasadniła w wystarczający sposób zastosowania powyższego wyjątku.

1.20 W odpowiedniej części odpowiedzi na wniosek Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich Komisja przedstawiła następujące uwagi. Skarżący przez cały okres odniesienia pracował najpierw w OPOCE, a następnie w DG ENTR. Dwóch kierowników działów tych służb oceniło skarżącego, a niektóre dokumenty, których zażądał, odnoszą się do tej procedury oceny. Podobnie jak w przypadku innych dokumentów sporządzonych w ramach skargi dotyczącej procedury oceny urzędnika, uwagi zainteresowanych służb zawierają informacje szczególnie chronione objęte tajemnicą zawodową. Przedmiotowe dokumenty, sporządzone w ramach przygotowywania ostatecznej decyzji organu powołującego, zawierają opinie właściwych służb dotyczące zaskarżonej oceny. Swobodna i pełna wymiana opinii zaangażowanych służb przed przyjęciem ostatecznej decyzji jest niezbędna i ma zasadnicze znaczenie dla procesu decyzyjnego organu powołującego w tej dziedzinie. Gdyby wszystkie napływające uwagi i rozważania na tym wstępnym etapie miały zostać ujawnione, organ powołujący zostałby pozbawiony jakiejkolwiek wewnętrznej możliwości swobodnego omawiania w formie pisemnej zalet i wad decyzji. To poważnie podważyłoby jej proces decyzyjny. W związku z tym zastosowanie ma art. 4 ust. 3 akapit drugi.

W odniesieniu do projektu decyzji organu powołującego Komisja stwierdziła, że projekt odpowiedzi, w porównaniu z ostateczną decyzją, odzwierciedla wewnętrzne dyskusje i obrady, w tym uwagi Służby Prawnej, które, jak wyjaśniono powyżej, wymagają otwartej i swobodnej debaty wewnętrznej w celu zapewnienia jakości podjętej decyzji. W związku z tym niniejszy projekt jest również objęty wyjątkiem przewidzianym w art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 1049/2001.

W swoich istotnych uwagach skarżący nie przyjął tych wyjaśnień. Zauważył, że stanowisko Komisji zasadniczo zakłada, że wszystkie opinie wewnętrzne będą zawsze objęte odnośnymi wyjątkami, co nie było intencją prawodawcy wspólnotowego przyjmującego rozporządzenie 1049/2001. W odniesieniu do procesów decyzyjnych skarżący uznał, że Komisja nie tylko musi argumentować, ale także wykazać, że proces decyzyjny zostałby poważnie naruszony.

1.21 Na wstępie Rzecznik uznaje znaczenie interesu administracji wspólnotowej w odpowiedniej ochronie jej procesu decyzyjnego w newralgicznym obszarze oceny jej urzędników. Nałożenie na administrację obowiązku uwzględnienia, w czasie gdy procedura ta jest nadal w toku, wniosków o udzielenie dostępu do dokumentów sporządzonych na użytek wewnętrzny do celów tej procedury mogłoby rzeczywiście spowodować nadmierne zakłócenia w procedurze oceny, a tym samym stworzyć znaczne ryzyko poważnego naruszenia wyżej wymienionego chronionego interesu.

Niemniej jednak sytuacja znacznie się zmienia po zakończeniu powyższej procedury i przekazaniu wyników i odpowiednich decyzji. Ryzyko zakłócenia procedury już nie istnieje. Ponadto zakłada się, że urzędnicy, którzy przyczyniają się do tego zadania, wyrażając swoje opinie na temat ocenianych kolegów, są osobami uczciwymi i uczciwymi, pełniącymi odpowiednie funkcje administracyjne zgodnie z wysokimi standardami zawodowymi oraz z dużym poczuciem odpowiedzialności i rozliczalności. Niczego mniej nie można było od nich oczekiwać i od nich wymagać.

1.22 W niniejszej sprawie Komisja odmówiła dostępu do niektórych dokumentów dotyczących zaskarżonej oceny skarżącego i zawierających istotne opinie na użytek wewnętrzny. W świetle powyższego Rzecznik nie zgadza się z argumentem Komisji, że nieujawnianie informacji służyło ochronie „swobodnej i pełnej wymiany opinii zaangażowanych służb" oraz „wewnętrznej możliwości swobodnego omawiania" kwestii związanych z oceną skarżącego oraz „za i przeciw decyzji" w tych kwestiach. Podtrzymanie takiego argumentu prowadziłoby bowiem do wniosku, że administracja może co do zasady odmówić ujawnienia dokumentów zawierających opinie na użytek wewnętrzny, nawet po wydaniu stosownej decyzji, ze względu na to, że ujawnienie tych dokumentów naruszyłoby jej interes w swobodnym prowadzeniu wewnętrznych dyskusji i narad. Takiego podejścia nie da się oczywiście pogodzić z zasadą ścisłej wykładni wyjątku przewidzianego w art. 4 ust. 3 akapit drugi; w rzeczywistości stanowiłoby to niewiele mniej niż szerokie zezwolenie na nieujawnianie takich dokumentów, z oczywistym pominięciem intencji prawodawcy wspólnotowego, który uchwalił rozporządzenie 1049/2001.

W odniesieniu do projektu decyzji w sprawie skargi złożonej przez skarżącego na podstawie art. 90 ust. 2 Komisja uzasadniła zastosowanie wyjątku, stwierdzając, że projekt odpowiedzi, w porównaniu z ostateczną decyzją, odzwierciedla wewnętrzne dyskusje i obrady, które wymagają otwartej i swobodnej debaty wewnętrznej. Jak wyjaśniono powyżej, ten tok rozumowania nie jest przekonujący.

1.23 W świetle powyższego Rzecznik uważa, że Komisja nie przedstawiła ważnych i odpowiednich podstaw uzasadniających zastosowanie do niektórych dokumentów wyjątku określonego w art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 1049/2001. Stanowi to przypadek niewłaściwego administrowania.

1.24 Rzecznik Praw Obywatelskich przypomina, że przedstawił już w tej sprawie uzasadnioną propozycję polubownego rozwiązania. Ponadto zauważa, że rozpatrzył znaczną liczbę skarg wniesionych przez skarżącego przeciwko Komisji. Sprawy te świadczą o bardziej ogólnym i intensywnym sporze między nimi, w kontekście którego instytucja zdecydowanie popierała i podkreślała swoje (często zasadnicze) stanowiska, nawet jeśli Rzecznik na podstawie uzasadnionej analizy uznał je za nieuzasadnione. Rzecznik wyraża również ubolewanie, że intensywność tego sporu między Komisją a skarżącym oraz wynikający z niego brak komunikacji praktycznie uniemożliwiły znalezienie rozsądnego rozwiązania w odniesieniu do tej skargi. W związku z powyższym, a także biorąc pod uwagę sposób, w jaki Komisja, w kontekście niniejszego dochodzenia, zajęła się interpretacją i stosowaniem wyjątków określonych w art. 4 ust. 1 lit. b) i art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 1049/2001, Rzecznik nie uważa za stosowne kontynuowania sprawy poprzez sporządzenie projektu zalecenia dotyczącego przypadków niewłaściwego administrowania wskazanych w pkt 1.8 i 1.23 niniejszej decyzji. Rzecznik Praw Obywatelskich przedstawi zatem poniżej istotną uwagę krytyczną.
**2 Zarzut nieuzasadnionej zwłoki w rozpatrywaniu ponownego wniosku skarżącego**   

2.1 W odniesieniu do tego zarzutu Komisja w swojej opinii przyznała, że odpowiedziała na ponowny wniosek kilka dni po upływie przedłużonego terminu. Wyjaśniła to opóźnienie, odnosząc się do potrzeby konsultacji między służbami, a także potrzeby przetłumaczenia odpowiedzi skarżącemu.

W swojej propozycji polubownego rozwiązania Rzecznik zauważył, że nie może wykluczyć, iż szczególne okoliczności mogą uzasadniać niedotrzymanie terminu określonego w art. 8 rozporządzenia 1049/2004. W niniejszej sprawie Komisja powołała się jednak na okoliczności, które wydawały się wspólne dla rozpatrywania wniosków o publiczny dostęp, a mianowicie na konieczność konsultacji i tłumaczenia między służbami. Rzecznik uznał zatem, że Komisja nie powołała się na żadne szczególne okoliczności, które mogłyby uzasadnić przedmiotowe opóźnienie. W związku z tym opóźnienie to mogło stanowić przypadek niewłaściwego administrowania. Rzecznik zaproponował zatem, aby Komisja uznała, że opóźnienie w rozpatrzeniu ponownego wniosku skarżącego nie było odpowiednio uzasadnione.

2.2 W odpowiedzi na tę część propozycji Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącej polubownego rozwiązania Komisja przyznała, że nie dotrzymała w pełni terminów. W tym względzie wyjaśniła, że rozpatrywanie wniosku potwierdzającego było czasochłonne ze względu na jego zakres i związek z postępowaniem administracyjnym. Pracownicy Sekretariatu Generalnego rozpatrujący wniosek musieli konsultować się z innymi departamentami i uzyskiwać od nich szczegółowe informacje. Opóźnienie w tłumaczeniu odpowiedzi było również dłuższe niż oczekiwano. Dodała, że spostrzeżenie Rzecznika, że konsultacje między służbami i tłumaczenia są powszechne, jest prawidłowe. W tym konkretnym przypadku doszło jednak do nagromadzenia czynników opóźniających. Nawet jeżeli okoliczności te mogą nie uzasadniać niedotrzymania terminów, Komisja uznała za stosowne wyjaśnienie, dlaczego doszło do dodatkowego opóźnienia.

W swoich uwagach skarżący podtrzymał zarzut i zauważył, że Komisja nawet nie przeprosiła za nieprzestrzeganie odpowiednich terminów.

2.3 Rzecznik przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji dotyczące trudności w rozpatrzeniu ponownego wniosku skarżącego w terminach określonych w rozporządzeniu 1049/2001. Rozumie on również, że Komisja zasadniczo zaakceptowała jego istotny wniosek zawarty w jego propozycji polubownego rozwiązania i przyznała, że okoliczności takie jak okoliczności rozpatrywanej sprawy mogą nie uzasadniać w wystarczający sposób niedochowania tych terminów. Rzecznik Praw Obywatelskich uważa zatem, że dalsze prowadzenie tego aspektu sprawy nie jest uzasadnione. Pragnie jednak zachęcić Komisję do podjęcia odpowiednich działań organizacyjnych w celu zapewnienia terminowej odpowiedzi na wnioski potwierdzające tego rodzaju. Rzecznik Praw Obywatelskich zwróci zatem uwagę na tę kwestię poniżej[(29).](#(29)){#Footnote29}
**3 Zarzut naruszenia "obowiązku dbałości o interesy/dobrostan urzędników"**   

3.1 Skarżący twierdził, że odmowa Komisji dostępu do dokumentów stanowiła również naruszenie obowiązku staranności.

3.2 Rzecznik zauważa, że obowiązek ten, zgodnie z wykładnią orzecznictwa, odnosi się do "równowagi*wzajemnych ++praw i obowiązków ustanowionych w regulaminie pracowniczym++ w stosunkach między organem publicznym a urzędnikami."* [(30)](#(30)){#Footnote30} Niniejsza sprawa dotyczy prawa skarżącego do dostępu do dokumentów, przewidzianego w rozporządzeniu 1049/2001, a nie w regulaminie pracowniczym. Obowiązek ten nie wydaje się nakładać na administrację, w okolicznościach takich jak w niniejszej sprawie, dodatkowych obowiązków w zakresie udzielania dostępu do dokumentów. W związku z tym Rzecznik stwierdza, że nie wystąpił przypadek niewłaściwego administrowania odpowiadający powyższemu zarzutowi skarżącego.
**4 Wnioski**   

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi należy poczynić następujące uwagi krytyczne:
*Odmowa udzielenia dostępu do dokumentów*   

1. W świetle powyższych ustaleń zawartych w pkt 1.6--1.8 Rzecznik uważa, że niezależnie od tego, czy administracja może zastosować wyjątek określony w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001 w odniesieniu do dokumentów zawierających własne dane osobowe wnioskodawcy, w przedmiotowej sprawie dalsze powoływanie się przez Komisję na ten wyjątek, nawet po przekazaniu jej pisma skarżącego z dnia 6 lipca 2005 r., które zasadniczo zawierało odpowiednie oświadczenie o zgodzie na ujawnienie, nie jest zgodne z prawem. Stanowi to przypadek niewłaściwego administrowania.
{#CR62/2007}
2. W świetle powyższych ustaleń zawartych w pkt 1.19-1.24 Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że Komisja nie przedstawiła ważnych i odpowiednich podstaw uzasadniających zastosowanie do niektórych dokumentów wyjątku określonego w art. 4 ust. 3 akapit drugi rozporządzenia 1049/2001. Stanowi to przypadek niewłaściwego administrowania.

Przewodnicząca Komisji Europejskiej zostanie również poinformowana o tej decyzji.

PONADTO UWAGA
-------------

Rzecznik przyjmuje do wiadomości oświadczenia Komisji dotyczące trudności w rozpatrywaniu ponownego wniosku skarżącego w terminach określonych w rozporządzeniu 1049/2001. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich pragnie zachęcić Komisję do podjęcia odpowiednich kroków organizacyjnych w celu zapewnienia terminowej odpowiedzi na wnioski potwierdzające tego rodzaju.

Z poważaniem,

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

*** ** * ** ***

[(1)](#Footnote1){#(1)} Dz.U. L 145, s. 43.

[(2)](#Footnote2){#(2)} Artykuł 10 ust. 2 - "Dostęp na wniosek" - stanowi: „Jeżeli*dany dokument został już udostępniony przez zainteresowaną instytucję i jest łatwo dostępny dla wnioskodawcy, instytucja może wypełnić swój obowiązek udzielenia dostępu do dokumentów, informując wnioskodawcę, w jaki sposób uzyskać żądany dokument".*

[(3)](#Footnote3){#(3)} Zob. wykazy (1)--(3) i (1)--(4) powyżej.

[4)](#Footnote4){#(4)} *"Instytucja odmawia dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę: prywatności i integralności osoby fizycznej, w szczególności zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym ochrony danych osobowych".*

[(5)](#Footnote5){#(5)} "Dostępu*do dokumentu zawierającego opinie do użytku wewnętrznego w ramach obrad i wstępnych konsultacji w ramach zainteresowanej instytucji odmawia się nawet po podjęciu decyzji, jeżeli ujawnienie dokumentu poważnie naruszyłoby proces decyzyjny instytucji, chyba że za ujawnieniem przemawia nadrzędny interes publiczny."*

[6)](#Footnote6){#(6)} *"Instytucje odmawiają dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę: (...) - postępowanie sądowe i doradztwo prawne."*

[(7)](#Footnote7){#(7)} "Jeżeli*tylko części żądanego dokumentu są objęte którymkolwiek z wyjątków, pozostałe części dokumentu zostają ujawnione."*

[(8)](#Footnote8){#(8)} Sprawa T-118/99 *Brighina przeciwko Komisji* \[2001\] Zb.Orz.SP s. I-A-25 i II-97.

[(9)](#Footnote9){#(9)} "Żadna*skarga do Rzecznika Praw Obywatelskich dotycząca stosunków pracy między instytucjami i organami Wspólnoty a ich urzędnikami i innymi pracownikami nie może być złożona, chyba że zainteresowana osoba wyczerpała wszystkie możliwości składania wewnętrznych wniosków i skarg administracyjnych, w szczególności procedury, o których mowa w art. 90 ust. 1 i 2 regulaminu pracowniczego, oraz upłynął termin na udzielenie odpowiedzi przez organ, którego dotyczy wniosek."*

[(10)](#Footnote10){#(10)} Artykuł 10 ust. 2 - "Dostęp na wniosek" - stanowi: „Jeżeli*dany dokument został już udostępniony przez zainteresowaną instytucję i jest łatwo dostępny dla wnioskodawcy, instytucja może wypełnić swój obowiązek udzielenia dostępu do dokumentów, informując wnioskodawcę, w jaki sposób uzyskać żądany dokument.";*

[(11)](#Footnote11){#(11)} Dz.U. 2001, L 8, s. 1.

[(12)](#Footnote12){#(12)} Decyzja 94/262 Parlamentu Europejskiego z dnia 9 marca 1994 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie funkcji Rzecznika Praw Obywatelskich, Dz.U. L 113, s. 15.

[(13)](#Footnote13){#(13)} Przyjęty dnia 8 lipca 2002 r. i zmieniony decyzją Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 5 kwietnia 2004 r., [dostępny pod adresem http://www.euro-ombudsman.eu.int/lbasis/en/provis.htm](http://www.euro-ombudsman.eu.int/lbasis/en/provis.htm).

[(14)](#Footnote14){#(14)} Dokumenty te były następujące: 1) protokół posiedzenia Komitetu ds. Równości (PEA) dotyczącego wewnętrznej skargi skarżącego na mocy art. 90 ust. 2 regulaminu pracowniczego (R/432/03); 2) projekty dokumentów dotyczących decyzji Dyrektora Generalnego jako oceniającego w postępowaniu odwoławczym; 3) projekty dokumentów dotyczących przyznawania punktów pierwszeństwa; 4) oświadczenie OPOCE dotyczące oceny skarżącego; (5) oświadczenie DG ENTR dotyczące wewnętrznej skargi skarżącego R/432/03; 6) projekt decyzji w sprawie wewnętrznej skargi skarżącego, o której mowa w pkt 5 powyżej; (7) opinię prawną Służby Prawnej Komisji w odniesieniu do projektu decyzji, o którym mowa w pkt 6 powyżej.

[(15)](#Footnote15){#(15)} "Jeżeli*wniosek nie jest wystarczająco precyzyjny, instytucja zwraca się do wnioskodawcy o wyjaśnienie wniosku i pomaga mu w tym, na przykład dostarczając informacji na temat korzystania z publicznych rejestrów dokumentów."*

[(16)](#Footnote16){#(16)} "Jeżeli*dokument został już udostępniony przez zainteresowaną instytucję i jest łatwo dostępny dla wnioskodawcy, instytucja może wypełnić swój obowiązek udzielenia dostępu do dokumentów, informując wnioskodawcę, w jaki sposób uzyskać żądany dokument."*

[(17)](#Footnote17){#(17)} *"Instytucje w miarę możliwości udostępniają dokumenty bezpośrednio społeczeństwu w formie elektronicznej lub za pośrednictwem rejestru zgodnie z przepisami danej instytucji."*

[(18)](#Footnote18){#(18)} Zob. sprawa T-36/04, *API przeciwko Komisji,* wyrok z dnia 12 września 2007 r. \[dotychczas nieopublikowany w Zbiorze\], pkt 54 (przywołane sprawy).

[(19)](#Footnote19){#(19)} Zob. sprawa T-36/04, *op.cit.,* pkt 56.

[(20)](#Footnote20){#(20)} Por. sprawa T-84/03, *Turco przeciwko Radzie,* Zb.Orz. 2004, s. II-4061, pkt 71; Sprawa T-93/04 Kallianos przeciwko Komisji, wyrok z dnia 17 maja 2006 r. \[dotychczas nieopublikowany w Zbiorze\], pkt 91.

[(21)](#Footnote21){#(21)} Zob. sprawa T-36/04, *API przeciwko Komisji,* wyrok z dnia 12 września 2007 r. \[dotychczas nieopublikowany w Zbiorze\], pkt 54 (przywołane sprawy).

[(22)](#Footnote22){#(22)} Por. ww. wyrok w sprawie *Turco przeciwko Radzie,* pkt 79.

[(23)](#Footnote23){#(23)} Por. sprawa T-84/03, *Turco przeciwko Radzie,* \[2004\] Zb.Orz. II-4061, pkt 73.

[(24)](#Footnote24){#(24)} Komisja odniosła się w sposób istotny do pkt 74 w ww. sprawie T-84/03. W tym względzie Rzecznik zauważa jednak, że ogólne stwierdzenie Komisji nie odzwierciedla ani tego, ani żadnego fragmentu powyższego wyroku. Stwierdzenie to oznacza, że wyjątek określony w art. 4 ust. 2 tiret drugie miałby automatycznie zastosowanie do wszystkich opinii prawnych przedstawianych Komisji. Nie można jednak uznać, że wyjątek ten obejmuje w sposób oczywisty i w całości dokumenty należące do powyższej kategorii. W związku z tym rezultat, do którego dąży Komisja, nie jest zgodny z zasadami, o których mowa w pkt 1.10 niniejszej decyzji.

Argument [ten nie może uzasadniać zastosowania rozpatrywanego wyjątku(25).](#Footnote25){#(25)} Nawet przy założeniu, że powyższa możliwość ma znaczenie dla ochrony porady prawnej w rozumieniu art. 4 ust. 2 tiret drugie, ryzyko, na które powołuje się Komisja, powinno być racjonalnie przewidywalne, a nie czysto hipotetyczne, i oceniane przez instytucję w konkretny sposób, w tym w odniesieniu do kwestii, czy częściowy dostęp mógłby zapobiec takiemu problemowi. Nie ma to miejsca w niniejszej sprawie.

[(26)](#Footnote26){#(26)} Zob. sprawa T-36/04, *API przeciwko Komisji,* wyrok z dnia 12 września 2007 r. \[dotychczas nieopublikowany w Zbiorze\], pkt 67.

[(27)](#Footnote27){#(27)} Por. sprawa T-84/03, *Turco przeciwko Radzie,* Zb.Orz. 2004, s. II-4061, pkt 83-85.

[(28)](#Footnote28){#(28)} W tym względzie Rzecznik nie wyklucza możliwości ujawnienia części takiej opinii prawnej (np. części wprowadzającej odnoszącej się do przedmiotu skargi na podstawie art. 90 ust. 2) bez naruszania jej ochrony. Wydaje się, że w tym przypadku Komisja zbadała możliwość częściowego ujawnienia i odrzuciła je. Biorąc pod uwagę okoliczności sprawy i jego uwagę przedstawioną w pkt 1.24 poniżej, Rzecznik Praw Obywatelskich nie uważa za uzasadnione kontynuowania sprawy poprzez przeprowadzenie kontroli przedmiotowego dokumentu w celu zbadania racjonalności oceny Komisji.

[(29)](#Footnote29){#(29)} W swoich uwagach dotyczących odpowiedzi Komisji skarżący wydawał się zachęcać Rzecznika do przeprowadzenia bardziej ogólnej analizy procedury rozpatrywania przez Komisję wniosków o udzielenie dostępu złożonych na podstawie rozporządzenia 1049/2001. Jeżeli Rzecznik Praw Obywatelskich uzna to za uzasadnione, w miarę możliwości biorąc również pod uwagę działania podjęte przez Komisję w następstwie jego dalszej uwagi przedstawionej poniżej, może rozważyć wszczęcie w przyszłości odpowiedniego dochodzenia z własnej inicjatywy.

[(30)](#Footnote30){#(30)} Zob. np. sprawa 298/93 P, *K przeciwko Trybunałowi Sprawiedliwości,* \[1994\] Rec. I-3009, pkt 38: „Obowiązek*dbałości administracji o dobro urzędników \[...\] odzwierciedla równowagę wzajemnych praw i obowiązków ustanowionych w regulaminie pracowniczym w stosunkach między władzą publiczną a urzędnikami służby cywilnej. Szczególną konsekwencją tej równowagi jest to, że podejmując decyzję dotyczącą sytuacji urzędnika, organ powinien wziąć pod uwagę wszystkie czynniki, które mogą mieć wpływ na jego decyzję, a przy tym powinien wziąć pod uwagę nie tylko interes służby, ale także interes danej osoby".*