Strasburg, 14 października 2004 r.

Szanowny Panie Profesorze,

W piśmie z dnia 19 kwietnia 2004 r. (które otrzymałem dnia 29 kwietnia 2004 r.) złożył Pan, działając w imieniu Technische Universität Berlin, skargę przeciwko Komisji Europejskiej dotyczącą obowiązku zapłaty odsetek od kwot niewykorzystanych na projekty Leonardo da Vinci.

W dniu 4 maja 2004 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji Europejskiej.

W dniu 10 czerwca 2004 r. pani von Matuschka przekazała mi kopię swojej ostatniej korespondencji z Komisją. W dniu 14 czerwca 2004 r. przekazałem Komisji kopię tej korespondencji.

Komisja przesłała swoją opinię w dniu 4 sierpnia 2004 r., a ja przekazałem ją Panu w dniu 16 sierpnia 2004 r. wraz z wezwaniem do przedstawienia uwag.

Przy okazji rozmowy telefonicznej w dniu 21 września 2004 r. pani von Matuschka poinformowała podległe mi służby, że skargę można uznać za rozstrzygniętą, i podziękowała mi za interwencję.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Niniejsza skarga dotyczyła trzech projektów Leonardo da Vinci realizowanych przez „Służbę Karier” skarżącego, Technische Universität Berlin:

Projekt D/99/2/07354/PL/II.1.2a/FPI

Pismem z dnia 9 grudnia 2002 r. Komisja poinformowała skarżącego, że część kwot, które zostały już mu wypłacone w ramach umowy, musi zostać zwrócona. Odnośna kwota wyniosła 88 483, 80 EUR. Komisja zwróciła się do skarżącego o zwrot tej kwoty wraz z odsetkami w wysokości 7 654,45 EUR (co daje łącznie 96 138,25 EUR) do dnia 31 marca 2003 r.

W dniu 20 grudnia 2002 r. skarżący sprzeciwił się żądaniu Komisji dotyczącemu zapłaty odsetek. Skarżący stwierdził, że co do zasady nie jest możliwe umieszczenie kwot pieniężnych w celu uzyskania odsetek.

W styczniu 2003 r. skarżący zwrócił Komisji kwotę 88 483, 80 EUR.

Pismem z dnia 20 stycznia 2003 r. Komisja poinformowała skarżącego, że wkrótce zajmie się jego skargą.

W dniu 19 lutego 2003 r. księgowy Komisji wystosował pismo do skarżącego, w którym zwrócił uwagę, że kwota 7 654,45 EUR pozostaje nierozliczona. W odpowiedzi z dnia 6 marca 2003 r. skarżący wskazał, że sprzeciwił się żądaniu Komisji zapłaty tej kwoty ze względu na odsetki oraz że wobec braku odpowiedzi na tę skargę nie był w stanie zapłacić odpowiedniej kwoty.

W kolejnym piśmie z dnia 27 marca 2003 r. księgowy Komisji ponownie odniósł się do wciąż należnej kwoty 7 654,45 EUR i poinformował skarżącego, że część tej kwoty (4 950,54 EUR) zostanie odzyskana zgodnie z art. 73 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002 z dnia 25 czerwca 2002 r. w sprawie rozporządzenia finansowego mającego zastosowanie do budżetu ogólnego Wspólnot Europejskich (Dz.U. L 248, s. 1) poprzez potrącenie jej z wniosku o płatność złożonego przez skarżącego w ramach innego projektu. W odpowiedzi z dnia 17 kwietnia 2003 r. skarżący odniósł się do swojej skargi na wezwanie Komisji do zapłaty odsetek i zwrócił się do właściwych służb Komisji o sprawdzenie tej kwestii w departamencie finansowym Komisji.

W wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną w dniu 8 grudnia 2003 r. Komisja odniosła się do skargi na żądanie zapłaty odsetek i wskazała, że zamierza w niedalekiej przyszłości sfinalizować swoje stanowisko w tej kwestii. W związku z tym Komisja zwróciła się do skarżącego o przedłożenie do dnia 18 grudnia 2003 r. dokumentów dowodowych w celu udowodnienia, że nie był on w stanie wpłacić pieniędzy na rachunek w celu uzyskania odsetek. W dniu 15 stycznia 2004 r. skarżący przesłał Komisji dalsze informacje dotyczące tej kwestii.

Projekt D/99/2/07355/ PL/II.1.2a/FPC

Również pismem z dnia 9 grudnia 2002 r. Komisja poinformowała skarżącego, że część kwot, które zostały już mu wypłacone w ramach tej umowy, musi zostać zwrócona. Odnośna kwota wyniosła 31 743, 70 EUR. Komisja zwróciła się do skarżącego o zwrot tej kwoty wraz z odsetkami w wysokości 2 829,90 EUR (łącznie 34 573,60 EUR) do dnia 31 marca 2003 r.

W dniu 20 grudnia 2002 r. skarżący stwierdził, że zwrot powinien zostać zmniejszony o 229 EUR. Skarżący sprzeciwił się również żądaniu Komisji dotyczącemu zapłaty odsetek.

W styczniu 2003 r. skarżący zwrócił Komisji niekwestionowaną kwotę 31 514,70 EUR.

Pismem z dnia 20 stycznia 2003 r. Komisja poinformowała skarżącego, że wkrótce zajmie się jego skargą. Komisja dodała, że termin zwrotu odpowiednich kwot w ramach niniejszej umowy został zawieszony.

W dniu 21 maja 2003 r. Komisja poinformowała skarżącego, że jego sprzeciw dotyczący spornej pozycji (tj. kwoty 229 EUR) został przyjęty. Komisja poinformowała ponadto skarżącego, że kwestia zainteresowania zostanie rozpatrzona oddzielnie przez „właściwą służbę”.

Pismem z dnia 28 maja 2003 r. księgowy Komisji odniósł się do trzech różnych kwot (w tym kwoty 3 058, 90 EUR), które jego zdaniem są nadal należne, i poinformował skarżącego, że kwoty te zostaną odzyskane, zgodnie z art. 73 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia finansowego, poprzez potrącenie ich z wniosku o płatność złożonego przez skarżącego w ramach innego projektu.

W wiadomości przesłanej pocztą elektroniczną w dniu 8 grudnia 2003 r. Komisja odniosła się do skargi na żądanie zapłaty odsetek i wskazała, że zamierza w niedalekiej przyszłości sfinalizować swoje stanowisko w tej kwestii. W związku z tym Komisja zwróciła się do skarżącego o przedłożenie do dnia 18 grudnia 2003 r. dokumentów dowodowych w celu udowodnienia, że nie był on w stanie wpłacić pieniędzy na rachunek w celu uzyskania odsetek. W dniu 15 stycznia 2004 r. skarżący przesłał Komisji dalsze informacje dotyczące tej kwestii.

W kolejnym piśmie wysłanym tego samego dnia skarżący poinformował Komisję, że sprzeciwia się również potrąceniu kwoty 3 058,90 EUR z innych roszczeń. Skarżący zauważył, że był w stanie odkryć, że kwota ta obejmowała odsetki żądane przez Komisję (2 829, 90 EUR) oraz kwotę, którą Komisja uznała w międzyczasie za nienależną (229 EUR), dopiero po otrzymaniu pisma z dnia 14 stycznia 2004 r., w którym Komisja przedstawiła informacje dotyczące innego projektu. Biorąc pod uwagę, że kwota 229 EUR została w każdym razie odliczona bez uzasadnienia oraz że kwestia obowiązku zapłaty odsetek nie została jeszcze rozstrzygnięta, skarżący zwrócił się do Komisji o zwrot kwoty 3 058,90 EUR.

Projekt D/98/2/05733/PL/II.1.2a/FPI

Pismem z dnia 8 listopada 2002 r. Komisja poinformowała skarżącego, że część kwot, które zostały już mu wypłacone w ramach tej umowy, musi zostać zwrócona. Zdaniem Komisji stosowna kwota wynosiła 34 247, 35 EUR.

W dniu 27 listopada 2002 r. skarżący sprzeciwił się odzyskaniu pomocy i zażądał szczegółowej oceny. Skarżący zauważył, że pismo Komisji nie pozwoliło mu określić, które kwoty zostały zaakceptowane, a które nie.

Faksem wysłanym w dniu 6 grudnia 2002 r. Komisja przesłała skarżącemu tabelę przedstawiającą odpowiednie kwoty. Zgodnie z tą tabelą kwota podlegająca zwrotowi wyniosła 31 849,90 EUR. W odpowiedzi z dnia 10 grudnia 2002 r. skarżący sprzeciwił się niektórym aspektom obliczeń.

W dniu 17 stycznia 2003 r. Komisja poinformowała skarżącego, że wkrótce zajmie się jego skargą. Komisja dodała, że termin zwrotu odpowiednich kwot w ramach niniejszej umowy został zawieszony.

Pismem z dnia 8 kwietnia 2003 r. Komisja poinformowała skarżącego, że zaakceptowała wszystkie jego żądania (tj. kwotę 378 EUR) oraz że kwota do zwrotu wynosi 31 471, 90 EUR.

W dniu 14 stycznia 2004 r. Komisja poinformowała skarżącego, że należna jest dodatkowa kwota w wysokości 2397,15 EUR z tytułu odsetek, ponieważ w piśmie z dnia 17 (w rzeczywistości 10) grudnia 2002 r. skarżący nie sprzeciwił się żądaniu zapłaty odsetek.

W dniu 21 stycznia 2004 r. skarżący odpowiedział, że dowiedział się o żądaniu zapłaty odsetek dopiero w piśmie Komisji z dnia 14 stycznia 2004 r. Skarżący wyjaśnił, że nie zgadza się z tym żądaniem i zwrócił się o jak najszybsze wyjaśnienie tej kwestii.

W przedmiocie niniejszego zarzutu

W skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący zasadniczo zarzucał Komisji, że postąpiła niesłusznie (1) żądając zapłaty odsetek od kwot, które miały zostać zwrócone Komisji w ramach projektów Leonardo da Vinci D/99/2/07354, D/99/2/07355 i D/98/2/5733) oraz (2) potrącając te i inne kwoty z innymi roszczeniami. Skarżący twierdził, że Komisja powinna zwrócić kwoty żądane przez jej służby i potrącić je z innymi roszczeniami skarżącego, tj. 1) 7 654 EUR, 45 odsetek od projektu D/99/2/7354, 2) 2 829 EUR, 00 odsetek powiększonych o kwotę 229 EUR od projektu D/99/2/7355 oraz 3) 2 397 EUR, 45 odsetek powiększonych o kwotę 378 EUR od projektu D/98/2/5733.

WNIOSEK

Opinia Komisji

W swojej opinii Komisja przedstawiła następujące uwagi:

Artykuł 4 ust. 7 umów o udzielenie dotacji zawartych między Komisją a odbiorcą dotacji stanowił, co następuje: „Kwoty wypłacone umawiającej się stronie lub partnerowi, które nie zostaną wykorzystane w ciągu 45 dni, muszą zostać zainwestowane w celu uzyskania odsetek. Uzyskane w ten sposób odsetki muszą zostać wykazane na rachunku finansowym i przekazane beneficjentowi dotacji, który musi je wpłacić na rachunek w imieniu Komisji.”

Na podstawie tego artykułu Komisja zwróciła się do skarżącego o zapłatę odsetek od kwot, które otrzymał, ale nie wykorzystał w ciągu 45 dni.

Skarżący twierdził, że zgodnie z prawem niemieckim nie jest w stanie zainwestować otrzymanych kwot w celu uzyskania odsetek. Jednakże informacje przedstawione przez skarżącego w jego odwołaniach oraz w piśmie z dnia 15 stycznia 2004 r. nie były wystarczające, aby to udowodnić.

Pismem z dnia 9 czerwca 2004 r. skarżący przekazał Komisji dodatkowe informacje. Przedłożyła również kopię pisma Senatu Berlina, zgodnie z którym skarżącemu nie wolno było lokować pieniędzy na rachunkach przynoszących odsetki.

Na podstawie tych informacji Komisja mogła teraz przyjąć argumenty skarżącego. Kwota odsetek, które zostały już odzyskane lub potrącone, zostanie zwrócona skarżącemu. Komisja została o tym poinformowana pismami z dnia 21 czerwca 2004 r.

Podstawą potrącenia był art. 4 ust. 2 akapit piąty umów o udzielenie dotacji, zgodnie z art. 73 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Rady (WE, Euratom) nr 1605/2002. Biorąc jednak pod uwagę, że Komisja zaakceptowała argumenty skarżącego dotyczące obowiązku zapłaty odsetek, odpowiednie kwoty (jak wspomniano powyżej) zostaną zwrócone skarżącemu.

Stanowisko skarżącego

Przy okazji rozmowy telefonicznej w dniu 21 września 2004 r. skarżący poinformował służby Rzecznika Praw Obywatelskich, że skargę można uznać za rozstrzygniętą, i podziękował Rzecznikowi za jego interwencję.

DECYZJA

1 Domniemane nieprawidłowe roszczenie o odsetki i potrącenie

1.1 Niniejsza skarga dotyczyła projektów Leonardo da Vinci realizowanych przez skarżącego, Technische Universität Berlin. Niektóre kwoty przekazane przez Komisję nie zostały wykorzystane i nie zostały należycie zwrócone przez skarżącego. Komisja zwróciła się do skarżącego o zapłatę odsetek od tych kwot w wysokości około 13 000 EUR i potrąciła część tego roszczenia z innymi roszczeniami skarżącego wobec Komisji. Skarżący twierdził, że Komisja działała niesłusznie, żądając odsetek i potrącając część swojego roszczenia z innymi roszczeniami. Uznała ona, że Komisja powinna zwrócić odpowiednie kwoty.

1.2 W swojej opinii Komisja wyjaśniła, że umowa o dotację przewidywała wypłatę odsetek od niewykorzystanych kwot. Komisja wskazała, że skarżący twierdził, iż zgodnie z prawem niemieckim nie jest w stanie zainwestować otrzymanych kwot w celu uzyskania odsetek. Jednakże zdaniem Komisji informacje dostarczone przez skarżącego w jego odwołaniach od decyzji Komisji oraz w piśmie z dnia 15 stycznia 2004 r. nie były wystarczające, aby to udowodnić. Komisja zauważyła, że w piśmie z dnia 9 czerwca 2004 r. skarżący dostarczył dodatkowe informacje, w tym kopię pisma Senatu Berlina, zgodnie z którym skarżący nie mógł umieszczać pieniędzy na rachunkach przynoszących odsetki. Na podstawie tych informacji Komisja mogła teraz przyjąć argumenty skarżącego. Kwota odsetek, które zostały już odzyskane lub potrącone, zostanie zwrócona skarżącemu. Zdaniem Komisji Komisja została o tym odpowiednio poinformowana pismami z dnia 21 czerwca 2004 r.

1.3 Przy okazji rozmowy telefonicznej z dnia 21 września 2004 r. skarżący poinformował służby Rzecznika Praw Obywatelskich, że skargę można uznać za rozstrzygniętą, i podziękował Rzecznikowi za jego interwencję.

2 Wnioski

Z uwag Komisji i uwag skarżącego wynika, że Komisja podjęła kroki w celu rozstrzygnięcia sprawy i tym samym usatysfakcjonowała skarżącego. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Przewodnicząca Komisji zostanie również poinformowana o tej decyzji.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS