Strasburg, dnia 5 grudnia 2003 r.

Szanowny Panie,

W dniu 24 stycznia 2003 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącą opublikowania Pańskiego nazwiska na liście kandydatów na stanowisko Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, opublikowanej na stronie internetowej Komisji.

W dniu 18 lutego 2003 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji. Komisja przesłała swoją opinię w dniu 26 maja 2003 r. Przekazałem go Panu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, które przesłał Pan w dniu 30 sierpnia 2003 r.

Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Podsumowując, według skarżącego istotne fakty wydają się być następujące:

Skarżący ubiegał się o stanowisko Europejskiego Inspektora Ochrony Danych. Lista kandydatów na to stanowisko została opublikowana na stronie internetowej Komisji. Skarżący zwrócił się do Komisji o usunięcie jego nazwiska z wykazu. Komisja odmówiła jednak zastosowania się do tego wniosku.

Skarżący twierdzi, że publikacja jego nazwiska na stronie internetowej Komisji stanowi naruszenie przepisów o ochronie danych. Składający petycję twierdzi, że jego nazwisko powinno zostać usunięte z wykazu oraz że należy zasądzić odszkodowanie z tytułu ujawnienia danych osobowych bez jego zgody.

WNIOSEK

Opinia Komisji

Opinię Komisji na temat skargi można podsumować w następujący sposób:

Rozporządzenie (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (1) przewiduje ustanowienie niezależnego organu nadzorczego, zwanego Europejskim Inspektorem Ochrony Danych.

Zgodnie z art. 3 decyzji nr 1247/2002/WE Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie obowiązków przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (2) „Europejski Inspektor Ochrony Danych i jego zastępca są mianowani w następstwie publicznego zaproszenia do zgłaszania kandydatur. (...) Lista kandydatów jest jawna (...)”.

W Dzienniku Urzędowym nr C 224 A z dnia 20 września 2002 r. opublikowano publiczne zaproszenie do zgłaszania kandydatur na stanowisko Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i jego zastępcy. Publiczne zaproszenie do zgłaszania kandydatur zawarte w załączniku 2 do decyzji nr 1247/2002/WE.

Skarżący złożył wniosek o stanowisko Europejskiego Inspektora Ochrony Danych w dniu 27 września 2002 r.

Zgodnie z decyzją nr 1247/2002/WE lista 306 kandydatów na stanowisko Europejskiego Inspektora Ochrony Danych i jego zastępcy została opublikowana na stronie internetowej Komisji pod następującym adresem: http://ec.europa.eu/internal_market/en/dataprot/application/docs/candidates-list.pdf. Lista ta zawierała jedynie nazwiska i imiona kandydatów w porządku alfabetycznym.

W dniu 16 stycznia 2003 r. skarżący wysłał do Komisji wiadomość, w której skarżył się na fakt, że jego nazwisko zostało wymienione na stronie internetowej. Poprosił o wykreślenie jego nazwiska z listy.

W dniu 4 lutego 2003 r. Komisja udzieliła skarżącemu odpowiedzi, wyjaśniając powody, dla których uznała, że nie może usunąć skarżącego z wykazu.

Podsumowując, Komisja przedstawiła następujące argumenty:

1) W sprawie domniemanego naruszenia przepisów o ochronie danych w związku z publikacją nazwiska skarżącego na stronie internetowej Komisji.

Artykuł 3 decyzji nr 1247/2002 stanowi: „Europejski Inspektor Ochrony Danych i jego zastępca są powoływani w następstwie publicznego zaproszenia do zgłaszania kandydatur. … (ang.). Lista kandydatów jest jawna (...)”. Obowiązek ten opierał się na zasadzie przejrzystości i ma na celu zapewnienie obywatelom regularnego mianowania. Publikacja wykazu stanowiła zatem przetwarzanie danych osobowych, które było niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze. Takie przetwarzanie należy uznać za zgodne z prawem zgodnie z art. 5 rozporządzenia 45/2001.

Komisja uznała, że w społeczeństwie informacyjnym Internet jest pierwszorzędnym narzędziem rozpowszechniania informacji publicznej. Ponadto dane osobowe opublikowane na liście ograniczały się do nazwisk i imion kandydatów, co stanowi absolutne minimum do spełnienia obowiązku publikacji.

Obowiązek ten został wspomniany w Dzienniku Urzędowym wraz z zaproszeniem do zgłaszania kandydatur. Należy zatem założyć, że skarżący wiedział o tym obowiązku.

W związku z tym Komisja uznała, że publikując nazwisko skarżącego na liście kandydatów na stanowisko Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, nie uchybiła swoim obowiązkom wynikającym z przepisów o ochronie danych, w szczególności z rozporządzenia 45/2001.

2) Twierdzenie skarżącego, że jego nazwisko powinno zostać usunięte z wykazu oraz że odszkodowanie powinno zostać przyznane z tytułu ujawnienia danych osobowych bez jego zgody.

Zgodnie z art. 288 Traktatu WE Wspólnota, zgodnie z ogólnymi zasadami wspólnymi dla praw Państw Członkowskich, naprawia wszelkie szkody wyrządzone przez jej instytucje lub jej pracowników przy wykonywaniu ich funkcji.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem odpowiedzialność pozaumowną można stwierdzić, jeżeli powód udowodni, że zachowanie instytucji jest niezgodne z prawem, że szkoda wystąpiła i że istnieje związek przyczynowy między tym zachowaniem a szkodą.

Jeżeli chodzi o niezgodność z prawem zachowania instytucji, Komisja uznała, że publikacja nazwiska skarżącego na stronie internetowej Komisji nie była niezgodna z prawem.

Jeśli chodzi o odszkodowanie, skarżący nie wykazał, że poniósł jakiekolwiek szkody.

Jeżeli chodzi o związek przyczynowy między dwoma poprzednimi elementami, nie można było ustalić związku przyczynowego.

W związku z tym Komisja uznała, że przedmiotowa publikacja nie pociąga za sobą żadnej odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty i że w związku z tym roszczenie odszkodowawcze skarżącego powinno zostać odrzucone.

Uwagi skarżącego

W swoich uwagach skarżący podtrzymał skargę. Wyraził pogląd, że publikowanie jego nazwiska w Internecie stanowi naruszenie jego prywatności i ma dla niego osobiste konsekwencje, zwłaszcza w odniesieniu do jego obecnej pracy i pracodawcy.

DECYZJA

1 Zakres dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich

1.1 Na podstawie uwag skarżącego na temat opinii przesłanej przez Komisję Rzecznik rozumie, że skarżący uważa, iż publikacja jego nazwiska również stanowiła ingerencję w jego życie prywatne. Zdaniem skarżącego aspekt ten został już podniesiony w jego skardze. Zdaniem Rzecznika nic jednak nie wskazywało na to, że skarżący chciał złożyć skargę również na ingerencję w jego życie prywatne. Należy również zauważyć, że gdy Rzecznik Praw Obywatelskich poinformował skarżącego, że zwrócił się do Komisji z pytaniem o zarzut naruszenia przez Komisję przepisów o ochronie danych, skarżący nie sprzeciwił się takiej interpretacji swojej skargi. Rzecznik uważa zatem, że argumentując, iż publikacja jego nazwiska stanowiła ingerencję w jego życie prywatne, skarżący przedstawił nowy zarzut.

1.2 Rzecznik uważa, że dysponuje wszystkimi informacjami niezbędnymi do rozpatrzenia pierwotnej skargi złożonej przez skarżącego. Ponadto wydaje się, że skarżący nie zwrócił się wcześniej do Komisji w sprawie swojego stanowiska, zgodnie z którym publikacja jego nazwiska również stanowiła ingerencję w jego życie prywatne. W tych okolicznościach Rzecznik uważa, że rozszerzenie zakresu obecnego dochodzenia na ten nowy zarzut nie byłoby właściwe, biorąc pod uwagę, że nieuchronnie opóźniłoby to decyzję w sprawie pierwotnej skargi.

1.3 Skarżący może oczywiście skierować dalsze zarzuty do Komisji i złożyć nową skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich w przypadku, gdyby Komisja nie udzieliła zadowalającej odpowiedzi.

2 Zarzucane naruszenie przepisów o ochronie danych

2.1 Skarżący twierdzi, że publikacja jego nazwiska na stronie internetowej Komisji stanowi naruszenie przepisów o ochronie danych. Składający petycję twierdzi, że jego nazwisko powinno zostać usunięte z wykazu oraz że należy zasądzić odszkodowanie z tytułu ujawnienia danych osobowych bez jego zgody.

2.2 Komisja uważa, że publikując nazwisko skarżącego na liście kandydatów na stanowisko Europejskiego Inspektora Ochrony Danych, nie uchybiła swoim obowiązkom wynikającym z przepisów o ochronie danych, w szczególności z rozporządzenia (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych (3). Przypomina ona art. 3 decyzji nr 1247/2002/WE Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji z dnia 1 lipca 2002 r. w sprawie przepisów i ogólnych warunków regulujących wykonywanie obowiązków przez Europejskiego Inspektora Ochrony Danych (4), który stanowi: „Lista kandydatów jest jawna (...)”. Zdaniem Komisji obowiązek ten opiera się na zasadzie przejrzystości i ma na celu zapewnienie obywatelom regularnego mianowania. Zdaniem Komisji publikacja wykazu stanowi zatem przetwarzanie danych osobowych, które jest niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze. Takie przetwarzanie należy uznać za zgodne z prawem zgodnie z art. 5 rozporządzenia 45/2001. Komisja podkreśla również, że dane osobowe opublikowane na liście ograniczały się do nazwisk i imion kandydatów, co stanowi absolutne minimum do spełnienia obowiązku publikacji. Komisja twierdzi, że w tych okolicznościach przedmiotowa publikacja nie pociąga za sobą odpowiedzialności pozaumownej Wspólnoty i że w związku z tym roszczenie odszkodowawcze skarżącego powinno zostać odrzucone.

2.3 Rzecznik przypomina, że rozporządzenie 45/2001 o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych zostało przyjęte zgodnie z art. 286 Traktatu. Przepis ten wymaga stosowania do instytucji i organów Wspólnoty aktów wspólnotowych dotyczących ochrony osób fizycznych w zakresie przetwarzania danych osobowych i swobodnego przepływu tych danych. Rozporządzenie 45/2001 ustanawia zasadę, zgodnie z którą dane osobowe mogą być przetwarzane tylko wtedy, gdy spełnione są określone warunki. Na przykład zgodnie z art. 5 lit. b) takie przetwarzanie jest dozwolone, jeżeli jest „niezbędne do wypełnienia obowiązku prawnego ciążącego na administratorze”.

2.4 Rzecznik Praw Obywatelskich zauważa, że art. 3 decyzji nr 1247/2002 stanowi, że "lista kandydatów jest jawna". Argument Komisji, zgodnie z którym opublikowała ona nazwiska kandydatów w celu wywiązania się z obowiązku prawnego, wydaje się zatem uzasadniony. Skarżący nie wydaje się twierdzić, że stosowny obowiązek określony w art. 3 decyzji nr 1247/2002 może sam w sobie być sprzeczny z przepisami o ochronie danych. Rzecznik uważa ponadto, że stanowisko Komisji, zgodnie z którym mogłaby ona wywiązać się ze wspomnianego obowiązku, publikując nazwiska kandydatów w Internecie, jest dopuszczalne i zgodne z zasadą otwartości, do której zobowiązała się Unia Europejska, odzwierciedloną w szczególności w art. 1 Traktatu o Unii Europejskiej. Należy również zauważyć, że skarżący powinien był znać treść art. 3 decyzji nr 1247/2002, a tym samym fakt, że jego nazwisko zostanie opublikowane. Rzecznik uważa zatem, że dokonana przez Komisję wykładnia rozporządzenia 45/2001 jest w tym przypadku uzasadniona.

2.5 W tych okolicznościach wydaje się, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania.

3 Wnioski

Na podstawie dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Komisja nie dopuściła się niewłaściwego administrowania. W związku z tym Rzecznik Praw Obywatelskich zamyka sprawę.

Przewodnicząca Komisji zostanie również poinformowana o tej decyzji.

Z poważaniem,

 

P. Nikiforos DIAMANDOUROS

---

(1) Dz.U. 2001, L 8, s. 1.

(2) Dz.U. L 183, s. 1.

(3) Dz.U. 2001, L 8, s. 1.

(4) Dz.U. L 183, s. 1.