Szanowny Panie,
W dniu 29 listopada 1999 r. złożył Pan w imieniu Pana P. skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Europejskiemu Bankowi Centralnemu (EBC) dotyczącą rozpatrzenia przez EBC wniosku Pana P. o stanowisko „wsparcia systemu głównego” w EBC.
W dniu 2 grudnia 1999 r. przekazałem skargę do EBC w celu uzyskania jego uwag.
EBC przesłał swoją opinię w sprawie Pańskiej skargi w dniu 28 marca 2000 r., a ja przekazałem ją Panu w dniu 4 kwietnia 2000 r. wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Pan sobie tego życzy. W dniu 10 maja 2000 r. otrzymałem Pańskie uwagi dotyczące opinii Komisji.
W dniu 8 czerwca 2000 r. zwróciłem się do EBC z prośbą o udzielenie dalszych informacji w związku ze skargą. EBC przesłał swoją odpowiedź (w języku angielskim) w dniu 18 lipca 2000 r. W związku z tym, że EBC twierdził, iż jeden z załączników do jego odpowiedzi powinien być traktowany jako poufny, w dniu 25 lipca 2000 r. zwróciłem się do EBC z prośbą o wersję tego dokumentu nieopatrzoną klauzulą poufności. Został Pan o tym poinformowany telefonicznie w dniu 26 lipca 2000 r. W dniu 1 sierpnia 2000 r. przesłałem Panu kopię niemieckiego tłumaczenia odpowiedzi EBC na mój wniosek o udzielenie informacji, który otrzymałem w dniu 28 lipca 2000 r. i który nie zawierał wspomnianego dokumentu.
W dniu 11 sierpnia 2000 r. EBC przekazał mi wersję tego dokumentu nieopatrzoną klauzulą poufności. W dniu 29 sierpnia 2000 r. przekazałem Panu kopię odpowiedzi EBC na mój wniosek o udzielenie informacji oraz załączników do niej wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Pan sobie tego życzy.
W dniu 7 września 2000 r. przesłał mi Pan swoje uwagi dotyczące odpowiedzi EBC na mój wniosek o udzielenie informacji.
Zwracam się do Państwa z prośbą o zapoznanie się z wynikami przeprowadzonych badań.

WNIOSEK

Skarżący rozpoczął pracę w Europejskim Instytucie Walutowym (EMI) w 1995 r. jako specjalista UNIX. W 1998 r. został przejęty przez Europejski Bank Centralny (EBC). Jego stanowisko w EBC zostało określone jako stanowisko koordynatora systemu UNIX w Dyrekcji Generalnej ds. Usług Informacyjnych (DG-IS). Wiosną 1998 r. okazało się, że w związku z przeniesieniem do EBC konieczne będzie obsadzenie kilku wakujących stanowisk. W dniu 10 czerwca 1998 r. skarżący złożył wniosek o stanowisko "Principal System Support". Stanowisko to zostało następnie przekazane przez EBC innej osobie, która również pracowała w DG-IS. EBC nie opublikował żadnego ogłoszenia o naborze.
Nie otrzymawszy formalnej odpowiedzi na swój wniosek, skarżący wysłał przypomnienie w dniu 20 stycznia 1999 r. Wydaje się, że skarżący został następnie nieformalnie poinformowany, że jego wniosek został odrzucony. Ponieważ skarżący nalegał, aby zapoznał się z przyczynami, które doprowadziły do odrzucenia jego wniosku, w dniu 2 marca 1999 r. odbyło się spotkanie z dyrektorem generalnym DG-IS. Wynik tego spotkania nie usatysfakcjonował skarżącego. W związku z tym w dniu 21 kwietnia 1999 r. skarżący wniósł odwołanie do prezesa EBC. Twierdził, że stanowiska kierownicze w EBC zostały obsadzone ze względu na narodowość i przyjaźń prywatną, a nie ze względów zawodowych. Skarżący zakwestionował stanowisko dyrektora generalnego DG-IS, zgodnie z którym wybrany kandydat został powołany, biorąc pod uwagę, między innymi, jego wcześniejsze doświadczenie w zakresie nadzoru zdobyte jako kierownik zespołu wsparcia i zastępca kierownika sekcji oraz jego szeroką wiedzę techniczną odpowiednią do stanowiska. Zdaniem skarżącego wybrany kandydat nie posiadał dyplomu ukończenia studiów wyższych ani nie ukończył żadnej porównywalnej formy dalszego kształcenia. Wydaje się, że kandydat ten pochodził z jednego konkretnego Narodowego Banku Centralnego (KBC), podobnie jak wielu innych pracowników DG-IS, w tym sam dyrektor generalny. Zdaniem skarżącego nepotyzm był głównym czynnikiem wyjaśniającym powołanie wybranego kandydata. Skarżący twierdził, że jego wniosek nie został rozpatrzony, lecz zignorowany. Na zakończenie zwrócił się o przeprowadzenie bezstronnego audytu polityki kadrowej kierownictwa DG-IS.
EBC uznał, że zarzuty są tak poważne, że właściwe byłoby przeprowadzenie specjalnego dochodzenia przez zewnętrznego eksperta, byłego dyrektora Europejskiego Banku Inwestycyjnego. Ekspert ten zbadał dowody, które uważał za istotne, i wysłuchał niektórych z zaangażowanych osób. Stwierdził, że wystąpiły pewne problemy, ale przestrzegano zasad dobrej administracji. Wydaje się, że ekspert nie zbadał zarzutu skarżącego, że wybrany kandydat nie spełniał kryteriów rzekomo istotnych dla obsadzenia stanowiska.
W dniu 30 września 1999 r. skarżący przedstawił prezesowi EBC dalsze uwagi. Twierdził on, że w DG-IS doszło do systematycznego faworyzowania kandydatów z jednego z krajowych banków centralnych w celu awansowania. Skarżący skrytykował również fakt, że EBC nadal nie posiadał żadnych ogólnie obowiązujących instrukcji dotyczących procedury rekrutacyjnej. Na koniec stwierdził, że wśród pracowników DG-IS panuje powszechne niezadowolenie i że znaczna liczba osób już odeszła. Skarżący zwrócił się również o przekazanie mu kopii sprawozdania sporządzonego przez specjalnego badacza oraz zakresu zadań, na podstawie których wykonywał swoją pracę.
Pismem z dnia 4 listopada 1999 r. prezes EBC oddalił odwołanie skarżącego. Skarżący otrzymał kopię sprawozdania sporządzonego przez specjalnego śledczego oraz pismo prezesa EBC do śledczego z dnia 22 czerwca 1999 r. określające jego zadania.
Następnie skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich. W swojej skardze podniósł następujące zarzuty:
(1) EBC nie objął danego stanowiska w drodze uporządkowanej, obiektywnej procedury. Nie opublikowano żadnego ogłoszenia o naborze. Ani profil stanowiska, ani przewidywana przepustowość wynagrodzenia nie zostały wcześniej podane do wiadomości.
(2) Stanowisko powinno być obsadzone przy udziale Dyrekcji Personelu. Należy również skonsultować się z Komitetem Pracowniczym.
(3) Stanowisko zostało obsadzone ze względu na narodowość i przyjaźń prywatną. Nepotyzm był głównym czynnikiem nominacji. Powołany kandydat nie spełniał kryteriów określonych w e-mailu dyrektora generalnego do skarżącego z dnia 2 marca 1999 r.
(4) EBC nie odpowiedział na podanie skarżącego o pracę i nie uzasadnił swojej decyzji.
(5) Postępowanie w sprawie skargi nie zostało przeprowadzone w sposób obiektywny. Skarżący nie został wysłuchany przed odrzuceniem jego odwołania.
Skarżący zwrócił się do Rzecznika o wysłuchanie pani C., która będzie w stanie przedstawić dowody dotyczące tego, co wydarzyło się w DG-IS przy okazji przejścia z Europejskiego Instytutu Walutowego do EBC.

WNIOSEK

Opinia Europejskiego Banku Centralnego
W swojej opinii EBC przedstawił następujące uwagi:
EBC został utworzony 1 czerwca 1998 r. Struktura organizacyjna nowej instytucji została ustalona przez Zarząd w dniu 8 czerwca 1998 r. Wszystkie dyrekcje EBC znajdowały się pod znaczną presją, aby zakończyć przygotowania do rozpoczęcia trzeciego etapu unii walutowej w dniu 1 stycznia 1999 r., w związku z czym przejście pracowników z EIW do EBC musiało nastąpić w trybie pilnym. Nie opublikowano żadnego ogłoszenia o naborze na dane stanowisko, ani też nie opublikowano ogłoszeń o naborze na którekolwiek z ponad 30 stanowisk wyższego szczebla utworzonych w momencie rozpoczęcia pracy przez EBC. Procedura przyjęta w całym EBC polegała na tym, że pracownicy mogli zgłosić swoje zainteresowanie głównym stanowiskiem za pomocą "formularza przeniesienia" stosowanego przy przechodzeniu z EIW do EBC. Skarżący wiedział o wakacie i rzeczywiście ubiegał się o niego zgodnie z tą procedurą. Standardową praktyką w EBC - i było to w EIW - było niepublikowanie w ogłoszeniach o naborze informacji o przydziale stanowisk w przedziałach płacowych. Struktura wynagrodzeń była jednak dostępna dla pracowników EBC, a skarżący mógł bez wysiłku uzyskać dodatkowe informacje.
Ponieważ nie otrzymano żadnych zgłoszeń na dane stanowisko od kandydatów spoza DG-IS, Dyrekcja ds. Personelu poinformowała kierownictwo DG-IS, że może ocenić wszystkie zgłoszenia, przeprowadzić rozmowy ze wszystkimi odpowiednimi kandydatami, a następnie wydać zalecenie dotyczące mianowania. Zalecenie to przekazano Dyrekcji ds. Personelu zgodnie ze zwykłymi procedurami mianowania pracowników na nowe stanowiska. EBC nie podzielił opinii skarżącego, że Komitet Pracowniczy powinien być zaangażowany w indywidualną rekrutację.
W odniesieniu do zarzutu, że odpowiednie stanowisko zostało obsadzone na podstawie uprzedzeń narodowościowych, prywatnej przyjaźni i nepotyzmu, EBC odniósł się do wniosków niezależnego badacza. Skarżący nie przedstawił żadnych argumentów na poparcie wniosku, że wyznaczona osoba nie spełnia odpowiednich kryteriów. Osoba mianowana de facto pełniła już obowiązki na tym stanowisku w EIW.
Przesłuchanie skarżącego odbyło się w dniu 16 czerwca 1998 r. i został on poinformowany ustnie, że nie odniósł sukcesu. Wniosek skarżącego został zatem rozpatrzony. W dniu 20 stycznia 1999 r. skarżący po raz pierwszy zwrócił się o wyjaśnienie, dlaczego jego wniosek nie został uwzględniony. Wniosek ten został wzięty pod uwagę podczas spotkania, które odbyło się w dniu 2 marca 1999 r.
Specjalny śledczy wykonywał swoją pracę w sposób całkowicie niezależny i trzykrotnie rozmawiał ze skarżącym w trakcie dochodzenia. Warunki zatrudnienia i regulamin pracowniczy EBC nie wykluczają ani nie przewidują możliwości ustnego przedstawienia sprawy organowi decyzyjnemu w ramach postępowania w sprawie skargi. Skarżący nie złożył wniosku o przesłuchanie ustne.
Na podstawie powyższych elementów EBC uznał, że decyzja o powołaniu Głównego Wsparcia Systemowego została podjęta z uzasadnionych i uzasadnionych powodów oraz że zarzuty skarżącego były bezpodstawne.
Uwagi skarżącego W
swoich uwagach skarżący przedstawił następujące uwagi:
Główne stanowiska w EBC zostały obsadzone bez uprzedniej publikacji ogłoszeń o naborze. Fakt, że EBC zastosował się do tzw. "oficjalnej procedury", nie mógł zaradzić tej wadzie. Europejski Instytut Walutowy miał przygotować utworzenie EBC. Nie można zatem pozwolić temu ostatniemu na powołanie się na brak czasu w celu uzasadnienia swoich działań.
Osoba mianowana nie zajmowała porównywalnego stanowiska w EIW. Był tylko opiekunem w Help Desku. Nowe stanowisko w EBC nosiło obecnie nazwę Principal Operations and Help Desk, a osoba zajmująca to stanowisko została zatrudniona w krajowym banku centralnym jako dokumentalista techniczny zaledwie kilka tygodni wcześniej.
Skarżący nie był przesłuchiwany w dniu 16 czerwca 1998 r. ani w żadnym innym czasie.
Regulamin pracowniczy EBC, na który powołuje się EBC, był niezgodny z prawem, ponieważ powinien był zostać przyjęty przez Radę Prezesów EBC, a nie przez jej Zarząd, i ponieważ nie był jeszcze omawiany z Komitetem Pracowniczym.

NASTĘPUJĄCE PYTANIA

W
związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich stwierdził, że potrzebuje dalszych informacji, aby rozpatrzyć skargę. W związku z tym zwrócił się do EBC o przedstawienie bardziej szczegółowych informacji dotyczących następujących kwestii:
1) powody, dla których uznała, że nie jest konieczne lub możliwe opublikowanie ogłoszenia o naborze na dane stanowisko;
2) czy dane stanowisko zostało obsadzone na podstawie umowy na czas nieokreślony, a jeśli tak, to dlaczego EBC uznał, że pomimo szczególnych okoliczności występujących w danym momencie nie jest właściwe tymczasowe obsadzenie tego stanowiska; oraz
3) wywiad ze skarżącym dotyczący przedmiotowego stanowiska, który według EBC odbył się w dniu 16 czerwca 1998 r.
Odpowiedź EBC W
swojej odpowiedzi EBC podkreślił, że przy przejściu z EIW do EBC utworzono znaczną liczbę nowych stanowisk. W celu ułatwienia przejścia postanowiono, że EBC zaproponuje wszystkim pracownikom EIW stanowisko, które następnie zostanie dla nich zarezerwowane. Jednocześnie pracownicy zostali poinformowani o wszystkich „wolnych” stanowiskach (tj. stanowiskach nieoferowanych pracownikowi) i poproszeni o zgłoszenie zainteresowania. W tym procesie wszystkie stanowiska kierownicze i główne nie zostały opublikowane jako "wolne", a wiele z tych stanowisk zostało wstępnie nominowanych przez odpowiednie kierownictwo wyższego szczebla EMI. Wszyscy pracownicy mieli jednak możliwość zgłoszenia zainteresowania, które należy uwzględnić na głównych stanowiskach, po czym przeprowadzona zostanie ocena przez kierownictwo w celu ustalenia, czy dany pracownik posiada kwalifikacje na to stanowisko. W związku z tym skarżący wyraził zainteresowanie przedmiotowym stanowiskiem i został przesłuchany, ale uznał, że nie ma odpowiednich kwalifikacji do objęcia tego stanowiska. EBC poinformował ponadto Rzecznika, że odpowiednie stanowisko zostało obsadzone na podstawie umowy na czas nieokreślony, ponieważ powszechną praktyką jest ograniczanie zawierania umów na czas określony do prac związanych z projektem lub w przypadku niepewności co do przyszłego obciążenia pracą, z których żaden nie ma zastosowania w niniejszej sprawie. Wreszcie EBC przedstawił memorandum z dnia 16 czerwca 1998 r. dotyczące wywiadu przeprowadzonego między innymi ze skarżącym.
EBC odniósł się również do uwag skarżącego. Twierdziła ona, że proces obsadzania odpowiedniego stanowiska był przejrzysty i sprawiedliwy. EBC wskazał również, że jest w trakcie przeglądu przydziału stanowisk do przedziałów płacowych i zamierza włączyć przedział płacowy do wewnętrznych ogłoszeń o naborze. Zdaniem EBC zarzuty skarżącego dotyczące poprzedników preferowanego przez niego kandydata były oczywiście błędne.
EBC przekazał ponadto pracownikom notę z dnia 24 kwietnia 1998 r. wraz z wytycznymi dotyczącymi transferu z EIW do EBC wraz z dalszymi informacjami.
Wreszcie EBC wskazał, że zarzut skarżącego, że jego regulamin pracowniczy był niezgodny z prawem, został podniesiony w sprawie T-333/99, a zatem stanowił podkontrolę. EBC stwierdził jednak, że twierdzenie skarżącego było w każdym razie bezpodstawne.

Uwagi skarżącego W swoich uwagach skarżący powtórzył swoje twierdzenie, że w dniu 16 czerwca 1998 r. ani w żadnym innym czasie nie przeprowadzono z nim rozmowy dotyczącej odnośnego stanowiska.

DECYZJA

1 Zakres dochodzenia
W swoich uwagach dotyczących opinii Europejskiego Banku Centralnego ("EBC") skarżący twierdził, że regulamin pracowniczy EBC jest niezgodny z prawem. EBC uznał, że zarzut ten został również przedstawiony Sądowi Pierwszej Instancji w sprawie T-333/99 i w związku z tym jest podsądny. Wyraził również pogląd, że twierdzenie to jest w każdym razie bezpodstawne. Biorąc pod uwagę, że argument ten nie został podniesiony w pierwotnej skardze i że istnieją przesłanki wskazujące na to, że został on złożony do Sądu Pierwszej Instancji, Rzecznik uznał, że nie należy go rozpatrywać w niniejszej decyzji.Skarżący zwrócił się do Rzecznika o wysłuchanie pani C., która będzie w stanie przedstawić dowody dotyczące tego, co wydarzyło się w DG-IS przy okazji przejścia z Europejskiego Instytutu Walutowego do EBC. Rzecznik uważa jednak, że informacje przedstawione przez skarżącego i EBC są wystarczające do właściwej oceny sprawy i że w związku z tym nie ma potrzeby przesłuchiwania świadka wskazanego przez skarżącego.
Skarżący zwrócił się do Rzecznika o wysłuchanie pani C., która będzie w stanie przedstawić dowody dotyczące tego, co wydarzyło się w DG-IS przy okazji przejścia z Europejskiego Instytutu Walutowego do EBC. Rzecznik uważa jednak, że informacje przedstawione przez skarżącego i EBC są wystarczające do właściwej oceny sprawy i że w związku z tym nie ma potrzeby przesłuchiwania świadka wskazanego przez skarżącego.
2 Nieobsadzenie odpowiedniego stanowiska w drodze uporządkowanej, obiektywnej procedury
2.1 Skarżący ubiegał się o stanowisko "Głównego Wsparcia Systemowego" w Dyrekcji Generalnej ds. EBC mianował jednak innego kandydata. Skarżący twierdzi, że EBC nie objął odpowiedniego stanowiska w drodze uporządkowanej, obiektywnej procedury. Podkreśla on w szczególności fakt, że nie opublikowano żadnego ogłoszenia o naborze. Skarżący twierdzi również, że ani profil stanowiska, ani przewidywana dla niego przepustowość wynagrodzenia nie zostały wcześniej podane do wiadomości.
2.2 EBC przypomina, że został utworzony w dniu 1 czerwca 1998 r. i że decyzja w sprawie jego struktury organizacyjnej została podjęta w dniu 8 czerwca 1998 r. Zdaniem EBC wszystkie jego dyrekcje znajdowały się pod znaczną presją, aby zakończyć przygotowania do rozpoczęcia trzeciego etapu unii walutowej w dniu 1 stycznia 1999 r., w związku z czym przejście pracowników z EIW do EBC musiało nastąpić w trybie pilnym. Nie opublikowano żadnego ogłoszenia o naborze na dane stanowisko, ani też nie opublikowano ogłoszeń o naborze na którekolwiek z ponad 30 stanowisk wyższego szczebla utworzonych w momencie utworzenia EBC. Procedura przyjęta w całym EBC polegała na tym, że pracownicy mogli zgłosić swoje zainteresowanie głównym stanowiskiem za pomocą "formularza przeniesienia" stosowanego przy przechodzeniu z EIW do EBC. EBC twierdzi, że skarżący wiedział o wakacie i rzeczywiście ubiegał się o niego zgodnie z tą procedurą. Standardową praktyką w EBC - i było to w EIW - było niepublikowanie w ogłoszeniach o naborze informacji o przydziale stanowisk w przedziałach płacowych. Struktura wynagrodzeń była jednak dostępna dla pracowników EBC, a skarżący mógł bez wysiłku uzyskać dodatkowe informacje.
2.3 Rzecznik uważa, że zasady dobrej administracji zobowiązują instytucje i organy do stosowania odpowiedniej i przejrzystej procedury przy obsadzaniu stanowisk. Co do zasady należy zatem sporządzić i opublikować ogłoszenie o naborze w każdym przypadku, gdy takie stanowisko ma zostać obsadzone. EBC wyjaśnił jednak, że został założony dopiero w czerwcu 1998 r. i że istniała znaczna presja na zakończenie przygotowań do trzeciego etapu unii walutowej, który miał się rozpocząć w dniu 1 stycznia 1999 r. Nie ma dowodów na to, że obsadzenie tych stanowisk byłoby możliwe przed dniem powstania EBC. Rzecznik uważa zatem, że w świetle wyjątkowych okoliczności panujących w danym momencie decyzja EBC o obsadzeniu danego stanowiska bez uprzedniej publikacji ogłoszenia o naborze nie wydaje się nieuzasadniona jako taka, pod warunkiem że podejście faktycznie wybrane przez EBC umożliwiło zainteresowanym kandydatom uzyskanie wystarczających informacji na temat stanowisk do obsadzenia i złożenie kandydatur na te stanowiska.
2.4 W odpowiedzi na wniosek Rzecznika o udzielenie informacji EBC przedstawił dalsze informacje dotyczące procedury, którą zastosował w celu obsadzenia stanowiska, do którego dążył skarżący, oraz innych stanowisk, w odniesieniu do których nie opublikowano ogłoszenia o naborze. EBC wyjaśnił, że zdecydowano, iż EBC zaproponuje wszystkim pracownikom EIW stanowisko, które następnie zostanie dla nich zarezerwowane. Jednocześnie pracownicy zostali poinformowani o wszystkich „wolnych” stanowiskach (tj. stanowiskach nieoferowanych członkowi personelu) i poproszeni o zgłoszenie zainteresowania. W tym procesie wszystkie stanowiska kierownicze i główne nie zostały opublikowane jako "wolne", a wiele z tych stanowisk zostało wstępnie nominowanych przez odpowiednie kierownictwo wyższego szczebla EMI. Wszyscy pracownicy mieli jednak możliwość zgłoszenia zainteresowania, które należy uwzględnić na głównych stanowiskach, po czym przeprowadzona zostanie ocena przez kierownictwo w celu ustalenia, czy dany pracownik posiada kwalifikacje na to stanowisko. W związku z tym skarżący wyraził zainteresowanie danym stanowiskiem i został przesłuchany, ale uznał, że nie ma odpowiednich kwalifikacji do objęcia tego stanowiska.
2.5 Z dokumentów przedłożonych Rzecznikowi wynika, że w dniu 28 kwietnia 1998 r. skarżący wyraził zainteresowanie stanowiskiem "Principal - Systems Support". W dniu 10 czerwca 1998 r. skarżący złożył formalny wniosek o objęcie tego stanowiska. Wydaje się zatem, że skarżący wiedział o stanowisku do obsadzenia i mógł się o nie ubiegać. Wydaje się, że skarżący nie wiedział o przydziale przedziału wynagrodzenia na dane stanowisko. EBC wyjaśnił jednak, że struktura wynagrodzeń była dostępna dla pracowników EBC i że skarżący mógł uzyskać dodatkowe informacje bez żadnego wysiłku. Domniemany brak informacji na temat wynagrodzenia oferowanego na danym stanowisku w żadnym wypadku nie przeszkodził skarżącemu w ubieganiu się o to stanowisko.
2.6 Rzecznik uważa zatem, że biorąc pod uwagę wyjątkowe okoliczności panujące w danym momencie, system stosowany przez EBC w celu obsadzenia danego stanowiska i innych głównych stanowisk wydaje się rozsądny.
2.7 W związku z powyższym wydaje się, że Europejski Bank Centralny nie dopuścił się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do pierwszego zarzutu przedstawionego przez skarżącego.
3 Brak udziału dyrekcji ds. personelu i komitetu pracowniczego
3.1 Skarżący twierdzi, że odpowiednie stanowisko powinno było zostać obsadzone z udziałem dyrekcji ds. personelu oraz że należało również skonsultować się z komitetem pracowniczym.
3.2 EBC wyjaśnia, że ponieważ nie otrzymano żadnych zgłoszeń na dane stanowisko od kandydatów spoza DG-IS, Dyrekcja Personelu poinformowała kierownictwo DG-IS, że może ocenić wszystkie zgłoszenia, przeprowadzić rozmowy ze wszystkimi odpowiednimi kandydatami, a następnie wydać zalecenie dotyczące powołania. Zalecenie to przekazano Dyrekcji ds. Personelu zgodnie ze zwykłymi procedurami mianowania pracowników na nowe stanowiska. EBC podkreśla również, że nie podziela opinii skarżącego, że komitet pracowniczy powinien być zaangażowany w indywidualną rekrutację.
3.3 Rzecznik uważa, że nawet jeśli zaangażowanie Dyrekcji Personelu EBC w proces obsadzania danego stanowiska mogłoby być pomocne, wyjaśnienia przedstawione przez EBC wydają się zadowalające. Ponadto Rzecznik uważa, że stanowisko EBC, zgodnie z którym komitet pracowniczy nie powinien być zaangażowany w indywidualną rekrutację, nie wydaje się nieuzasadnione.
3.4 W tych okolicznościach wydaje się, że Europejski Bank Centralny nie dopuścił się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do drugiego zarzutu przedstawionego przez skarżącego.
4 Niewłaściwe powody obsadzenia stanowiska
4.1 Skarżący twierdzi, że dane stanowisko obsadzono ze względu na narodowość i przyjaźń prywatną oraz że głównym czynnikiem decydującym o powołaniu był nepotyzm. Twierdzi on również, że powołany kandydat nie spełniał kryteriów powołania na to stanowisko.
4.2 EBC podkreśla, że podjął bezprecedensowy krok polegający na powołaniu zewnętrznego eksperta, byłego dyrektora Europejskiego Banku Inwestycyjnego, w celu zbadania zarzutów skarżącego. EBC powołuje się na wnioski tego eksperta, zgodnie z którymi przestrzegano zasad dobrej administracji.
4.3 Rzecznik zauważa, że biegły wyznaczony przez EBC doszedł do wniosku, że zarzut skarżącego nie może zostać uznany za udowodniony. W swojej skardze do Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący wydaje się opierać na dwóch względach w celu wykazania, że wybrany kandydat został powołany na podstawie nepotyzmu, a mianowicie narodowości i kwalifikacji tej osoby. Sam fakt, że wybrany kandydat miał to samo obywatelstwo co dyrektor generalny DG-IS, nie wydaje się jednak rozstrzygający w tym względzie. W odniesieniu do drugiego rozważania skarżący podnosi argument, że wybrany kandydat nie posiadał ani dyplomu ukończenia studiów wyższych, ani porównywalnej formy dalszego kształcenia. Rzecznik uważa jednak, że okoliczności te nie dowodzą, że wyznaczona osoba nie spełniała odpowiednich kryteriów.
4.4 Wydaje się zatem, że Europejski Bank Centralny nie dopuścił się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do trzeciego zarzutu przedstawionego przez skarżącego.
5 Nieprawidłowe rozpatrzenie podania o pracę 5.1
Skarżący twierdzi, że EBC nie rozpatrzył prawidłowo jego podania o pracę na przedmiotowym stanowisku. Twierdzi on, że nie został przesłuchany na to stanowisko, że nie otrzymał odpowiedzi na swoje podanie o pracę i że EBC nie uzasadnił jego decyzji o odmowie mianowania.
5.2 EBC twierdzi, że wywiad ze skarżącym odbył się 16 czerwca 1998 r. i że skarżący został poinformowany ustnie, że nie odniósł sukcesu.
5.3 EBC przedłożył notę wewnętrzną z dnia 17 czerwca 1998 r., która odnosi się do wywiadu ze skarżącym z dnia 16 czerwca 1998 r. i podsumowuje ten wywiad. Rzecznik uważa, że dokument ten wydaje się stanowić dowód na poparcie twierdzenia EBC, że wywiad ze skarżącym, który dotyczył jego wniosku o objęcie odpowiedniego stanowiska, został rzeczywiście przeprowadzony w dniu 16 czerwca 1998 r. Skarżący utrzymuje, że takie przesłuchanie nie miało miejsca. Skarżący nie przedstawił jednak żadnych dowodów, które mogłyby podważyć dowody przedstawione przez EBC.
5.4 Wydaje się, że EBC nie zaprzecza, iż skarżący nie otrzymał wówczas żadnej formalnej odpowiedzi dotyczącej jego wniosku o pracę. Dobrą praktyką administracyjną byłoby udzielenie przez EBC pisemnej i terminowej odpowiedzi na wniosek skarżącego. Wydaje się jednak, że skarżący nie podaje w wątpliwość twierdzenia EBC, że został poinformowany ustnie, iż nie odniósł sukcesu. Ponadto skarżący musiał być świadomy faktu, że na to stanowisko została powołana inna osoba. Rzecznik uważa zatem, że zachowanie EBC w niniejszej sprawie jest dopuszczalne.
5.5 Wreszcie w przypadku decyzji o odrzuceniu kandydatury organ powołujący jest, zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, zobowiązany do uzasadnienia, przynajmniej w przypadku oddalenia zażalenia na taką decyzję (1). Rzecznik zauważa, że w niniejszej sprawie wydaje się, że skarżący otrzymał wyjaśnienia przy okazji spotkania w dniu 2 marca 1999 r. Dalsze wyjaśnienia zostały przedstawione w decyzji Prezesa EBC z dnia 4 listopada 1999 r. oddalającej odwołanie skarżącego. Wydaje się zatem, że EBC wywiązał się ze spoczywającego na nim obowiązku uzasadnienia decyzji o odrzuceniu wniosku skarżącego.
5.6 W tych okolicznościach wydaje się, że Europejski Bank Centralny nie dopuścił się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do czwartego zarzutu przedstawionego przez skarżącego.
6 Nieprawidłowe rozpatrzenie postępowania w sprawie skargi 6.1
Skarżący twierdzi, że jego postępowanie w sprawie skargi nie zostało przeprowadzone w sposób obiektywny i że EBC nie wysłuchał go przed odrzuceniem jego odwołania.
6.2 EBC podkreśla, że specjalny śledczy wykonywał swoją pracę w sposób całkowicie niezależny i trzykrotnie rozmawiał ze skarżącym w trakcie dochodzenia. Zdaniem EBC jego warunki zatrudnienia i regulamin pracowniczy nie stoją na przeszkodzie możliwości ustnego przedstawienia sprawy organowi decyzyjnemu ani nie przewidują takiej możliwości w ramach postępowania w sprawie zażalenia. EBC twierdzi, że skarżący nie złożył wniosku o przesłuchanie ustne.
6.3 EBC poinformował Rzecznika, że mandat udzielony specjalnemu śledczemu został określony w piśmie wysłanym do tego śledczego przez dyrektora ds. personelu EBC w dniu 22 czerwca 1999 r. Zgodnie z tym pismem śledczy miał zbadać zarzuty postawione przez skarżącego w związku z powołaniem Głównego Wsparcia Systemowego. W swoim raporcie z dnia 22 sierpnia 1999 r. specjalny śledczy oświadczył, że jego raport został przygotowany "w sposób całkowicie niezależny", w ramach udzielonego mu mandatu. Kopia obu tych dokumentów została załączona do pisma prezesa EBC przesłanego skarżącemu w dniu 4 listopada 1999 r. Zdaniem Rzecznika skarżący nie przedstawił żadnych dowodów, które potwierdzałyby jego zarzut, że postępowanie w sprawie skargi nie zostało przeprowadzone w sposób obiektywny.
6.4 Jeśli chodzi o prawo skarżącego do bycia wysłuchanym, Rzecznik uważa, że wyjaśnienia udzielone przez EBC są uzasadnione. Biegły wyznaczony przez EBC rozmawiał ze skarżącym trzykrotnie w trakcie dochodzenia. Skarżący nie zaprzecza, że nigdy nie wnioskował o przesłuchanie ustne przed podjęciem przez prezesa EBC decyzji w sprawie jego odwołania.
6.5 W tych okolicznościach wydaje się, że Europejski Bank Centralny nie dopuścił się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do piątego zarzutu przedstawionego przez skarżącego.
7 Wnioski Na
podstawie dochodzenia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się, że Europejski Bank Centralny nie dopuścił się niewłaściwego administrowania. Rzecznik zamyka zatem sprawę.
Prezes Europejskiego Banku Centralnego również zostanie poinformowany o tej decyzji.
Z poważaniem
Jacob Söderman

---

(1) Por. sprawa T-52/90 Volger przeciwko Parlamentowi, Rec. 1992, s. II-121, pkt 36 oraz sprawa T-158/94 Brunagel przeciwko Parlamentowi, RecFP 1996, s. II-1131, pkt 107.