# Decyzja Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich zamykająca dochodzenie w sprawie skargi 876/2011/RT przeciwko Europejskiemu Urzędowi ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych
- Autor: Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich
- Data : 2013-01-07T00:01+01:00[Europe/Paris]
- [URL](https://www.ombudsman.europa.eu/pl/decision/pl/12121)
---
Okoliczności powstania skargi
-----------------------------

**1.** Skarga została złożona w imieniu organizacji pozarządowej (zwanej dalej "skarżącym") przez jej przedstawiciela.

**2.** W 2003 r. w ramach programu odbudowy Afganistanu Komisja podpisała ze skarżącym dwie umowy na realizację dwóch projektów UE w Afganistanie. Oba projekty miały na celu rozwój mediów w Afganistanie, a mianowicie poprzez tworzenie społeczności niezależnych dziennikarzy i przyczynianie się do rozwoju niezależnych mediów.

**3.** W marcu 2007 r., po zakończeniu projektów, Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF) wszczął dochodzenie zewnętrzne w sprawie ewentualnych nieprawidłowości w realizacji obu projektów. Komisja poinformowała o tym skarżącego.

**4.** W kwietniu 2007 r., a następnie w czerwcu 2008 r. OLAF przeprowadził kontrole na miejscu w siedzibie skarżącego.

**5.** W maju 2008 r. Komisja powołała zewnętrzną firmę audytorską do przeprowadzenia audytu obu umów.

**6.** W kwietniu 2009 r. Komisja wydała dwa nakazy odzyskania środków na całą kwotę, którą zapłaciła za oba projekty.

**7.** W dniu 28 kwietnia 2009 r. skarżący zwrócił się do OLAF-u z wnioskiem o dostęp do wszystkich dokumentów związanych z dochodzeniem, które jego służby przeprowadziły w odniesieniu do obu projektów.

**8.** W dniu 10 września 2009 r. OLAF poinformował skarżącego, że rozpatrzył jego wniosek o udzielenie dostępu na podstawie rozporządzenia (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji („rozporządzenie 1049/2001")[\[1\].](#_ftn1 ""){#_ftnref1} Dostarczyła ona skarżącemu kopię sprawozdania końcowego z dochodzenia. Zwróciła ona uwagę skarżącego na fakt, że niektóre części sprawozdania były objęte wyjątkiem dotyczącym ochrony prywatności i integralności osób fizycznych, przewidzianym w rozporządzeniu 1049/2001, i w związku z tym zostały usunięte. OLAF poinformował również skarżącego, że może złożyć ponowny wniosek przeciwko częściowemu ujawnieniu sprawozdania.

**9.** Skarżący nie złożył ponownego wniosku. W dniu 15 marca 2010 r. skarżący złożył jednak nowy wniosek o dostęp do dokumentów. W tym nowym wniosku Komisja zwraca się o udzielenie jej dostępu do: a) całość akt sprawy skarżącego będących w posiadaniu OLAF-u; b) wszystkie dokumenty, na których OLAF oparł się przy sporządzaniu sprawozdania końcowego z dochodzenia z dnia 3 października 2008 r.; c) protokół lub sprawozdanie ze spotkania z biegłym rewidentem skarżącego w dniu 17 czerwca 2008 r. oraz wszelkie dokumenty dotyczące informacji zebranych przez OLAF od biegłego rewidenta; oraz d) wszelkie dokumenty związane z audytem skarżącego przeprowadzonym przez audytora zewnętrznego wyznaczonego przez Komisję.

**10.** W dniu 15 kwietnia 2010 r. OLAF odpowiedział na nowy wniosek skarżącego o dostęp do dokumentów. Zwróciła się do skarżącego o wyjaśnienie tego wniosku, wskazując, *że „w obecnym stanie* *będzie on dotyczył nadmiernej liczby dokumentów".*

**11.** W dniu 5 maja 2010 r. skarżący przedstawił wymagane wyjaśnienia w ponownym wniosku dotyczącym jego wniosku z dnia 15 marca 2010 r. o dostęp do dokumentów.

**12.** W dniu 20 lipca 2010 r. OLAF odpowiedział na ponowny wniosek skarżącego. Na podstawie ponownego wniosku skarżącego OLAF zidentyfikował następujące dokumenty jako będące przedmiotem wniosku o udzielenie dostępu:

**a.** *sprawozdanie końcowe OLAF-u z dochodzenia OF/2006/0409 z dnia 3 października 2008 r.;*

**b.** *wewnętrzny dokument OLAF-u z dnia 3 lipca 2008 r.;*

**c.** *audyt zakresu zadań projektu;*

**d.** *protokół kontroli administracyjnej, zarejestrowany pod numerem N. I/04026 w dniu 4 maja 2007 r.;*

**e.** *protokół kontroli administracyjnej, zarejestrowany pod numerem N. I/04027 w dniu 4 maja 2007 r.;*

**f.** sprawozdanie z*misji, zarejestrowane pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.; oraz*

**g.** *Acte du contrôle et vérifications sur place, zarejestrowane pod numerem N. I/006998 w dniu 3 lipca 2008 r.*

**13.** OLAF w pełni ujawnił dokument c. (przedstawiony w pkt 12 powyżej). Ponadto potwierdziła częściowy dostęp do dokumentu a., ujawnionego skarżącemu w dniu 10 września 2009 r. OLAF odmówił ujawnienia dokumentów b. i d.-g., ponieważ były one objęte czterema wyjątkami przewidzianymi w rozporządzeniu 1049/2001, a mianowicie (i) ochroną prywatności i integralności (art. 4 ust. 1 lit. b) tego rozporządzenia); ochrona interesów handlowych (art. 4 ust. 2 tiret pierwsze); (iii) ochrona celu inspekcji, dochodzeń i audytów (art. 4 ust. 2 tiret trzecie); oraz (iv) ochrony procesu decyzyjnego Komisji przed podjęciem decyzji (art. 4 ust. 3 akapit pierwszy).

**14.** W dniu 12 kwietnia 2011 r. skarżący zwrócił się do Rzecznika Praw Obywatelskich.

Przedmiot dochodzenia
---------------------

**15.** W skardze do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący przedstawił następujące zarzuty i zarzuty.

*Zarzut:*

Decyzja OLAF-u o ujawnieniu tylko niektórych dokumentów, o które wnioskował skarżący, była nieuzasadniona.

*Roszczenie:*

OLAF powinien udostępnić wszystkie posiadane dokumenty dotyczące sprawy skarżącego.

W przedmiocie dochodzenia
-------------------------

**16.** W dniu 18 maja 2011 r. Rzecznik wszczął dochodzenie i zwrócił się do OLAF-u o wydanie opinii w sprawie skargi do dnia 31 sierpnia 2011 r.

**17.** W międzyczasie, w dniu 27 czerwca 2011 r., zgodnie z art. 3 ust. 2 statutu Rzecznika[Praw Obywatelskich \[2\],](#_ftn2 ""){#_ftnref2} służby Rzecznika przeprowadziły kontrolę odpowiednich dokumentów znajdujących się w aktach OLAF-u[\[3\].](#_ftn3 ""){#_ftnref3} OLAF uznał kontrolowane dokumenty za poufne. Oznaczało to, że społeczeństwo i skarżący nie mogli mieć do nich dostępu.

**18.** Kopia opinii OLAF-u została przekazana skarżącemu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag.

**19.** Skarżący przesłał swoje uwagi w dniu 29 września 2011 r.

**20.** W dniu 30 listopada 2011 r. Rzecznik zwrócił się do OLAF-u o dodatkowe informacje dotyczące niektórych aspektów sprawy. OLAF odpowiedział na dalsze dochodzenia Rzecznika w dniu 6 lutego 2012 r.

**21.** Odpowiedź OLAF-u na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich o udzielenie dalszych informacji została przekazana skarżącemu, który w dniu 2 kwietnia 2012 r. przedstawił swoje uwagi na temat tej odpowiedzi.

Analiza i wnioski Rzecznika Praw Obywatelskich
----------------------------------------------

### A. Domniemana nieuzasadniona odmowa ujawnienia żądanych dokumentów i powiązanego roszczenia

#### Argumenty przedstawione Rzecznikowi Praw Obywatelskich

**22.** Na poparcie tego zarzutu skarżący argumentował, że OLAF zbyt szeroko zinterpretował wyjątki od prawa dostępu.

**23.** Ponadto nie zgodziła się z OLAF-em, że żądane dokumenty nie mogą zostać ujawnione, ponieważ są one objęte czterema wyjątkami przewidzianymi w rozporządzeniu 1049/2001. Skarżący podniósł następnie, po pierwsze, że OLAF nie uzasadnił, w jaki sposób ujawnienie dokumentów rzeczywiście i konkretnie naruszyłoby interesy chronione wyjątkami dotyczącymi ochrony prywatności i interesów handlowych; po drugie, OLAF niesłusznie powołał się na wyjątek dotyczący ochrony celu kontroli, dochodzenia i audytu, ponieważ dochodzenie OLAF-u zakończyło się w dniu 3 października 2008 r., czyli przed złożeniem przez skarżącego wniosku o udzielenie dostępu do dokumentów; po trzecie, wyjątek dotyczący procesu decyzyjnego Komisji nie miał zastosowania, ponieważ Komisja podjęła decyzję o odzyskaniu kwoty wypłaconej w ramach dwóch umów w dniu 21 kwietnia 2009 r., czyli przed złożeniem przez skarżącego wniosku o dostęp do dokumentów; wreszcie OLAF nie uwzględnił należycie nadrzędnego interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem i niesłusznie odmówił częściowego dostępu do odnośnych dokumentów.

**24.** W swojej opinii OLAF stwierdził, że zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1073/1999[\[4\]](#_ftn4 ""){#_ftnref4} (zwanym dalej "rozporządzeniem OLAF") musi traktować informacje uzyskane podczas dochodzenia jako poufne i objęte tajemnicą zawodową. OLAF podkreślił, że zainteresowane strony nie mają szczególnego prawa bezpośredniego dostępu do akt dochodzenia OLAF-u. Zainteresowane strony mają prawo dostępu na takich samych warunkach jak każda inna osoba fizyczna lub prawna[\[5\].](#_ftn5 ""){#_ftnref5} W związku z tym wnioski skarżącego o dostęp do dokumentów zostały rozpatrzone na podstawie rozporządzenia 1049/2011. Czyniąc to, OLAF musiał wziąć pod uwagę, że każdy ujawniony przez niego dokument zostanie udostępniony publicznie.

**25.** OLAF uznał ponadto, że w korespondencji ze skarżącym należycie uzasadnił swoją decyzję o odmowie lub częściowej odmowie dostępu do żądanych dokumentów. W odpowiedzi na ponowny wniosek OLAF wyczerpująco wyjaśnił, że nieujawnione dokumenty lub ich części są objęte czterema wyjątkami przewidzianymi w rozporządzeniu 1049/2001. OLAF omówił te wyjątki w opinii.

**26.** OLAF stwierdził, że w odniesieniu do dokumentów a.b. i d.g. (przedstawionych w pkt 12 powyżej) wyjątek dotyczący celu kontroli, dochodzeń i audytów (art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia 1049/2001[\[6\])](#_ftn6 ""){#_ftnref6} ma zastosowanie, ponieważ odpowiednie dokumenty zawierają ustalenia OLAF-u dotyczące działań dochodzeniowych OLAF-u i ewentualnego niewłaściwego zarządzania funduszami UE. Ujawnienie tych dokumentów zagroziłoby wynikowi administracyjnych/finansowych działań następczych Komisji, a mianowicie toczącemu się postępowaniu w sprawie odzyskania pomocy. Jego ujawnienie ujawniłoby, jakiego rodzaju dowody zostały zebrane z różnych źródeł. Gdyby dowody te zostały ujawnione, podmioty objęte dochodzeniem byłyby świadome tego, jakie dowody zostały zgromadzone przed zakończeniem procesu gromadzenia dowodów.

**27.** Ponadto wyżej wymienione dokumenty zawierają nazwiska śledczych OLAF-u, którzy będą musieli wydawać opinie i dzielić się wiedzą fachową w przyszłych dochodzeniach. OLAF stwierdził zatem, że musi podjąć wszelkie środki, aby uniknąć narażania swoich pracowników na nieuzasadnioną presję zewnętrzną, co skutkowałoby poważnym osłabieniem ewentualnych przyszłych dochodzeń i procesu decyzyjnego. Publiczne ujawnienie tożsamości tych osób prowadzących dochodzenie (i) ograniczyłoby ich zdolność do niezależnego prowadzenia innych dochodzeń; oraz (ii) ułatwiać i zachęcać do bezpośredniej krytyki wobec nich. W ostatecznym rozrachunku zakłóciłoby to zdolność OLAF-u do wszczynania, prowadzenia i finalizowania dochodzeń w sprawie nielegalnych działań przynoszących szkodę budżetowi UE.

**28.** Ponadto informacje otrzymane od skarżących i świadków są bardzo ważnym źródłem informacji dla OLAF-u. Publiczne ujawnienie ich tożsamości lub dostarczonych informacji zniechęciłoby osoby prywatne do wysyłania OLAF-owi informacji o możliwych nadużyciach finansowych, które szkodzą budżetowi UE, a tym samym pozbawiłoby OLAF-u istotnego źródła informacji na potrzeby prowadzonych przez niego dochodzeń.

**29.** OLAF wskazał, że części dokumentów, tj. dokumenty a.b. i d.g., o których mowa w pkt 12 powyżej, są objęte wyjątkiem dotyczącym ochrony prywatności i integralności osób fizycznych \[art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001[\[7\]\],](#_ftn7 ""){#_ftnref7} ponieważ dokumenty te zawierają dane osobowe osób fizycznych, takich jak skarżący, śledczy OLAF-u, pracownicy przedsiębiorstw prywatnych, których ujawnienie naruszyłoby ich prywatność. Ochrona ta miała również zastosowanie do skarżącego. Dokumenty zawierające te dane odnoszą się do niewłaściwego zarządzania funduszami UE i dochodzeń OLAF-u. Ponadto finansowe działania następcze są nadal w toku. Publiczne ujawnienie nazwisk i danych osobowych w takim kontekście postawiłoby te osoby w negatywnym świetle i doprowadziłoby do ewentualnego wprowadzenia w błąd co do ich wyników, a tym samym miałoby negatywny wpływ na ich reputację.

**30.** OLAF stwierdził ponadto, że wyjątek dotyczący ochrony procesu decyzyjnego Komisji przed podjęciem decyzji (art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 1049/2001[\[8\])](#_ftn8 ""){#_ftnref8} ma zastosowanie, ponieważ postępowanie w sprawie odzyskania pomocy jest w toku, a ujawnienie przedmiotowych dokumentów zagroziłoby wynikowi takiego postępowania i zakłóciłoby zdolność Komisji do przyjęcia ostatecznej decyzji wolnej od wpływów zewnętrznych.

**31.** OLAF wskazał, że wyjątek dotyczący ochrony interesów handlowych (art. 4 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia 1049/2001[\[9\])](#_ftn9 ""){#_ftnref9} ma zastosowanie, ponieważ dokumenty zawierają nazwy i szczególnie chronione informacje handlowe (takie jak umowy) dotyczące podmiotów prywatnych, których ujawnienie zaszkodziłoby ich reputacji lub innym uzasadnionym interesom biznesowym.

**32.** OLAF zauważył, że w ponownym wniosku skarżący nie wskazał żadnego nadrzędnego interesu publicznego, który mógłby uzasadnić ujawnienie przedmiotowych dokumentów. OLAF wskazał, że przeprowadził konkretną ocenę odnośnych dokumentów i należycie uzasadnił swoją odmowę ich ujawnienia.

**33.** OLAF wskazał również, że w międzyczasie przekazał Służbie Prawnej Komisji dokument zatytułowany „Wewnętrzny*dokument dotyczący sprawy z dnia 3 lipca 2008 r.".* Służba ta jest odpowiedzialna za egzekwowanie odzyskania kwot związanych z dwoma projektami objętymi dochodzeniem OLAF-u. Na wniosek Służby Prawnej w dniu 27 czerwca 2011 r. OLAF udzielił Komisji zezwolenia na ujawnienie tego dokumentu skarżącemu w ramach postępowania pojednawczego przewidzianego w umowie o udzielenie dotacji. OLAF zauważył, że może to prowadzić do faktycznego ujawnienia tego dokumentu skarżącemu w ramach procedury przymusowego odzyskania pomocy.

**34.** Ponadto OLAF przeprosił za opóźnienia w rozpatrywaniu wniosków skarżącego o dostęp do dokumentów. Wyjaśniła, że opóźnienia te wynikały ze złożoności sprawy, trwających procedur następczych, tłumaczenia dokumentów i konieczności skontaktowania się z właściwymi organami UE.

**35.** W swoich uwagach skarżący stwierdził, że w dniu 15 września 2011 r. Komisja udzieliła mu dostępu do następujących dokumentów: a) zaświadczenie z badania z dnia 19 stycznia 2005 r. opatrzone "podrobionym" podpisem biegłego rewidenta skarżącego; b) zaświadczenie z badania z dnia 5 kwietnia 2005 r., w którym biegły rewident skarżącego przyznał, że badanie nie zostało przeprowadzone; c) *PV d'audition de Monsieur X* \[biegłego rewidenta skarżącego\] z dnia 17 i 18 czerwca 2008 r.; oraz d) *PV d'audition de Monsieur X* \[biegłego rewidenta skarżącego\] z dnia 17 czerwca 2008 r.

**36.** Skarżący wskazał, że Komisja nie dostarczyła mu dokumentu zatytułowanego „Wewnętrzny*dokument dotyczący sprawy z dnia 3 lipca 2008 r.",* pomimo oświadczenia złożonego przez OLAF w jego opinii. Ponadto skarżący zauważył, że nie miał dostępu do dokumentów wymienionych w sprawozdaniu z kontroli Rzecznika Praw Obywatelskich.

**37.** Zdaniem skarżącego OLAF mógł udzielić przynajmniej częściowego dostępu do żądanych dokumentów. Ponadto ryzyko, że każdy dokument, który mógłby zostać ujawniony, wejdzie do domeny publicznej, nie może uzasadniać odmowy udzielenia dostępu do żądanych dokumentów.

**38.** W odpowiedzi na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich o udzielenie dalszych informacji[\[10\]](#_ftn10 ""){#_ftnref10} OLAF wystosował do skarżącego pismo, w którym udzielił mu częściowego dostępu do dokumentu zatytułowanego *„Sprawozdanie z misji, zarejestrowanego dnia 10 maja 2007 r. pod numerem N. I/04218".* Utrzymywała ona, że nieujawnione części dokumentu są objęte dwoma wyjątkami przewidzianymi w art. 4 rozporządzenia 1049/2001, a mianowicie ochroną celu kontroli, dochodzenia i audytu (art. 4 ust. 2 tiret trzecie); oraz ochrony prywatności i integralności osoby fizycznej (art. 4 ust. 1 lit. b)).

**39.** Jeżeli chodzi o wyjątek dotyczący ochrony celu inspekcji, dochodzeń i audytów, OLAF wyjaśnił, że dokument zatytułowany „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowany pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r."* zawiera ustalenia OLAF-u dotyczące jednego z jego działań dochodzeniowych w odniesieniu do ewentualnego niewłaściwego zarządzania funduszami UE. Odpowiednie informacje przekazano Biuru Współpracy EuropeAid, aby umożliwić mu podjęcie decyzji o wszczęciu finansowego lub administracyjnego postępowania następczego. Po przekazaniu tych informacji Komisja rzeczywiście wszczęła postępowanie w sprawie odzyskania pomocy. Dokument zawiera nazwiska śledczych OLAF-u, których nie można było ujawnić, ponieważ urzędnicy ci są zaangażowani w szereg dochodzeń prowadzonych przez OLAF i będą musieli dzielić się wiedzą fachową i wydawać opinie w innych, przyszłych sprawach. Biorąc pod uwagę wrażliwość dochodzeń OLAF-u i wymaganą wiedzę fachową, OLAF musi podjąć wszelkie środki, aby uniknąć narażania swoich śledczych na nadmierną presję zewnętrzną, co skutkowałoby poważnym osłabieniem ewentualnych przyszłych dochodzeń. Ponadto informacje otrzymane od skarżących są bardzo ważnym źródłem informacji dla OLAF-u. Publiczne ujawnienie tożsamości i informacji bezpośrednio lub pośrednio związanych z informatorami podważyłoby przyszłe dochodzenia OLAF-u, ponieważ zniechęciłoby osoby prywatne do przesyłania OLAF-owi informacji o możliwych nadużyciach finansowych, które szkodzą budżetowi UE. Taka ewentualność pozbawiłaby OLAF i Komisję wstępnych informacji i podważyłaby zasadniczy element wszczynania dochodzeń mających na celu ochronę interesów finansowych i gospodarczych UE oraz zwalczanie wszelkiej innej nielegalnej działalności przynoszącej szkodę budżetowi UE.

**40.** OLAF stwierdził, że w odniesieniu do wyjątku związanego z ochroną prywatności i integralności osoby fizycznej wyżej wymieniony dokument zawiera *między innymi* dane osobowe osób fizycznych, takich jak skarżący, osoby zainteresowane, urzędnicy OLAF-u i Komisji, pracownicy przedsiębiorstw prywatnych itp., które w przypadku ich ujawnienia, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 45/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 18 grudnia 2000 r. o ochronie osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych przez instytucje i organy wspólnotowe i o swobodnym przepływie takich danych („rozporządzenie 45/2001"), wyraźnie naruszyłyby prywatność i integralność danych osób fizycznych. Jeżeli chodzi o nazwiska skarżących, zainteresowanych osób i pracowników przedsiębiorstw prywatnych, nieujawnione części dokumentu zawierają imiona i nazwiska osób fizycznych oraz informacje odnoszące się do reputacji tych osób. Publiczne ujawnienie nazwisk osób fizycznych i innych danych osobowych w takim kontekście postawiłoby te osoby w negatywnym świetle i spowodowałoby ewentualne wprowadzenie w błąd co do ich wyników. W konsekwencji takie ujawnienie naruszyłoby ich reputację, a tym samym ochronę prywatności i integralności zainteresowanych osób.

**41.** OLAF uznał, że nie może wskazać żadnego nadrzędnego interesu publicznego, który uzasadniałby pełne ujawnienie dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.".* Ponadto OLAF zwrócił się do skarżącego o złożenie ponownego wniosku, jeżeli pragnie on złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie wyżej wymienionej decyzji podjętej przez OLAF.

**42.** W swoich uwagach dotyczących odpowiedzi OLAF-u na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich o udzielenie dalszych informacji[\[11\]](#_ftn11 ""){#_ftnref11} skarżący zauważył, że OLAF nie dostarczył mu załączników do dokumentu zatytułowanego *"Sprawozdanie z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r." oraz dokumentów,* na których OLAF oparł się przy sporządzaniu tego dokumentu, w szczególności skargi złożonej do OLAF-u przeciwko skarżącemu w dniu 1 czerwca 2006 r. oraz innych dokumentów dotyczących dochodzenia przeprowadzonego przez OLAF w okresie od października 2005 r. do września 2009 r.

**43.** Skarżący zauważył, że do tego czasu, tj. do czasu przedstawienia uwag, OLAF udzielił mu częściowego dostępu do następujących dokumentów: *Końcowe sprawozdanie OLAF z dochodzenia OF/2006/0409 z dnia 3 października 2008 r.* oraz „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowane pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.".* OLAF nie udzielił mu dostępu do istotnych informacji w nim zawartych. Ponadto OLAF odmówił ujawnienia czterech dokumentów wymienionych w sprawozdaniu Rzecznika Praw Obywatelskich z kontroli akt sprawy, a mianowicie 1) *Acte du contrôle et vérifications sur place* , zarejestrowanych pod numerem I/006997 w dniu 3 lipca 2008 r.[\[12\];](#_ftn12 ""){#_ftnref12} 2) *Acte du contrôle et vérifications sur place* , zarejestrowanego pod numerem I/006998 w dniu 3 lipca 2008 r.; 3) Rejestr kontroli administracyjnej, zarejestrowany pod nr I/04026 w dniu 4 maja 2007 r.; oraz 4) Protokół kontroli administracyjnej, zarejestrowany pod numerem I/04027 w dniu 4 maja 2007 r. Zdaniem skarżącego wyjątki, na które powołuje się OLAF, nie mogły uzasadniać odmowy udzielenia dostępu do żądanych dokumentów. W tym względzie skarżący odniósł się do odpowiedniego orzecznictwa[\[13\]](#_ftn13 ""){#_ftnref13} i stwierdził, że fakt, iż dokument zawiera dane osobowe, nie może sam w sobie uzasadniać odmowy udzielenia dostępu. Przyjęcie podejścia OLAF oznaczałoby odmowę dostępu do wszystkich dokumentów zawierających dane osobowe. W każdym razie pismo OLAF-u z dnia 6 lutego 2012 r. nie zawierało żadnych powodów uzasadniających odmowę dostępu do trzech dokumentów załączonych do dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.";* dokumenty, na których oparł się OLAF przy sporządzaniu tego dokumentu; oraz wyżej wymienione dokumenty wskazane w sprawozdaniu z kontroli Rzecznika Praw Obywatelskich.

**44.** Skarżący zauważył również, że chociaż OLAF udzielił odpowiedzi z dnia 6 lutego 2012 r. w ramach dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich, zastosował procedurę określoną w rozporządzeniu 1049/2001, a mianowicie wezwał skarżącego do złożenia ponownego wniosku. W tym względzie skarżący wskazał, że jego pierwotny wniosek o udzielenie dostępu został złożony w dniu 15 marca 2010 r., na który OLAF odpowiedział w dniu 15 kwietnia 2010 r. Następnie złożyła ponowny wniosek, na który OLAF odpowiedział w dniu 20 lipca 2010 r. Skarżący podkreślił, że pisma OLAF-u z dnia 6 lutego 2012 r. nie można uznać za ponowną odpowiedź na jego pierwotny wniosek o udzielenie dostępu. Był to dokument przedłożony w ramach dochodzenia prowadzonego przez Rzecznika Praw Obywatelskich.

**45.** Niemniej jednak w dniu 1 marca 2012 r. skarżący odpowiedział na zaproszenie OLAF-u i złożył ponowny wniosek. We wniosku tym zwróciła się o dostęp do a) dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r."* w całości; oraz b) wszystkie dokumenty i informacje, na których OLAF oparł się przy sporządzaniu sprawozdania z misji i sprawozdania końcowego, w szczególności: skarga złożona przeciwko skarżącemu w dniu 1 czerwca 2006 r. oraz wszystkie dodatkowe informacje przekazane OLAF-owi w dniu 17 czerwca 2006 r. i we wrześniu 2006 r.; wszystkie sprawozdania z przesłuchań sporządzone przez OLAF w ramach dochodzenia, a mianowicie we wrześniu 2006 r. i kwietniu 2007 r.; (iii) wyżej wymienione trzy dokumenty wymienione w sprawozdaniu z kontroli Rzecznika Praw Obywatelskich; oraz (iv) wszystkie dokumenty będące w posiadaniu OLAF-u w związku z obydwoma umowami.

#### Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich

*Uwagi wstępne*

**46.** W odpowiedzi na dalsze pismo Rzecznika OLAF wezwał skarżącego do złożenia nowego wniosku potwierdzającego, jeżeli nie będzie zadowolony z częściowego ujawnienia dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.".* Skarżący zrobił to, ale sprzeciwił się temu zaproszeniu. Rzecznik podziela sprzeciw skarżącego. Jak słusznie zauważył skarżący, odpowiedź OLAF-u z dnia 6 lutego 2012 r. była krokiem proceduralnym w ramach dochodzenia prowadzonego przez Rzecznika Praw Obywatelskich. Pismo Rzecznika do OLAF-u z dnia 30 listopada 2011 r., na które OLAF odpowiedział, nie było i nie może być **nowym** wnioskiem o dostęp do dokumentów na podstawie rozporządzenia 1049/2001 złożonym w imieniu skarżącego. Przed złożeniem skargi do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarżący złożył wniosek o dostęp do tego konkretnego dokumentu, a OLAF zajął już stanowisko w sprawie tego wniosku; w związku z tym pierwotna skarga do Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczyła tego dokumentu. Nie było potrzeby prowadzenia odrębnej procedury na mocy rozporządzenia 1049/2001 równolegle z dochodzeniem Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczącym tego konkretnego dokumentu. W związku z powyższym Rzecznik Praw Obywatelskich ma prawo dokonać przeglądu odmowy OLAF-u z dnia 6 lutego 2012 r. udzielenia pełnego dostępu do dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.",* nie czekając na odpowiedź OLAF-u na ponowny wniosek skarżącego z dnia 1 marca 2012 r.

**47.** Powyższe rozważania odnoszą się jednak wyłącznie do dokumentu zatytułowanego *„Sprawozdanie z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.".* Rzecznik zauważa, że ponowny wniosek skarżącego z dnia 1 marca 2012 r. nie ograniczał się do pełnego ujawnienia dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.",* lecz znacznie rozszerzył zakres pierwotnego wniosku o udzielenie dostępu z dnia 15 marca 2010 r. i ponownego wniosku z dnia 5 maja 2010 r.[\[14\].](#_ftn14 ""){#_ftnref14} Zgodnie z art. 2 ust. 4 swojego statutu Rzecznik Praw Obywatelskich nie może rozpatrywać tych nowych wniosków, zanim skarżący nie zastosuje się do procedury przewidzianej w rozporządzeniu 1049/2001. Rzecznik Praw Obywatelskich uważa, że należy wezwać skarżącego do złożenia nowej skargi, jeżeli chce złożyć skargę dotyczącą odpowiedzi OLAF-u na jego nowy ponowny wniosek w zakresie, w jakim dotyczy ona ujawnienia nowych dokumentów, o które wnioskował skarżący.

**48.** Ponadto Rzecznik przyjmuje do wiadomości argument skarżącego, że nie miał on dostępu do dokumentów wymienionych w sprawozdaniu z kontroli Rzecznika. W tym względzie Rzecznik Praw Obywatelskich przypomina, że art. 4 ust. 1 statutu Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich stanowi, że Rzecznik Praw Obywatelskich i jego pracownicy „nie*ujawniają informacji ani dokumentów, które uzyskują w trakcie dochodzenia".* Zgodnie z art. 5.2 przepisów wykonawczych Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich może on zapoznać się z aktami danej instytucji. Instytucja musi wyraźnie wskazać wszelkie dokumenty znajdujące się w aktach, które uważa za poufne. Art. 13 ust. 3 tych samych przepisów wykonawczych uniemożliwia skarżącym dostęp do dokumentów, które zostały wskazane Rzecznikowi Praw Obywatelskich jako poufne. W związku z tym Rzecznik nie może ujawniać ani cytować dokumentów, które instytucja uznaje za poufne, ani odnosić się do nich w taki sposób, aby ich treść mogła zostać ujawniona. Rzecznik zauważa jednak, że OLAF udzielił pełnego dostępu do dokumentów wymienionych w sprawozdaniu z kontroli jako dokumenty 3--5[\[15\].](#_ftn15 ""){#_ftnref15} Stwierdzenie to znajduje potwierdzenie w kopiach załączonych przez skarżącego do skargi[\[16\].](#_ftn16 ""){#_ftnref16}

**49.** W świetle ustaleń przedstawionych powyżej w pkt 46 i 48 niniejsza ocena Rzecznika Praw Obywatelskich będzie dotyczyć rozpatrywania przez OLAF wniosku skarżącego o dostęp do następujących dokumentów: (1) Końcowe sprawozdanie OLAF-u z dochodzenia OF/2006/0409 z dnia 3 października 2008 r.; (2) "Sprawozdanie*z misji, zarejestrowane pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.";* oraz 3) wewnętrzny dokument OLAF-u z dnia 3 lipca 2008 r.

***Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich dotycząca częściowego ujawnienia dokumentów 1 i 2***

**50.** Na wstępie Rzecznik zauważa, że mimo częściowego dostępu udzielonego w dniach 10 września 2009 r. i 6 lutego 2012 r. do dokumentów 1 i 2 dostęp ten był jednak obszerny i że ujawnione części tych dokumentów dostarczają znacznej ilości informacji. Sugeruje to, że przed udzieleniem częściowego dostępu OLAF najpierw starannie wybrał te konkretne części tekstów, które uważa za objęte wyjątkami, o których mowa w odpowiedzi na ponowny wniosek skarżącego z dnia 5 maja 2010 r.

**51.** W celu uzasadnienia swojej decyzji o udzieleniu częściowego dostępu zarówno do dokumentu 1, jak i do dokumentu 2, OLAF przedstawił te same *cztery* powody.

**52.** *Po pierwsze,* OLAF powołał się na wyjątek dotyczący ochrony celu dochodzenia na podstawie art. 4 ust. 2 tiret trzecie rozporządzenia 1049/2001[\[17\].](#_ftn17 ""){#_ftnref17} Jego zdaniem cel toczącego się postępowania Komisji w sprawie odzyskania pomocy mógłby zostać zagrożony, gdyby pełne informacje zawarte w dokumentach zostały podane do wiadomości publicznej. Miałoby to miejsce w szczególności w przypadku ujawnienia tożsamości śledczych, skarżących i świadków OLAF-u. Ponadto, gdyby odpowiednie nazwy stały się publicznie znane, takie ujawnienie mogłoby mieć negatywny wpływ na przyszłe dochodzenia OLAF-u. *Po drugie,* pełne ujawnienie dokumentów 1 i 2 mogłoby zagrozić procesowi podejmowania przez Komisję decyzji o ewentualnym zamknięciu toczącego się postępowania w sprawie odzyskania \[18\]. *Po trzecie,* OLAF oparł się na wyjątku dotyczącym prywatności i integralności osoby fizycznej oraz wyjątku dotyczącym ochrony danych osobowych, określonym w art. 4 ust. 1 lit. b) rozporządzenia 1049/2001[\[19\],](#_ftn19 ""){#_ftnref19} aby odmówić dostępu do nazwisk swoich śledczych i pracowników Komisji, zawartych w dokumentach 1 i 2. *Po czwarte,* OLAF odniósł się do potrzeby ochrony interesów handlowych podmiotów prywatnych poprzez zastosowanie wyjątku przewidzianego w art. 4 ust. 2 tiret pierwsze rozporządzenia 1049/2001[\[20\].](#_ftn20 ""){#_ftnref20}{#_ftnref18}

**53.** Jeżeli chodzi o *pierwszy powód* OLAF-u, Rzecznik może zgodzić się z OLAF-em, że istnieje potrzeba ochrony tożsamości skarżących i świadków OLAF-u, a także informacji, które przekazują na potrzeby przyszłych dochodzeń OLAF-u, oraz że taka potrzeba może uzasadniać odmowę ujawnienia w całości żądanych dokumentów. Służby Rzecznika Praw Obywatelskich skontrolowały odpowiednie akta OLAF-u. Kontrola wykazała, że odpowiednie akta rzeczywiście zawierały szczegółowe informacje na temat konkretnych osób, a także szczegółowe informacje na temat informacji, które przekazały OLAF-owi na potrzeby dochodzenia przeciwko skarżącemu. Trudno jest stwierdzić, który nadrzędny interes publiczny mógłby uzasadniać ujawnienie takich danych.

**54.** Rzecznik nie może jednak zgodzić się z wyjaśnieniem OLAF-u dotyczącym potrzeby ochrony tożsamości jego śledczych w kontekście przyszłych dochodzeń. OLAF argumentuje, że brak ochrony tożsamości jego śledczych miałby negatywny wpływ na zdolność OLAF-u do prowadzenia dochodzeń w sprawie nielegalnych działań przynoszących szkodę budżetowi UE. W tym względzie Rzecznik zauważa, że -- jak wynika z dokumentów przedłożonych przez skarżącego -- OLAF w rzeczywistości ujawnił skarżącemu tożsamość niektórych swoich śledczych, a jednocześnie odmówił ujawnienia nazwisk innych osób. OLAF nie wyjaśnił tej różnicy w traktowaniu.

**55.** Ponadto, jak stwierdził Trybunał w wyroku My *Travel II* [\[21\]](#_ftn21 ""){#_ftnref21} i jak stwierdził Rzecznik w innych dochodzeniach (dotyczących jednak urzędników Komisji działających w postępowaniach w sprawie konkurencji/pomocy państwa, a nie śledczych OLAF-u)[\[22\],](#_ftn22 ""){#_ftnref22} przejrzystość może pomóc tym urzędnikom w lepszej pracy i ostatecznie przyczynić się do kultury służby. Obawiając się ryzyka, że jego urzędnicy sami się ocenzurują, OLAF powołał się jako uzasadnienie swojego stanowiska w tej sprawie na potrzebę unikania narażania swoich śledczych na zewnętrzną nadmierną presję przy przyszłych okazjach, w których są oni wzywani do wyrażania opinii i dzielenia się swoją wiedzą fachową w dochodzeniach. Stanowisko to może być jednak trudne do pogodzenia z obowiązkami tych urzędników. W rzeczywistości taka cenzura stanowiłaby strategię mającą na celu obejście odpowiedzialności instytucji Unii wobec jej obywateli, do której dąży art. 15 ust. 3 TFUE i rozporządzenie 1049/2001. Jak zauważył rzecznik generalny w sprawie My Travel II, „wykładnia*prawodawstwa Unii nie może opierać się na obawie, że instytucje mogą obejść te przepisy. Gdyby takie obawy były uzasadnione, należałoby podjąć środki zapobiegające ich obchodzeniu"* [\[23\].](#_ftn23 ""){#_ftnref23}

**56.** W odniesieniu do *drugiego* wyjątku, na który powołuje się OLAF (ochrona procesu decyzyjnego), Rzecznik zauważa, że proces decyzyjny Komisji dotyczący decyzji o odzyskaniu kwoty wypłaconej skarżącemu z tytułu dwóch umów (o czym świadczą dwa nakazy odzyskania środków) został zakończony i że toczą się tylko jego postępowania w sprawie odzyskania środków. O ile prawdą jest, że w toku postępowania w sprawie odzyskania środków Komisja mogła podjąć decyzję o odstąpieniu od odzyskania lub zmianie kwoty podlegającej odzyskaniu, o tyle takie działanie dotyczy raczej wykonania i wykonania nakazów odzyskania środków i nie stanowi części procesu decyzyjnego. Ponadto, biorąc pod uwagę charakter dochodzenia i zarzuty wysunięte przeciwko skarżącemu, Rzecznik przypomina, że dla poszanowania prawa skarżącego do obrony zasadnicze znaczenie ma udostępnienie skarżącemu wszystkich istotnych informacji. Rzecznik nie uważa zatem wyjaśnień OLAF-u dotyczących ochrony procesu decyzyjnego Komisji za przekonujące.

**57.** Jeśli chodzi o *trzeci* powód OLAF-u, przeprowadzona przez Rzecznika kontrola akt OLAF-u wykazała, że część dwóch dokumentów, które zostały zaciemnione, zawierała dane osobowe osób fizycznych, takich jak skarżący, śledczy OLAF-u, pracownicy przedsiębiorstw prywatnych, których ujawnienie miałoby wpływ na ich prywatność.

**58.** Jednakże, jak słusznie zauważył skarżący, nie wystarczy stwierdzić, że wyjątek dotyczący ochrony prywatności ma zastosowanie, ponieważ dokument zawiera dane osobowe. W wyroku w sprawie *Bavarian Lager* Trybunał Sprawiedliwości orzekł, że w przypadku złożenia wniosku o dostęp do dokumentów, w tym danych osobowych, rozporządzenie 45/2001[\[24\]](#_ftn24 ""){#_ftnref24} zaczyna w pełni obowiązywać. Oznacza to, że zgodnie z art. 8 lit. b) rozporządzenia 45/2001 wnioskodawca ubiegający się o dostęp powinien wykazać konieczność przekazania danych, a instytucja powinna wyważyć różne interesy i rozważyć, czy istnieją jakiekolwiek powody, aby przypuszczać, że ujawnienie mogłoby naruszyć uzasadnione interesy osoby, której dane dotyczą[\[25\].](#_ftn25 ""){#_ftnref25}

**59.** Ponieważ jednak w niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił żadnego wyraźnego i zgodnego z prawem uzasadnienia ani żadnego przekonującego argumentu wskazującego na konieczność przekazania tych danych osobowych, OLAF nie mógł dokonać takiego wyważenia interesów. OLAF musiał zatem traktować dane osobowe w taki sposób, aby nie można było zidentyfikować osoby, której dane dotyczą. W związku z tym skreślenie tych części w odpowiednich dokumentach jest uzasadnione, biorąc pod uwagę, że nie spełniono kryterium konieczności w rozumieniu art. 8 rozporządzenia 45/2001.

**60.** Jeżeli chodzi o *czwarty powód* OLAF-u, Rzecznik ponownie powołuje się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym dokumenty zawierające informacje poufne dotyczące przedsiębiorstw i ich działalności handlowej stanowią informacje objęte wyjątkiem dotyczącym interesów handlowych[\[26\].](#_ftn26 ""){#_ftnref26}

**61.** OLAF wyjaśnił, że części wymazane z dokumentów 1 i 2 zawierają nazwy i szczególnie chronione informacje handlowe (takie jak umowy) dotyczące podmiotów prywatnych, których ujawnienie zaszkodziłoby ich reputacji lub innym uzasadnionym interesom biznesowym.

**62.** Rzecznik uważa również, że to wyjaśnienie OLAF-u jest przekonujące. OLAF odniósł się bowiem do konkretnej kwestii, a mianowicie ewentualnej szkody, jaką można by wyrządzić reputacji lub uzasadnionym interesom handlowym zainteresowanych przedsiębiorstw. W kontekście dochodzeń dotyczących nieprawidłowości finansowych stwierdzenie to wydaje się co do zasady zasadne.

**63.** Ponadto przeprowadzona przez Rzecznik kontrola dokumentów wykazała, że zaciemnione części, których ujawnienia OLAF odmówił powołując się na powyższy wyjątek, dotyczą wyłącznie opisanych powyżej chronionych interesów handlowych podmiotów prywatnych uczestniczących w dochodzeniu OLAF-u. Ponadto skarżący nie wykazał żadnego nadrzędnego interesu publicznego przemawiającego za ujawnieniem.

**64.** W świetle powyższych rozważań Rzecznik nie zgadza się z uzasadnieniem OLAF-u, zgodnie z którym nazwiska osób prowadzących dochodzenie musiały zostać usunięte w celu ochrony procesu decyzyjnego Komisji (wyjątek określony w art. 4 ust. 3 akapit pierwszy) i przyszłych dochodzeń OLAF-u (wyjątek określony w art. 4 ust. 2 tiret trzecie). Zgadza się jednak, że nazwiska te mogłyby zostać usunięte na podstawie wyjątku dotyczącego ochrony danych osobowych osób fizycznych, ponieważ skarżący nie przedstawił, jak wymaga tego wyrok w sprawie *Bavarian Lager*, powodów uzasadniających jego dostęp do tych danych osobowych, które można by zrównoważyć ze szkodą dla osób, których dane dotyczą, w przypadku ujawnienia ich danych osobowych.

**65.** Ponadto Rzecznik zgadza się, że OLAF mógł powołać się na (i) wyjątek określony w art. 4 ust. 2 tiret trzecie w odniesieniu do nazwisk swoich świadków i skarżących w kontekście przyszłych dochodzeń; oraz (ii) wyjątku określonego w art. 4 ust. 2 tiret pierwsze dotyczącego ochrony interesów handlowych w odniesieniu do nazw spółek i innych informacji dotyczących takich przedsiębiorstw. Ponieważ wystarczy, że jeden wyjątek zostanie właściwie zastosowany w celu odmowy dostępu do żądanych dokumentów, Rzecznik nie uważa, aby dalsze dochodzenia w sprawie zarzutu skarżącego i jego roszczenia były uzasadnione.

***Ocena Rzecznika Praw Obywatelskich dotycząca dokumentu 3***

**66.** Rzecznik zauważa, że wydaje się, iż Komisja ujawniła skarżącemu dokument nr 3 w dniu 15 września 2011 r., tj. w trakcie dochodzenia prowadzonego przez Rzecznika. Chociaż skarżący nie przedłożył kopii dokumentu, który Komisja mu ujawniła,*opis przedstawiony przez skarżącego w jego uwagach do dokumentu zatytułowanego „PV d'audition de Monsieur X \[biegły rewident skarżącego\] z dnia 17 czerwca 2008 r."* wskazuje, że dokument ten jest dokumentem zidentyfikowanym przez OLAF w odpowiedzi na ponowny wniosek skarżącego jako dokument zatytułowany „Wewnętrzny*dokument OLAF-u z dnia 3 lipca 2008 r."* i zapisanym w sprawozdaniu z kontroli Rzecznika Praw Obywatelskich jako *„Acte du contrôle et vérifications sur place, zarejestrowany pod numerem I/006997 w dniu 3 lipca 2008 r.".*

**67.** W świetle powyższego Rzecznik uważa, że wniosek skarżącego o dostęp do wyżej wymienionego dokumentu został spełniony.

### B. Wnioski

Na podstawie dochodzenia w sprawie tej skargi Rzecznik zamyka je następującym wnioskiem:

**Dalsze dochodzenia nie są uzasadnione.**

Skarżący i OLAF zostaną poinformowani o tej decyzji.

P. Nikiforos Diamandouros

Sporządzono w Strasburgu dnia 12 listopada 2012 r.

*** ** * ** ***

[\[1\]](#_ftnref1 ""){#_ftn1} Rozporządzenie (WE) nr 1049/2001 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 30 maja 2001 r. w sprawie publicznego dostępu do dokumentów Parlamentu Europejskiego, Rady i Komisji, Dz.U. L 145, s. 43.

[\[2\]](#_ftnref2 ""){#_ftn2} Art. 3 ust. 2 statutu Rzecznika Praw Obywatelskich ma następujące brzmienie: „Instytucje*i organy Wspólnoty są zobowiązane do dostarczenia Rzecznikowi Praw Obywatelskich wszelkich informacji, o które zwrócił się do nich, oraz do udzielenia mu dostępu do odnośnych akt. Dostęp do informacji lub dokumentów niejawnych, w szczególności do dokumentów sensytywnych w rozumieniu art. 9 rozporządzenia (WE) nr 1049/2001, podlega zasadom bezpieczeństwa danej instytucji lub organu Wspólnoty."*

[\[3\]](#_ftnref3 ""){#_ftn3} Sprawdzone dokumenty były następujące:/p\>

**1.** Sprawozdanie końcowe OLAF z dochodzenia OF/2006/0409 z dnia 3 października 2008 r.

**2.** Acte du contrôle et vérifications sur place, zarejestrowana pod numerem I/006997 w dniu 3 lipca 2008 r.

**3.** Acte du contrôle et vérifications sur place, zarejestrowana pod numerem I/006998 w dniu 3 lipca 2008 r.

**4.** Protokół kontroli administracyjnej, zarejestrowany pod numerem I/04026 w dniu 4 maja 2007 r.

**5.** Protokół kontroli administracyjnej, zarejestrowany pod numerem I/04027 w dniu 4 maja 2007 r.

**6.** Sprawozdanie z misji, zarejestrowane pod numerem I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.

[\[4\]](#_ftnref4 ""){#_ftn4} Zgodnie z art. 8 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 1073/99 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 25 maja 1999 r. dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych (OLAF), Dz.U. L 136, s. 1.

[\[5\]](#_ftnref5 ""){#_ftn5} W tym względzie OLAF odniósł się do sprawy T-48/05 Franchet *i Byk przeciwko Komisji,* Zb.Orz. 2008, s. II-01585, pkt 255--258.

[\[6\]](#_ftnref6 ""){#_ftn6} Odpowiednia część tego przepisu stanowi, co następuje: "2. Instytucje odmawiają dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę:

\[...\]

cel inspekcji, dochodzeń i audytów; ... (ang.).

[\[7\]](#_ftnref7 ""){#_ftn7} Odpowiednia część tego przepisu stanowi, co następuje: „1.*Instytucje odmawiają dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę:*

*\[...\]*

*prywatności i integralności osoby fizycznej, w szczególności zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym ochrony danych osobowych."*

[\[8\]](#_ftnref8 ""){#_ftn8} Odpowiednia część tego przepisu ma następujące brzmienie: *„Dostępu do dokumentu sporządzonego przez instytucję na użytek wewnętrzny lub otrzymanego przez instytucję, który dotyczy sprawy, w której instytucja nie podjęła decyzji, odmawia się, jeżeli ujawnienie dokumentu poważnie naruszyłoby proces podejmowania decyzji przez instytucję, chyba że za ujawnieniem przemawia nadrzędny interes publiczny."*

[\[9\]](#_ftnref9 ""){#_ftn9} Odpowiednia część tego przepisu ma następujące brzmienie: „2.*Instytucje odmawiają dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę:*

*- interesy handlowe osoby fizycznej lub prawnej, w tym własność intelektualna,\[...\]".*

[\[10\]](#_ftnref10 ""){#_ftn10} W kolejnym piśmie z dnia 30 listopada 2011 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do OLAF-u o udzielenie skarżącemu częściowego dostępu do dokumentu zatytułowanego *"Sprawozdanie z misji, zarejestrowanego dnia 10 maja 2007 r. pod numerem N. I/04218".* W tym względzie podczas kontroli dokumentów z dnia 27 czerwca 2011 r. służby Rzecznika Praw Obywatelskich były w stanie porównać treść dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r."* z treścią dokumentów, które zostały już ujawnione skarżącemu (w szczególności ze sprawozdaniem końcowym z dochodzenia OLAF-u). Powyższe porównanie nie pozwoliło zrozumieć odmowy udzielenia przez OLAF częściowego dostępu do dokumentu zatytułowanego „Sprawozdanie*z misji, zarejestrowanego pod numerem N. I/04218 w dniu 10 maja 2007 r.".*

[\[11\]](#_ftnref11 ""){#_ftn11} Skarżący przesłał kopię swoich uwag bezpośrednio do OLAF-u.

[\[12\]](#_ftnref12 ""){#_ftn12} Podczas kontroli OLAF potwierdził, że dokument ten odpowiada dokumentowi określonemu w odpowiedzi OLAF-u na ponowny wniosek skarżącego jako "Wewnętrzny*dokument OLAF-u z dnia 3 lipca 2008 r."*

[\[13\]](#_ftnref13 ""){#_ftn13} Sprawa C-28/08 *P Komisja przeciwko Bavarian Lager* \[2010\], Zb.Orz. I-06055, pkt 123 i 117-119.

[\[14\]](#_ftnref14 ""){#_ftn14} W związku z tym skarżący zwrócił się o dostęp do: i) skargę złożoną przeciwko skarżącemu w dniu 1 czerwca 2006 r. oraz wszystkie dodatkowe informacje przekazane OLAF-owi w dniu 17 czerwca 2006 r. i we wrześniu 2006 r.; ii) wszystkie sprawozdania z przesłuchań sporządzone przez OLAF w ramach dochodzenia, a mianowicie we wrześniu 2006 r. i kwietniu 2007 r.; iii) dokumenty 2-5 wymienione w sprawozdaniu z kontroli Rzecznika Praw Obywatelskich; oraz (iv) wszystkie dokumenty będące w posiadaniu OLAF-u w związku z obydwoma umowami.

[\[15\]](#_ftnref15 ""){#_ftn15} Zob. przypis 3.

[\[16\]](#_ftnref16 ""){#_ftn16} W wyniku kontroli dokumentów Rzecznik wyjaśnił, że dokumenty wymienione w sprawozdaniu z kontroli od 3 do 5 były w rzeczywistości takie same jak dokumenty załączone przez skarżącego do jego skargi do Rzecznika. Ponadto przedstawiciele OLAF-u potwierdzili, że przedmiotowe dokumenty zostały przekazane skarżącemu w trakcie dochodzenia prowadzonego przez OLAF, zgodnie z *podręcznikiem OLAF-u -- Procédures opérationnelles,* a nie na podstawie rozporządzenia 1049/2001. W związku z tym pozostawały *one poufne wobec opinii publicznej.*

[\[17\]](#_ftnref17 ""){#_ftn17} Odpowiednia część tego przepisu ma następujące brzmienie: "2. Instytucje odmawiają dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę: \[...\]

cel kontroli, dochodzeń i audytów,

chyba że za ujawnieniem przemawia nadrzędny interes publiczny".

[\[18\]](#_ftnref18 ""){#_ftn18} Artykuł 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 1049/2001.

[\[19\]](#_ftnref19 ""){#_ftn19} Odpowiednia część tego przepisu ma następujące brzmienie: „1. Instytucje odmawiają dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę: \[...\]

b) prywatności i integralności osoby fizycznej, w szczególności zgodnie z prawodawstwem wspólnotowym dotyczącym ochrony danych osobowych."

[\[20\]](#_ftnref20 ""){#_ftn20} Odpowiednia część tego przepisu ma następujące brzmienie: "2. Instytucje odmawiają dostępu do dokumentu, jeżeli ujawnienie go naruszyłoby ochronę:

interesy handlowe osoby fizycznej lub prawnej, w tym własność intelektualna".

[\[21\]](#_ftnref21 ""){#_ftn21} Sprawa C-506/08 P *Szwecja przeciwko MyTravel i Komisji,* wyrok z dnia 21 lipca 2011 r., dotychczas nieopublikowany w Zbiorze.

[\[22\]](#_ftnref22 ""){#_ftn22} Decyzje Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie skarg 2073/2010/AN i 1735/2010/MHZ dostępne na stronie internetowej Rzecznika Praw Obywatelskich, odpowiednio pkt 76-80 i 32.

[\[23\]](#_ftnref23 ""){#_ftn23} Opinia rzecznik generalnej J. Kokott, pkt 50.

[\[24\]](#_ftnref24 ""){#_ftn24} Zob. sprawa C-28/08 *P Komisja przeciwko Bavarian Lager* \[2010\], Zb.Orz. I-06055.

[\[25\]](#_ftnref25 ""){#_ftn25} Dokument informacyjny EIOD z 24 marca 2011 r. zatytułowany "Publiczny dostęp do dokumentów zawierających dane osobowe po wydaniu wyroku w sprawie Bavarian Lager" ; Sprawa C-28/08 P *Komisja przeciwko Bavarian Lager,* pkt 78.

[\[26\]](#_ftnref26 ""){#_ftn26} Sprawy połączone T-355/04 i T-446/04 *Co-Frutta przeciwko Komisji* \[2010\], Zb.Orz. II-1, pkt 128.