Szanowny Panie C.,
W dniu 4 lutego 1999 r. złożył Pan, jako poseł do Parlamentu Europejskiego, skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w imieniu Pana D. dotyczącą rzekomego braku odpowiedzi ze strony DG XV Komisji.
W dniu 18 lutego 1999 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji Europejskiej. Komisja przesłała swoją opinię w dniu 27 maja 1999 r., a ja przekazałem ją Państwu wraz z zaproszeniem do przedstawienia uwag, jeśli Państwo sobie tego życzą. Nie zgłosił Pan żadnych uwag do opinii Komisji.
Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.

WNIOSEK

Według skarżącego istotne fakty były następujące:
Skarżący skarżył się w imieniu D. na brak odpowiedzi ze strony DG XV (Rynek Wewnętrzny) Komisji. Skarga dotyczy okoliczności, że belgijski dodatek na dziecko wypłacany D., pracownikowi transgranicznemu, podlegał opodatkowaniu w Niderlandach.
Skarżący po raz pierwszy wspomniał o tej sprawie Komisji w piśmie z dnia 24 października 1996 r. skierowanym do DG V (Zatrudnienie i Sprawy Społeczne) Komisji. Przedstawił on różne pytania w celu ustalenia, czy Trybunał Sprawiedliwości wydał orzeczenie w podobnej sprawie i czy wniesienie sprawy do Trybunału mogłoby być pomocne. W dniu 13 listopada 1996 r. dyrektor generalny DG V, pan Larsson, odpowiedział, że przekazał pismo dyrektorowi generalnemu DG XV, panu Moggowi, w celu otrzymania odpowiedzi. Mogg odpowiedział w dniu 24 grudnia 1996 r., że opodatkowanie belgijskiego zasiłku na dziecko przez władze niderlandzkie wydaje się sprzeczne z prawem WE. Stwierdził, że wyśle pismo do rządu niderlandzkiego z prośbą o udzielenie informacji oraz że skarżący będzie informowany o dalszych krokach podjętych przez Komisję.
Nie otrzymawszy żadnych informacji od Komisji, skarżący zwrócił się do pana Mogga w dniu 28 stycznia 1998 r., tj. 13 miesięcy później, z pytaniem o obecną sytuację w tej sprawie. Nie otrzymawszy odpowiedzi, skarżący odpisał w dniu 22 września 1998 r.
Biorąc pod uwagę, że Komisja nie odpowiedziała na te pisma, skarżący złożył niniejszą skargę do Rzecznika Praw Obywatelskich, powołując się na zaniedbanie, niekompetencję i brak informacji ze strony Komisji.

WNIOSEK

W
swojej opinii Komisja stwierdziła, że pismo skarżącego z dnia 24 października 1996 r., na które udzielono odpowiedzi w dniu 13 listopada 1996 r., nie zostało zarejestrowane jako skarga.
Sprawa została następnie przekazana przez DG V do DG XV, która była wówczas odpowiedzialna za kwestie podatkowe. Skarżący otrzymał pierwszą odpowiedź w dniu 24 grudnia 1996 r. Podczas gdy wszczęto dochodzenie w tej sprawie, nie udzielono odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 28 stycznia 1998 r. Jednakże w związku z posiedzeniem komisji parlamentarnej wiosną 1998 r. kwestia ta została poruszona skarżącemu przez urzędników DG XV odpowiedzialnych za tę sprawę.
Po przeniesieniu z właściwych służb w DG XV do DG XXI w czerwcu 1998 r. rozpatrywanie sprawy zostało zreorganizowane zgodnie ze strukturą DG XXI i jest rozpatrywane w dziale „Sprawy prawne i egzekwowanie przepisów wspólnotowych” (XXI.A.3). W dniu 14 kwietnia 1999 r. do władz niderlandzkich wysłano wezwanie do usunięcia uchybienia.
W dniu 7 kwietnia 1999 r. Komisja poinformowała skarżącego o swojej decyzji z dnia 30 marca 1999 r. o wszczęciu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Niderlandom. Komisja oczekiwała na uwagi rządu niderlandzkiego dotyczące wezwania do usunięcia uchybienia. W przypadku niezadowalającej odpowiedzi Komisja podejmie decyzję o wystosowaniu uzasadnionej opinii.
Uwagi skarżącego
Skarżący nie przedstawił żadnych uwag na temat opinii Komisji.

DECYZJA

1 Zarzucany brak odpowiedzi ze strony Komisji
1.1 Skarżący twierdził, że DG XV Komisji nie odpowiedziała na korespondencję przesłaną przez niego w imieniu pana D. dotyczącą opodatkowania przez władze niderlandzkie belgijskiego dodatku na dziecko. Po piśmie Komisji z dnia 24 grudnia 1996 r., w którym stwierdzono, że skarżący będzie informowany o dalszych krokach, skarżący napisał do Komisji w dniach 28 stycznia i 22 września 1998 r., ale nie otrzymał odpowiedzi. Komisja zauważyła, że nie udzielono odpowiedzi na pismo skarżącego z dnia 28 stycznia 1998 r., ale że kwestia ta została poruszona skarżącemu przez urzędników DG XV przy okazji posiedzenia komisji parlamentarnej wiosną 1998 r. Komisja stwierdziła ponadto, że sprawa została przeniesiona z DG XV do DG XXI i że w dniu 7 kwietnia 1999 r. poinformowała skarżącego o swojej decyzji z dnia 30 marca 1999 r. o wszczęciu postępowania w sprawie uchybienia zobowiązaniom państwa członkowskiego przeciwko Niderlandom.
1.2 Zasady dobrego postępowania administracyjnego wymagają, aby pisma obywateli kierowane do administracji wspólnotowej otrzymywały odpowiedź w rozsądnym terminie (1). W niniejszej sprawie wydaje się, że Komisja odpowiedziała w dniu 24 grudnia 1996 r. na pismo skarżącego z dnia 24 października 1996 r. W swojej odpowiedzi Komisja oświadczyła, że będzie informować skarżącego o dalszych działaniach w tej sprawie. Jednakże, nie otrzymawszy żadnych dalszych informacji przez okres 13 miesięcy, skarżący napisał dwa pisma do Komisji w dniach 28 stycznia i 22 września 1998 r. Komisja nie odpowiedziała na te pisma w rozsądnym terminie. Brak odpowiedzi stanowi zatem przypadek niewłaściwego administrowania.
1.3 Zasady dobrego postępowania administracyjnego wymagają również, aby obywatele byli informowani o przekazywaniu ich akt z jednej służby do drugiej (2). W niniejszej sprawie wydaje się, że w czerwcu 1998 r. sprawa została przeniesiona z DG XV do DG XXI. Skarżący nie został jednak poinformowany o tym przekazaniu. To uchybienie stanowi przypadek niewłaściwego administrowania.
2 Wnioski Na
podstawie dochodzenia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w sprawie tej skargi wydaje się konieczne sformułowanie następujących uwag krytycznych:

Zasady dobrego postępowania administracyjnego wymagają, aby pisma obywateli kierowane do administracji wspólnotowej otrzymywały odpowiedź w rozsądnym terminie (3). Nie otrzymawszy żadnych dalszych informacji przez okres 13 miesięcy, skarżący wystosował dwa pisma do Komisji w dniach 28 stycznia i 22 września 1998 r. Komisja nie odpowiedziała na te pisma w rozsądnym terminie. Brak odpowiedzi stanowi zatem przypadek niewłaściwego administrowania.

Zasady dobrego postępowania administracyjnego wymagają również, aby obywatele byli informowani o przekazywaniu ich akt z jednej służby do drugiej (4). W niniejszej sprawie wydaje się, że w czerwcu 1998 r. sprawa została przeniesiona z DG XV do DG XXI. Skarżący nie został jednak poinformowany o tym przekazaniu. To uchybienie stanowi przypadek niewłaściwego administrowania.

Biorąc pod uwagę, że te aspekty sprawy dotyczą postępowań związanych z konkretnymi wydarzeniami w przeszłości, nie należy dążyć do polubownego rozstrzygnięcia sprawy. W związku z tym Rzecznik podjął decyzję o zamknięciu sprawy.
Przewodnicząca Komisji Europejskiej zostanie również poinformowana o tej decyzji.
Z poważaniem
Jacob SÖDERMAN

---

(1) Zob. art. 17 ust. 1 projektu Kodeksu dobrego postępowania administracyjnego Rzecznika Praw Obywatelskich.

(2) Zob. art. 15 ust. 2 projektu Kodeksu dobrego postępowania administracyjnego Rzecznika Praw Obywatelskich.

(3) Zob. art. 17 ust. 1 projektu Kodeksu dobrego postępowania administracyjnego Rzecznika Praw Obywatelskich.

(4) Zob. art. 15 ust. 2 projektu Kodeksu dobrego postępowania administracyjnego Rzecznika Praw Obywatelskich.