Szanowny Panie R.,
W dniu 7 września 1998 r. złożył Pan skargę do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich przeciwko Komisji Europejskiej, dotyczącą sposobu rozpatrzenia przez Komisję Pańskiej skargi z dnia 27 października 1997 r.
W dniu 2 grudnia 1998 r. przekazałem skargę przewodniczącemu Komisji Europejskiej. W dniu 29 marca 1999 r. Komisja przesłała swoją opinię w tej sprawie, którą przekazałem Panu w dniu 13 kwietnia 1999 r., z prośbą o przedstawienie uwag, jeśli Pan sobie tego życzy. W dniu 12 maja 1999 r. otrzymałem Pańskie uwagi dotyczące opinii Komisji. W dniu 23 czerwca 1999 r. Rzecznik Praw Obywatelskich podjął dalsze działania w celu uzyskania dodatkowych informacji w tej sprawie. W dniu 12 lipca 1999 r. otrzymałem od Pana kolejny list.
Piszę teraz, aby poinformować Cię o wynikach zapytań, które zostały złożone.
Należy przypomnieć, że Traktat WE upoważnia Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich do badania ewentualnych przypadków niewłaściwego administrowania wyłącznie w działaniach instytucji i organów wspólnotowych. Statut Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich wyraźnie stanowi, że żadne działanie jakiegokolwiek innego organu lub osoby nie może być przedmiotem skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich. Na podstawie tych przepisów dochodzenia Rzecznika Praw Obywatelskich zostały zatem ukierunkowane na zbadanie, czy doszło do niewłaściwego administrowania przez Komisję Europejską.

WNIOSEK

Skarga jest związana z inicjatywą ramową „Zatrudnienie i rozwój zasobów ludzkich”, którą Komisja Europejska wprowadziła na podstawie art. 11 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2082/93 (1).
Komisja Europejska uruchomiła program "Horyzont II" na lata 1995-1997 w ramach projektu 95 H GAL Castro Navas w Galicji (Hiszpania) w celu poprawy perspektyw zatrudnienia osób niepełnosprawnych i innych grup defaworyzowanych. Beneficjentem projektu, z którym skarżący zawarł umowę o pracę, była Fundacja Menela. Fundacja otrzymała wkład finansowy z Europejskiego Funduszu Społecznego.
Według skarżącego zakończył on współpracę z Fundacją w dniu 31 października 1996 r. z powodu nieuregulowania przez Fundację faktur i innych nieprawidłowości, które jego zdaniem miały miejsce w trakcie realizacji projektu.
W lipcu 1997 r. skierował skargę do Komisji Europejskiej, w której zarzucał nieprawidłowości i niewłaściwe wykorzystanie funduszy wspólnotowych przy realizacji projektu przez Fundację.
Skarżący wskazał, że instytucja odpowiedziała w dniu 30 lipca 1997 r., informując go, że zgodnie ze zwyczajową procedurą w podobnych przypadkach jego pismo zostało przekazane do działu odpowiedzialnego za administrację Europejskiego Funduszu Społecznego w Hiszpanii, który zajmie się tą kwestią.
W dniu 27 października 1997 r. skarżący przesłał kolejne pismo do Dyrekcji Generalnej V Komisji, na które Komisja nie udzieliła odpowiedzi. Skarżący skierował zatem pismo do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich w dniu 7 września 1998 r. w sprawie domniemanego braku należytego monitorowania przez Komisję Europejską wydatkowania funduszy za pośrednictwem Europejskiego Funduszu Społecznego (EFS) przez Fundację Menela oraz rozpatrywania przez Komisję jego skargi złożonej w 1997 r.

WNIOSEK

Opinia Komisji W
swojej opinii w sprawie skargi Komisja przedstawiła następujące uwagi:
Komisja potwierdziła otrzymanie pisma skarżącego z lipca 1997 r. Podkreśliła, że beneficjentem wkładu finansowego była Fundacja Menela w Hiszpanii, która w związku z tym ponosi wyłączną odpowiedzialność za zapłatę faktur skarżącej. Na poparcie tego stanowiska Komisja przytoczyła przepisy art. 21 ust. 1 rozporządzenia nr 2082/93 (2).
Instytucja poinformowała również, że zgodnie ze zwyczajową procedurą w dniu 30 lipca 1997 r. przekazała pismo skarżącego działowi odpowiedzialnemu za administrację Europejskiego Funduszu Społecznego w hiszpańskim Ministerstwie Zatrudnienia i Spraw Socjalnych oraz zwróciła się do władz hiszpańskich o informowanie ich na bieżąco o wynikach dochodzenia.
Komisja podkreśliła, że otrzymała odpowiedź od władz hiszpańskich zaledwie kilka dni przed przesłaniem swojej opinii w sprawie skargi do Rzecznika Praw Obywatelskich. Zgodnie z tą odpowiedzią faktury wystawione przez skarżącego na łączną kwotę około 3 mln ESP należały do salda pozostałego do spłaty na koniec 1996 r. Wypłata tej kwoty została przekazana rządowi regionalnemu Galicji, odpowiedzialnemu za program, w celu jej późniejszej wypłaty beneficjentowi projektu, a mianowicie Fundacji Menela. Jeżeli chodzi o pozostałe faktury skarżącego, władze, których to dotyczy, wyjaśniły, że zostały one uwzględnione w saldzie pozostającym do spłaty za 1997 r., które było w trakcie przetwarzania.
Komisja uznała wreszcie, że Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich mógłby uznać za użyteczne bezpośrednie skontaktowanie się z organami krajowymi, gdyby sobie tego życzył.
Uwagi skarżącego
W swoich uwagach skarżący zasadniczo podtrzymał swoją pierwotną skargę. Ponadto zarzucił Komisji bezczynność wobec braku odpowiedzi
ze strony właściwego działu ds. administracji Europejskiego Funduszu Społecznego w Hiszpanii.

NASTĘPUJĄCE PYTANIA

Dnia 23 czerwca 1999 r. Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich skontaktował się telefonicznie z Działem Administracji Europejskiego Funduszu Społecznego w Hiszpanii. W dniu 25 czerwca 1999 r. otrzymał dalsze informacje w tej sprawie.
Dział Administracji Europejskiego Funduszu Społecznego poinformował Rzecznika Praw Obywatelskich, że w dniu 15 grudnia 1998 r., po przypomnieniu Komisji Europejskiej, skierował pismo do rządu regionalnego Galicji z prośbą o udzielenie informacji na temat etapu dochodzenia. Wskazała ona również, że jeśli chodzi o dokumenty przekazane przez władze galicyjskie, okazało się, że Fundacja Menela, beneficjent projektu, otrzymała fundusze wspólnotowe i że skarżący otrzymał również płatności za 1996 r. W świetle powyższych faktów Komisja uznała sprawę za zamkniętą i poinformowała Komisję Europejską o tej decyzji pismem z dnia 3 lutego 1999 r.
W dniu 12 lipca 1999 r. Rzecznik Praw Obywatelskich otrzymał dodatkową informację od skarżącego. Wyraził wdzięczność Rzecznikowi Praw Obywatelskich za zainteresowanie tą sprawą i poinformował go, że w dniu 16 czerwca 1999 r., po negocjacjach z Fundacją Menela, przyjął zaoferowaną mu kwotę 1.700.000 Pts. W związku z tym porozumieniem osiągniętym z Fundacją Menela skarżący stwierdził, że nie należy prowadzić dalszych dochodzeń.
Skarżący potwierdził jednak swoje niezadowolenie ze sposobu, w jaki Komisja rozpatruje jego skargę.

DECYZJA

Na podstawie informacji przekazanych przez skarżącego oraz uwag przedstawionych przez Komisję Europejską Rzecznik doszedł do następujących wniosków:
1. Domniemany brak właściwego monitorowania przez Komisję Europejską wydatkowania funduszy wspólnotowych.
1.1 Skarżący twierdził, że Komisja nie monitorowała prawidłowo wydatkowania funduszy wspólnotowych przez Fundację Menela. Wspomniał w szczególności, że Fundacja nie zapłaciła niektórych jego faktur związanych z okresem, w którym uczestniczył w projekcie.
1.2. Komisja wyjaśniła w swojej opinii, że beneficjentem wkładu finansowego była Fundacja Menela w Hiszpanii, która była wyłącznie odpowiedzialna za zapłatę faktur skarżącej. Zgodnie ze zwyczajową procedurą Komisja Europejska przekazała pismo skarżącego do działu odpowiedzialnego za administrację Europejskiego Funduszu Społecznego w Hiszpanii.
1.3. Jedną z podstawowych zasad wspólnotowej polityki spójności gospodarczej i społecznej jest tzw. "partnerstwo" pomiędzy różnymi podmiotami zaangażowanymi w ten proces. Zgodnie z zasadami regulującymi działania funduszy strukturalnych WE, działania Wspólnoty mają być prowadzone w drodze ścisłych konsultacji między Komisją, zainteresowanym Państwem Członkowskim oraz jego właściwymi władzami i organami na poziomie krajowym, regionalnym lub lokalnym. Partnerstwo to musi być prowadzone w pełnej zgodności z odpowiednimi uprawnieniami instytucjonalnymi, prawnymi i finansowymi każdego z partnerów (3).
1.4 Jeśli chodzi o wypłatę środków z EFS, w odpowiednich rozporządzeniach określono jasny podział odpowiedzialności między różnymi podmiotami, zgodnie z zasadą partnerstwa. Komisja jest odpowiedzialna za płatności na rzecz władz krajowych, regionalnych lub lokalnych, o których mowa we wniosku o przyznanie pomocy złożonym przez państwo członkowskie (4). Odpowiedzialność za wypłatę na rzecz beneficjentów końcowych spoczywa jednak na państwach członkowskich, które „dopilnowują, aby beneficjenci otrzymali zaliczki i płatności tak szybko, jak to możliwe”(5).
1.5 W świetle poprzednich przepisów Rzecznik uważa, że Komisja nie zaniechała działań wobec ostatecznych odbiorców swojej pomocy finansowej, ponieważ była to kompetencja przyznana państwu członkowskiemu. Z należytym poszanowaniem zasady partnerstwa instytucja nie jest uprawniona do zastępowania odpowiedzialnych organów krajowych poprzez przekazywanie swoich wkładów bezpośrednio beneficjentom końcowym ani do ich zastępowania. Rzecznik uważa zatem, że nie doszło do niewłaściwego administrowania w odniesieniu do tego aspektu sprawy.
2. Zarzucany brak działań ze strony Komisji
2.1 W lipcu 1997 r. skarżący przesłał do Komisji formalną skargę dotyczącą nieprawidłowości i niewłaściwego wykorzystania funduszy wspólnotowych przez hiszpańską "Fundację Menela", beneficjenta finansowanego przez Unię projektu 95 H GAL Castro Navas w Galicji. Skarżący twierdził, że ma zaległą równowagę z tą Fundacją i zwrócił się do Komisji o zbadanie tej sprawy.
2.2 Komisja wskazała, że zgodnie ze zwyczajową procedurą w podobnych przypadkach przekazała akta właściwym organom krajowym w Hiszpanii z prośbą o informowanie ich na bieżąco o wynikach dochodzenia.
2.3 Skarżący twierdził, że Komisja nie podjęła żadnych działań przeciwko władzom hiszpańskim, mimo że nie odpowiedziały one na wniosek instytucji przez prawie półtora roku. Służby Komisji podjęły dalsze działania przeciwko władzom hiszpańskim dopiero po przeprowadzeniu dochodzenia przez Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich.
2.4 Rzecznik zauważa jednak, że w piśmie otrzymanym w dniu 12 lipca 1999 r. skarżący poinformował go, że w dniu 16 czerwca 1999 r. osiągnął porozumienie z "Fundacją Menela". Skarżący podkreślił, że w świetle tej umowy nie należy przeprowadzać dalszych dochodzeń. Wyraził również wdzięczność Rzecznikowi Praw Obywatelskich za zainteresowanie tą sprawą. Rzecznik uważa zatem, że w świetle powyższych ustaleń faktycznych, w szczególności porozumienia osiągniętego między skarżącym a Fundacją w sposób zadowalający skarżącego, nie ma podstaw do prowadzenia dalszych dochodzeń w tym aspekcie sprawy.
3.
Wnioski Na podstawie informacji dostarczonych przez skarżącego i uwag przedstawionych przez Komisję Europejską wydaje się, że Komisja Europejska nie dopuściła się niewłaściwego administrowania w odniesieniu do pierwszego aspektu sprawy. W odniesieniu do drugiego aspektu Rzecznik uważa, że instytucja podjęła kroki w celu rozstrzygnięcia sprawy i tym samym usatysfakcjonowała skarżącego. W związku z powyższym Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich postanawia zamknąć sprawę.
Przewodnicząca Komisji Europejskiej oraz regionalny rzecznik praw obywatelskich Andaluzji również zostaną poinformowani o tej decyzji.
Z poważaniem,
Jacobie SÖDERMANIE

---

(1) rozporządzenie Rady (EWG) nr 2082/93 z dnia 20 lipca 1993 r. zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 4253/88 ustanawiające przepisy wykonawcze do rozporządzenia (EWG) nr 2052/88 w odniesieniu do koordynacji działań różnych funduszy strukturalnych między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi; Dz.U. L 193 z 31.7.1993.

(2) Art. 21 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2082/93: „płatności pomocy finansowej dokonuje się [] na rzecz krajowych, regionalnych lub lokalnych władz lub organów wyznaczonych do tego celu we wniosku złożonym przez zainteresowane państwo członkowskie co do zasady w terminie dwóch miesięcy od otrzymania akceptowalnego wniosku”.

(3) Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2081/93 zmieniające rozporządzenie (EWG) nr 2052/88 w sprawie zadań funduszy strukturalnych oraz ich skuteczności i koordynacji działań między nimi oraz z operacjami Europejskiego Banku Inwestycyjnego i innymi istniejącymi instrumentami finansowymi, Dz.U. L 193 z 31.7.1993, s. 5; Art. 4.

(4) Zob. wyżej, rozporządzenie Rady (EWG) nr 2082/93, art. 21 ust. 1.

(5) Zob. wyżej, rozporządzenie Rady (EWG) nr 2082/93, art. 21 ust. 5.