Skarżący zwrócił się do Komisji Europejskiej o publiczny dostęp do sprawozdania z oceny ryzyka dużego przedsiębiorstwa zajmującego się mediami społecznościowymi na temat jego zgodności z przepisami aktu o usługach cyfrowych - sprawozdawczość roczna jest częścią obowiązków "bardzo dużych platform internetowych" wynikających z tego aktu. Komisja odmówiła dostępu do dokumentu, argumentując, że można ogólnie domniemywać, że ujawnienie mogłoby naruszyć interesy handlowe danego przedsiębiorstwa, a także trwające dochodzenie w sprawie przestrzegania przez przedsiębiorstwo aktu o usługach cyfrowych. Komisja nie dokonała indywidualnej oceny sprawozdania pod kątem ewentualnego ujawnienia.

W następstwie kontroli sprawozdania Rzecznik Praw Obywatelskich wydał wstępne ustalenia, zgodnie z którymi stosowanie przez Komisję ogólnego domniemania nieujawniania w odniesieniu do sprawozdania z oceny ryzyka sporządzonego na podstawie aktu o usługach cyfrowych było nieracjonalne. Zauważyła, że okoliczności, w których sądy UE uznały możliwość stosowania ogólnego domniemania, znacznie różnią się od przepisów mających zastosowanie do sprawozdań z oceny ryzyka.

Komisja podtrzymała jednak swoje stanowisko, dodając, że zastosowanie ogólnego domniemania było również uzasadnione koniecznością ochrony niezależnego audytu przestrzegania przez platformę jej obowiązków wynikających z aktu o usługach cyfrowych.

Rzecznik nie był przekonany, że jest to wystarczające, aby uzasadnić zastosowanie ogólnego domniemania nieujawniania. Zauważyła, że chociaż harmonogram proaktywnej publikacji sprawozdania z oceny ryzyka przez platformę jest związany z zakończeniem niezależnego audytu, nie oznacza to, że wnioski o publiczny dostęp muszą zostać odrzucone przed tą datą.

Rzecznik stwierdziła, że zastosowanie przez Komisję ogólnego domniemania nieujawniania sprawozdania z oceny ryzyka stanowi niewłaściwe administrowanie. Zaleciła, aby Komisja przeprowadziła indywidualną ocenę dokumentu w celu zapewnienia jak najszerszego dostępu.

Komisja nie przyjęła zalecenia Rzecznika Praw Obywatelskich. Oprócz swoich wcześniejszych argumentów Komisja twierdziła ponadto, że nie może ocenić, czy sprawozdanie zawiera szczególnie chronione informacje handlowe, oraz że skarżący dąży do tego, by uzyskanie dostępu leżało w interesie prywatnym, a nie publicznym.

Rzecznik wyraził ubolewanie z powodu odpowiedzi Komisji. Podkreśliła, że możliwość kontrolowania zgodności bardzo dużej platformy internetowej z obowiązkami wynikającymi z aktu o usługach cyfrowych stanowi interes publiczny. Zauważyła również, że ocena szczególnie chronionych informacji handlowych jest częścią obowiązków instytucji UE wynikających z przepisów UE dotyczących publicznego dostępu do dokumentów. W związku z tym zamknęła sprawę, potwierdzając swoje stwierdzenie niewłaściwego administrowania.