Rzecznik Praw Obywatelskich przeprowadził z własnej inicjatywy dochodzenie w sprawie sposobu, w jaki Parlament Europejski, Rada UE i Komisja Europejska rozpatrują wnioski o publiczny dostęp do dokumentów ustawodawczych, które podlegają większym obowiązkom w zakresie przejrzystości. Dochodzenie miało na celu dokonanie oceny systemowej, ale koncentrowało się na wnioskach o publiczny dostęp związanych z trzema niedawno przyjętymi aktami ustawodawczymi.

Rzecznik stwierdziła, że Parlament otrzymał zbyt mało wniosków o publiczny dostęp w ramach tego dochodzenia, aby mogła ona wyciągnąć wnioski na temat swojej praktyki.

Jeżeli chodzi o Radę i Komisję, dochodzenie wykazało, że w momencie składania wniosków obie instytucje ujawniły dużą liczbę dokumentów ustawodawczych. W wielu przypadkach państwa członkowskie nadal jednak zbyt szeroko stosowały wyjątki od dostępu przewidziane w przepisach UE dotyczących publicznego dostępu do dokumentów. W szczególności nie dostarczają one konkretnych dowodów na istnienie rzeczywistego ryzyka, jakie wiązałoby się z ujawnieniem żądanych dokumentów ustawodawczych.

Rzecznik stwierdziła również, że Komisja nadal odnotowuje znaczne opóźnienia w rozpatrywaniu wniosków o publiczny dostęp, w tym wniosków dotyczących dokumentów ustawodawczych. Kwestia ta była już przedmiotem sprawozdania specjalnego Rzecznika Praw Obywatelskich dla Parlamentu Europejskiego i ponownie podkreśliła poważne konsekwencje tych opóźnień w odniesieniu do dokumentów ustawodawczych.

Rzecznik zamknęła dochodzenie, przedstawiając swoje ustalenia i potwierdzając swoje stanowisko, zgodnie z którym instytucje muszą zapewnić pełną skuteczność orzecznictwa UE w sprawie publicznego dostępu do dokumentów ustawodawczych. Aby pomóc instytucjom w doskonaleniu ich praktyk, Rzecznik przedstawił szereg sugestii.