Sprawa ta dotyczyła sponsoringu korporacyjnego prezydencji Rady UE. Skarżący uznał, że Rada powinna uregulować lub zakazać takiego sponsorowania. Rada odmówiła zajęcia się tą kwestią, argumentując, że sponsorowanie prezydencji leży w wyłącznej gestii rządu państwa członkowskiego sprawującego prezydencję.

Rzecznik zauważyła, że ponieważ prezydencja jest częścią Rady, jej działania będą prawdopodobnie postrzegane przez ogół społeczeństwa europejskiego jako powiązane z Radą i UE jako całością. W związku z tym korzystanie przez prezydencję ze sponsorowania wiąże się z ryzykiem utraty reputacji, któremu Rada powinna zaradzić. Rzecznik zalecił zatem, aby w celu ograniczenia tego ryzyka Rada przekazała państwom członkowskim wytyczne dotyczące kwestii sponsorowania prezydencji.

Rada przyjęła zalecenie Rzecznika Praw Obywatelskich, ogłaszając, że zamierza rozważyć wydanie państwom członkowskim wytycznych dotyczących najlepszych praktyk. Rzecznik Praw Obywatelskich z zadowoleniem przyjął decyzję Rady i zamknął dochodzenie.