Zarzut(-y)

Komisja niesłusznie odmówiła dostępu do ośmiu żądanych dokumentów.

Argumenty na poparcie wysunięte przez skarżącego:

1. Komisja niesłusznie oparła się na wyjątku przewidzianym w art. 4 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia 1049/2001 w celu oddalenia wniosku skarżącego o udzielenie dostępu, ponieważ wyjątek ten ma zastosowanie wyłącznie w przypadku, gdy decyzja nie została podjęta przez instytucję, której dotyczy wniosek. W tym przypadku podjęto decyzję, ponieważ Komisja przedstawiła Radzie i Parlamentowi wniosek ustawodawczy dotyczący zmiany dyrektyw w sprawie odnawialnych źródeł energii i jakości paliw.

2. Komisja nie wykazała, że ujawnienie żądanych dokumentów poważnie, konkretnie i rzeczywiście naruszyłoby jej proces decyzyjny oraz że takie ryzyko jest racjonalnie przewidywalne, a nie tylko czysto hipotetyczne. Komisja oparła się jedynie na ogólnych i abstrakcyjnych twierdzeniach, które nie są w żaden sposób poparte szczegółowymi argumentami. Ponadto nie zastosowała się ona do wyroku Sądu w sprawie MasterCard.

3. Komisja powinna była uznać, że za ujawnieniem przemawia nadrzędny interes publiczny, ponieważ (i) dokumenty są ściśle związane z procesem legislacyjnym instytucji, co jest dziedziną, w której obowiązek przejrzystości ma kluczowe znaczenie; (ii) w tym konkretnym procesie legislacyjnym bardziej niż w jakimkolwiek innym istnieje rzeczywista potrzeba przejrzystości, aby zapewnić większą otwartość procesu decyzyjnego instytucji na opinię publiczną; oraz (iii) informacje, których Komisja stara się nie ujawniać, stanowią informacje dotyczące środowiska, do których społeczeństwo powinno mieć szerszy dostęp na mocy rozporządzenia nr 1367/2006, ponieważ istnieje wyraźny interes publiczny przemawiający za ich ujawnieniem.

Roszczenie(-a)

Komisja powinna udzielić skarżącemu dostępu do żądanych dokumentów.

Rzecznik zwraca się do Komisji o przedstawienie opinii do dnia 31 grudnia 2015 r.