De zaak betrof het besluit van de delegatie van de Europese Unie in Papoea-Nieuw-Guinea om de offerte van klager als abnormaal laag af te wijzen. Klager voerde aan dat de delegatie niet om specifieke verduidelijkingen had gevraagd, haar besluit niet had gemotiveerd en haar afwijzing had gebaseerd op elementen die geen verband hielden met de in de inschrijving vermelde prijs.

De Ombudsman stelde vast dat de delegatie specifieker had moeten zijn toen zij de klager om opheldering over de prijs verzocht en een duidelijk verband had moeten leggen tussen de prijs en alle elementen die bij haar beoordeling in aanmerking zijn genomen. De delegatie heeft ook haar besluit om de inschrijving als abnormaal laag af te wijzen onvoldoende onderbouwd, hetgeen in strijd is met de motiveringsplicht. Deze tekortkomingen komen neer op wanbeheer.

Hoewel de Commissie tijdens het onderzoek aanvullende verduidelijkingen heeft verstrekt, constateerde de Ombudsman dat met deze verduidelijkingen de vastgestelde tekortkomingen onvoldoende werden aangepakt.

De Ombudsman was van mening dat het in dit geval niet passend zou zijn een overeenkomstige aanbeveling te doen, aangezien de opdracht is gegund. Zij deed desalniettemin drie suggesties om dergelijke problemen in toekomstige soortgelijke gevallen te voorkomen.

De zaak betrof een verzoek om toegang van het publiek tot documenten die waren opgesteld in het kader van een audit van de Europese Commissie betreffende de naleving door landbouwers in Litouwen van milieuvereisten waaraan zij moeten voldoen om EU-financiering te ontvangen.

De Commissie weigerde het publiek toegang te verlenen tot de documenten met het argument dat openbaarmaking de succesvolle afronding van de controle in gevaar zou brengen.

Op basis van de controle van de relevante documenten heeft de Ombudsman vastgesteld dat de Commissie de toegang van het publiek tot de betrokken documenten mocht weigeren. Zij sloot het onderzoek dus af met de bevinding dat er geen sprake was van wanbeheer.

Dat gezegd hebbende, aangezien de Commissie inmiddels heeft bevestigd dat de controle is afgerond, vertrouwt de Ombudsman erop dat de Commissie een zo ruim mogelijke toegang tot de documenten zal verlenen indien de klager de zaak zou voortzetten.

De zaak betrof de behandeling door de Europese Centrale Bank (ECB) van procedurele aspecten in verband met een melding van klokkenluiders die klager [1] in 2022 had ingediend. Het klokkenluidersrapport had betrekking op een vermeende familierelatie tussen een personeelslid en de persoon die was ingehuurd.

De klager ondervond gedrag van de vermeende overtreders dat volgens hem neerkwam op ongepast gedrag (met inbegrip van intimidatie). De klager verzocht om een daarmee verband houdend administratief onderzoek.

De ECB besloot het klokkenluidersverslag samen met de kwestie van het vermeende ongepaste gedrag te beoordelen. Zij deelde de klager ook mee dat het overgelegde bewijsmateriaal de opening van een administratief onderzoek niet rechtvaardigde. Klager betwistte beide punten door middel van een administratieve klacht, die de ECB niet-ontvankelijk verklaarde wegens het ontbreken van een individueel belang (de gezamenlijke behandeling van de twee kwesties) of wegens het ontbreken van een voor beroep vatbaar besluit (het niet openen van een administratief onderzoek).

Klager wendde zich tot de Ombudsman en betwistte het niet-ontvankelijkheidsbesluit van de ECB. In de loop van het onderzoek van de Ombudsman heeft klager de Ombudsman ook verzocht de behandeling van meldingen van klokkenluiders en klachten bij de ECB nader te onderzoeken.

De Ombudsman stelde vast dat de door de ECB opgegeven redenen om de administratieve klacht van klager niet-ontvankelijk te verklaren, niet overtuigend waren.

De Ombudsman merkte ook op dat zich tijdens haar onderzoek belangrijke ontwikkelingen in de zaak hadden voorgedaan en dat daarmee verband houdende interne onderzoeken op hoog niveau nog steeds aan de gang waren. Bovendien was de ECB bezig met de afronding van een evaluatie op eigen initiatief van haar rapportage-, onderzoeks- en tuchtkader. In deze omstandigheden concludeerde de Ombudsman dat op dat moment geen verder onderzoek gerechtvaardigd was, en sloot hij het onderzoek af.

 

[1] Om redenen van anonimiteit, onder meer met betrekking tot het geslacht van de klager, wordt in de tekst naar de klager verwezen als “zij”/“hun”/“zij”.