De zaak betrof de behandeling door het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) van een klacht over onduidelijke vragen in een toets in het kader van een personeelsselectieprocedure voor het ambtenarenapparaat van de EU. Klager voerde aan dat het probleem te wijten was aan een slechte vertaling en was ook bezorgd over de wijze waarop EPSO meer in het algemeen met dergelijke klachten omgaat.

De Ombudsman onderzocht de zaak en stelde vast dat EPSO de klacht in kwestie redelijk had behandeld en dat het een bevredigend overzicht had gegeven van zijn praktijk en procedure voor de behandeling van vertaalgerelateerde klachten in het algemeen.

Hoewel de Ombudsman erkende dat de omstandigheden waarin kandidaten een geldige klacht kunnen indienen, een uitdaging kunnen vormen, gezien de stressvolle testsituatie en het feit dat kandidaten geen aantekeningen kunnen maken, sloot hij het onderzoek af met de conclusie dat verder onderzoek niet gerechtvaardigd was. De Ombudsman stelde desalniettemin voor dat EPSO zou overwegen aanvullende instructies aan kandidaten te publiceren over het soort informatie en beschrijvingen dat vereist is bij het indienen van klachten in verband met vertalingen.

De zaak betrof een personeelslid van de Europese Centrale Bank (ECB) dat van mening was dat hij werd lastiggevallen door zijn lijnmanager. Hij klaagde hierover begin 2021. De ECB heeft een administratief onderzoek ingesteld en tegelijkertijd klager voor zijn eigen bescherming naar een andere werkplek bij de ECB gestuurd.

Het administratieve onderzoek duurde tweeënhalf jaar en werd drie jaar nadat klager voor het eerst om hulp had gevraagd, afgesloten. In het administratieve onderzoek werd vastgesteld dat klager was lastiggevallen en werd formeel een tuchtprocedure ingeleid tegen de lijnmanager.

Tijdens de follow-up door de ECB van de uitkomst van het administratieve onderzoek wendde klager zich tot de Ombudsman. Hij beweerde dat er onredelijke vertragingen in het proces waren.

In de loop van het onderzoek van de Ombudsman rondde de ECB de tuchtprocedure af en keerde klager uiteindelijk terug naar zijn hoofdwerkplek.

De Ombudsman constateerde dat er onredelijke vertragingen waren geweest in alle fasen van de behandeling van de zaak door de ECB en dat de ECB er niet in was geslaagd belangrijke kwesties in haar follow-up aan te pakken. De Ombudsman stelde daarom een oplossing voor aan de ECB, namelijk dat zij zich verontschuldigt, compensatie betaalt en zorgt voor zinvolle interne communicatie met het personeel over de intimidatiezaak.

In haar antwoord op het voorstel van de Ombudsman voor een oplossing uitte de ECB haar teleurstelling over wat er was gebeurd. Zij organiseerde aanvullende interne communicatie over de intimidatiezaak. Zij heeft echter niet vastgesteld dat zij over de nodige elementen beschikte om een financiële compensatie te kunnen overwegen. De Ombudsman constateerde dat de schade die werd veroorzaakt door de behandeling door de ECB van de intimidatiezaak van klager helaas niet was hersteld door het antwoord van de ECB op het voorstel voor een oplossing. Aangezien een aanbeveling waarin dezelfde punten werden herhaald echter niet nuttig lijkt, sloot de Ombudsman het onderzoek af met suggesties voor systemische verbeteringen en verzocht hij de ECB opnieuw om met klager in gesprek te gaan om de relevante financiële gevolgen van haar wanbeheer vast te stellen.

De zaak betrof de wijze waarop het Europees Agentschap voor maritieme veiligheid (EMSA) de herplaatsing van klager na een periode van verlof om redenen van persoonlijke aard heeft afgehandeld. De klager was van mening dat het EMSA haar niet zo snel mogelijk opnieuw in dienst had genomen nadat zij in 2022 had verzocht om weer aan het werk te gaan, en voerde aan dat haar anciënniteit en salaristrap bijgevolg moesten worden herberekend alsof zij vanaf die datum opnieuw in dienst was genomen.

De Ombudsman constateerde dat het EMSA had beoordeeld of klager geschikt was voor alle relevante vacatures die tijdens de betrokken periode waren ontstaan en haar de prioritaire overweging had gegeven die op grond van de toepasselijke regels vereist was. De Ombudsman vond geen bewijs van een kennelijke fout in de beoordeling van het EMSA dat die vacatures niet geschikt waren voor de klager en derhalve geen grond om te concluderen dat haar herplaatsing ten onrechte was vertraagd. In het onderzoek werd niettemin gewezen op het belang van duidelijke informatie, regelmatige follow-up en degelijke documentatie in gevallen waarin de herplaatsing na verlof om redenen van persoonlijke aard vertraging oploopt.

De Ombudsman sloot het onderzoek af met de bevinding dat er geen sprake was van wanbeheer. Tegelijkertijd deed de Ombudsman een suggestie voor verbetering dat het EMSA ervoor moet zorgen dat personeelsleden die om verlof om redenen van persoonlijke aard van meer dan zes maanden verzoeken, duidelijk worden geïnformeerd over de mogelijke risico’s van een vertraagde herplaatsing en dat personeelsleden die wachten op herplaatsing regelmatig worden geïnformeerd over de wijze waarop hun profielen worden beoordeeld op basis van beschikbare vacatures.

De zaak betrof de wijze waarop het Agentschap van de Europese Unie voor het ruimtevaartprogramma (Euspa) een klacht heeft behandeld van een personeelslid dat via een externe contractant was ingehuurd, over psychisch geweld door zijn supervisor.

De Ombudsman stelde vast dat EUSPA de aantijgingen serieus nam, een administratief onderzoek instelde, relevante personen en getuigen ondervroeg en na dat onderzoek tot een conclusie kwam. EUSPA volgde daarbij het bestaande procedurele kader. De Ombudsman constateerde geen aanwijzingen voor een kennelijke beoordelingsfout en dus geen wanbeheer bij de behandeling van de klacht over intimidatie door EUSPA.

De Ombudsman heeft EUSPA niettemin voorgesteld betere communicatiemethoden te ontwikkelen voor dit soort klachten over intimidatie, om ervoor te zorgen dat personen die niet onder de procedurele waarborgen van het EU-personeelsstatuut vallen, gedurende de hele procedure duidelijke en consistente informatie ontvangen, met inbegrip van een deugdelijke motivering wanneer de procedure wordt afgesloten.

De zaak betrof de wijze waarop het Agentschap van de Europese Unie voor het ruimtevaartprogramma (Euspa) een klacht heeft behandeld van een personeelslid dat via een externe contractant was ingehuurd, over psychisch geweld door zijn supervisor.

De Ombudsman stelde vast dat EUSPA de aantijgingen serieus nam, een administratief onderzoek instelde, relevante personen en getuigen ondervroeg en na dat onderzoek tot een conclusie kwam. EUSPA volgde daarbij het bestaande procedurele kader. De Ombudsman constateerde geen aanwijzingen voor een kennelijke beoordelingsfout en dus geen wanbeheer bij de behandeling van de klacht over intimidatie door EUSPA.

De Ombudsman heeft EUSPA niettemin voorgesteld betere communicatiemethoden te ontwikkelen voor dit soort klachten over intimidatie, om ervoor te zorgen dat personen die niet onder de procedurele waarborgen van het EU-personeelsstatuut vallen, gedurende de hele procedure duidelijke en consistente informatie ontvangen, met inbegrip van een deugdelijke motivering wanneer de procedure wordt afgesloten.