De zaak betrof een verzoek om toegang van het publiek tot het advies van de Raad voor regelgevingstoetsing (RSB) over het ontwerpeffectbeoordelingsverslag van de Commissie over haar wetgevingsinitiatief inzake multimodale digitale mobiliteitsdiensten (MDMS) van september 2023. De Commissie heeft de toegang tot het document in zijn geheel geweigerd met het argument dat openbaarmaking haar lopende besluitvormingsproces zou ondermijnen.

Na de inspectie van het gevraagde document door haar onderzoeksteam was de Ombudsman er niet van overtuigd dat de openbaarmaking ervan de voltooiing van de effectbeoordeling en de goedkeuring van de wetgevingsvoorstellen van de Commissie ernstig zou hebben beïnvloed, verlengd of bemoeilijkt. Gezien de duidelijke rechtspraak op grond waarvan de instellingen van de Unie een bijzonder hoge mate van transparantie op wetgevingsdocumenten moeten toepassen, was de Ombudsman van mening dat de redenering van de Commissie ontoereikend was en dat zij niet gerechtvaardigd was om de uitzondering voor de bescherming van haar lopende besluitvorming toe te passen. Zij was derhalve van mening dat de weigering van de Commissie om het publiek toegang tot het document te verlenen, zelfs gedeeltelijk, neerkwam op wanbeheer.

Ondertussen heeft de Commissie haar wetgevingsvoorstellen met betrekking tot het “passagierspakket” gepubliceerd, samen met een werkdocument van de diensten van de Commissie met de herziene effectbeoordeling. Het werkdocument van de diensten van de Commissie bevat de inhoud van het advies van de RSB van september 2023 en een overzicht van de wijze waarop de Commissie gevolg heeft gegeven aan de opmerkingen van de RSB. Aangezien de inhoud van het advies van de RSB in kwestie nu openbaar is en de Commissie haar wetgevingsvoorstellen heeft gepubliceerd, was de Ombudsman van mening dat het doen van een aanbeveling aan de Commissie geen nuttig doel zou dienen en sloot zij de zaak af.

De zaak betrof de wijze waarop de Europese Commissie een inbreukprocedure tegen Nederland heeft behandeld met betrekking tot de Nederlandse wetgeving inzake lichte elektrische voertuigen. Klager was bezorgd dat hij in meer dan twee jaar geen update van de Commissie had gehad.

Terwijl het onderzoek aan de gang was, heeft de Commissie de zaak gesloten. De Ombudsman stelde echter vast dat de Commissie niet had aangetoond dat zij de zaak actief en zorgvuldig had behandeld. De Commissie heeft met name geen overtuigende rechtvaardiging gegeven voor de vertraging bij de behandeling van een zaak die, gelet op de redenen om de zaak af te sluiten, van meet af aan duidelijk had moeten zijn. De Ombudsman was van mening dat dit wanbeheer vormde. Aangezien de Commissie sindsdien echter de vertraging bij de afsluiting van de zaak heeft erkend en verontschuldigd, en tegelijkertijd heeft toegezegd haar communicatie met klagers te verbeteren, was de Ombudsman van mening dat een aanbeveling geen zin zou hebben.