De zaak betrof het feit dat een vertaling van een bijlage bij een uitvoeringsverordening van de Europese Commissie niet beschikbaar was gesteld. Het aanhangsel, dat alleen in het Engels beschikbaar was, maakt deel uit van de maatregelen die de EU heeft genomen om de interoperabiliteit van de spoorwegsystemen in de Unie te waarborgen.

De Europese Commissie deelde de Ombudsman mee dat zij had besloten de inhoud van de bijlage te vertalen en dat soortgelijke inhoud in de toekomst zal worden vertaald.

De Ombudsman concludeerde derhalve dat er geen redenen waren om verder onderzoek te doen.

De zaak betrof de wijze waarop het Europees Bureau voor personeelsselectie (EPSO) heeft beoordeeld of een kandidaat in aanmerking kwam voor een selectieprocedure voor Franstalige juristen-vertalers. EPSO was van mening dat klager niet in aanmerking kwam omdat hij niet over de vereiste diploma's beschikte. Klager betwistte het besluit van EPSO en beweerde dat hij over de vereiste diploma’s beschikte.

Tijdens het onderzoek constateerde de Ombudsman problemen met het besluit van de jury om klager niet-subsidiabel te achten. Zij stelt voor dat EPSO de jury verzoekt haar standpunt over de geschiktheid van klager voor de selectieprocedure te heroverwegen. EPSO stemde ermee in om de geschiktheid van de kandidaat te beoordelen en vroeg klager om aanvullende documenten. Klager heeft niet gereageerd op het verzoek van EPSO. Op basis hiervan verwierp EPSO het voorstel voor een oplossing, omdat het van mening was dat het zonder deze aanvullende documenten de geschiktheid van de kandidaat niet kon beoordelen.

Tegen deze achtergrond was de Ombudsman van mening dat verder onderzoek in deze zaak niet gerechtvaardigd is. Zij deed echter een suggestie aan EPSO dat de jury's er in toekomstige selectieprocedures voor moeten zorgen dat besluiten over de geschiktheid van kandidaten gebaseerd zijn op een duidelijk inzicht in de informatie die de kandidaten in hun sollicitaties verstrekken. In geval van twijfel over de geschiktheid van een kandidaat moet de jury de kandidaat om aanvullende informatie verzoeken of de nationale autoriteiten of andere derden om verduidelijking vragen.

De zaak betrof de wijze waarop het Vertaalbureau voor de organen van de Europese Unie (CdT) inschrijvingen in twee aanbestedingsprocedures voor de verlening van vertaaldiensten heeft beoordeeld. Klager voerde aan dat het CdT in zijn beoordeling inconsistent was, aangezien het zijn inschrijvingen in het verleden anders had beoordeeld. Zij voerde ook aan dat het CdT de inschrijvingen van klager ten onrechte had beoordeeld aan de hand van twee criteria die in de aanbestedingen waren uiteengezet.

De Ombudsman stelde vast dat het CdT de methode voor de beoordeling van de inschrijvingen in de twee procedures correct heeft gevolgd. Zij was ook van mening dat er geen aanwijzingen waren voor een kennelijke fout bij de beoordeling van de offertes van klager door het CdT.

Op basis daarvan was de Ombudsman van oordeel dat er geen sprake was van wanbeheer door het CdT en sloot zij de zaak af. Niettemin vertrouwt de Ombudsman erop dat het CdT de inschrijvers meer gedetailleerde informatie zal verstrekken over zijn beoordeling in toekomstige procedures, aangezien duidelijkere informatie in een vroeg stadium het risico op klachten zoals die welke tot dit onderzoek heeft geleid, kan verminderen.

De klager vreesde dat de meeste informatie op de website van het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA) alleen in het Engels beschikbaar is.

In het kader van het onderzoek herinnerde de Ombudsman het EMA aan haar aanbevelingen over het gebruik van officiële EU-talen voor de EU-administratie bij de communicatie met het publiek.

Het EMA deelde de Ombudsman mee dat het werkt aan een taalbeleid en een meertalige interface voor zijn website.

De Ombudsman was ingenomen met de plannen van het EMA om de kwestie aan te pakken en sloot het onderzoek af met de suggestie dat het tijdig gevolg zou geven aan zijn toezegging. De Ombudsman stelde ook voor dat het EMA er ondertussen naar streeft om kerninformatie in alle officiële EU-talen prominenter op zijn website te plaatsen.

De zaak betrof een nieuwe verzekeringspolis die de Europese Commissie sloot met een particuliere verzekeringsmaatschappij om een ongevallen- en ziektekostenverzekering voor conferentietolken (ACI's) te bieden.

Klager is een voormalige ACI die van mening was dat de voorwaarden van de nieuwe verzekeringspolis zeer nadelig waren in vergelijking met de vorige polis en dat zij bepaalde ACI’s discrimineerde.

Tijdens het onderzoek werd duidelijk dat klager minder benadeeld zou zijn dan hij had gevreesd. De Ombudsman constateerde dat de verklaringen van de Commissie voor de wijzigingen in het beleid overtuigend en redelijk zijn. Het onderzoek bracht ook geen bewijs aan het licht dat de procedure die leidde tot de nieuwe verzekeringsovereenkomst, waaronder overleg met de internationale vereniging van tolken, ter discussie zou stellen.

De Ombudsman sloot het onderzoek af met de conclusie dat er geen sprake was van wanbeheer door de Commissie.