De zaak betrof een besluit van de Europese Commissie, waarbij Spanje werd toegestaan af te wijken van een regel in de energierichtlijn. De regel bepaalt dat transmissiesysteembeheerders geen energieopslaginstallaties mogen bezitten. Het besluit verleent een afwijking van die regel voor pompaccumulatie-installaties op de Canarische Eilanden. De klacht bij de Ombudsman was dat de Commissie de regel verkeerd had geïnterpreteerd en dat in ieder geval niet was voldaan aan de voorwaarden voor het toestaan van de afwijking.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en stelde vast dat de klacht weliswaar niet ongegrond was, maar dat het optreden van de Commissie niet neerkwam op wanbeheer. De Ombudsman stelde echter voor dat de Commissie haar diensten zou herinneren aan het belang van inhoudelijke en voldoende gedetailleerde contacten met burgers die goed onderbouwde en gedetailleerde punten van zorg onder haar aandacht brengen.

De zaak betrof de weigering van de Europese Commissie om het publiek toegang te verlenen tot een aanvraag om een delfstoffenwinnings- en -verwerkingsproject te erkennen als “strategisch project” in het kader van de verordening kritieke grondstoffen en de daarmee verband houdende beoordeling van de Commissie. De Commissie was van oordeel dat openbaarmaking de commerciële belangen van de betrokken onderneming zou ondermijnen, onder meer omdat het project niet als strategisch project was aangemerkt. Klager voerde onder meer aan dat een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt en voerde aan dat de litigieuze documenten waarschijnlijk belangrijke milieu-informatie bevatten.

Op basis van de inspectie van de litigieuze documenten door haar onderzoeksteam heeft de Ombudsman vastgesteld dat het redelijk was dat de Commissie van mening was dat openbaarmaking de commerciële belangen van de betrokken onderneming zou ondermijnen. Hoewel de documenten enige informatie bevatten over de verwachte milieu- en sociale effecten van het project, was dit bovendien niet voldoende om een hoger openbaar belang bij openbaarmaking vast te stellen.

De Ombudsman sloot daarom het onderzoek af en constateerde dat er geen sprake was van wanbeheer bij de weigering van toegang door de Commissie.

De zaak betrof de samenstelling van een van de deskundigengroepen van de Europese Commissie, de adviesgroep van het EU-energieplatform voor de industrie. Omdat het lidmaatschap van deze groep voorbehouden is aan vertegenwoordigers van het bedrijfsleven, waren de klagers, twee niet-gouvernementele organisaties, bezorgd over de onevenwichtige samenstelling ervan. Zij voerden aan dat deze situatie bedrijven met fossiele brandstoffen bevoorrechte toegang verschafte tot de energiebeleidsmakers van de EU.

De Ombudsman constateerde dat de Commissie een redelijke verklaring had gegeven voor de specifieke samenstelling van de groep ten tijde van de oprichting ervan, namelijk dat zij gespecialiseerde input van belanghebbenden uit de sector nodig had over een IT-instrument dat uitsluitend voor hen was ontwikkeld. Deze IT-tool wordt nu echter al meer dan een jaar gebruikt en het ontwerp lijkt zich te hebben gestabiliseerd. In het licht hiervan en van het bredere mandaat van de adviesgroep industrie drong de Ombudsman er bij de Commissie op aan na te denken over de toereikendheid van de samenstelling van de groep. Dit is met name het geval gezien het feit dat sommige van de in de groep besproken elementen nu een permanent onderdeel zijn van het energiekader van de EU. Ze deed een suggestie voor verbetering om dit aan te pakken. De Ombudsman was ook niet overtuigd door de uitleg van de Commissie met betrekking tot de uitsluiting van het maatschappelijk middenveld van de status van waarnemer. Ze deed een tweede suggestie voor verbetering om dit aan te pakken.

De Ombudsman sloot het onderzoek af en verzocht de Commissie verslag uit te brengen over de maatregelen die zij naar aanleiding van haar suggesties voor verbetering had genomen.  

De zaak betrof een verzoek om toegang van het publiek tot documenten met betrekking tot de activiteiten en leden van de EU-VS-taskforce voor energiezekerheid. Het doel van de taskforce is de energievoorziening van Europa te diversifiëren en de totale vraag naar energie te verminderen. Daartoe houdt de taskforce vergaderingen en gaat zij in gesprek met verschillende belanghebbenden, waaronder de particuliere sector.

De Europese Commissie weigerde de namen bekend te maken van de bedrijven die deelnamen aan de vergaderingen van de taskforce. Daarbij heeft zij zich beroepen op uitzonderingen op grond van de EU-wetgeving inzake de toegang van het publiek tot documenten, met het argument dat openbaarmaking de bescherming van commerciële belangen en internationale betrekkingen zou kunnen ondermijnen.

De Ombudsman onderzocht de litigieuze documenten en stelde vast dat het niet duidelijk was hoe de openbaarmaking van de namen van de ondernemingen deze belangen concreet en daadwerkelijk zou ondermijnen.

De Ombudsman stelde daarom voor dat de Commissie haar standpunt zou herzien om de toegang van het publiek aanzienlijk te verbeteren. De Commissie heeft het voorstel voor een oplossing aanvaard en de documenten volledig openbaar gemaakt. De Ombudsman was ingenomen met het positieve antwoord van de Commissie op haar voorstel voor een oplossing en sloot de zaak.