Gemaakt overeenkomstig artikel 4, lid 1, van het Statuut van de Europese Ombudsman ^[1]

Achtergrond van de klacht

1. In 2015 is het EU-noodtrustfonds voor stabiliteit en de aanpak van de diepere oorzaken van irreguliere migratie en ontheemding in Afrika (EUTFA) opgericht [2]. Programma’s in het kader van het EUTFA worden uitgevoerd in zesentwintig partnerlanden in drie regio’s van Afrika. In 2022 had het EUTFA bijna 456 miljoen EUR aan projecten in Libië gemobiliseerd [3].

2. Deze projecten omvatten de vrijwillige terugkeer van migranten naar hun land van herkomst met re-integratiesteun en de evacuatie van vluchtelingen en asielzoekers uit Libië, directe noodhulp aan vluchtelingen en kwetsbare migranten, gemeenschapsstabilisatieactiviteiten (zoals toegang tot onderwijs voor kinderen) en COVID-19-steun.[4] Het omvat ook projecten in verband met grensbeheer [5].  

3. De Commissie heeft het volgende bekendgemaakt: “Gezien de specifieke uitdagingen van de Libische context maakt de EU gebruik van monitoring door derden om de resultaten en de naleving van het beginsel “geen schade berokkenen” bij EUTF-operaties in Libië te verifiëren”.[6] Het beginsel “geen schade berokkenen”[7] “behelst geen verdere schade aan de getroffen bevolking en het milieu”[8].

4. In april 2022 verklaarde een vertegenwoordiger van de Europese Commissie [9] tijdens een vergadering van de Commissie burgerlijke vrijheden, justitie en binnenlandse zaken (LIBE-commissie) van het Europees Parlement dat de Commissie “toezicht door derden” heeft ingesteld op operaties in Libië in het kader van het EUTFA “met bijzondere aandacht voor het waarborgen van de naleving van het “geen schade berokkenen”-beleid”. De vertegenwoordiger voegde daaraan toe dat “de contractant tot dusver geen schendingen van het beginsel “geen schade berokkenen” heeft gemeld die rechtstreeks verband houden met alle kosten van de trustfondsprogramma’s van [de Commissie]”.

5. In mei 2022 heeft klager, een journalist, op grond van de EU-wetgeving inzake toegang tot documenten [10] verzocht om toegang van het publiek tot documenten die in het bezit zijn van de Commissie, teneinde die verklaring te verifiëren. Het verzoek had betrekking op e-mails waarin de identiteit van de derde contractant, de reikwijdte van de rapportage, alle financiële kosten in verband met het contract en “het verslag” waarnaar de Commissie tijdens de vergadering van de LIBE-commissie verwees, zouden worden onthuld.

6. In juli 2022 heeft de Commissie de toegang geweigerd tot zes documenten die volgens haar binnen het toepassingsgebied van het verzoek vallen, met een beroep op de bescherming van het openbaar belang wat betreft internationale betrekkingen [11] en een lopend besluitvormingsproces [12].

7. Ontevreden over de weigering van de Commissie om toegang tot de documenten te verlenen, heeft klager de Commissie in augustus 2022 verzocht haar besluit te herzien (door een “bevestigend verzoek” in te dienen).

8. In oktober 2023 heeft de Commissie, na de betrokkenheid van de Ombudsman [13], haar definitieve besluit (“bevestigend besluit”) over het verzoek vastgesteld. Zij vermeldde 14 documenten die binnen het toepassingsgebied van het verzoek vielen, waaronder:

• het contract met de met het toezicht belaste organisatie, de addenda en de bijlagen daarbij, met inbegrip van het mandaat en de subsidieaanvraag; 
• twee “handboeken” over mensenrechten en “Do No Harm”-monitoring;
• Drie “verslagen”: één getiteld “HR Monitoring Inception Phase” en twee getiteld “HR Monitoring interim report”.

9. De Commissie heeft gedeeltelijke toegang verleend tot bepaalde documenten, zoals het contract tot instelling van het toezicht en de addenda daarbij. Door verdere toegang te weigeren, heeft de Commissie zich beroepen op de bescherming van het openbaar belang op het gebied van openbare veiligheid [14] en internationale betrekkingen [15], alsook op de bescherming van persoonsgegevens [16] en de commerciële belangen van de contractant [17].

10. Ontevreden over de ontvangen toegang wendde klager zich opnieuw tot de Ombudsman.

Het onderzoek

11. De Ombudsman opende een onderzoek naar de weigering van de Commissie om ruimere toegang te verlenen tot de geïdentificeerde documenten. Aangezien klager geen bezwaar maakte tegen het onleesbaar maken van persoonsgegevens in de documenten, had het onderzoek van de Ombudsman geen betrekking op die onleesbaarmakingen.

12. In de loop van het onderzoek heeft het onderzoeksteam van de Ombudsman alle documenten geïnspecteerd die volgens de Commissie binnen het toepassingsgebied van het verzoek vallen. Uit deze inspectie bleek dat er aanvullende documenten bestonden die mogelijk binnen het toepassingsgebied van het verzoek vielen en die door de Commissie niet waren geïdentificeerd. Een steekproef van deze documenten werd dus opnieuw gecontroleerd. Het onderzoeksteam heeft ook de documentatie met betrekking tot de raadpleging van de contractant over het verzoek om toegang van het publiek onderzocht.

13. De Ombudsman stelde de Commissie in de gelegenheid aanvullende opmerkingen over de klacht in te dienen, maar ontving slechts enkele verduidelijkingen over de reikwijdte van het verzoek [18].

Argumenten

14. De argumenten van de Commissie om ruimere toegang te weigeren op basis van de bescherming van het openbaar belang met betrekking tot de openbare veiligheid kunnen als volgt worden samengevat:

• Het Hof heeft erkend dat de instellingen van de Unie over een ruime beoordelingsbevoegdheid beschikken bij de beoordeling of openbaarmaking het openbaar belang op het gebied van de openbare veiligheid zou kunnen ondermijnen.
• De documenten in kwestie bevatten gevoelige informatie, zoals de identiteit van de contractant, de locaties waar het contract zal worden uitgevoerd en de gedetailleerde methodologie die de contractant heeft ontwikkeld om de gefinancierde activiteiten uit te voeren, met inbegrip van informatie over de werking van de leden van het monitoringnetwerk ter plaatse.
• Het bekendmaken van dergelijke informatie, en zelfs de enige identiteit van de contractant, kan aanvallen op de werknemers, deskundigen en het monitoringnetwerk ter plaatse in Libië vergemakkelijken, gezien de onstabiele situatie in Libië.
• De contractant is tweemaal geraadpleegd en heeft telkens bezorgdheid geuit over de veiligheid indien de documenten openbaar zouden worden gemaakt.
• De contractant heeft enkele documenten opgesteld met behulp van zijn specifieke grafische kenmerken, zoals logo, lay-out en lettertype. De openbaarmaking van dergelijke documenten zou op zichzelf de identiteit van de contractant kunnen onthullen, aangezien de contractant andere documenten met dezelfde grafische kenmerken heeft gepubliceerd.
•  Het contract voorziet in verplichtingen voor de contractant om zijn werknemers, deskundigen en hun gezinnen in Libië te beschermen tegen fysieke risico’s. Openbaarmaking van de documenten zou de contractant in een positie kunnen brengen waarin hij zijn vermogen om aan deze verplichting te voldoen zou kunnen ondermijnen.
• Het contract is verlengd. De activiteiten van de contractant zijn dus nog steeds aan de gang (in oktober 2023, toen het bevestigende besluit werd vastgesteld).

15. Wat betreft het risico dat de internationale betrekkingen met de Libische autoriteiten worden ondermijnd, voerde de Commissie aan dat het mandaat van het contract een gedetailleerde analyse bevat van de politieke, veiligheids- en mensenrechtensituatie in Libië. Deze informatie is niet openbaar beschikbaar en kan door de Libische autoriteiten worden beschouwd als ongepaste kritiek. Het legde ook uit dat de EU ernaar streeft het land te helpen bij zijn inspanningen voor een democratische, stabiele en welvarende staat door middel van het “proces van Berlijn” onder auspiciën van de Verenigde Naties. Dit betekent dat de Commissie goede betrekkingen met de Libische autoriteiten moet onderhouden en de openbaarmaking van dergelijke documenten zou deze betrekkingen ondermijnen.

16. Met betrekking tot het risico van ondermijning van de commerciële belangen van de contractant voerde de Commissie aan dat de documenten de door de contractant ingediende subsidieaanvraag omvatten en bijzondere knowhow, strategie, voorkennis en andere specifieke informatie met een concurrerende waarde bevatten. Het bekendmaken van deze informatie zou andere subsidieaanvragers in toekomstige soortgelijke oproepen de mogelijkheid bieden om van deze aanvragen te kopiëren en deze te gebruiken ter ondersteuning van hun eigen aanvragen. Een van de documenten bevat de bankgegevens van de contractant die, indien openbaar gemaakt, door cybercriminelen kunnen worden gebruikt voor kwaadwillige aanvallen.

17. Ten slotte was de Commissie van oordeel dat de klager in het confirmatief verzoek geen openbaar belang bij openbaarmaking had aangetoond dat zwaarder zou wegen dan de bescherming van dit commerciële belang. De Commissie kon geen openbaar belang aanwijzen dat het commerciële belang van de contractant kon schaden. 

18. Klager voerde in het confirmatief verzoek de volgende argumenten aan, die in de klacht bij de Ombudsman werden herhaald:

• De weigering om toegang te verlenen vormt een onevenredige beperking van het recht van burgers op een zo ruim mogelijke toegang.
• De Commissie is verplicht het Handvest van de grondrechten [19] bij al haar activiteiten te eerbiedigen, met inbegrip van de verdeling van en het toezicht op EU-middelen. De Commissie moet ervoor zorgen dat EU-middelen geen acties ondersteunen die niet in overeenstemming zijn met de in het Handvest erkende waarden en rechten van de EU.
• De EU-instellingen moeten concrete en specifieke redenen geven waarom het verlenen van toegang tot de gevraagde documenten de beschermde belangen zou kunnen ondermijnen. Het risico van ondermijning van de belangen moet redelijkerwijs voorzienbaar zijn en mag niet louter hypothetisch zijn.
• De verwijzing van de Commissie naar een "moeilijke context in Libië" is vaag. De verklaring dat openbaarmaking de EU en haar uitvoerende partner zou ondermijnen in hun vermogen om mensenrechtenonderzoek uit te voeren, is ook hypothetisch. De gevraagde documenten verwijzen niet naar het standpunt van een onderhandelingspartij en geven geen specifiek standpunt van de Commissie over een onderhandelingsstandpunt weer. Volgens de rechtspraak van de EU [20] is een algemene verwijzing naar de gevoelige aard van de informatie in dergelijke verslagen of van de onderhandelingen met het betrokken derde land geen voldoende reden om de toegang tot de documenten te weigeren.
• Indien slechts één deel van een opgevraagd document onder een uitzondering valt, moeten de andere delen van het document openbaar worden gemaakt. Zoals de EU-rechtbanken hebben opgemerkt, maakt transparantie het voor burgers mogelijk nauwer deel te nemen aan het besluitvormingsproces. Dit stelt de EU-administratie op haar beurt in staat meer legitimiteit te genieten en doeltreffender te zijn en democratischer verantwoording af te leggen aan het publiek.
• Door te weigeren het bestaan van een openbaar belang bij openbaarmaking te erkennen, verzoekt de Commissie het publiek haar publieke verklaringen op nominale waarde te nemen.

19. De klager voerde ook aan dat de gedeeltelijke toegang die in de confirmatieve fase werd verleend, geen inhoudelijke informatie bevatte over de door de contractant uitgevoerde monitoring.

Beoordeling door de Ombudsman

a) De reikwijdte van het verzoek om toegang van het publiek

20. Uit de inspectie van de documenten waarvan de Commissie heeft vastgesteld dat zij binnen het toepassingsgebied van het verzoek vallen, bleek dat de Commissie mogelijk niet alle voor het verzoek relevante documenten had geïdentificeerd.

21. Uit het oorspronkelijke verzoek en de context ervan bleek duidelijk dat klager toegang wenste tot “het verslag” om de verklaring van de Commissie tijdens de vergadering van de LIBE-commissie te verifiëren. Dit werd in het confirmatief verzoek nog duidelijker gemaakt: “Mijn rol als journalist bestaat er ten dele in de waarheidsgetrouwheid van dergelijke verklaringen te verifiëren”. Wat klager daarom zocht, was een verslag ter ondersteuning van de verklaring van de Commissie dat “de contractant geen schendingen van het beginsel “geen schade berokkenen” heeft gemeld die rechtstreeks verband houden met alle kosten van onze trustfondsprogramma’s”. Met andere woorden, klager verzocht om toegang tot documenten die de inhoudelijke analyse van de contractant over het door hem uitgevoerde toezicht op de mensenrechten bevatten.

22. Het onderzoeksteam van de Ombudsman constateerde dat de “verslagen” die volgens de Commissie binnen het toepassingsgebied van het verzoek vallen (waartoe de toegang werd geweigerd), niet de bevindingen van de contractant bevatten, maar veeleer de voortgang beschrijven van de activiteiten die bij de uitvoering van het contract zijn uitgevoerd.   

23. Voorts merkte het onderzoeksteam op dat de (bij het contract gevoegde) taakomschrijving, die volledig onleesbaar is gemaakt, betrekking heeft op drie soorten verslagen die door de contractant moeten worden opgesteld om zijn inhoudelijke bevindingen te presenteren. Deze verslagen waren door de Commissie niet geïdentificeerd bij de behandeling van het verzoek om toegang van klager. Op basis van hun beschrijving was de Ombudsman echter van mening dat zij ook binnen het toepassingsgebied van het verzoek om toegang zouden kunnen vallen. De Ombudsman verzocht de Commissie derhalve een steekproef van deze verslagen te herzien.

24. Uit de controle bleek dat deze documenten de inhoudelijke analyse en bevindingen van de contractant omvatten. Deze inhoudelijke verslagen lijken dus te zijn wat klager zocht toen hij in zijn verzoek om toegang van het publiek naar “het verslag” verwees.

25. Bijgevolg is de Ombudsman van mening dat de beoordeling door de Commissie van de reikwijdte van het verzoek om toegang van het publiek te eng is opgevat en niet heeft geleid tot de identificatie van alle relevante documenten. Dit vormde wanbeheer. De Ombudsman beveelt de Commissie aan opnieuw te zoeken naar documenten die binnen het toepassingsgebied van het verzoek van de klager vallen en te beoordelen of deze op grond van Verordening (EG) nr. 1049/2001 openbaar kunnen worden gemaakt. 

b) De beperkte openbaarmaking van de geïdentificeerde documenten

Documenten die de identiteit van de contractant kunnen onthullen vanwege zijn grafische identiteit

26. Na bestudering van de litigieuze documenten bevatten veel ervan (d.w.z. verslagen, facturen en een handleiding voor toezicht op en rapportage over de mensenrechten)[21] de grafische identiteit van de contractant, zoals de Commissie heeft verklaard. Naast het logo van de contractant, dat gemakkelijk kan worden bewerkt, lijkt het aannemelijk dat het gebruikte lettertype en de lay-out specifiek genoeg zijn om openbaarmaking tot de identificatie van de contractant te kunnen leiden. 

27. De vraag is dus of de identiteit van de contractant in dit geval moet worden beschermd. Zoals de klager aanvoerde, is de toegang van het publiek tot documenten een grondrecht en moet deze derhalve ruim worden opgevat.

28. Gelet op de ruime beoordelingsmarge van de instellingen van de Unie bij de beoordeling van bezorgdheid over de openbare veiligheid op grond van artikel 4, lid 1, onder a), van verordening nr. 1049/2001, was het onderzoek van de Ombudsman echter beperkt tot de vraag of de Commissie “in het bestreden besluit plausibele verklaringen heeft gegeven over de wijze waarop de toegang tot de litigieuze documenten de bescherming van de openbare veiligheid van de Unie concreet en daadwerkelijk zou kunnen ondermijnen” en of “het risico van die ondermijning redelijkerwijs voorzienbaar en niet louter hypothetisch kon worden geacht”[22].

29. Aangezien de risico’s voor de fysieke integriteit van de werknemers en deskundigen van de contractant ter plaatse concreet en realistisch lijken in het licht van de verstrekte illustraties, is de Ombudsman van mening dat de niet-openbaarmaking van deze documenten redelijk was. 

Het contract en de addenda, met inbegrip van het mandaat

30. De meeste overige documenten, die de Commissie heeft geïdentificeerd, tonen niet de visuele identiteit van de contractant. Deze documenten omvatten het contract voor de monitoring en de bijbehorende addenda, met inbegrip van de taakomschrijving in verschillende iteraties. 

31. Na bestudering van deze documenten is de Ombudsman van mening dat belangrijke delen die onleesbaar zijn gemaakt, geen gevoelige informatie lijken te bevatten. Hoewel de Ombudsman in beginsel de ruime beoordelingsbevoegdheid van de Commissie aanvaardt wanneer zij zich beroept op de uitzondering ter bescherming van het openbaar belang met betrekking tot de openbare veiligheid en de internationale betrekkingen, is zij het er niet mee eens dat de achtergehouden informatie volledig onder deze uitzonderingen valt.

32. Wat bijvoorbeeld het mandaat betreft, dat volledig onleesbaar is gemaakt, bleek uit de inspectie dat slechts in beperkte delen [23] specifieke informatie over de geplande activiteiten (zoals locaties, logistiek of het profiel van deskundigen) aan het licht kan komen en dus aanleiding kan geven tot bezorgdheid over de openbare veiligheid van het personeel van de contractant. Het is niet duidelijk hoe de openbaarmaking van grote delen van dit document tot dergelijke bezorgdheid zou leiden.

33. Een deel van het mandaat bevat een vrij gedetailleerde analyse van de situatie in Libië [24], zoals aangegeven door de Commissie. Dit is echter slechts één deel van het mandaat. Voorts oordeelde het Hof dat “het enkele feit dat bepaalde documenten informatie of negatieve verklaringen bevatten over de politieke situatie of de bescherming van de mensenrechten in een derde land, niet noodzakelijkerwijs betekent dat de toegang ertoe kan worden geweigerd op grond van het risico dat het algemeen belang wordt ondermijnd”.[25] In het licht hiervan en gezien de inhoud van het document is het niet duidelijk hoe grote delen van het mandaat, indien deze openbaar worden gemaakt, de internationale betrekkingen van de EU met de Libische autoriteiten in gevaar zouden brengen.

34. Met betrekking tot de "Manual Human Rights Monitoring and Reporting Manual"[26] merkt de Ombudsman op dat dit document in een neutraal lettertype staat in tegenstelling tot de andere "manual" waarnaar hierboven wordt verwezen. Hoewel het document verwijst naar de identiteit van de contractant (die kan worden bewerkt), bevat het bovendien meestal standaardkennis over mensenrechten en hoe inbreuken in de praktijk kunnen worden gedocumenteerd en gemonitord. De meeste inhoud is niet specifiek voor Libië of het project. Het is daarom moeilijk te begrijpen hoe de openbaarmaking van substantiële delen van dit document de openbare veiligheid zou kunnen ondermijnen en dus waarom de Commissie de toegang tot dit document in zijn geheel heeft geweigerd. 

De subsidieaanvraag

35. De Commissie heeft de toegang tot de subsidieaanvraag – die als bijlage bij het contract en de verschillende addenda daarbij is gevoegd [27] – in haar geheel geweigerd met een beroep op de bescherming van de commerciële belangen van de contractant. Na onderzoek van het document bevestigt de Ombudsman dat het enige informatie van commerciële waarde bevat. Het is ook redelijk om aan te nemen dat de volledige openbaarmaking ervan een oneerlijk voordeel kan opleveren voor toekomstige inschrijvingen [28], aangezien het voorwetenschap, ervaring en knowhow bevat waaruit de deskundigheid van de contractant zou blijken. Sommige delen geven echter slechts een samenvatting van de vereisten die in het bestek zijn uiteengezet. De Ombudsman concludeert derhalve dat ten minste enkele elementen van dit document openbaar kunnen worden gemaakt zonder commercieel gevoelige informatie te onthullen.

36. Zelfs indien openbaarmaking van de subsidieaanvraag in haar geheel zou worden geacht de bescherming van het commerciële belang van de contractant te ondermijnen, moet deze openbaarmaking hoe dan ook nog steeds plaatsvinden indien een hoger openbaar belang openbaarmaking gebiedt. Bij de beoordeling hiervan heeft de Commissie geen rekening gehouden met het algemeen belang om publieke toetsing van door de EU gefinancierde projecten mogelijk te maken, en meer in het bijzonder met de wijze waarop de potentiële gevolgen ervan voor de mensenrechten zullen worden gemonitord. De eerbiediging van de mensenrechten is een kernwaarde van de EU [29] en de burgers moeten in staat zijn de EU-instellingen verantwoordelijk te stellen voor alle genomen of gefinancierde acties die in strijd zouden zijn met deze waarden. Bovendien had het toezicht op de mensenrechten in dit specifieke geval betrekking op door de EU gefinancierde projecten in een land waar de betrokkenheid van de EU en de mogelijke gevolgen voor de mensenrechten al het voorwerp van publieke kritiek waren [30].

37. In het licht van het bovenstaande is de Ombudsman van oordeel dat de weigering van de Commissie om ruimere toegang te verlenen tot het contract, de addenda en het bijbehorende mandaat, alsook tot de subsidieaanvraag en het algemene handboek inzake toezicht op de mensenrechten, wanbeheer vormt. Zij doet daarom de onderstaande aanbevelingen.

Aanbevelingen

Op basis van bovenstaande bevindingen doet de Ombudsman de volgende aanbevelingen aan de Europese Commissie:

• De Commissie moet een nieuwe zoekopdracht uitvoeren naar documenten die binnen het toepassingsgebied van het verzoek om toegang van de klager vallen, en beoordelen of dergelijke aanvullend geïdentificeerde documenten op grond van Verordening (EG) nr. 1049/2001 openbaar kunnen worden gemaakt;
• De Commissie moet het contract, de addenda, het mandaat en de subsidieaanvraag, alsook het handboek voor toezicht op en rapportage over de mensenrechten [31] opnieuw beoordelen om het publiek meer toegang te geven, rekening houdend met de opmerkingen van de Ombudsman in deze aanbeveling.

De Commissie en de klager zullen van deze aanbeveling in kennis worden gesteld. Overeenkomstig artikel 4, lid 2, van het Statuut van de Europese Ombudsman zendt de Commissie uiterlijk op 4 juni 2024 een omstandig advies toe.

 

Emily O'Reilly
Europese Ombudsman

Straatsburg, 4 maart 2024

 

[1] Beschikbaar op: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=uriserv%3AOJ.L_.2021.253.01.0001.01.ENG&toc=OJ%3AL%3A2021%3A253%3ATOC

[2] Op 12 november 2015 hebben de Europese Commissie, 25 EU-lidstaten, Noorwegen en Zwitserland de oprichtingsovereenkomst van het EUTFA ondertekend. Het EUTFA ontvangt 73 % van zijn financiering uit het Europees Ontwikkelingsfonds (EOF), 20 % uit verschillende programma’s in het kader van de algemene EU-begroting en 7 % uit bijdragen van de lidstaten en andere donoren: https://ec.europa.eu/trustfundforafrica/index_en#:~:text=Our%20mission,contribute%20to%20better%20migration%20management

[3] Zie factsheet (februari 2022): https://neighbourhood-enlargement.ec.europa.eu/system/files/2022-03/EUTF_libya_en.pdf

[4] Zie factsheet (februari 2022): https://neighbourhood-enlargement.ec.europa.eu/system/files/2022-03/EUTF_libya_en.pdf

[5] Zie factsheet (februari 2022): https://neighbourhood-enlargement.ec.europa.eu/system/files/2022-03/EUTF_libya_en.pdf

[6] Zie factsheet (februari 2022), blz. 2: https://neighbourhood-enlargement.ec.europa.eu/system/files/2022-03/EUTF_libya_en.pdf

[7] Zie, met name in de Europese consensus over humanitaire hulp, de gezamenlijke verklaring van de Raad en de vertegenwoordigers van de regeringen van de lidstaten, in het kader van de Raad bijeen, het Europees Parlement en de Europese Commissie "De Europese consensus over humanitaire hulp", PB C 25 van 30.1.2008, blz. 1, beschikbaar op: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?toc=OJ%3AC%3A2008%3A025%3ATOC&uri=uriserv%3AOJ.C_.2008.025.01.0001.01.ENG

[8] https://civil-protection-humanitarian-aid.ec.europa.eu/who/humanitarian-principles_en#:~:text=This%20is%20also%20essential%20to,fected%20populations%20and%20the%20environment.

[9] https://www.europarl.europa.eu/meetdocs/2014_2019/plmrep/COMMITTEES/LIBE/OJ/2022/04-20/1253993NL.pdf ; webstream beschikbaar om 11.10 uur: https://multimedia.europarl.europa.eu/en/webstreaming/libe-committee-meeting_20220421-0900-COMMITTEE-LIBE

[10] Krachtens Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/PDF/?uri=CELEX:32001R1049&from=EN

[11] Overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), derde streepje, van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

[12] Overeenkomstig artikel 4, lid 3, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

[13] Zie zaak 1996/2022/NH.

[14] Overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), eerste streepje, van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

[15] Overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder a), derde streepje, van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

[16] Overeenkomstig artikel 4, lid 1, onder b), van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

[17] Overeenkomstig artikel 4, lid 2, eerste alinea, van Verordening (EG) nr. 1049/2001.

[18] Meer in het bijzonder heeft de Commissie verduidelijkt dat sommige documenten die aanvankelijk binnen het toepassingsgebied van het verzoek vielen, in de confirmatieve fase als buiten het toepassingsgebied werden beschouwd.

[19] Handvest van de grondrechten van de Europese Unie, PB C 326 van 26.10.2012, blz. 391-407, beschikbaar op: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=celex%3A12012P%2FTXT.

[20] Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2002, Aldo Kuijer/Raad, T-211/00, ECLI:EU:T:2002:30, punten 60 en 61.

[21] In het confirmatief besluit aangeduid als documenten 2.2, 2.3, 5.1, 5.2, 6.1, 6.2.

[22] Arrest van het Gerecht in zaak T-31/18, Izuzquiza/Frontex, EU:T:2019:815, punten 63-66, beschikbaar op: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=221083&pageIndex=0&doclang=en&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=759426

[23] Zoals in de punten 5.1 en 6 van het bestek van de documenten 1, 3.1 en 4.

[24] Punt 1.3 “Landachtergrond” van het mandaat in de documenten 1, 3.1 en 4.

[25] Arrest van het Gerecht van eerste aanleg van 7 februari 2002, Aldo Kuijer/Raad, T-211/00, ECLI:EU:T:2002:30, punten 60 en 61, beschikbaar op: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=47741&pageIndex=0&doclang=EN&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=758261

[26] Opgenomen als document 2.1 door de Commissie in haar confirmatief besluit.

[27] Binnen document 1, document 3.1 en 4 zoals vermeld in het confirmatieve besluit.

[28] Arrest van het Gerecht in zaak T‑363/14, Secolux/Commissie, EU:T:2016:521, punten 53-54, beschikbaar op: https://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf;jsessionid=898D8360DC106D08FCC843AD5C01851C?text=&docid=183581&pageIndex=0&doclang=en&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=757620 .

[29] Artikel 2 van het Verdrag betreffende de Europese Unie (PB C 326 van 26.10.2012, blz. 13), beschikbaar op: https://eur-lex.europa.eu/legal-content/EN/TXT/?uri=CELEX%3A12012M%2FTXT

[30] Zie bijvoorbeeld https://www.theguardian.com/world/2020/mar/12/revealed-the-great-european-refugee-scandal; Zie ook de open brief van het maatschappelijk middenveld van 2020 http://www.gisti.org/spip.php?article6388. 

[31] Opgenomen als document 1, 2.1, 3, 3.1, 4 door de Commissie in haar confirmatief verzoek.