Wilt u een klacht indienen tegen een instelling of orgaan van de EU?
- NL Nederlands
Machinevertalingen kunnen fouten bevatten die de duidelijkheid en nauwkeurigheid van de informatie kunnen schaden; de Ombudsman kan niet aansprakelijk worden gehouden voor eventuele afwijkingen. Voor de grootste mate van betrouwbaarheid en rechtszekerheid wordt verwezen naar de bronversie in het Engels (klik op de link hierboven).
Meer informatie vindt u in ons taal- en vertaalbeleid.
Ontwerpaanbeveling van de Europese Ombudsman in zijn onderzoek naar klacht 422/2011/AN tegen de Europese Commissie
Aanbeveling
Zaak 422/2011/AN - Geopend op Woensdag | 23 maart 2011 - Aanbeveling omtrent Donderdag | 02 augustus 2012 - Besluit over Donderdag | 24 januari 2013 - Betrokken instelling Europese Commissie ( Geen verder onderzoek gerechtvaardigd )
Gemaakt overeenkomstig artikel 3, lid 6, van het Statuut van de Europese Ombudsman [1]
Achtergrond van de klacht
1. Klager is promovendus in het recht van de Europese Unie. Op 11 juni 2010 heeft hij overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1049/2001 [2] de Commissie verzocht hem toegang te verlenen tot verschillende documenten uit de jaren 1980 tot en met 1992 die betrekking hadden op een aantal kwesties die klager in het kader van zijn promotieonderzoek had behandeld. Naast andere documenten waarop het onderzoek van de Ombudsman in deze zaak geen betrekking heeft, verzocht klager om openbaarmaking van documenten die in het bezit van de Commissie waren en die waren overgelegd in het kader van een gerechtelijke procedure voor het Hof van Justitie in de zaken C-279/80 [3], C-113/89 [4] en de gevoegde zaken C-62/81 en C-63/81 [5] (prejudiciële beslissingen).
2. Op 18 juni 2010 heeft de Commissie het verzoek van klager doorgestuurd naar haar juridische dienst.
3. Op 30 september 2010 verlengde de Commissie de termijn voor het beantwoorden van het verzoek van klager met 15 werkdagen en verklaarde zij enerzijds dat zij het verzoek van klager moest behandelen in het licht van het recente arrest van het Hof van Justitie in de gevoegde zaken C-514/07P, C-528/07P en C-532/07P [6] (het "API-arrest") en anderzijds dat zij onlangs talrijke verzoeken om toegang tot documenten had ontvangen.
4. Op 20 oktober 2010 heeft de Commissie klager toegang verleend tot sommige van de gevraagde documenten, maar geweigerd de schriftelijke stukken openbaar te maken die bij het Hof waren ingediend door de lidstaten die in de bovengenoemde zaken hadden geïntervenieerd (hierna "de schriftelijke stukken van derden" genoemd).
5. De Commissie was van mening dat de memories van derden niet binnen de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 1049/2001 vielen, aangezien artikel 15, lid 3, VWEU specifiek bepaalt dat het Hof van Justitie alleen aan de bepalingen van dat artikel is onderworpen wanneer het in zijn administratieve hoedanigheid handelt. Bovendien heeft het publiek volgens het API-arrest geen recht op toegang tot documenten die in het kader van een gerechtelijke procedure aan het Hof zijn overgelegd. De Commissie voegde daaraan toe dat alleen haar eigen opmerkingen bij het Hof onder Verordening (EG) nr. 1049/2001 vielen en dat deze werden vrijgegeven, terwijl openbaarmaking van de opmerkingen van derden in strijd zou zijn met de doelstellingen van artikel 15 VWEU en van het Reglement voor de procesvoering van het Hof.
6. Op 20 oktober 2010 diende klager een confirmatief verzoek in. Hij betwistte het standpunt van de Commissie en verklaarde dat artikel 15, lid 3, VWEU in feite alleen aldus moet worden opgevat dat het het Hof ontslaat van de verplichting om verzoeken om toegang tot documenten te behandelen, maar niet dat het alle documenten die "door het Hof zijn gegaan"uitsluit van het toepassingsgebied van het artikel. Indien artikel 15 VWEU zou worden uitgelegd zoals de Commissie heeft voorgesteld, zou er voor de Commissie geen reden zijn om haar eigen memories openbaar te maken, zoals zij heeft gedaan. Bovendien heeft de Commissie het API-arrest onjuist uitgelegd.
7. Op 7 december 2010 bevestigde de Commissie op basis van dezelfde argumenten haar besluit om klager geen toegang te verlenen tot de geweigerde gerechtelijke documenten. De Commissie was ook van oordeel dat volgens het Statuut van het Hof [7] en de Instructies voor de griffier processtukken alleen worden meegedeeld aan de partijen in de procedure en, in uitzonderlijke gevallen en met de nodige toestemming van de president van het Hof, aan derden die een rechtmatig belang aantonen. Daarom was de Commissie van mening dat het publiek geen recht van toegang heeft tot de processtukken die aan het Hof zijn overgelegd.
8. Bovendien is het volgens de overwegingen 2 en 10 van de preambule van Verordening (EG) nr. 1049/2001 de bedoeling van die verordening de burgers in staat te stellen " nauwer deel te nemen aan het besluitvormingsproces "en "meer openheid te brengen in de werkzaamheden van de instellingen". Volgens de Commissie is geen van deze twee doelstellingen gediend met de openbaarmaking van de door klager gevraagde documenten, die betrekking hadden op gerechtelijke procedures en die zij alleen in haar hoedanigheid van partij bij die procedures had.
9. Klager wendde zich op 16 februari 2011 tot de Europese Ombudsman.
Onderwerp van het onderzoek
10. De Ombudsman heeft een onderzoek ingesteld naar de volgende beweringen en beweringen.
Bewering:
De Commissie heeft klager ten onrechte geen toegang verleend tot de documenten die derden bij het Hof hebben ingediend in zaak 279/80 Alfred John Webb, gevoegde zaken 62/81 en 63/81 Seco, Desquenne & Giral en zaak C-113/89 Rush Portuguesa.
Vordering:
De Commissie moet de klager toegang verlenen tot die documenten.
Het onderzoek
11. De Ombudsman opende zijn onderzoek naar deze klacht op 23 maart 2011 door de voorzitter van de Commissie te verzoeken een advies uit te brengen over de in punt 10 genoemde bewering en bewering. Op 26 mei 2011 heeft de Commissie verzocht om uitstel van de termijn voor het uitbrengen van haar advies. Uiteindelijk heeft zij het advies op 22 juni 2011 ingediend.
12. De Ombudsman heeft het standpunt van de Commissie aan klager doorgezonden en hem verzocht hierover opmerkingen te maken. Klager deed dit op 4 juli 2011.
13. De Ombudsman heeft de klacht nader onderzocht door de Commissie op 16 september 2011 te verzoeken een aantal aanvullende vragen te beantwoorden.
14. De Commissie heeft op 19 december 2011 geantwoord. Klager heeft op 28 februari 2012 zijn opmerkingen over het antwoord van de Commissie ingediend.
Analyse en conclusies van de Ombudsman
A. Beschuldiging van onjuiste weigering van toegang tot de relevante documenten en daarmee verband houdende vordering
Aan de Ombudsman voorgelegde argumenten
15. In zijn klacht benadrukte klager dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 zowel betrekking heeft op documenten die zijn opgesteld als op documenten die door de instellingen zijn ontvangen. Aangezien de Commissie de litigieuze documenten had ontvangen, was het dus irrelevant of het Gerecht al dan niet aan transparantieverplichtingen was onderworpen. De klager was van mening dat de Commissie in feite trachtte te voorkomen dat de in artikel 4, leden 4 tot en met 6, van de verordening bedoelde procedure van raadpleging door derden zou worden gevolgd.
16. In haar advies herhaalde de Commissie haar standpunt en verklaarde zij dat de toegang tot documenten van het Hof wordt geregeld door het Statuut van het Hof van Justitie, het Reglement voor de procesvoering van de verschillende rechterlijke instanties en de instructies voor de griffier. Artikel 20 van het Statuut voorziet in de mededeling aan de partijen en aan de instellingen van de Unie waarvan de beslissingen in het geding zijn, van de verzoekschriften, de memories, de verweerschriften en de opmerkingen, alsmede van de eventuele antwoorden, alsmede van alle stukken en bescheiden ter staving daarvan. Overeenkomstig het Reglement voor de procesvoering van het Hof van Justitie (artikel 16, lid 5), het Gerecht (artikel 24) en het Gerecht voor ambtenarenzaken (artikel 20, lid 4) kunnen alleen de partijen in de procedure kopieën van processtukken verkrijgen. Bovendien bepaalt artikel 5, lid 8, van de Instructies voor de griffier dat "[v]oor derden, particulier of publiek, toegang [kan] worden verkregen tot het procesdossier of tot de processtukken zonder de uitdrukkelijke toestemming van de president van het Gerecht of, indien de zaak nog aanhangig is, van de president van de rechtsprekende formatie die de zaak behandelt, nadat de partijen zijn gehoord." Volgens de Commissie betekent dit dat de documenten die deel uitmaken van een gerechtelijke procedure gedurende dertig jaar niet beschikbaar zijn voor derden, waarna de archieven van het Hof openbaar worden.
17. In zijn opmerkingen voerde klager aan dat het standpunt van de Commissie onbevredigend en repetitief was. De Commissie probeerde klager ervan te weerhouden toegang tot de relevante documenten te vragen. Bovendien waren twee van de zaken waarop zijn verzoeken betrekking hadden, reeds 30 jaar oud. Bovendien ontslaat artikel 15, lid 3, VWEU het Hof alleen van de procedurele verplichtingen met betrekking tot de toegang tot zijn eigen documenten, maar sluit het deze documenten als zodanig niet uit van openbaarmaking. Hoe dan ook is de Commissie niet het Hof en is zij volledig onderworpen aan Verordening (EG) nr. 1049/2001 met betrekking tot de documenten die zij in haar bezit heeft, ongeacht de oorsprong ervan.
18. In zijn verdere onderzoeken verzocht de Ombudsman de Commissie de volgende vragen te beantwoorden:
"1. De Commissie merkt op dat de betrokken niet-openbaar gemaakte documenten zijn uitgesloten van het toepassingsgebied van verordening nr. 1049/2001. De Commissie heeft echter het verzoek van klager met betrekking tot hen in het kader van Verordening (EG) nr. 1049/2001 behandeld. Kan de Commissie deze inconsistentie toelichten?
2. Heeft de Commissie het Hof van Justitie of de opstellers van de niet openbaar gemaakte documenten geraadpleegd over de mogelijkheid om klager toegang tot deze documenten te verlenen?
3. Kan de Commissie haar standpunt dat gerechtelijke documenten van de werkingssfeer van Verordening (EG) nr. 1049/2001 zijn uitgesloten, heroverwegen op basis van de volgende overwegingen:
a) Verordening (EG) nr. 1049/2001 bepaalt dat zij van toepassing is op alle documenten die in het bezit zijn van de instellingen, met uitzondering van gerechtelijke documenten; en
b) In [het API-arrest] heeft het Hof duidelijk geoordeeld dat de toegang tot de memories van de Commissie, die gerechtelijke documenten zijn, aan die verordening moet worden getoetst?
4. Kan de Commissie haar standpunt heroverwegen dat zij klager geen toegang kan verlenen tot de niet openbaar gemaakte documenten op basis van de volgende overwegingen:
a) In de artikelen 1 en 2 van Verordening (EG) nr. 1700/2003 van de Raad [8] is bepaald dat "[i]edere instelling [...] na het verstrijken van een termijn van 30 jaar, te rekenen vanaf de datum van opstelling van het document, [...] haar historische archieven [stelt] en [opent] voor het publiek [...] wat betreft " documenten van welke aard dan ook en op welke drager dan ook die afkomstig zijn van of zijn ontvangen door een van de instellingen";
b) In artikel 4, lid 7, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 is bepaald dat de uitzonderingen van artikel 4, leden 1 tot en met 3, van toepassing kunnen zijn voor een periode van maximaal 30 jaar; en
c) De niet openbaar gemaakte documenten betreffende zaak 279/80 Alfred John Webb en de gevoegde zaken 62/81 en 63/81 Seco, Desquenne & Giral zijn of zullen in de zeer nabije toekomst 30 jaar oud zijn?
19. In haar antwoord verklaarde de Commissie dat zij het verzoek van klager om toegang tot documenten overeenkomstig de procedure van Verordening (EG) nr. 1049/2001 had behandeld omdat klager zijn verzoek op grond van dat rechtsinstrument had ingediend. Dit was niet in tegenspraak met het standpunt van de Commissie dat genoemde verordening niet van toepassing was op de betrokken documenten. Bovendien heeft de Commissie het Hof of de opstellers van de desbetreffende memories niet geraadpleegd om het verzoek van klager te behandelen, omdat Verordening (EG) nr. 1049/2001 niet van toepassing was.
20. De Commissie benadrukte dat artikel 3, onder a), in fine, van Verordening (EG) nr. 1049/2001 een voorwaarde stelt, namelijk dat de documenten in het bezit van de instelling onder de bevoegdheid van de instelling vallen ("relèvent de la compétence de l'institution", in de oorspronkelijke repliek). Dit was niet het geval met betrekking tot de door klager gevraagde documenten. Bovendien heeft het Hof van Justitie in het API-arrest duidelijk gesteld dat de door de instellingen bij het Hof ingediende memories "meer deel uitmaken van de gerechtelijke werkzaamheden van het Hof dan van de administratieve werkzaamheden van de Commissie". Verordening 1049/2001 kan hoe dan ook niet afwijken van artikel 15, lid 3, VWEU. Indien de Commissie de relevante documenten openbaar zou maken, zou dit in strijd zijn met de bepalingen van het VWEU en het Statuut van het Hof.
21. Met betrekking tot de relevante documenten betreffende rechtszaken die meer dan 30 jaar oud zijn, verklaarde de Commissie dat haar dienst Historisch Archief klager reeds had meegedeeld dat hij toegang kon krijgen tot de dossiers die in haar bezit waren.
22. In zijn opmerkingen over het antwoord van de Commissie weerlegde klager, naast de argumenten die hij reeds in eerdere fasen van de procedure had aangevoerd, de verklaring van de Commissie dat de documenten in haar bezit alleen onder Verordening (EG) nr. 1049/2001 vallen indien zij onder haar eigen verantwoordelijkheid vallen. In artikel 3, onder a), van de verordening wordt in feite verwezen naar documenten "die betrekking hebben op een aangelegenheid die verband houdt met het beleid, de activiteiten en de besluiten die onder de bevoegdheid van de instelling vallen". De follow-up van de gerechtelijke activiteiten van het Hof houdt verband met de activiteiten die onder de bevoegdheid van de Commissie vallen. Het is inderdaad de verantwoordelijkheid van de Commissie om toe te zien op de toepassing van het EU-recht en daarom moet zij de werkzaamheden van het Hof volgen. De Commissie moet ook ontwikkelingen in het EU-recht bevorderen, en veel van haar wetgevingsvoorstellen zijn gebaseerd op de jurisprudentie. Bovendien dienden de relevante documenten geheel of gedeeltelijk als basis voor de eigen memories van de Commissie aan het Hof in de betrokken zaken. Ten slotte bewijst het feit dat de Commissie tijd en middelen besteedt aan de opslag van de relevante documenten, dat de inhoud ervan al dan niet nauw verband houdt met activiteiten die onder haar verantwoordelijkheid vallen.
23. Klager ontkende de relevantie van de verwijzingen van de Commissie naar het Reglement voor de procesvoering van de drie rechterlijke instanties van de Unie, aangezien zij alleen van toepassing zijn op de documenten waarover zij beschikken. Zodra de desbetreffende documenten in het bezit van de Commissie zijn, vallen zij onder Verordening (EG) nr. 1049/2001. In het API-arrest werd erkend dat de documenten van de instellingen met betrekking tot afgesloten gerechtelijke procedures transparant zijn.
24. Ten slotte weigerde klager het aanbod van de Commissie om haar Historisch Archief te raadplegen, dat zij had moeten doen toen hij zijn verzoek indiende en nog steeds in Brussel was. Klager was niet bereid naar Brussel te reizen en was van mening dat de Commissie, om zijn foutieve weigering om de relevante documenten openbaar te maken te corrigeren, deze per e-mail in pdf-formaat aan hem moest verstrekken.
Beoordeling door de Ombudsman
25. De Ombudsman merkt in de eerste plaats op dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 tot doel heeft "het recht van toegang van het publiek tot documenten zo volledig mogelijk uit te oefenen en de algemene beginselen en beperkingen van die toegang vast te stellen"[9]. Toegang moet worden verleend" tot alle documenten die in het bezit zijn van een instelling, dat wil zeggen documenten die door haar zijn opgesteld of ontvangen en in haar bezit zijn, op alle werkterreinen van de Europese Unie"[10] (onderstreping toegevoegd).
26. Het is dan ook duidelijk dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 de term "document" ruim definieert, zonder enige categorie documenten, zoals documenten betreffende rechtszaken, uit te sluiten. Bovendien is daarin het beginsel neergelegd dat de oorsprong of de auteur van een document niet relevant is voor de werkingssfeer ervan. Volgens de Ombudsman is dit niet in strijd met artikel 15, lid 3, VWEU, aangezien Verordening (EG) nr. 1049/2001 niet van toepassing is op het Hof in zijn rechterlijke hoedanigheid.
27. Daarom vereisen zowel de bewoordingen als de geest van Verordening (EG) nr. 1049/2001 dat, indien een document in het bezit is van de Commissie, Verordening (EG) nr. 1049/2001 van toepassing is en de toegang of weigering van toegang tot dat document de daarin vastgestelde regels moet volgen. Dit geldt zowel voor gerechtelijke documenten als voor elk ander document. Het volstaat eraan te herinneren dat het Hof in het API-arrest duidelijk heeft geoordeeld dat de toegang tot de memories van de Commissie, die gerechtelijke documenten zijn, moet worden beoordeeld in het licht van die verordening.
28. De Ombudsman vindt het dan ook verrassend en betreurenswaardig dat de Commissie in de onderhavige zaak het standpunt heeft ingenomen dat Verordening 1049/2001 niet van toepassing is op memories van derden aan het Hof die in het bezit zijn van de Commissie. Dit standpunt is niet in overeenstemming met de beginselen waarop Verordening (EG) nr. 1049/2001 is gebaseerd en met de uitdrukkelijke bewoordingen van die verordening, zoals hierboven opgemerkt.
29. Wat de argumenten van de Commissie met betrekking tot het Reglement voor de procesvoering van het Hof betreft, wijst de Ombudsman erop dat het Hof in punt 100 van het API-arrest heeft geoordeeld dat de toegang tot bij hem ingediende memories "het stelsel van procedureregels voor de gerechtelijke procedures voor de rechterlijke instanties van de EU" ter discussie zou stellen (cursivering van mij). De Ombudsman is het eens met de interpretatie van klager dat het Hof duidelijk verwees naar lopende procedures waarin de interne regels van het Hof inderdaad bepalen dat afschriften van processtukken alleen aan de partijen mogen worden betekend. Zoals eerder vermeld, hebben de door klager gevraagde documenten geen betrekking op lopende procedures.
30. Hoewel gerechtelijke documenten niet zijn uitgesloten van de toepassing van Verordening (EG) nr. 1049/2001, moeten de inhoud en de aard ervan in aanmerking worden genomen bij het nemen van een besluit over openbaarmaking, zoals het Hof in het API-arrest heeft geoordeeld. In dit verband oordeelde het Hof dat zowel Verordening 1049/2001 als artikel 15, lid 3, VWEU [11] hetzelfde doel nastreven, namelijk ervoor zorgen dat de toegang tot documenten de bescherming van gerechtelijke procedures niet ondermijnt [12]. Zij was ook van oordeel [13] dat er een "algemeen vermoeden bestaat dat openbaarmaking van de memories die door een van de instellingen in gerechtelijke procedures zijn ingediend, afbreuk zou doen aan de bescherming van die procedures in de zin van artikel 4, lid 2, tweede streepje, van Verordening nr. 1049/2001, zolang die procedures aanhangig blijven"(cursivering van mij). Indien de procedure echter reeds is afgesloten ", zijn er niet langer redenen om aan te nemen dat openbaarmaking van de memories de gerechtelijke activiteiten van het Hof zou ondermijnen ..."[14] De documenten in kwestie hebben betrekking op drie zaken die zijn afgesloten lang voordat de klager zijn verzoek om toegang indiende. De openbaarmaking ervan kan derhalve geen gerechtelijke procedures in gevaar brengen.
31. De Ombudsman concludeert derhalve dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 volledig van toepassing was op het verzoek van klager om toegang tot documenten, en dat de Commissie bij de beoordeling van dat verzoek de in die verordening vastgestelde procedure had moeten volgen. Dit hield onder meer in dat de Commissie krachtens artikel 4, lid 4, van de verordening verplicht was het Hof te raadplegen over de openbaarmaking van de documenten, voor zover zij deze van het Hof had ontvangen en het als zodanig om "gerechtelijke documenten" ging. Het betekende ook dat, in het geval dat toegang werd verleend, deze in een formaat had moeten zijn dat overeenkwam met "de voorkeur van de aanvrager", indien beschikbaar, zoals bepaald in artikel 10, lid 1, van de verordening.
32. Het verzuim van de Commissie om het verzoek van klager om toegang tot documenten te beoordelen op basis van Verordening (EG) nr. 1049/2001 en, indien toegang werd verleend, om hem een pdf-versie van alle openbaar gemaakte documenten te verstrekken, zoals hij had gevraagd, vormde een geval van wanbeheer. Gezien het standpunt dat de Commissie in deze zaak heeft ingenomen, is de Ombudsman van mening dat er geen redelijk vooruitzicht is op een minnelijke schikking. De Ombudsman zal daarom hieronder een ontwerpaanbeveling doen.
B. De ontwerpaanbeveling
Op basis van zijn onderzoek naar deze klacht doet de Ombudsman de volgende ontwerpaanbeveling aan de Europese Commissie:
De Europese Commissie moet het verzoek van de klager om toegang tot documenten beoordelen op basis van Verordening (EG) nr. 1049/2001. Daarbij moet de Commissie i) indien nodig het Hof raadplegen over de openbaarmaking van de gevraagde documenten, overeenkomstig artikel 4, lid 4, van de verordening, en ii) indien toegang wordt verleend, de documenten openbaar maken in het formaat dat de klager verkiest, indien beschikbaar, overeenkomstig artikel 10, lid 1, van de verordening.
De Commissie en de klager zullen van deze ontwerpaanbeveling in kennis worden gesteld. Overeenkomstig artikel 3, lid 6, van het Statuut van de Europese Ombudsman zendt de Commissie uiterlijk op 31 oktober 2012 een omstandig advies toe. Het uitvoerig gemotiveerde advies kan bestaan uit de aanvaarding van de ontwerpaanbeveling en een beschrijving van de wijze waarop deze is uitgevoerd.
P. Nikiforos Diamandouros
Gedaan te Straatsburg op 2 augustus 2012
[1] Besluit van het Europees Parlement van 9 maart 1994 inzake het statuut van de Europese Ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van zijn ambt (94/262/EGKS, EG, Euratom), PB L 113, blz. 15.
[2] Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB 2001, L 145, blz. 43).
[3] Zaak 279/80, Alfred John Webb, Jurispr. 1981, blz. 3305.
[4] Zaak C-113/89, Rush Portuguesa Ltd/Office national d'immigration, Jurispr. 1990, blz. I-1417.
[5] Gevoegde zaken 62/81 en 63/81, Seco en Desquenne & Giral/Etablissement d'assurance contre la vieillesse et l'invalidité, Jurispr. 1982, blz. 223.
[6] Gevoegde zaken C-514/07P Zweden en API/Commissie, C-528/07P API/Commissie en C-532/07P Commissie/API, Jurispr. 2010, blz. I-8533.
[7] Artikel 20, lid 2: "De schriftelijke procedure bestaat uit de mededeling aan de partijen en aan de instellingen van de Unie wier besluiten in het geding zijn, van verzoekschriften, memories, verweerschriften en opmerkingen, alsmede van eventuele antwoorden, alsmede van alle stukken en bescheiden ter staving daarvan of van voor eensluidend gewaarmerkte afschriften daarvan."
[8] Verordening (EG, Euratom) nr. 1700/2003 van de Raad van 22 september 2003 tot wijziging van verordening (EEG, Euratom) nr. 354/83 inzake het voor het publiek toegankelijk maken van de historische archieven van de Europese Economische Gemeenschap en de Europese Gemeenschap voor Atoomenergie (PB L 243, blz. 1).
[9] Overweging 4.
[10] Artikel 1, lid 3.
[11] Oud artikel 255 EG.
[12] Zie punt 84 van het arrest API, waarin het Hof oordeelde: "Uit zowel artikel 255 EG als verordening nr. 1049/2001 volgt dat de beperkingen die worden gesteld aan de toepassing van het transparantiebeginsel met betrekking tot gerechtelijke activiteiten hetzelfde doel nastreven: dat wil zeggen dat zij ervoor willen zorgen dat de uitoefening van het recht op toegang tot de documenten van de instellingen de bescherming van gerechtelijke procedures niet ondermijnt".
[13] Punt 94.
[14] Punt 131.