De Europese Ombudsman, P. Nikiforos Diamandouros, heeft de Europese Commissie bekritiseerd omdat zij geen verdere stappen heeft ondernomen om Duitsland te dwingen een arrest van het Europees Hof van Justitie na te leven. Het Hof had geoordeeld dat de Duitse verpakkingsverordening voor bepaalde dranken een belemmering vormde voor het intracommunautaire handelsverkeer. De Commissie zou haar tekortkoming kunnen verhelpen in de loop van een tweede inbreukprocedure met betrekking tot de verordening die momenteel loopt, aldus de Ombudsman.

Achtergrond

In juli 2002 kondigden de Duitse autoriteiten aan dat vanaf 1 januari 2003 een statiegeldregeling verplicht zou worden voor niet-herbruikbare verpakkingen voor mineraalwater, bier en frisdranken.

Naar aanleiding van een door de Commissie tegen Duitsland ingeleide inbreukprocedure heeft het Hof van Justitie geoordeeld dat de betrokken regeling een belemmering voor het intracommunautaire handelsverkeer vormde, aangezien de producenten en distributeurs niet voldoende tijd hadden gekregen om zich aan de nieuwe regeling aan te passen. In een tweede arrest, dat werd gewezen naar aanleiding van een verzoek om een prejudiciële beslissing van een Duitse rechter, oordeelde het Hof van Justitie dat een statiegeldregeling alleen kon worden ingevoerd indien een voldoende lange overgangsperiode werd toegestaan. Voorts oordeelde het Hof dat de wijziging van een nieuw systeem voor het beheer van verpakkingsafval alleen verenigbaar was met het gemeenschapsrecht indien er ten tijde van de wijziging een operationeel systeem bestond.

In maart 2005 diende een advocaat die voor verschillende Europese drankbedrijven optrad, bij de Ombudsman een klacht in omdat de Commissie niet de nodige stappen had ondernomen om Duitsland aan de arresten van het Hof te laten voldoen. De Commissie voerde aan dat de arresten geen rechtsgrondslag boden om Duitsland te verplichten de desbetreffende regels op te schorten. Zij voerde aan dat het arrest in de eerste zaak uitsluitend was gebaseerd op de vaststelling dat de overgangsperiode niet lang genoeg was geweest en dat er inmiddels voldoende tijd was verstreken. De Commissie voerde voorts aan dat het tweede arrest in casu niet relevant was, aangezien het slechts om een prejudiciële beslissing ging.

De Ombudsman vond het argument van de Commissie niet overtuigend. Volgens hem betekende het arrest van het Hof dat een overgangsperiode moet voorafgaan aan de invoering van een nieuw systeem. De Ombudsman was ook van mening dat het standpunt van de Commissie dat er geen verdere maatregelen hoefden te worden genomen, alleen gerechtvaardigd kon zijn als er in Duitsland een operationeel systeem voor het beheer van verpakkingsafval beschikbaar was op het moment dat de Commissie dat standpunt had vastgesteld. Het was echter duidelijk dat de Commissie bij de vaststelling van dit standpunt nog niet had vastgesteld of dit inderdaad het geval was. De Ombudsman achtte de aanpak van de Commissie daarom inconsistent of zelfs tegenstrijdig. In een kritische opmerking concludeerde de Ombudsman derhalve dat de Commissie geen geldige argumenten had aangevoerd om aan te tonen dat er geen verdere stappen nodig waren. Aangezien een tweede inbreukprocedure met betrekking tot de Duitse verordening nog loopt, is de Ombudsman van mening dat de Commissie in het kader van die procedure rekening zou kunnen houden met zijn opmerkingen.

Om het volledige besluit van de Ombudsman te lezen, gaat u naar:

Voor informatie over de zaak: Gerhard Grill, juridisch hoofdadviseur, tel. +33 388 17 2423