Addendum

na "Begrotingslijn A 4301 (...)" en vóór "Europese scholen":

Dubbele kinderbijslag

De Commissie maakt ook geen melding van de dubbele kinderbijslag voor gehandicapte kinderen. Artikel 67, lid 3, van het nieuwe Statuut bepaalt:

"De kindertoelage kan bij bijzonder met redenen omkleed besluit van het tot aanstelling bevoegde gezag worden verdubbeld op basis van medische documenten waaruit blijkt dat het betrokken kind lijdt aan een geestelijke of lichamelijke handicap waardoor de ambtenaar zware uitgaven moet doen."

In de algemene uitvoeringsrichtlijn interpreteert de Commissie dit recht als volgt:

"L'allocation pour enfant à charge peut être doublée par décision spéciale et motivée de l'autorité investie du pouvoir de nomination prise sur la base de documents médicaux probants et établissant que l'enfant impose au fonctionnaire de lourdes charges résultant d'un handicap mental ou physique dont l'enfant est atteint.

Les démarches à entreprendre et le déroulement de la procédure sont les suivants :

Le fonctionnaire (ou l'agent) introduit auprès de l'unité compétente (cf. punt 2.d) une demande écrite accompagnée d'un rapport médical ainsi que des documents qui démontrent que la condition "lourdes charges" est bien remplie. L'existence des lourdes charges est constatée lorsque la différence entre les revenus de toute nature de l'enfant et les dépenses non remboursables pour son entretien excède 20% du montant imposable de la rémunération du fonctionnaire avec comme minimum le montant de la double allocation pour enfant à charge; (...)". (DSG-onderstreping)

Op nationaal niveau voorzien de EU-landen over het algemeen in een vaste toelage voor gehandicapte kinderen, die niet gekoppeld is aan inkomen en niet afhankelijk is van bewijzen van reële kosten. Deze toelage is bedoeld ter dekking van allerlei dagelijkse kosten die moeilijk te bewijzen zijn en in zekere mate compenseren voor de grote verstoring en stress van het normale leven als gevolg van de handicap. In het algemeen wordt de basistoelage aangevuld met aanvullende toelagen die verband houden met de mate van de handicap of de behoeften van het kind en de werkelijke last voor het gezin, maar nooit met het inkomen.

De interpretatie van de Commissie van het wettelijke recht op een extra uitkering voor gehandicapte kinderen is discriminerend, uiterst bureaucratisch, rigide en restrictief. Zelfs indien de regel in de praktijk niet zeer strikt wordt toegepast en de grens van 20 % flexibel kan zijn (volgens een ambtenaar van de Commissie), neemt dit niet weg dat de uitvoeringsbepalingen discriminerend zijn ten opzichte van de nationale bepalingen voor gezinnen met gehandicapte kinderen. Het maakt ambtenaren met gehandicapte kinderen des te afhankelijker van de goede wil van een ambtenaar en legt hen meer bureaucratie op. Wat voor soort documentatie moet de ambtenaar verstrekken om zijn of haar claim te rechtvaardigen? Nog bizarder is dat deze bijzondere uitlegging van de wettelijke bepaling in de praktijk tot gevolg heeft dat een primair, statutair recht wordt gebruikt om de lacunes in de voorlopige steun van begrotingsonderdeel A 4301 en het ziektekostenverzekeringsstelsel op te vullen.