Geachte heer,

Hierbij stuur ik u een aantal opmerkingen die ik bij bovengenoemd document 2002/D/442 heb gemaakt. Dit document geeft u een indruk van het schoolklimaat en de houding ten opzichte van de SEN-leerlingen en hun ouders van de bestuurders van de Europese scholen in Brussel.

Helaas heb ik geen elektronische kopie van doc. 2002/D/442, maar u kunt de heer Bernard Vervaecke, Vervaecke (bernard.vervaecke@eursc.org) vragen u een kopie van het document te sturen.

Als ouder van een SEN-leerling kan ik je verzekeren dat het zenuwslopend is om te proberen te leven met de constante dreiging dat de school je kind eruit schopt zodra het een goed excuus vindt.

Ik hoop dat u druk kunt uitoefenen op de Commissie om de Europese scholen vriendelijker te maken voor hun gebruikers, ongeacht hun verschillende manieren om dingen te leren.

De jouwe echt,

Birgitte

Birgitte Holst
Lid van de SEN-werkgroep van de Oudervereniging

Commentaar op de heer Rieff's "Rapport sur les actions en faveur des enfants à besoins spéciaux (SEN) dans les Écoles européennes (ref. 2002/D/442)

Réunion du 13 mars 2002 / Centre Borschette

Met betrekking tot pagina 6 (...onmogelijk pour un élève SEN d'aller jusqu'au BAC ..)
Het aantal SEN-leerlingen dat het BAC bereikt, zal zeker toenemen, aangezien sommige van hen een volkomen normale intelligentie hebben, maar worden beïnvloed door verschillende persoonlijkheidsstoornissen die hun leerproces verstoren terwijl ze nog steeds met hulp kunnen leren. Wanneer deze negatieve effecten worden geneutraliseerd door een bekwame SEN-leraar en goede samenwerking tussen leraren, SEN-leraar en ouders, kan de leerling academisch behoorlijk succesvol zijn.

Wat betreft de laatste alinea op bladzijde 7 (Cependant, pour que la procedure ...)
heeft de vertegenwoordiger van de beleidsgroep SEN (Rieff) in Luxemburg tijdens verschillende vergaderingen van de adviesgroep in het najaar van 2001 een aantal kinderen die kandidaat waren voor het SEN-programma, doorverwezen om speciale hulp te krijgen van de leerkracht van de desbetreffende afdeling. Aangezien de kinderen leermoeilijkheden hadden die ernstig genoeg waren om een behoorlijk aantal uren hulp van de LS-leraar nodig te hebben, die niettemin geen toename van het aantal LS-uren op zijn/haar tijdschema kreeg, leidde deze aanpak tot een onmogelijke situatie voor de LS-leraren, die dus een groot aantal uren moesten wijden aan een kleine groep kinderen en gedwongen waren de kinderen met kleine moeilijkheden te verwaarlozen.

Een dergelijke aanpak is onaanvaardbaar. Als de LS-leraar slechts een vast aantal uren per week heeft, is er een limiet aan het aantal kinderen met leerproblemen dat hij / zij aankan. Ofwel moet de LS-leraar meer uren krijgen toegewezen, ofwel moeten de kinderen met de ernstigste problemen worden doorverwezen naar het SEN-programma en een eigen SEN-leraar krijgen.

De heer Rieff lijkt ervan uit te gaan dat alle SEN-kinderen in het thuisland worden geproduceerd en naar nieuwe landen worden geëxporteerd. In een groot aantal gevallen hebben de ouders echter een baan als EU-ambtenaar aanvaard voordat ze zelfs hun SEN-kind hadden verwekt.

Dit gezegd zijnde ben ik het eens met de stelling dat de ernstigste gevallen niet kunnen worden behandeld door een reguliere school als de Europese school en inderdaad moeten worden doorverwezen naar gespecialiseerde scholen in het land van verblijf of in het land van herkomst.

Bovenaan blz. 8 (..une surenchère des périodes .... représentants des associations des parents ...)
Het staat de vertegenwoordigers van de ouders vrij hun mening te geven op basis van de richtsnoeren in SEN-document 811-D-1999. Als zij bijvoorbeeld het door de docent gevraagde aantal uren SEN willen ondersteunen in plaats van het lagere aantal uren dat door de vertegenwoordiger van de beleidsgroep SEN wordt aangeboden, zijn zij vrij om dit te doen.

Deze poging om de vertegenwoordigers van de ouders, die veel ervaring hebben na het bijwonen van talrijke vergaderingen van de adviesgroep, het zwijgen op te leggen, is ontoelaatbaar.

Met betrekking tot bladzijde 8, 6.0.c:
Verbeteringen:
Steeds weer ontmoet ik ouders van SEN-kinderen die door de school zeer slecht worden geïnformeerd over de details van het SEN-programma, bijvoorbeeld over hun rechten, plichten en mogelijkheden. De school zal het SEN-document 811-D-1999 of enige andere schriftelijke informatie die de ouders thuis op hun gemak grondig zouden kunnen bestuderen, niet uitdelen. De school in Luxemburg hecht de artikelen 1 tot en met 8 niet aan de door de ouders te ondertekenen SEN-conventie. Zij worden dus niet geïnformeerd over hun mogelijkheid om beroep in te stellen in geval van onenigheid.

In het voorstel van de schoolarts van Brussel I is één zeer belangrijke deskundige partij vergeten, namelijk de ouder(s). De ouders zijn meestal de beste experts van hun kind.

De ouders moeten een veel actievere rol spelen, omdat zij de mensen zijn die hun kind het beste kennen en zij veel beter door de school moeten worden geïnformeerd.

Ik sta volledig achter het Scandinavische voorstel voor een SEN-coördinator in elke school. Een dergelijke coördinator is hard nodig, vooral in het secundaire gedeelte waar er geen RT/LS-ondersteunende docent is.

Blz. 9, d)
Ik sta volledig achter de oprichting van kleine onderwijsgroepen voor leerlingen die de stress van de gebruikelijke grote klassen niet aankunnen. Veel van deze kinderen hebben een normale intelligentie, maar worden ontwrichtend door de pure stress van het zijn in zulke grote groepen kinderen.

Pagina 9, g)
Zeer belangrijk punt. Wanneer de SEN-leerling het normale leerplan kan volgen en op dezelfde voorwaarden als de andere leerlingen wordt gemarkeerd, moet dit natuurlijk worden erkend en moet de leerling weer in het normale systeem worden geïntegreerd, ongeacht of de leerling nog steeds in het SEN-programma zit of niet. De ideale situatie is natuurlijk een SEN-leerling die volledig geïntegreerd is tussen zijn/haar leeftijdsgenoten en erin slaagt om het normale curriculum te volgen met de hulp van de SEN-leraar.

Birgitte Holst
Luxemburg