Geachte heer,

Europese scholen - SEN-programma

Ik verwijs naar mijn opmerkingen van gisteren en wil nog enkele opmerkingen toevoegen.

De Commissie schrijft:

"Omdat elk geval afzonderlijk wordt onderzocht, is er geen individuele budgettaire beperking voor het verlenen van diensten aan studenten met een handicap."

Dit kan de theorie zijn zoals u die leest in de SEN-regels 811-D-1999 FR.doc die ik u heb toegestuurd. Maar in de praktijk hebben de Europese Scholen een plafond gesteld aan het aantal uren SEN-ondersteuning dat zij een individuele leerling zullen geven. In Luxemburg gebruikt het schoolhoofd, de heer Feix, een plafond van 8 klokuren per week van individuele ondersteuning door een SEN-leraar aan elke individuele leerling. Als het kind niet kan omgaan in de school met 8 uur ondersteuning, wordt het verteld om de school te verlaten. Als de leerling het in de school aankon, maar slechts met 12 uur wekelijkse ondersteuning, zal het hoofd niettemin weigeren zijn zelfopgelegde plafond te doorbreken, en de leerling zal worden verteld om te vertrekken (bijvoorbeeld het geval (zie mijn e-mail van gisteren) van het kind met het syndroom van Down in de kinderkamer, die meer uren ondersteuning in de klaskamer had moeten krijgen, waardoor de druk van de klasleraar die het kind als een last voelde, ook al is het een zeer goed functionerend kind).

Ik verwijs naar uw ontwerpaanbeveling in klacht 1391/2002/JMA en wijs de Commissie erop dat het veel goedkoper is om leerlingen met een leerhandicap toe te staan om naar de Europese scholen te gaan, zelfs met 16 uur per week individuele SEN-ondersteuning, dan om deze kinderen van EU-ambtenaren naar particuliere scholen te laten gaan (misschien zelfs met individuele ondersteuning) met middelbare schoolgelden die de Commissie dan zal moeten betalen zoals de Ombudsman aanbeveelt.

Trouwens, toen mijn zoon in 1995 in de eerste basisschool begon met SEN-ondersteuning, kreeg hij 18 uur per week individuele ondersteuning van een SEN-leraar. Dat waren de dagen dat de scholen probeerden het SEN-programma geheim te houden om het geld voor andere doeleinden te besparen en alleen de best geïnformeerde taalafdelingen van de school erin slaagden hun leerlingen met een leerhandicap te laten profiteren van het SEN-programma.

De scholen passen de SEN-regels steeds restrictiever toe en deze restrictieve aanpak is duidelijk te zien in het verslag van de heer Rieff over het SEN-programma dat ik u gisteren als bijlage heb toegezonden.

Dus in plaats van meer te doen om leerlingen met leerstoornissen te integreren, proberen de schoolbeheerders de kinderen eruit te persen.

Ik kan je veel meer vertellen als je dat wilt. Ik sta in het middelpunt van alles hier in Luxemburg.

De jouwe echt,

Birgitte Holst