FOR PREVIEWING & TESTING PURPOSES ONLY.
This notification will disappear once the page will be published.
This link is available for less than 30 minutes.
  • Makkelijk te lezen
  • Tekstgrootte

Wilt u een klacht indienen tegen een instelling of orgaan van de EU?

Huidige taal: 
  • Nederlands
Brontaal: 
beschikbare talen: 
De vertaling van deze pagina is automatisch geproduceerd met behulp van machinevertaling.
Machinevertalingen kunnen fouten bevatten die de duidelijkheid en nauwkeurigheid van de informatie kunnen schaden; de Ombudsman kan niet aansprakelijk worden gehouden voor eventuele afwijkingen. Voor de grootste mate van betrouwbaarheid en rechtszekerheid wordt verwezen naar de bronversie in het Engels (klik op de link hierboven).
Meer informatie vindt u in ons taal- en vertaalbeleid.

Besluit in zaak 478/2014/PMC betreffende de tweetalige visuele identiteit van de Europese Commissie die in haar persconferentiezaal wordt gebruikt

De zaak betrof het visuele identiteitslogo van de Commissie, dat sinds 2012 in haar persconferentiezaal in Brussel wordt gebruikt. Volgens klager vormt het exclusieve gebruik van het Engels en het Frans in dit logo voor visuele identiteit discriminatie op grond van taal.

De huidige talenregeling van de EU omvat het recht van elke burger om in zijn eigen taal met de instellingen van de EU te communiceren en het overeenkomstige recht op een antwoord in die taal. De beginselen die aan deze taalregeling ten grondslag liggen, zijn ook van toepassing op andere vormen van communicatie, zoals communicatie via publicaties en websites. Elke differentiatie in het gebruik van talen in dergelijke omstandigheden moet objectief gerechtvaardigd zijn. Met betrekking tot de vraag of er in de onderhavige zaak een objectieve rechtvaardiging bestaat, is de Ombudsman het ermee eens dat het technisch niet mogelijk is om de term "Europese Commissie" in 24 talen op een televisiescherm te presenteren, hetzij onder, naast of achter een spreker.

Met betrekking tot de vraag of de Commissie meer dan twee talen had kunnen kiezen, is de Ombudsman van mening dat het redelijk was dat de Commissie slechts twee talen had gekozen. De keuze van het aantal te gebruiken talen komt neer op een oordeel over de vraag of meer dan twee talen het visuele beeld op een onaanvaardbare manier zouden vertroebelen. Het feit dat ook andere combinaties van talen redelijke keuzes kunnen zijn, betekent niet dat de keuze van het Engels en het Frans niet redelijk was.

De Ombudsman is van mening dat het door de Commissie gekozen beleid objectief gerechtvaardigd was. Zij concludeerde derhalve dat de invoering door de Commissie van een nieuw logo voor visuele identiteit in haar persconferentiezaal in Brussel geen wanbeheer vormde.

Achtergrond van de klacht

1. Klager - een vereniging die het gebruik van het Duits promoot - nam medio 2012 contact op met de Commissie over de nieuw ingevoerde visuele identiteitslogo's die in haar persconferentieruimte werden gebruikt. Zij merkt op dat de achtergrond van de vergaderzaal en het bureau van de spreker uitsluitend betrekking hebben op de "Europese Commissie" (in het Engels) en de "Commissie Européenne" (in het Frans). Zij voerde aan dat dit taaldiscriminatie vormt en in strijd is met het EU-recht. Klager verzocht de Commissie derhalve terug te keren naar een visuele identiteit die taalneutraal is of ten minste Duits omvat.

2. De Commissie antwoordde dat zij begin 2012 een nieuwe visuele identiteit heeft ingevoerd, met inbegrip van een nieuw logo, met als doel de zichtbaarheid ervan te vergroten. Wat het gebruik van het nieuwe logo in de persconferentiezaal in Brussel betreft, moest zij beslissen welke taalversies zij zou gebruiken. Aangezien het om redenen van leesbaarheid niet mogelijk was alle officiële EU-talen te gebruiken, heeft zij - in overleg met de Internationale Persvereniging - gekozen voor de Engelse en de Franse versie, aangezien deze twee talen de werktalen zijn die tijdens de persconferenties van de Commissie worden gebruikt.

3. De Commissie legde verder uit dat journalisten het Duitse logo konden gebruiken in tv-interviews, aangezien logo’s in andere talen beschikbaar zijn voor tv-interviews van commissarissen of woordvoerders van de Commissie. Bovendien maken veel leden van de Commissie regelmatig gebruik van het Duits tijdens interviews en toespraken. Daarnaast kunnen commissarissen en woordvoerders van de Commissie door nationale tv-zenders in de vertegenwoordigingen van de Commissie in de lidstaten worden geïnterviewd voor een visueel logo in de taal van het respectieve land.

4. De Commissie merkte voorts op dat Duitse perscorrespondenten naar haar mening niet van mening zijn dat zij negatief worden beïnvloed door deze taalregeling. De Commissie vestigde de aandacht van klager op de visuele identiteit van de Brusselse vestiging van de Duitse publieke omroep ARD, die uitsluitend in het Engels luidt: "ARD - German Broadcasting Centre Brussels - Member of the EBU-UER".

5. Klager was niet tevreden met het standpunt van de Commissie´ en voerde een meer gedetailleerde briefwisseling met de Commissie waarin hij verschillende argumenten en vragen naar voren bracht. Aangezien sommige argumenten en vragen onbeantwoord bleven, wendde klager zich in maart 2014 tot de Ombudsman.

Het onderzoek

6. De voorlopige conclusie van de Ombudsman was dat de antwoorden van de Commissie aan klager niet alle door de Ombudsman gestelde vragen volledig beantwoordden [1]. Zij opende daarom een onderzoek en verzocht de Commissie om een advies over de volgende bewering en bewering.

Bewering:

De visuele identiteit die de Commissie in haar persconferentiezaal in Brussel gebruikt, is in strijd met het EU-recht en discrimineert de meeste talen in de EU.

Vordering:

De Commissie moet tijdens haar persconferenties een taalneutrale visuele identiteit gebruiken, of ten minste het Duits.

Beschuldiging van illegale en discriminerende visuele identiteit in de persconferentiezaal van de Commissie

Aan de Ombudsman voorgelegde argumenten

7. In haar advies heeft de Commissie nadere uitleg gegeven over de redenen voor de invoering van de nieuwe visuele identiteit die in haar persconferentieruimte wordt gebruikt. Zij legde uit dat kijkers die een videobeelden of foto van haar persconferentieruimte bekijken, de persconferentieruimte niet aan de Commissie kunnen koppelen zonder een doeltreffend logo. Zij benadrukte dat indien zij alleen het visuele deel van het logo (zonder naam) zou tonen, de kijkers niet zouden begrijpen dat de persconferentie bij de Commissie plaatsvond. Het is duidelijk dat het, binnen de ruimtebeperkingen van een tv-beeldkader, niet haalbaar is om alle 24 taalversies van het logo van de Commissie naast of achter de spreker te tonen.

8. Het voegde daaraan toe dat een alternatieve oplossing zou zijn om alle 24 taalversies van het logo van de Commissie, verspreid over de achtergrond, weer te geven. Zij voegde er echter aan toe dat deze oplossing niet tegemoet zou komen aan de bezorgdheid van klager, aangezien de taalversie in het gerichte kader meestal een taal zou zijn die veel kijkers in heel Europa niet zouden begrijpen.

9. In antwoord op de specifieke vragen van klager´ verklaarde de Commissie dat zij bij haar werkzaamheden handelt in overeenstemming met Verordening (EG) nr. 1/1958 [2], de wettekst waarin de talen worden bepaald die door de instellingen van de Europese Unie moeten worden gebruikt. Verordening 1/1958 bepaalt dat alle 24 in artikel 1 bedoelde talen "de officiële talen en de werktalen van de instellingen"zijn. De Commissie heeft ook verklaard dat zij de taalkundige verscheidenheid van de Unie en het non-discriminatiebeginsel eerbiedigt [3]. Dit betekent echter niet dat de Commissie verplicht is om in alle omstandigheden alle officiële talen te gebruiken.

10. Wat betreft het in het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie neergelegde recht om de instellingen in elke officiële EU-taal te schrijven en een antwoord in dezelfde taal te ontvangen [4], merkte de Commissie op dat dit recht alleen geldt voor schriftelijke correspondentie, dat wil zeggen "documenten" die door de instellingen zijn opgesteld, verzonden of ontvangen. Het logo van de persconferentiezaal kan niet worden beschouwd als een document in deze zin.

11. De Commissie verduidelijkte dat haar overeenkomst met de International Press Association niet als rechtsgrondslag dient voor de talenregeling van haar persconferentiezaal. De Commissie heeft gewoon geprobeerd om, door een dialoog aan te gaan met de International Press Association, haar goede wil te tonen door bij het nemen van haar besluit rekening te houden met de wensen van haar belangrijkste belanghebbenden.

12. Met betrekking tot de vraag van klager over wie het besluit over het nieuwe logo voor visuele identiteit heeft genomen en wanneer dat is gedaan, heeft de Commissie uitgelegd dat het samen met audiovisuele deskundigen is ontwikkeld en in 2012 is overeengekomen met de dienst Protocol van de Commissie [5]. Bovendien vloeit het besluit voort uit een operationeel besluit op dienstniveau van het directoraat-generaal Communicatie, dat verantwoordelijk is voor het beheer van de persconferentiezaal van de Commissie´.

13. In zijn opmerkingen over het standpunt van de Commissie handhaafde klager zijn bewering en voerde hij aan dat, bij gebreke van specifieke regels die de Commissie overeenkomstig artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1/1958 [6] heeft vastgesteld, artikel 1 van die verordening volledig van toepassing is.[7] De klager voegde eraan toe dat artikel 41, lid 4, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie [8] het recht omvat om mondeling met de EU-instellingen te communiceren in alle officiële talen van de Unie.

14. Klager voerde aan dat de visuele identiteit van de Commissie moet voorzien in de behoeften van de 500 miljoen EU-burgers die voor hun televisies zitten, in plaats van die van enkele tientallen journalisten in Brussel.

15. Klager drong er daarom op aan dat de naam van de Commissie in haar logo, zo niet in alle officiële talen, ten minste in de meest gesproken talen zou moeten staan. Klager verwees naar analogie naar het speciaal verslag van de Ombudsman in zaak 1487/2005/GG, waarin de Ombudsman voorstelde dat, om het aantal talen dat op de website van het voorzitterschap van de Raad wordt gebruikt te beperken, bij de keuze van de te gebruiken talen rekening moet worden gehouden met de meest gesproken officiële talen, dus met inbegrip van het Duits.

16. Ten slotte voerde klager aan dat de verklaring van de Commissie dat het besluit op "dienstniveau"is genomen, geen antwoord geeft op haar vraag en haar niet in staat stelt te begrijpen welke specifieke diensten van de Commissie het besluit hebben genomen en op welk specifiek tijdstip.

Beoordeling door de Ombudsman

17. De oorspronkelijke reden van de Ombudsman om een onderzoek naar deze klacht in te stellen, was om van de Commissie een uitgebreidere uitleg van de zaak te krijgen, op basis van de verschillende argumenten en vragen van klager.

18. De Ombudsman is van mening dat de Commissie nu voldoende gedetailleerde uitleg heeft gegeven over haar besluit om een nieuw logo voor visuele identiteit in te voeren in haar persconferentiezaal in Brussel, met inbegrip van wanneer en door wie dit besluit werd genomen - het besluit werd in 2012 genomen door de diensten van het directoraat-generaal Communicatie. De Ombudsman is derhalve van mening dat dit aspect van de klacht is opgelost.

19. De inhoudelijke vraag is echter of de beschikking over het logo van de perszaal van de Commissie wanbeheer vormt omdat het logo alleen in het Engels en het Frans wordt weergegeven. De Ombudsman wijst erop dat zij vasthoudt aan het beginsel van meertaligheid van de kant van de EU-instellingen, aangezien dit een van de mechanismen is waarmee de EU haar eigen democratische geloofsbrieven uit. Meertaligheid is noodzakelijk om uitvoering te geven aan artikel 1 van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waarin staat dat "dit Verdrag een nieuwe fase markeert in het proces van totstandbrenging van een steeds hechter verbond tussen de volkeren van Europa, waarin besluiten in zo groot mogelijke openheid en zo dicht mogelijk bij de burger worden genomen". Het is ook relevant voor artikel 10, lid 3, van hetzelfde Verdrag, waarin het volgende is bepaald: "Iedere burger heeft het recht deel te nemen aan het democratisch bestel van de Unie. Beslissingen worden in zo groot mogelijke openheid en zo dicht mogelijk bij de burger genomen. Zonder meertaligheid kunnen de Europese burgers het werk van de EU en haar instellingen, dat een van hun kernrechten als burgers is, niet volledig begrijpen en dus ook niet ten volle deelnemen.

20. De Ombudsman merkt ook op dat meertaligheid, afgezien van haar utilitaire rol om ervoor te zorgen dat burgers de instellingen kunnen begrijpen en ermee kunnen communiceren, op zich een intrinsieke waarde heeft. Deze intrinsieke waarde wordt erkend in artikel 3, lid 3, van het Verdrag betreffende de Europese Unie, waarin onder meer is bepaald dat de Unie "haar rijke culturele en taalkundige verscheidenheid eerbiedigt en ervoor zorgt dat het culturele erfgoed van Europa wordt beschermd en versterkt".

21. Het maakt dus deel uit van de opdracht van de Ombudsman om passende maatregelen te nemen in die gevallen waarin de EU-instellingen de taalkundige verscheidenheid van de Unie en het beginsel van non-discriminatie op taalgebied niet eerbiedigen.

22. De Ombudsman is van mening dat het recht om in de eigen taal met de instellingen te communiceren [9] en de bepalingen van Verordening 1/1958 waarin wordt bepaald welke documenten en publicaties in alle officiële talen van de EU moeten worden opgesteld (zoals verordeningen en andere documenten van algemene strekking en het Publicatieblad van de EU), tot doel hebben een alomvattende taalregeling vast te stellen voor het verstrekken van inhoudelijke informatie aan EU-burgers. De beginselen die voor een dergelijk taalgebruik gelden, zijn ook van toepassing op andere vormen van communicatie, zoals communicatie via publicaties en websites. Elk onderscheid tussen het gebruik van talen in dergelijke omstandigheden moet objectief gerechtvaardigd zijn.

23. Met betrekking tot de vraag of er in de onderhavige zaak een objectieve rechtvaardiging bestaat, is de Ombudsman het ermee eens dat het technisch niet mogelijk is om de term "Europese Commissie" in 24 talen op een televisiescherm te presenteren, hetzij onder, naast of achter een spreker. Als de Commissie dat zou proberen, zou de print te klein zijn voor televisiekijkers om te lezen. Met betrekking tot de vraag of de Commissie meer talen had kunnen kiezen, is de Ombudsman van mening dat het redelijk was dat de Commissie slechts twee talen had gekozen. In wezen komt de keuze van het aantal te gebruiken talen neer op een oordeel over de vraag of het gebruik van meer dan twee talen het visuele beeld zou vertroebelen. De Ombudsman is niet van mening dat er sprake was van een kennelijke beoordelingsfout met betrekking tot het verzoek om een uitspraak van de Commissie. Met betrekking tot de vraag of deze twee talen andere talen dan het Frans en het Engels hadden moeten zijn, is de Ombudsman van mening dat het redelijk zou zijn geweest als de Commissie verschillende combinaties van talen had gekozen, bijvoorbeeld het Engels en het Duits, het Frans en het Duits, of het Frans en het Nederlands. Het enkele feit dat ook een andere taalcombinatie redelijke keuzes had kunnen zijn, betekent echter niet dat de keuze van het Engels en het Frans niet redelijk was.

24. De Ombudsman merkt ook op dat het logo voor visuele identiteit in de perszaal van de Commissie, wanneer het in de hele EU op tv wordt uitgezonden, in kranten in de hele EU wordt afgedrukt of online wordt gepubliceerd, vergezeld zal gaan van relevante informatie en uitleg waarmee burgers het logo met de Commissie kunnen associëren, ongeacht de taal van het visuele logo.

25. De Ombudsman is derhalve van oordeel dat het logo van de visuele identiteit in de perszaal van de Commissie zijn doel bereikt zonder de beginselen van behoorlijk bestuur te schenden.

26. Bovendien voorziet de Commissie, zoals zij klager in het kader van haar correspondentie voorafgaand aan het onderzoek van de Ombudsman heeft opgemerkt, ook in de mogelijkheid om tijdens persconferenties in de vertegenwoordigingen van de Commissie in de lidstaten gebruik te maken van de Duitse en andere officiële talen in haar visuele logo.

Conclusie

Op basis van het onderzoek naar deze klacht sluit de Ombudsman de klacht af met de volgende conclusie:

Het besluit over het logo voor de visuele identiteit van de Commissie in haar persconferentiezaal in Brussel vormt geen wanbeheer.

Klager en de Commissie zullen van dit besluit in kennis worden gesteld.

Emily O'Reilly

Straatsburg, 31/03/2016

Definitieve Engelse versie van het besluit inzake klacht 478/2014/PMC

 

[1] Klager voerde aan dat de Commissie niet was ingegaan op het argument dat haar visuele identiteit, die momenteel alleen Frans en Engels gebruikt, in strijd is met het EU-recht, en met name met artikel 3 VEU en artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en Verordening (EU) nr. 1/58 betreffende de talen van de EU-instellingen. Bovendien voerde klager aan dat de Commissie had verzuimd uit te leggen i) wat de rechtsgrondslag van haar besluit was, ii) wie op welk tijdstip het desbetreffende besluit heeft genomen, en iii) welke specifieke bepalingen op haar van toepassing zijn.

[2] Verordening nr. 1/58 tot regeling van het taalgebruik in de Europese Unie (PB 1958, L 17, blz. 385).

[3] Zie artikel 3 van het Verdrag betreffende de Europese Unie en artikel 21, lid 1, en artikel 22 van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie.

[4] Artikel 24 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie (VWEU), artikel 41, lid 4, van het Handvest van de grondrechten van de Europese Unie en artikel 2 van Verordening (EU) nr. 1/58.

[5] De dienst Protocol is belast met de ontvangst van officiële hoogwaardigheidsbekleders uit de lidstaten en derde landen die de Commissie bezoeken.

[6] Artikel 6 van Verordening (EG) nr. 1/1958 bepaalt dat de instellingen van de Unie in hun reglement van orde kunnen bepalen welke talen in specifieke gevallen moeten worden gebruikt.

[7] Artikel 1 bevat de officiële talen van de EU.

[8] Artikel 41, lid 4, van het Handvest bepaalt dat eenieder de instellingen van de Unie in een van de talen van de Verdragen kan aanschrijven en in dezelfde taal antwoord moet krijgen.

[9] Artikel 24 van het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie ("VWEU"), artikel 41, lid 4, van het Handvest en artikel 2 van Verordening (EG) nr. 1/1958.

Wat vond u van deze automatische vertaling? Deel uw mening!