FOR PREVIEWING & TESTING PURPOSES ONLY.
This notification will disappear once the page will be published.
This link is available for less than 30 minutes.
  • Makkelijk te lezen
  • Tekstgrootte

Wilt u een klacht indienen tegen een instelling of orgaan van de EU?

Huidige taal: 
  • Nederlands
Brontaal: 
beschikbare talen: 
De vertaling van deze pagina is automatisch geproduceerd met behulp van machinevertaling.
Machinevertalingen kunnen fouten bevatten die de duidelijkheid en nauwkeurigheid van de informatie kunnen schaden; de Ombudsman kan niet aansprakelijk worden gehouden voor eventuele afwijkingen. Voor de grootste mate van betrouwbaarheid en rechtszekerheid wordt verwezen naar de bronversie in het Engels (klik op de link hierboven).
Meer informatie vindt u in ons taal- en vertaalbeleid.

Besluit van de Europese Ombudsman in zaak 697/2014/MG betreffende de vermeende plicht van de Europese Commissie om middelen terug te vorderen van een EU-projectpartner

De zaak betrof het besluit van de Commissie om bepaalde door een partner gedeclareerde kosten voor een door de EU gefinancierd project niet te aanvaarden. Het besluit van de Commissie betekende dat haar eindbetaling aan het consortium werd verminderd met het bedrag dat deze partner als voorfinanciering had ontvangen. De coördinator voert aan dat het de plicht van de Commissie is om de ten onrechte aan de partner in kwestie betaalde middelen terug te vorderen.

De Ombudsman constateerde dat de Commissie de kwestie correct had behandeld, aangezien zij alleen een terugvordering had kunnen initiëren als er een schuld jegens de Unie was ontstaan. De verdeling van de financiering over de projectpartners is een kwestie van een andere aard, waarbij de Commissie niet verplicht is in te grijpen. De Ombudsman constateerde derhalve geen wanbeheer door de Commissie.

Achtergrond van de klacht

1. De klacht betreft het besluit van de Commissie om bepaalde door een partner gedeclareerde kosten voor een door de EU in het kader van KP7 gefinancierd project niet te aanvaarden [1]. Bij het project was een consortium van verschillende internationale partners betrokken. De klager is een vertegenwoordiger van universiteit A, die als projectcoördinator optrad. De coördinator heeft de vereiste resultaten, de tussentijdse evaluatie en de jaarlijkse verslagen, alsook het eindverslag tijdig ingediend. De verslagen werden door de Commissie goedgekeurd. De Commissie heeft echter besloten de eindbetaling aan het consortium te verlagen met 125 627,97 EUR, wat overeenkomt met de voorfinanciering aan een van de partners van het consortium (partner Z), waarvan de Commissie de kosten niet heeft aanvaard. De Commissie deelde klager mee dat het aan de coördinator was om de ten onrechte aan partner Z betaalde middelen terug te vorderen.

2. In mei 2013 verzocht klager de Commissie de rechtsgrondslag te geven voor haar conclusie dat het de verantwoordelijkheid van de coördinator was om ten onrechte aan partners betaalde middelen terug te vorderen. Klager verwees specifiek naar de bepalingen van de subsidieovereenkomst en de gids voor financiële kwesties, op basis waarvan hij aanvoerde dat de verantwoordelijkheid voor de terugvordering van ten onrechte betaalde bedragen bij de Commissie ligt.

3. In januari 2014 antwoordde de Commissie dat haar weigering om enige betaling aan partner Z te doen was gebaseerd op de desbetreffende bepalingen van de subsidieovereenkomst.

4. Ontevreden over het antwoord van de Commissie wendde klager zich in april 2014 tot de Europese Ombudsman.

Het onderzoek

5. De Ombudsman besloot een onderzoek in te stellen naar de volgende beschuldigingen en beweringen:

Beschuldigingen:

1) De Commissie is niet ingegaan op de argumenten die klager in mei 2013 had aangevoerd met betrekking tot de oneerlijke verlaging van het aan het consortium betaalde eindbedrag.

2) De Commissie heeft geen passende terugvorderingsprocedures tegen partner Z ingeleid met betrekking tot de ten onrechte betaalde voorfinanciering.

3) De Commissie heeft de zaak met grote vertraging behandeld.

Vorderingen:

1) De Commissie moet antwoorden op de argumenten van de klager met betrekking tot de oneerlijke verlaging van het aan het consortium betaalde eindbedrag.

2) De Commissie moet passende terugvorderingsprocedures tegen partner Z inleiden.

3) De Commissie dient de zaak onverwijld te behandelen.

6. In de loop van het onderzoek ontving de Ombudsman het advies van de Commissie over de klacht en vervolgens de opmerkingen van klager naar aanleiding van het advies van de Commissie. Bij de uitvoering van het onderzoek heeft de Ombudsman rekening gehouden met de argumenten en standpunten van de partijen.

Beschuldigingen

Aan de Ombudsman voorgelegde argumenten

7. De klager voerde aan dat in de Gids voor financiële kwesties [2] duidelijk was bepaald dat de Commissie de terugvorderingsprocedure moest uitvoeren en het garantiefonds moest activeren.[3] De Commissie had het argument van klager in dit verband niet behandeld.

8. In haar advies heeft de Commissie uitgelegd waarom de door partner Z gedeclareerde kosten niet werden aanvaard:

9. Partner Z heeft voor verslagperiode 1 (RP 1) een financieel memorandum (formulier C) ingediend dat is ondertekend door een andere juridische entiteit dan die welke de subsidieovereenkomst heeft ondertekend. Om subsidiabel te zijn, moeten de kosten door de begunstigde worden gemaakt [4]. De Commissie kon derhalve geen rekening houden met formulier C zonder dat de subsidieovereenkomst werd gewijzigd om rekening te houden met de naamswijziging van partner Z. De Commissie heeft de coördinator dus een tussentijdse betaling gedaan voor de kosten van het consortium voor RP 1 die subsidiabel waren (d.w.z. exclusief de door partner Z gedeclareerde kosten), in afwachting van de wijziging van de subsidieovereenkomst. Nadat de subsidieovereenkomst was gewijzigd om rekening te houden met de nieuwe naam van partner Z, diende partner Z een formulier C in onder zijn nieuwe naam voor rapportageperiode 2 (RP 2) en een gewijzigd formulier C voor rapportageperiode 1 (RP 1), waarin hogere kosten voor RP 1 werden gedeclareerd dan in de vorige versie van formulier C voor RP 1. De Commissie heeft partner Z om verduidelijking gevraagd met betrekking tot de hogere kosten die voor RP1 zijn gedeclareerd. De Commissie achtte het antwoord van partner Z echter ontoereikend. De Commissie heeft daarom een tussentijdse betaling voor RP 2 aan de coördinator gedaan, waarbij de door partner Z gedeclareerde kosten opnieuw werden uitgesloten.

10. Voor verslagperiode 3 (RP 3) heeft de Commissie partner Z en de coördinator om verduidelijking gevraagd over het door partner Z ingediende formulier C. Geen van beide heeft de gevraagde informatie verstrekt en de Commissie was derhalve niet in staat de subsidiabiliteit van de gedeclareerde kosten voor die verslagperiode te beoordelen en te verifiëren.

11. Gezien het gebrek aan informatie over de door partner Z gedeclareerde kosten kon de Commissie nog steeds niet onderzoeken of deze kosten subsidiabel waren en of zij daadwerkelijk door die begunstigde waren gemaakt. Bijgevolg heeft de Commissie besloten alle door partner Z gedeclareerde kosten als niet-subsidiabel af te wijzen en over te gaan tot een eindbetaling aan de coördinator van de resterende financiering op basis van de door het consortium als geheel gemaakte subsidiabele kosten.

12. Wat betreft de bewering van de klager dat de Commissie een terugvorderingsprocedure tegen partner Z had moeten inleiden, heeft de Commissie uitgelegd dat een terugvorderingsprocedure alleen mogelijk is wanneer er sprake is van een schuld jegens de Unie. Hoewel de door partner Z gedeclareerde kosten niet in aanmerking zijn genomen voor de berekening van het definitieve verschuldigde bedrag, leiden de totale door de andere partners gedeclareerde subsidiabele kosten tot een definitief bedrag dat hoger is dan het bedrag dat reeds aan het consortium is betaald via de tussentijdse betalingen. Bijgevolg had het consortium geen schulden ten opzichte van de Unie en was invordering niet mogelijk.

13. Wat het gebruik van het garantiefonds betreft, zei de Commissie dat het garantiefonds niet kan worden geactiveerd alleen omdat een lid van het consortium zijn verplichtingen uit hoofde van de subsidieovereenkomst niet nakomt. Het garantiefonds heeft tot doel de financiële belangen van de Unie te beschermen en niet om kosten te dekken die niet naar behoren door de begunstigden worden gerechtvaardigd, of om extra middelen toe te voegen aan de in de subsidieovereenkomst vastgestelde EU-bijdrage wanneer een begunstigde zijn verplichtingen niet nakomt. De Commissie activeert de procedures van het garantiefonds alleen om een schuld aan de Unie te innen.

14. De Commissie verklaarde dat zij bereid zou zijn de subsidiabiliteit van de door partner Z gedeclareerde kosten opnieuw te beoordelen indien zij de gevraagde aanvullende informatie zou ontvangen.

15. In zijn opmerkingen verklaarde de klager dat het onmogelijk is de gevraagde informatie te verstrekken, aangezien partner Z niet langer bestaat. De Commissie is nog steeds niet ingegaan op zijn argument dat het aan partner Z betaalde voorfinancieringsbedrag overeenstemde met de werkzaamheden die zij werkelijk voor het project had verricht en dat deze werkzaamheden reeds waren opgenomen in de technische verslagen en te leveren prestaties die de Commissie reeds had aanvaard.

Beoordeling door de Ombudsman

16. Alle financiële bijdragen van de Unie aan een uit hoofde van KP7 gefinancierd project worden betaald aan de coördinator die verantwoordelijk is voor het beheer ervan en de verdeling ervan over de begunstigden [5].

17. In de subsidieovereenkomst wordt bepaald welke door de partners van het project gedeclareerde kosten voor financiering in aanmerking komen. De kosten moeten reëel zijn en door de begunstigde tijdens de looptijd van het project zijn gemaakt, mogen uitsluitend worden gebruikt om de doelstellingen van het project te verwezenlijken en moeten in de geraamde totale begroting worden vermeld.[6] Het consortium moet voor elke verslagperiode via de coördinator bij de Commissie een verslag indienen met een overzicht van de voortgang van de werkzaamheden en een financieel memorandum van elke begunstigde. Het consortium moet ook een samenvattend financieel verslag indienen waarin de aangevraagde communautaire bijdrage van alle begunstigden in geaggregeerde vorm wordt geconsolideerd, op basis van de informatie die elke begunstigde in formulier C (bijlage VI bij de subsidieovereenkomst) heeft verstrekt [7]. Bovendien moet formulier C worden ondertekend door de gemachtigde personen binnen de organisatie van de begunstigde [8].

18. Op grond van bovenstaande bepalingen kon de Commissie de door partner Z voor RP 1 gedeclareerde kosten niet aanvaarden, aangezien het door haar verstrekte formulier C op naam stond van een entiteit die niet tot de oorspronkelijke partners van het project behoorde. Een dergelijk formulier kon dus niet dienen als bewijs dat de kosten door partner Z waren gemaakt. Bovendien waren de begunstigden verplicht om de Commissie via de coördinator in kennis te stellen van eventuele wijzigingen in hun juridische status.[9] De informatie met betrekking tot de naamswijziging van partner Z werd niet aan de Commissie meegedeeld voordat formulier C voor RP 1 werd ingediend.

19. Nadat de naamkwestie was opgehelderd, ontstonden er andere problemen. Met name lijkt partner Z de wijziging van de voor RP 1 gedeclareerde kosten niet te hebben toegelicht in het aangepaste formulier C. Bovendien lijkt partner Z niet te hebben uitgelegd waarom bepaalde gedeclareerde kosten hoger waren dan de in de geraamde begroting voorziene kosten. Hoewel de coördinator een overzicht heeft gegeven van de door partner Z uitgevoerde werkzaamheden, was de aard van deze informatie zeer algemeen en had zij geen betrekking op de door partner Z gemaakte werkelijke kosten. De door de coördinator verstrekte informatie was dus niet voldoende om de werkelijke kosten van partner Z aan te tonen, ook al zou het, zoals de klager aanvoerde, kunnen zijn dat de gedeclareerde kosten overeenkwamen met de werkzaamheden die partner Z daadwerkelijk had verricht.

20. Op basis van het bovenstaande wijst niets erop dat de weigering van de Commissie om de door partner Z gedeclareerde kosten te aanvaarden, niet gerechtvaardigd was.

21. Het besluit van de Commissie om de door partner Z gedeclareerde kosten niet te aanvaarden, betekende dat de voorfinanciering die deze partner had ontvangen, ongerechtvaardigd was. De klager is van mening dat de Commissie de voorfinanciering van partner Z had moeten terugvorderen en het garantiefonds had moeten activeren, overeenkomstig punt II.21 van de algemene voorwaarden van de subsidieovereenkomst.

22. In dit verband is de Ombudsman het eens met het standpunt van de Commissie met betrekking tot haar terugvorderingsverplichtingen: De eindbetaling aan het consortium wordt verricht op basis van de subsidiabele kosten van alle begunstigden gedurende de gehele looptijd van het project. Wanneer het reeds door de Commissie als voorfinanciering en als tussentijdse betalingen betaalde bedrag hoger is dan de aanvaarde bijdrage, vordert de Commissie het verschil terug. Indien de eerder betaalde bedragen daarentegen lager zijn dan de subsidiabele kosten, betaalt de Commissie het verschil aan het consortium.[10] Opgemerkt zij dat in de subsidieovereenkomst wordt verwezen naar de eindbetaling ter dekking van de financiële bijdrage van het project als geheel.

23. Er was geen schuld van het consortium aan de Unie bij de berekening van de eindbetaling. Integendeel, ondanks het feit dat de kosten van partner Z niet werden aanvaard, was het consortium nog steeds een bedrag verschuldigd .

24. De kwestie van de verdeling van de middelen tussen de projectpartners staat echter los van de kwestie van een mogelijke schuld jegens de Unie. De Ombudsman vindt in de subsidieovereenkomst geen grondslag voor de conclusie dat de Commissie verplicht is op te treden in gevallen waarin de middelen onder de partners moeten worden herverdeeld.

25. Het garantiefonds is opgericht om de risico's in verband met de niet-inning van aan de Unie verschuldigde bedragen te beheren [11] Aangezien er in dit geval geen aan de Unie verschuldigde bedragen waren, was er voor de Commissie geen basis om het garantiefonds te activeren.

26. Op basis van het bovenstaande constateert de Ombudsman geen wanbeheer door de Commissie met betrekking tot haar materiële besluit om de eindbetaling aan het consortium te verlagen.

27. Wat betreft de vermeende vertragingen bij de behandeling van de zaak door de Commissie, merkt de Ombudsman op dat er regelmatig correspondentie is uitgewisseld tussen de coördinator en de Commissie. De enige vertraging die zich lijkt te hebben voorgedaan, was dat het antwoord van de Commissie op de brief van klager van 29 mei 2013 pas in januari 2014 werd verzonden, na twee herinneringen. Hoewel deze vertraging betreurenswaardig was, vindt de Ombudsman geen redenen om deze kwestie verder te behandelen.

Conclusie

Op basis van het onderzoek naar deze klacht sluit de Ombudsman de klacht af met de volgende conclusie:

De Ombudsman constateert geen wanbeheer door de Commissie.

Klager en de Commissie zullen van dit besluit in kennis worden gesteld.

Emily O'Reilly

Straatsburg, 17/02/2016

 

[1] Het zevende kaderprogramma (KP7) was een programma ter financiering van Europees onderzoek en technologische ontwikkeling van 2007 tot 2013.

[2] Gids voor financiële kwesties in verband met KP7-acties onder contract

[3] Wanneer de Commissie de voorfinanciering aan de coördinator betaalt, draagt zij een bepaald deel van dat bedrag over aan het garantiefonds (artikel 6 van de subsidieovereenkomst). Het garantiefonds is opgericht voor het beheer van het risico in verband met het niet terugvorderen van door de begunstigden aan de Gemeenschap verschuldigde bedragen (punt II.20.2 van de algemene voorwaarden van de subsidieovereenkomst).

Wanneer een begunstigde in een lopende subsidieovereenkomst op verzoek van de Commissie het gevraagde bedrag niet aan de coördinator terugbetaalt, activeert de Commissie het fonds. Het bedrag wordt rechtstreeks van het fonds overgedragen aan de coördinator. Wanneer een begunstigde na beëindiging of voltooiing van een subsidieovereenkomst een bedrag aan de Gemeenschap verschuldigd is, verzoekt de Commissie de betrokken begunstigde eerst rechtstreeks om betaling. Indien de begunstigde de betaling niet verricht, vordert de Commissie het bedrag terug uit het garantiefonds. Wanneer een bedrag uit het fonds is overgemaakt, is de begunstigde in kwestie verplicht het terug te betalen. De Commissie geeft een terugvorderingsbevel tegen die begunstigde ten gunste van het fonds af (punten II.21.1 en II.21.2 van de algemene voorwaarden van de subsidieovereenkomst).

[4] Punt II.14.1, onder b), van de algemene voorwaarden van de subsidieovereenkomst.

[5] Punten II.2.2 en II.2.3 van de algemene voorwaarden van de subsidieovereenkomst

[6] Punt II.2.14 van de algemene voorwaarden van de subsidieovereenkomst

[7] Punten II.4.1 en II.4.4 van de algemene voorwaarden van de subsidieovereenkomst

[8] Punt II.4.5 van de algemene voorwaarden van de subsidieovereenkomst

[9] Punt II.3, onder f), van de algemene voorwaarden van de subsidieovereenkomst luidt als volgt: "Elke begunstigde stelt de andere begunstigden en de Commissie via de coördinator tijdig in kennis van i) de namen van de personen die zijn werkzaamheden beheren en monitoren, zijn contactgegevens en eventuele wijzigingen in die informatie; ii) elke gebeurtenis die van invloed kan zijn op de uitvoering van het project en de rechten van de Gemeenschap; iii) elke wijziging van zijn wettelijke naam, adres en wettelijke vertegenwoordigers, en elke wijziging met betrekking tot zijn juridische, financiële, organisatorische of technische situatie [...]; en iv) elke omstandigheid die van invloed is op de voorwaarden voor deelname [...]".

Indien het bedrag van de overeenkomstige financiële bijdrage van de Gemeenschap hoger is dan het bedrag dat reeds aan het consortium is betaald, betaalt de Commissie het verschil als eindbetaling binnen de grenzen van artikel 5.1 en artikel II.20."

[11] Artikel 38, lid 2, van de regels voor deelname van KP7, beschikbaar op http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2006:391:0001:0018:EN:PDF

Wat vond u van deze automatische vertaling? Deel uw mening!