FOR PREVIEWING & TESTING PURPOSES ONLY.
This notification will disappear once the page will be published.
This link is available for less than 30 minutes.
  • Makkelijk te lezen
  • Tekstgrootte

Wilt u een klacht indienen tegen een instelling of orgaan van de EU?

Huidige taal: 
  • Nederlands
Brontaal: 
beschikbare talen: 
De vertaling van deze pagina is automatisch geproduceerd met behulp van machinevertaling.
Machinevertalingen kunnen fouten bevatten die de duidelijkheid en nauwkeurigheid van de informatie kunnen schaden; de Ombudsman kan niet aansprakelijk worden gehouden voor eventuele afwijkingen. Voor de grootste mate van betrouwbaarheid en rechtszekerheid wordt verwezen naar de bronversie in het Engels (klik op de link hierboven).
Meer informatie vindt u in ons taal- en vertaalbeleid.

Besluit in zaak 2354/2013/ANA over de wijze waarop de Europese Commissie omgaat met de wijzigingen van Ierland in zijn plattelandsontwikkelingsplan

Het onderzoek van de Ombudsman vloeide voort uit twee gerelateerde klachten, van een Iers lid van het Europees Parlement en een Ierse landbouwer, over de goedkeuring door de Europese Commissie van een door de Ierse autoriteiten aangebrachte wijziging van de subsidiabiliteitscriteria voor de toekenning van steun aan veehouders in achterstandsgebieden. De klagers voerden aan dat de Commissie, door de wijzigingen goed te keuren, niet heeft erkend dat de Ierse autoriteiten verplicht waren de beginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid in acht te nemen.

De Ombudsman onderzocht de kwestie en constateerde dat er geen sprake was van wanbeheer door de Commissie.

Achtergrond van de klacht

1. De klacht heeft betrekking op de tenuitvoerlegging van de regeling inzake compenserende vergoedingen voor probleemgebieden (de "regeling inzake minder begunstigde gebieden" of de "regeling") in Ierland. Deze regeling is een compensatiemaatregel in het kader van zwaartepunt 2 van het plattelandsontwikkelingsbeleid voor de periode 2007-2013, die tot doel heeft landbouwers in van nature achtergestelde gebieden te ondersteunen [1].

2. De lidstaten hebben het recht een reeks subsidiabiliteitscriteria voor steunregelingen in het kader van hun plattelandsontwikkelingsprogramma's toe te passen. Indien een lidstaat voornemens is wijzigingen aan te brengen in zijn plattelandsontwikkelingsprogramma, moet hij de goedkeuring van de Commissie verkrijgen. Indien aan de voorwaarden van artikel 9, lid 6, van Verordening (EG) nr. 1974/2006 van de Commissie [2] is voldaan, keurt de Commissie de wijziging binnen vier maanden goed. Indien niet aan deze voorwaarden wordt voldaan, stelt de Commissie een besluit uit totdat de lidstaat kennis geeft van een "conform programma"[3].

3. Tegen deze achtergrond ontving de Ombudsman twee afzonderlijke klachten, de eerste van een Iers lid van het Europees Parlement ("de eerste klager") en de tweede van een Ierse landbouwer ("de tweede klager") die klaagde over de goedkeuring door de Commissie van bepaalde wijzigingen in het Ierse plattelandsontwikkelingsprogramma. De klagers waren met name ontevreden over het besluit om de minimumbezetting per hectare voor de regeling van 2012 te verdubbelen.

4. De eerste klager bracht de kwestie op 28 juni 2012 onder de aandacht van de Commissie. In haar antwoord van 25 juli 2012 deelde de Commissie klager mee dat haar diensten een dialoog met de Ierse autoriteiten aangingen over een voorstel tot wijziging van het Ierse plattelandsontwikkelingsprogramma, dat wijzigingen omvatte van de voorwaarden voor betalingen aan landbouwers in het kader van de regeling voor probleemgebieden. Na de toepasselijke procedure te hebben uiteengezet, verklaarde de Commissie dat "een wijziging met terugwerkende kracht/met terugwerkende kracht van regels plaatsvindt wanneer de datum van toepasselijkheid van een gewijzigde regel voorafgaat aan de datum waarop de wijziging is ingevoerd. De Commissie zou ongunstige wijzigingen met terugwerkende kracht/met terugwerkende kracht van de voorwaarden voor uit het Elfpo [4] medegefinancierde regelingen normaliter niet aanvaardbaar achten, aangezien dergelijke wijzigingen in strijd zouden kunnen zijn met de beginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid. De Commissie is echter niet van mening dat er sprake is van een wijziging met terugwerkende kracht van de regels, wanneer een betaling in jaar X afhankelijk is van het voldoen aan bepaalde voorwaarden/status in jaar X-1, mits de wijziging van de regels wordt aangekondigd vóór de datum waarop de aanvragen kunnen worden ingediend. Een wijziging van de voorwaarden voor jaarlijkse betalingen (bijvoorbeeld aan landbouwers in andere gebieden met handicaps dan berggebieden) is niet in strijd met het beginsel van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid, mits deze wijziging wordt aangekondigd vóór de datum waarop de aanvragen voor deze betalingen kunnen worden ingediend".

5. In haar antwoord verklaarde de eerste klager "ongelovig te zijn over het besluit van de Commissie om deze wijzigingen in de betalingsvoorwaarden goed te keuren, met name de vereiste wijzigingen met terugwerkende kracht van de voorraden". Zij voegt daaraan toe dat zij het niet eens is met het standpunt van de Commissie dat de wijziging geen terugwerkende kracht heeft. Zij verklaarde dat het besluit van de Commissie in strijd was met de beginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid. Zij verklaarde dat ongeveer 10 000 landbouwers in Ierland niet langer aan de nieuwe vereisten in het kader van de regeling kunnen voldoen, hoewel zij in 2011 aan de vereisten voldeden. Ze merkte op dat "als de minister in 2012 nieuwe voorraden had geëist, er geen probleem zou zijn geweest, maar zijn actie om hogere voorraden te eisen (willekeurig gekozen) in 2011, toen het jaar voorbij was, om in aanmerking te komen voor een aanvraag voor 2012, was een opzettelijke actie om het voor vele duizenden landbouwers, die eerder in de regeling waren opgenomen en aan de vereisten ervan voldeden, onmogelijk te maken om in aanmerking te komen voor de nieuwe regeling."

7. Op 6 september 2012 diende de eerste klager een klacht in bij de Europese Ombudsman.

8. De tweede klager, een kleine landbouwer in Ierland, kwam voorheen in aanmerking voor betalingen in het kader van de regeling. Op 16 augustus 2012 heeft hij de Commissie schriftelijk meegedeeld dat het Ierse ministerie van Landbouw hem in mei 2012 had meegedeeld dat de aanvragers, om in aanmerking te komen voor een subsidie in 2012, in 2011 een minimale bezettingsdichtheid van 0,3 eenheden per hectare moesten hebben bereikt (de vereiste was tot en met 2011, 0,15 grootvee-eenheden per hectare).

9. De Commissie antwoordde dat wijzigingen in de betalingsvoorwaarden niet in strijd zijn met het beginsel van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid, mits zij vóór het begin van de toepassingsdatum worden aangekondigd. In theorie zou de beheersautoriteit de regeling zelfs volledig kunnen stopzetten, mits zij dit motiveert. De tweede klager was het niet eens met het standpunt van de Commissie. Hij wees erop dat hij niet kon voldoen aan de gewijzigde voorwaarden om de betalingen voor 2012 te ontvangen, aangezien daarvoor in 2011 een minimale veebezetting van 0,3 grootvee-eenheden per hectare vereist was. Hij voerde aan dat de door de Commissie aangehaalde rechtspraak niet relevant was voor zijn zaak. Hij voerde verder aan dat de Commissie hem "natuurlijke rechtvaardigheid"heeft ontzegd en de beginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid heeft geschonden.

10. Op 17 mei 2013 diende de tweede klager een klacht in bij de Europese Ombudsman.

Het onderzoek

11. In het kader van de tweede klacht deelde klager de Ombudsman mee dat een verzoekschrift over hetzelfde onderwerp bij het Europees Parlement was ingediend en inmiddels door de Commissie verzoekschriften van het Parlement was onderzocht.

12. Aangezien de Ombudsman steeds van mening is geweest dat er voor de Ombudsman geen redenen zijn om een onderzoek in te stellen naar klachten waarvan het onderwerp reeds door de Commissie verzoekschriften is onderzocht, heeft de Ombudsman besloten dat er geen redenen waren om een onderzoek in te stellen naar een van beide klachten. Bijgevolg heeft de Ombudsman de tweede klager op 10 juni 2013 in kennis gesteld van het besluit om het onderzoek naar de tweede klacht af te sluiten. Op 5 juli 2013 heeft de Ombudsman de eerste klager ook in kennis gesteld van het besluit om het onderzoek naar de eerste klacht af te sluiten.

13. Vervolgens is gebleken i) dat de commissie heeft besloten het verzoekschrift af te sluiten op basis van de analyse die zij van de Commissie heeft ontvangen; en ii) dat een van de leden van het comité van mening was dat de analyse van de Commissie onafhankelijk moest worden geëvalueerd. De Ombudsman voelde zich het best geplaatst om een dergelijke evaluatie uit te voeren, aangezien de inhoud van het advies dat de Commissie reeds aan de Ombudsman had toegezonden, in wezen dezelfde was als de analyse die zij aan het Comité had toegezonden. Bijgevolg besloot de Ombudsman dat het passend zou zijn de behandeling van de klacht ten gronde te hervatten. Daarbij besloot de Ombudsman zich aan te sluiten bij de twee eerder bij haar ingediende klachten en het onderzoek te hervatten vanaf het stadium waarin het was afgesloten.

14. De Ombudsman heeft in haar onderzoek de volgende bewering en bewering van de klagers opgenomen:

1) Door haar goedkeuring te hechten aan een wijziging met terugwerkende kracht van het Ierse programma voor plattelandsontwikkeling met betrekking tot de voorwaarden om voor de regeling in aanmerking te komen, heeft de Commissie het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel geschonden.

2) De Commissie moet haar besluit tot goedkeuring van een wijziging met terugwerkende kracht van het Ierse plattelandsontwikkelingsprogramma met betrekking tot de voorwaarden om voor de regeling in aanmerking te komen, herzien.

15. In de loop van het onderzoek ontving de Ombudsman het advies van de Commissie over de klacht en vervolgens de opmerkingen van de klagers naar aanleiding van het advies van de Commissie. Zij heeft ook het dossier van de Commissie onderzocht. Meer in het bijzonder heeft de Ombudsman de correspondentie tussen de Ierse autoriteiten en de Commissie geïnspecteerd die voorafging aan de goedkeuring door de Commissie van de voorgestelde wijzigingen van de regeling in augustus 2012. Het verslag van de Ombudsman over de controle van documenten werd aan de klagers toegezonden met een uitnodiging om opmerkingen in te dienen. De tweede klager diende opmerkingen in over het verslag. In het besluit van de Ombudsman wordt rekening gehouden met de argumenten en standpunten van de partijen.

Bewering dat de Commissie het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel heeft geschonden

Aan de Ombudsman voorgelegde argumenten

16. Voordat het onderzoek werd geopend, voerde de Commissie aan dat het niet in strijd was met de beginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid om een betaling in 2012 afhankelijk te stellen van de voorwaarde dat in 2011 aan bepaalde voorwaarden was voldaan, op voorwaarde dat een wijziging van deze voorwaarden werd aangekondigd vóór de datum waarop de aanvragen voor deze betalingen konden worden ingediend.

17. De klagers voerden aan dat indien een betaling in 2012 werd onderworpen aan een wijziging van de voorwaarden waaraan in 2011 had moeten worden voldaan, de maatregel terugwerkende kracht had en dus in strijd was met de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen. Het werd onmogelijk gemaakt voor duizenden boeren om inspanningen te leveren om hogere voorraden voor 2011 te bereiken, aangezien het jaar voorbij was.

18. In haar advies heeft de Commissie verklaard dat de Ierse autoriteiten van 4 april 2012 tot en met 30 juli 2012 voorstellen hebben gedaan tot wijziging van het plattelandsontwikkelingsprogramma 2007-2013 voor Ierland. De Commissie heeft de voorgestelde wijzigingen beoordeeld en was van mening dat zij in overeenstemming waren met het desbetreffende nationale strategieplan en voldeden aan de desbetreffende wettelijke bepalingen. Zij heeft het voorstel derhalve op 6 augustus 2012 aanvaard.

19. De Commissie heeft een gedetailleerde analyse gegeven van de redenen voor de interventie ter compensatie van de landbouw in achterstandsgebieden in de landbouw en van de doelstelling van de maatregelen waarin de regeling voorziet. Voorts schetste de Commissie het soort steun dat in het kader van de regeling wordt verleend en de voorwaarden waaraan landbouwers moeten voldoen om voor compensatie in aanmerking te komen.

20. Wat met name de wijzigingen in de subsidiabiliteitscriteria betreft die de Ierse autoriteiten in de regeling hebben voorgesteld, merkte de Commissie op dat deze zijn aangebracht om ervoor te zorgen dat de steunbetaling gericht is op landbouwers die uitsluitend in achterstandsgebieden gevestigd zijn en een aanzienlijke bijdrage leveren aan de verwezenlijking van de doelstellingen van de regeling. Door de financiering te richten op landbouwers met een veebezettingsdichtheid van 0,3 grootvee-eenheden per hectare in 2011, heeft de regeling voor probleemgebieden de landbouwers geholpen die het meest actief bijdragen aan de levensvatbaarheid van hun lokale gemeenschappen en die meer milieuvoordelen opleveren.

21. De Commissie verklaarde dat zij niet van mening was dat de wijzigingen van de voorwaarden een wijziging met terugwerkende kracht vormden. Zij heeft ook aangevoerd dat zij, door het voorstel tot wijziging van het plan voor plattelandsontwikkeling 2007-2013 voor Ierland goed te keuren, het vertrouwensbeginsel en het rechtszekerheidsbeginsel niet heeft geschonden. Tot staving van haar standpunt voerde de Commissie aan dat het feit dat een landbouwer in één jaar onder bepaalde voorwaarden in het kader van de regeling een betaling heeft ontvangen, niet leidt tot een recht op betaling in de daaropvolgende jaren onder dezelfde voorwaarden. De Commissie voerde aan dat wijzigingen van deze voorwaarden niet in strijd zijn met de beginselen van gewettigd vertrouwen en rechtszekerheid, mits zij vóór het begin van de aanvraagperiode worden aangekondigd [5]. Overeenkomstig dit beginsel kan een lidstaat, met de nodige motivering, zelfs voorstellen de regeling voor probleemgebieden volledig stop te zetten.

22. De Commissie was van oordeel dat er sprake is van een retroactieve/retroactieve wijziging van de regels wanneer de desbetreffende regel van toepassing is voordat de wijziging wordt ingevoerd. Dit was echter niet het geval voor de regeling, aangezien de herziene voorwaarden voor 2012 werden aangekondigd vóór het begin van de aanvraagperiode. Ter ondersteuning van dit argument heeft de Commissie de onderhavige zaak vergeleken met de zaak die heeft geleid tot het arrest van het Hof van Justitie van de Europese Unie in de zaak Otsa Talu [6].

23. In haar opmerkingen heeft de eerste klager aanvaard dat een lidstaat, net als in de zaak Otsa Talu, wegens ontoereikende begrotingsmiddelen (of andere geldige redenen) de categorie ontvangers van steun voor plattelandsontwikkeling kan beperken tot landbouwers die in het voorgaande jaar reeds dergelijke steun hebben ontvangen. Een dergelijk besluit mag echter niet met terugwerkende kracht worden genomen. In de onderhavige zaak voerde de eerste klager aan dat de Ierse autoriteiten het Ierse plan voor plattelandsontwikkeling met terugwerkende kracht hebben gewijzigd, waardoor bepaalde landbouwers geen toegang hadden tot de regeling. Daarom had de Commissie de wijziging niet mogen goedkeuren. Volgens haar was het cruciale punt niet dat sommige landbouwers niet in aanmerking kwamen; de aangebrachte wijzigingen zorgden ervoor dat zij niet in aanmerking konden komen. De eerste klager herhaalde haar standpunt dat de Commissie niet heeft geantwoord op het centrale en enige punt van haar klacht aan de Ombudsman, namelijk dat de Commissie geen wijziging met terugwerkende kracht/met terugwerkende kracht van het Ierse plattelandsontwikkelingsplan had mogen goedkeuren.

24. In zijn opmerkingen voerde de tweede klager aan dat zijn aanvraag reeds bij het ministerie van Landbouw was ingediend toen hij op 8 mei 2012 in kennis werd gesteld van de voorwaarde met terugwerkende kracht. Dit doet echter niet af aan het feit dat hij, zelfs indien hij vóór de indiening van zijn aanvraag op de hoogte was geweest van de herziene voorwaarde, geen enkele kans zou hebben gehad om aan deze voorwaarde te voldoen, aangezien deze voorwaarde om in aanmerking te komen was gebaseerd op de omvang van de voorraden in 2011. Bovendien werd in de aanmelding van 8 mei 2012 zeer duidelijk gemaakt dat de aangekondigde wijzigingen pas van kracht waren nadat zij door de Commissie waren goedgekeurd. De wijzigingen in die brief werden "voorgestelde wijzigingen" genoemd.

25. De tweede klager voerde aan dat het standpunt van de Commissie dat, hoewel de voorwaarde vereiste dat een actie in het voorgaande jaar moest zijn uitgevoerd, dit geen terugwerkende kracht had, omdat de landbouwers vóór de aanvraagperiode in 2012 op de hoogte waren gebracht, geen zin had.

26. In zijn opmerkingen over het inspectieverslag stelde de tweede klager dat de nieuwe subsidiabiliteitscriteria pas na de uiterste datum voor de indiening van aanvragen openbaar werden gemaakt. Hij voegde er ook aan toe dat de verdubbeling van de minimale veebezetting nog steeds een voorwaarde was voor betalingen in het kader van de regeling in 2014. Volgens de tweede klager heeft de voorwaarde van een veebezettingsdichtheid van 0,3 sommige landbouwers ten onrechte uitgesloten van steun in het kader van de regeling.

Beoordeling door de Ombudsman

27. De lidstaten moeten bij de uitvoering van de EU-wetgeving de algemene beginselen van het EU-recht in acht nemen. De klagers stellen dat de Commissie er niet voor heeft gezorgd dat Ierland twee van deze beginselen in acht heeft genomen toen het de door Ierland voorgestelde wijzigingen van de plattelandsontwikkelingsprogramma's goedkeurde, namelijk het rechtszekerheidsbeginsel en het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen [7].

28. De Ombudsman merkt op dat het Europees Hof van Justitie een hoge drempel heeft vastgesteld om inbreuken op de beginselen van rechtszekerheid en gewettigd vertrouwen vast te stellen.

29. Het Hof heeft geoordeeld dat het rechtszekerheidsbeginsel zich er in het algemeen tegen verzet dat een maatregel van de Unie in werking treedt op een tijdstip vóór de bekendmaking ervan [8].

30. De "gevolgen" van de regeling probleemgebieden waren dat landbouwers die in 2012 een aanvraag voor de regeling indienden, in aanmerking kwamen voor een uit die aanvraag voortvloeiende betaling, mits zij aan bepaalde criteria voldeden. Aangezien de betaling aan een landbouwer het effect is, is het duidelijk dat de wijziging van de regeling in 2012 pas in werking is getreden nadat de voorgestelde wijziging van de regeling in april 2012 was bekendgemaakt. Wat betreft het argument dat de wijzigingen in de Ierse regeling slechts "voorgestelde wijzigingen" waren, merkt de Ombudsman op dat, toen de tweede klager zijn aanvraag in het kader van de regeling indiende, de wijzigingen in de regeling in april 2012 werden aangekondigd, dat wil zeggen vóór het einde van de aanvraagperiode. Het feit dat de wijziging in dat stadium nog formele goedkeuring van de Commissie vereiste, doet niet af aan het feit dat de landbouwers er tijdig van op de hoogte waren gesteld.

31. Wat het gestelde gewettigd vertrouwen van de landbouwers betreft, namelijk het gewettigd vertrouwen dat de regels niet zouden worden gewijzigd, heeft het Hof op het gebied van het gemeenschappelijk landbouwbeleid geoordeeld dat "de marktdeelnemers geen gewettigd vertrouwen mogen hebben in de handhaving van een bestaande situatie die door de bevoegde autoriteiten in de uitoefening van hun discretionaire bevoegdheid kan worden gewijzigd"[9].

32. De vraag rijst in hoeverre gebeurtenissen uit het verleden in aanmerking kunnen worden genomen om te bepalen hoe een nieuwe regel wordt toegepast. Het is een feit dat de referentieperiode die is gebruikt om te bepalen of landbouwers voor de nieuwe regeling in aanmerking zouden komen, dateert van vóór de inwerkingtreding van die regeling. In dit verband merkt de Ombudsman op dat het vaste rechtspraak is dat "het beginsel van bescherming van het gewettigd vertrouwen niet zodanig kan worden uitgebreid dat in het algemeen wordt voorkomen dat nieuwe regels van toepassing zijn op de toekomstige gevolgen van situaties die onder de eerdere regels zijn ontstaan"[10]. Indien dit niet het geval zou zijn, zouden overheidsinstanties de uitkerings- en belastingregels op een groot aantal gebieden niet kunnen wijzigen louter omdat de referentiefeiten die worden gebruikt om te bepalen hoe die regels worden toegepast dateren van vóór de inwerkingtreding van de nieuwe regels [11].

33. Het kan nuttig zijn op te merken dat het legitiem was dat de Ierse autoriteiten de regeling op een specifiek type begunstigde richtten. Dit type begunstigde is geïdentificeerd aan de hand van een criterium dat betrekking heeft op een periode vóór het uitkeringsjaar (2012). Het gevolg zou wel eens de uitsluiting kunnen zijn geweest van landbouwers die zouden hebben geprofiteerd als het specifieke subsidiabiliteitscriterium minder belastend was geweest. Het besluit van de Ierse autoriteiten - dat door de Commissie werd goedgekeurd - was echter dat de regeling van 2012 gericht moest zijn op een kleiner in plaats van een groter aantal begunstigden. Het beginsel van gewettigd vertrouwen belet de Ierse autoriteiten niet de regeling te wijzigen en de voordelen ervan toe te spitsen op een specifiek type begunstigde.

34. In het licht van deze overwegingen is de Ombudsman van oordeel dat, wat betreft de bewering van klagers dat de Commissie de beginselen van rechtszekerheid en bescherming van het gewettigd vertrouwen niet in acht heeft genomen, de Commissie geen wanbeheer heeft gepleegd.

Meer informatie

35. In de loop van dit onderzoek is andere informatie [12] naar voren gekomen waaruit blijkt dat de gevolgen van de wijziging van de regels voor de Ierse landbouwers minder negatief waren dan anders het geval zou zijn geweest. Volledigheidshalve neemt de Ombudsman deze informatie hier op.

36. Tijdens de besprekingen met de Commissie hebben de Ierse autoriteiten de Commissie in kennis gesteld van hun voornemen om in de regeling van 2012 een afwijkingsclausule op te nemen. In de regeling van 2012 was namelijk een afwijkingsclausule opgenomen die bedoeld was om landbouwers te helpen die nadeel ondervonden van de herziene veebezettingsdichtheid. Deze afwijking was gebaseerd op "specifieke verifieerbare redenen" zoals: beperking van de voorraden vanwege de naleving van een agromilieuplan; marginale landbouwgrond waar het niveau van het bestand dat in stand kan worden gehouden, beperkt is; ziekte of overlijden in de familie van het landbouwbedrijf of een uitbraak van ziekte in het beslag.

37. Op grond van deze toezegging aan de Commissie hebben de Ierse autoriteiten meer dan 10 000 begunstigden in het kader van de regeling van 2011 aangeschreven, waaronder de tweede klager, van wie de bezettingsdichtheid onder het in het kader van de regeling van 2012 vereiste niveau lag, en hen verzocht een afwijking aan te vragen. In dat geval werden 9 635 verzoeken om een afwijking ontvangen. Daarvan waren er 7 633 succesvol en werden er nog meer beroepen ingesteld (ook bij de Ierse nationale ombudsman) door 1 459 aanvragers, van wie er ten minste 200 ook succesvol waren.

Conclusie

Op basis van het onderzoek naar deze klacht sluit de Ombudsman de klacht af met de volgende conclusie:

Er is geen sprake van wanbeheer door de Commissie.

De klagers en de Commissie zullen van dit besluit in kennis worden gesteld.

 

Emily O'Reilly
Straatsburg, 09/09/2015

 

[1] De regeling voor probleemgebieden maakt deel uit van as 2 van het plattelandsontwikkelingsbeleid 2007-2013, die tot doel heeft het milieu en het platteland te verbeteren door duurzaam landbeheer te ondersteunen. Meer informatie is te vinden op de website van de Europese Commissie: http://ec.europa.eu/agriculture/rurdev/lfa/index_en.htm

[2] Verordening (EG) nr. 1974/2006 van de Commissie van 15 december 2006 houdende uitvoeringsbepalingen van verordening (EG) nr. 1698/2005 van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling (ELFPO), PB L 368, blz. 15.

[3] "De Commissie stelt de lidstaat binnen vier maanden na de datum van ontvangst door de Commissie van het verzoek tot wijziging van het programma in kennis van de resultaten van die beoordeling. Indien de wijzigingen niet voldoen aan een of meer van de in de eerste alinea bedoelde beoordelingsparameters, wordt de periode van vier maanden opgeschort totdat de Commissie conforme programmawijzigingen ontvangt.

Indien de Commissie de lidstaat niet binnen de in de tweede alinea bedoelde termijn van vier maanden in kennis stelt, worden de wijzigingen geacht te zijn aanvaard en treden zij in werking zodra de termijn van vier maanden is verstreken."

[4] Het acroniem staat voor Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling.

[5] Zaak C-449/08, Elbersen/Minister van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit, Jurispr. 2009, blz. I-10241, en zaak C-241/07, Otsa Talu, Jurispr. 2009, blz. I-4323.

[6] Otsa Talu, reeds aangehaald.

[7] Arrest Elbertsen, reeds aangehaald, punt 37 en aldaar aangehaalde rechtspraak.

[8] Bij wijze van uitzondering kan dit echter anders zijn wanneer het te bereiken doel dit vereist en wanneer het gewettigd vertrouwen van de betrokkenen naar behoren in acht wordt genomen. Zie zaak T-310/06, Hongarije/Commissie, Jurispr. 2007, blz. II-4619, punt 65.

[9] In soortgelijke omstandigheden heeft het Hof van Justitie van de Europese Unie met betrekking tot het rechtszekerheidsbeginsel verklaard dat "wanneer een voorzichtige en alerte marktdeelnemer kan voorzien dat een communautaire maatregel wordt vastgesteld die zijn belangen kan schaden, hij zich niet op dat beginsel kan beroepen indien de maatregel wordt vastgesteld". Zie arrest van 11 juli 2011, AJD Tuna Ltd (C-221/09, Jurispr. blz. I-1655, punt 73 en aldaar aangehaalde rechtspraak).

[10] Zie zaak C-168/09, Flos SpA/Semeraro, Jurispr. 2011, blz. I-181, punt 55; Zaak 278/84, Duitsland/Commissie, Jurispr. 1987, blz. 1, punt 36; Zaak 203/86, Spanje/Raad, Jurispr. 1988, blz. 4563, punt 19; Zaak C-221/88, Busseni, Jurispr. 1990, blz. I-495, punt 35.

[11] Bij wijze van voorbeeld zou een nationale overheid een onroerendgoedbelasting kunnen invoeren voor alle huizen boven een bepaalde grootte in de staat, inclusief die huizen die al zijn gebouwd. Het begrip gewettigd vertrouwen kon niet worden gebruikt om de toepassing van een dergelijke nieuwe belasting op reeds gebouwde woningen te verhinderen. Het begrip gewettigd vertrouwen kan alleen worden gebruikt om betalingsverzoeken te voorkomen voor de jaren waarin de huizen bestonden vóór de inwerkingtreding van nieuwe regels.

[12] Dáil Éireann Debate (Ierse parlementaire debatten), parlementaire vraag nr. 123 (17 februari 2013)

Dáil Éireann Debate (Ierse parlementaire debatten) Parlementaire vraag nrs. 222 - 224 (27 februari 2014), Iers ministerie van Landbouw, persbericht, 19 september 2012.

Wat vond u van deze automatische vertaling? Deel uw mening!