Achtergrond van de klacht

1. Klager, die in Spanje woont, is actief betrokken bij de tenuitvoerlegging van de Europese milieuwetgeving. Zo heeft zij op 11 juni 2009 een e-mail gestuurd naar het directoraat-generaal Milieu van de Europese Commissie (DG Milieu) om statistieken op te vragen over het aantal jaarlijks geregistreerde klachten over vermeende inbreuken op het milieurecht van de Unie door Spanje. Ze wilde ook weten hoeveel van deze klachten werden aanvaard en hoeveel werden afgewezen.

2. Bij e-mail van dezelfde dag antwoordde DG Milieu dat deze informatie niet beschikbaar was. Zij verwees klager echter naar de op haar website gepubliceerde statistieken over milieu-inbreuken. Zij adviseerde klager ook de jaarverslagen over de tenuitvoerlegging van het EU-recht door de lidstaten te raadplegen, die door het secretariaat-generaal van de Commissie worden gepubliceerd. De statistieken van DG Milieu bevatten informatie over het aantal door DG Milieu per jaar behandelde inbreukprocedures en een uitsplitsing van het aantal lopende inbreukprocedures per lidstaat. In het jaarverslag werd het totale aantal behandelde zaken vermeld, evenals het percentage inbreukprocedures dat vóór de eerste formele stap was afgesloten. De statistische bijlage bevatte informatie over de "nieuw ontdekte gevallen" per lidstaat en, in een andere tabel, per beleidssector.

3. Klager was niet tevreden met dit antwoord en diende daarom een klacht in bij de directeur-generaal van DG Milieu per e-mail van dezelfde dag. Twee dagen later herhaalde zij haar verzoek aan een ambtenaar van DG Milieu bij de vertegenwoordiging van de Commissie in Madrid. Laatstgenoemde antwoordde op 14 juni 2009 en betreurde dat hij niets anders kon doen dan de boodschap aan Brussel overbrengen.

4. Aangezien klager geen antwoord op haar klacht had ontvangen, nam hij op 12 oktober 2009 opnieuw contact op met de Commissie en verklaarde hij dat de ontvangen informatie niet was waarom zij had gevraagd. Zij herhaalde daarom haar verzoek.

5. Op 12 november 2009 had klager nog steeds geen antwoord ontvangen. Zij heeft derhalve de onderhavige klacht ingediend.

6. De diensten van de Ombudsman hebben contact opgenomen met de Commissie om na te gaan of de zaak informeel kon worden opgelost. De Commissie verstrekte de Ombudsman daarop een kopie van een brief die zij op 2 december 2009 aan klager had gericht. In deze brief legde zij uit dat er geen document bestaat dat de door klager gevraagde informatie bevat. Daarom viel haar verzoek niet onder Verordening (EG) nr. 1049/2001 [1], omdat dit alleen betrekking heeft op de toegang tot bestaande documenten en niet vereist dat een instelling een document opstelt om aan het verzoek te voldoen. In dit verband zou de gevraagde informatie uit een aantal verschillende databanken moeten worden gehaald en dit zou een grote investering in personeel en arbeidstijd vergen. Volgens de Commissie zou dit onevenredig zijn. Zij verwees de klager echter naar een aantal openbaar beschikbare informatiebronnen en statistieken over het aantal ontvangen en geopende klachten over inbreuken. Zij verklaarde ook dat zij binnenkort een verslag zou publiceren over EU Pilot, een nieuw mechanisme voor de behandeling van klachten over inbreuken. Dit verslag zou gegevens bevatten over de klachten tegen de deelnemende lidstaten die vanaf april 2008 zijn behandeld.

7. Na onderzoek van de inhoud van deze brief en na verdere contacten van zijn diensten kwam de Ombudsman tot de conclusie dat het in deze zaak niet mogelijk leek een informele oplossing te vinden.

Onderwerp van het onderzoek

8. Klager beweerde dat de Commissie ten onrechte geen antwoord had gegeven op haar vraag hoeveel inbreukklachten tegen Spanje met betrekking tot milieuaangelegenheden per jaar werden geregistreerd, hoeveel daarvan werden afgewezen en hoeveel werden aanvaard.

9. Zij voerde aan dat de Commissie de bovengenoemde statistische informatie moet verstrekken.

Het onderzoek

10. Op 17 december 2009 heeft de Ombudsman een onderzoek geopend en de Commissie om advies verzocht.

11. De Commissie heeft op 26 maart 2010 advies uitgebracht en op 12 april 2010 de Duitse vertaling verstrekt. Op 16 april 2010 werden deze documenten voor opmerkingen aan klager toegezonden. Klager diende haar opmerkingen in op 21 juni 2010.

Analyse en conclusies van de Ombudsman

A. Bewering dat de gevraagde statistische informatie en de daarmee verband houdende claim niet zijn verstrekt

Aan de Ombudsman voorgelegde argumenten

12. Klager beweerde dat de Commissie geen antwoord had gegeven op haar vraag, namelijk waar statistieken konden worden gevonden over klachten over inbreuken die tegen Spanje waren ingediend met betrekking tot het milieu, en hoeveel daarvan werden afgewezen en aanvaard.

13. De Commissie wees erop dat Verordening (EG) nr. 1049/2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten alleen betrekking heeft op de toegang tot bestaande documenten. De door klager gevraagde informatie was echter niet opgenomen in een bestaand document. Bovendien verplicht Richtlijn 2003/4 inzake de toegang van het publiek tot informatie [2], die niet van toepassing is op EU-instellingen, de autoriteiten van de lidstaten alleen om burgers "beschikbare" informatie te verstrekken.

14. Als gevolg daarvan heeft de Commissie klager de informatie verstrekt waarover zij beschikte en die zo nauw mogelijk verband hield met haar verzoek. In haar brief van 2 december 2010 deelde zij klager ook mee dat de inspanningen die nodig waren om de door haar gevraagde gegevens samen te stellen, niet in verhouding zouden staan tot het verwachte voordeel. Sommige relevante informatie was echter openbaar. In dit verband verwees zij klager naar het EU Pilot-verslag, dat op het punt stond te worden gepubliceerd.

15. Op 15 februari 2010 heeft de Commissie klager opnieuw een brief gestuurd om erop te wijzen dat zij de informatie over de handhaving van de EU-milieuwetgeving op haar website zojuist had bijgewerkt. De site bevat nu informatie tot 2009 en vermeldt het aantal klachten dat DG Milieu (tegen alle lidstaten) in 2007, 2008 en 2009 heeft geregistreerd. De Commissie heeft ook informatie opgenomen over het aantal lopende inbreukprocedures en andere onderzoeken met betrekking tot Spanje. Voorts heeft zij statistieken verstrekt over het aantal klachten en onderzoeken in verband met vermeende inbreuken op het EU-milieurecht door Spanje, die in de afgelopen drie jaar waren geregistreerd in het NIF (de databank voor inbreuken van de Commissie), EU Pilot (een platform voor het oplossen van klachten waarvoor input van de betrokken lidstaat vereist is) en CHAP ('Complaints Handling - Accueil des Plaignants', een nieuwe databank voor het registreren van klachten en onderzoeken).

16. De Commissie benadrukte dat voor het verzamelen van deze gegevens informatie handmatig uit verschillende databanken moest worden geselecteerd en verwerkt. Zij herinnerde er ook aan dat zij klager reeds in haar eerste antwoord en de brief van 2 december 2009 had verwezen naar de jaarverslagen over de toepassing van de EU-wetgeving. Deze bevatten informatie die relevant is voor het verzoek van de klager, zoals inbreuken per sector of per lidstaat. Tot slot was de Commissie, hoewel zij de tijd betreurde die zij nodig had om op het verzoek van klager van 12 oktober 2009 te antwoorden, van mening dat zij, door klager de informatie in haar brief te verstrekken, meer had gedaan dan zij normaal zou moeten doen op grond van haar code van goed administratief gedrag.

17. In haar opmerkingen maakte klager geen opmerkingen over de informatie die de Commissie haar had verstrekt, afgezien van het betreuren dat de Commissie zoveel moeite had gedaan om op haar verzoek te reageren. Klager merkte op dat zij hetzelfde verzoek had ingediend bij de Commissie verzoekschriften van het Europees Parlement, die haar een zeer informatief antwoord heeft gestuurd. Volgens klager gaf dit aan dat het register van de Commissie voor verbetering vatbaar is.

Beoordeling door de Ombudsman

18. In haar advies verwees de Commissie naar richtlijn 2003/4, die betrekking heeft op de toegang tot milieu-informatie waarover de autoriteiten van de lidstaten beschikken. Zoals de Commissie zelf heeft opgemerkt, is deze richtlijn echter gericht tot de lidstaten en is zij dus niet rechtstreeks relevant voor de onderhavige zaak. De Commissie verwees ook naar Verordening (EG) nr. 1049/2001, die betrekking heeft op de toegang tot documenten. Aangezien de klager echter een verzoek om informatie heeft ingediend, is deze verordening evenmin relevant voor de onderhavige zaak.

19. De klager verzocht om statistieken over het aantal jaarlijks geregistreerde inbreuken in verband met milieuaangelegenheden in Spanje. Ze wilde ook weten hoeveel van deze klachten werden aanvaard en hoeveel werden afgewezen.

20. Aanvankelijk verwees de Commissie haar naar openbaar beschikbare informatiebronnen en verstrekte zij algemene statistieken over het aantal zaken dat vóór de eerste formele stap in de procedure was afgesloten. Naar aanleiding van de poging van de Ombudsman om de zaak informeel op te lossen, legde de Commissie uit dat er geen document bestaat dat de door klager gevraagde informatie bevat. Het verzamelen van deze informatie om volledig te reageren op het verzoek van de klager zou een onevenredige inspanning met zich meebrengen.

21. In haar brief van 15 februari 2010, die is verzonden na de opening van dit onderzoek, heeft de Commissie nadere informatie verstrekt over het aantal klachten tegen Spanje met betrekking tot het milieurecht dat is geregistreerd. Zij gaf klager ook een indicatie van het aantal klachten dat werd afgewezen.

22. In haar opmerkingen maakte klager geen opmerkingen over de informatie die de Commissie haar had verstrekt, afgezien van het betreuren dat de Commissie zoveel moeite had gedaan om op haar verzoek te reageren.

23. De Ombudsman is derhalve van mening dat er in deze zaak geen redenen zijn voor verder onderzoek.

24. De Ombudsman merkt op dat klager in haar opmerkingen heeft verklaard dat het register van de Commissie minder efficiënt lijkt dan dat van de Commissie verzoekschriften en dat er op dit punt dus ruimte voor verbetering is. De Ombudsman begrijpt echter dat klager bij het maken van deze opmerking niet van plan was een nieuwe bewering naar voren te brengen. Hoe dan ook merkt de Ombudsman op dat klager deze kwestie tot nu toe niet bij de Commissie lijkt te hebben aangekaart. Hij zou dus op dit moment niet in staat zijn om deze kwestie te behandelen. Het staat klager echter uiteraard vrij om een nieuwe klacht in te dienen, nadat hij vooraf passende stappen bij de Commissie heeft ondernomen.

25. De Ombudsman concludeert derhalve dat er voor hem geen redenen zijn om zijn onderzoek naar de onderhavige klacht voort te zetten.

C. Conclusies

Op basis van zijn onderzoek naar deze klacht sluit de Ombudsman deze af met de volgende conclusie:

Er zijn geen redenen voor verder onderzoek.

Klager en de Commissie zullen van dit besluit in kennis worden gesteld.

P. Nikiforos Diamandouros

Gedaan te Straatsburg op 20 december 2010

[1] Verordening (EG) nr. 1049/2001 van het Europees Parlement en de Raad van 30 mei 2001 inzake de toegang van het publiek tot documenten van het Europees Parlement, de Raad en de Commissie (PB L 145, blz. 43).

[2] Richtlijn 2003/4/EG van het Europees Parlement en de Raad van 28 januari 2003 inzake de toegang van het publiek tot milieu-informatie en tot intrekking van richtlijn 90/313/EEG van de Raad (PB 2003, L 41, blz. 26).