# Besluit van de Europese Ombudsman inzake klacht 2944/2004/(GK)(OV)ID tegen de Europese Commissie
- Auteur: Europese Ombudsman
- Datum: null
- [URL](https://www.ombudsman.europa.eu/nl/decision/nl/2302)
---
> Klager diende in augustus 2003 een inbreukklacht in bij de Commissie. In september 2004 voerde zij in een klacht bij de Ombudsman aan dat de Commissie haar niet in kennis had gesteld van haar beoordeling van de gegrondheid van haar bewering met betrekking tot nationale regelingen inzake arbeidstijden en aanwezigheidsdiensten die in strijd zouden zijn met communautaire richtlijnen.
>
> In zijn besluit over de klacht merkte de Ombudsman in de eerste plaats op dat, overeenkomstig de toezegging van de Commissie in punt 8 van haar mededeling aan het Europees Parlement en de Europese Ombudsman over de betrekkingen met de klager in verband met inbreuken op het Gemeenschapsrecht[\[1\],](#_ftn1){#_ftnref1} de in dat punt vastgestelde termijn van één jaar alleen in bijzondere gevallen niet in acht kan worden genomen en dat de Commissie de redenen voor de vertraging naar behoren moet toelichten.
>
> In de onderhavige zaak heeft de Commissie uitgelegd dat zij een besluit over het al dan niet in behandeling nemen van klagers klacht op grond van artikel 226 had uitgesteld, omdat een dergelijk eventueel optreden afhing van het verdere verloop van haar voorstel van 22 september 2004 tot wijziging van de communautaire wetgeving inzake arbeidstijd, met inbegrip van aanwezigheidsdienst. In dit verband merkte de Commissie op dat het voorstel was aangenomen na uitgebreid overleg in heel Europa, naar aanleiding van de arresten van het Hof van Justitie in de zaken C-303/98 en C-151/02, die grote gevolgen hadden voor de lidstaten, met name voor hun volksgezondheidsstelsels. In zijn besluit (van januari 2006) oordeelde de Ombudsman dat de Commissie redelijke en adequate verklaringen had gegeven voor het feit dat zij de gegrondheid van de klacht op grond van artikel 226 van klager niet binnen de bovengenoemde termijn van één jaar had beoordeeld. Niettemin deed de Ombudsman nog een opmerking, waarin hij herhaalde dat het voor de Commissie een goede administratieve praktijk is om de klagers op de hoogte te houden van de status van de klachten die zij bij de Commissie indienen, en hij moedigde de Commissie aan klager regelmatig te informeren over de status van haar klacht. Hij merkte ook op dat klager een nieuwe klacht bij de Ombudsman kon indienen als zij niet tevreden was met de verdere behandeling door de Commissie van haar inbreukklacht.
>
> *** ** * ** ***
>
> [\[1\]](#_ftnref1){#_ftn1} COM(2002) 141 definitief, PB 2002, C 244, blz. 5.
>
Straatsburg, 24 januari 2006
Geachte mevrouw G.,
Op 30 september 2004 heeft u bij de Europese Ombudsman een klacht ingediend over de behandeling van klacht 2003/5029 SG (2003) A/8291/2, die u in augustus 2003 bij de Europese Commissie had ingediend.
Op 18 oktober 2004 heb ik de klacht doorgestuurd naar de voorzitter van de Commissie. De Commissie heeft haar advies op 11 februari 2005 toegezonden. Ik heb het u toegezonden met een uitnodiging om opmerkingen te maken, die u op 15 maart 2005 hebt toegezonden.
Op 10 oktober 2005 is uw klacht opnieuw toegewezen aan juridisch medewerker Ioannis Dimitrakopoulos.
Ik schrijf nu om u de resultaten te laten weten van de vragen die zijn gesteld. Om misverstanden te voorkomen, is het belangrijk eraan te herinneren dat het EG-Verdrag de Ombudsman de bevoegdheid verleent om alleen bij het optreden van de communautaire instellingen en organen onderzoek te doen naar mogelijke gevallen van wanbeheer. In het statuut van de Europese Ombudsman is specifiek bepaald dat tegen een optreden van een andere autoriteit of persoon geen klacht bij de Ombudsman kan worden ingediend. Het onderzoek van de Ombudsman naar uw klacht was daarom gericht op het onderzoeken of er sprake was van wanbeheer bij de activiteiten van de Commissie.
HET KLACHT
----------
In augustus 2003 diende klager, een advocaat, een klacht in bij de Commissie op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag ("klacht op grond van artikel 226") namens 32 artsen die werkzaam zijn in ziekenhuizen van het Griekse nationale gezondheidsstelsel. Deze klacht had betrekking op Griekse ziekenhuisvoorschriften inzake arbeidstijden die in strijd zouden zijn met Richtlijn 89/391/EEG van de Raad van 12 juni 1989 betreffende de tenuitvoerlegging van maatregelen ter bevordering van de verbetering van de veiligheid en de gezondheid van de werknemers op het werk[(1)](#(1)){#Footnote1} ("Richtlijn 89/391"); Richtlijn 93/104/EG van de Raad van 23 november 1993 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd[(2)](#(2)){#Footnote2} ("Richtlijn 93/104"); en presidentieel besluit 88/1999 (vastgesteld ter uitvoering van richtlijn 93/104). Bovendien werd in de klacht aangevoerd dat de vergoeding voor overwerk in strijd was met wet 2875/2000 en het grondwettelijke gelijkheidsbeginsel. Bij brief van 3 oktober 2003 deelde de Commissie klager mee dat haar klacht op grond van artikel 226 was geregistreerd onder nummer 2003/5029 SG (2003) A/8291/2 en dat de klacht zou worden onderzocht door de diensten van de Commissie die zich bezighouden met het relevante gebied van het Gemeenschapsrecht. Bij brief van 21 oktober 2003 heeft het directoraat-generaal Werkgelegenheid en Sociale Zaken en Gelijke Kansen van de Europese Commissie ("DG EMPL") klager meegedeeld dat zijn bevoegde eenheden haar klacht zouden analyseren en haar in kennis zouden stellen van het resultaat van hun onderzoek. Vervolgens gaf klaagster bij brieven van 5 januari 2004 en 26 maart 2004 aan dat zij zou willen worden geacht ook namens verschillende andere artsen te handelen, en zij deelde de Commissie mee dat zij bij de nationale rechtbanken beroep had ingesteld met betrekking tot de kwestie in kwestie (en voegde kopieën van deze beroepen bij haar brieven).
Op 30 september 2004 diende klager een klacht in bij de Ombudsman, waarin hij beweerde dat de Commissie, ondanks de bovengenoemde brief van de Commissie van 3 oktober 2003, verschillende telefoongesprekken met de Commissie en haar bovengenoemde brieven, haar niet had geïnformeerd over de voortgang van haar onderzoek van haar klacht op grond van artikel 226. Klager merkte in dit verband op dat zij bang was dat de Commissie haar klacht op grond van artikel 226 niet zou onderzoeken vanwege het belang van de zaak en de politieke druk die de Griekse regering in deze zaak uitoefent. Klager verklaarde dat zij verwachtte dat de Commissie een schending van het Gemeenschapsrecht door Griekenland zou vaststellen.
Op 18 oktober 2004 opende de Ombudsman een onderzoek naar bovengenoemde klacht.
Bij brief van 22 november 2004 heeft de Commissie klager als volgt in kennis gesteld van de status van haar klacht op grond van artikel 226:
"*Deze klacht heeft betrekking op de arbeidstijdenrichtlijn (Richtlijn 2003/88/EG* [(3)),](#(3)){#Footnote3}*meer bepaald het feit dat een bepaald soort oproepdienst volgens de Griekse wetgeving of praktijk niet als arbeidstijd wordt beschouwd.*
*Zoals u waarschijnlijk weet, heeft de Commissie op 22 september 2004, na uitvoerig overleg in heel Europa, een voorstel aangenomen tot wijziging van Richtlijn 2003/88/EG \[...\], dat wijzigingen bevat van de bestaande bepalingen die van toepassing zijn op de wachtdienst. Dit voorstel actualiseert de belangrijkste aspecten van de arbeidstijdenrichtlijn en bevat een evenwichtig pakket van onderling samenhangende maatregelen die het hoofddoel behouden en tegelijkertijd tegemoetkomen aan de behoeften van de moderne Europese economie.*
*De Commissie zal uw klacht onderzoeken in het licht van dit voorstel en op basis van de besprekingen die momenteel binnen de andere instellingen plaatsvinden, en zal zo nodig actie ondernemen.*
*Wat betreft de kwestie van de bezoldiging en de schending van de Griekse grondwet door de Griekse wetgeving op dit punt dat u in uw klacht hebt genoemd, wil ik u het volgende meedelen. Richtlijn 2003/88/EG is een gezondheids- en veiligheidsmaatregel en heeft geen betrekking op beloning. Bovendien is de Commissie niet bevoegd om de kwestie van de grondwettigheid van de Griekse wetgeving te behandelen.*
*Wij betreuren het dat wij u niet eerder hebben kunnen informeren. De vertraging kan echter worden verklaard door de technische en juridische complexiteit van deze zaak en het feit dat de betrokken richtlijn het voorwerp uitmaakt van een heroverwegingsprocedure."*
DE INQUIRY
----------
**Advies van de Commissie**
In haar advies over de onderhavige klacht heeft de Commissie de volgende opmerkingen gemaakt. De klacht van klager op grond van artikel 226 had betrekking op de toepassing van de richtlijnen 89/391 en 93/104 in Griekenland. Volgens klager werd aanwezigheidsdienst, waarbij de ononderbroken aanwezigheid van artsen in het ziekenhuis vereist was, volgens de Griekse wetgeving niet als arbeidstijd beschouwd, in tegenstelling tot de arresten van het Europees Hof van Justitie in zaak C-303/98 *SIMAP* [(4)](#(4)){#Footnote4} en zaak C-151/02 *Jaeger* [(5),](#(5)){#Footnote5} waarin het Hof oordeelde dat "de aanwezigheidsdienst van artsen in teams voor eerstelijnsgezondheidszorg in zijn geheel moet worden beschouwd als arbeidstijd en, in voorkomend geval, als overwerk in de zin van Richtlijn 93/104 wanneer zij in het gezondheidscentrum moeten zijn"[(6).](#(6)){#Footnote6} Als gevolg hiervan voert de klager aan dat de beperkingen op de wekelijkse arbeidstijd, rusttijden en nachtarbeid niet in acht worden genomen. De klacht op grond van artikel 226 had ook betrekking op de ongelijke behandeling van artsen op grond van de nationale wetgeving. De Griekse nationale wetgeving regelde een maximumperiode voor overwerk en compensatie, maar artsen werden uitgesloten van deze verordening. Toen mevrouw G. de klacht indiende, was de Commissie bezig met een analyse van de gevolgen van bovengenoemde arresten van het Hof van Justitie. Aangezien sommige bepalingen van de richtlijn aan een nieuw onderzoek werden onderworpen, heeft de Commissie besloten de kwestie van de aanwezigheidsdienst in dit heronderzoeksproces op te nemen. Daartoe heeft de Commissie een mededeling over de arbeidstijd gepubliceerd, die op 30 december 2003 is goedgekeurd[(7)](#(7)){#Footnote7}, en in mei 2004 heeft zij een raadplegingsdocument uitgebracht dat zij aan de sociale partners op communautair niveau heeft toegezonden[(8)](#(8)){#Footnote8}. Op 22 september 2004 heeft de Commissie, na uitvoerig overleg in heel Europa, een voorstel[(9)](#(9)){#Footnote9} tot wijziging van Richtlijn 2003/88 aangenomen, waarbij de Richtlijnen 93/104 en 2000/34[werden gecodificeerd en ingetrokken (10).](#(10)){#Footnote10} Dit voorstel actualiseert de belangrijkste aspecten van de EG-richtlijnen inzake arbeidstijd en bevat een evenwichtig pakket van onderling samenhangende maatregelen die het hoofddoel behouden en tegelijkertijd tegemoetkomen aan de behoeften van de moderne Europese economie. De Commissie heeft besloten deze en andere daarmee verband houdende klachten te onderzoeken in het licht van dit voorstel en op basis van de besprekingen die momenteel binnen de andere instellingen plaatsvinden, en de nodige maatregelen te nemen. De technische en juridische complexiteit van deze kwestie verklaart de vertraging bij het informeren van de klager. De arresten van het Hof in zaak C-303/98 *SIMAP* [(11)](#(11)){#Footnote11} en zaak C-151/02 *Jaeger* [(12)](#(12)){#Footnote12} hadden grote gevolgen voor de lidstaten, voornamelijk voor de volksgezondheidsstelsels, en een zorgvuldige analyse van de situatie was vereist alvorens verdere stappen te ondernemen. Klager was bij brief van 22 november 2004 in kennis gesteld van deze ontwikkeling met betrekking tot de arbeidstijdenrichtlijn en van het feit dat de Commissie een besluit over het al dan niet in behandeling nemen van de klacht zou uitstellen omdat dit afhankelijk was van het verdere verloop van het voorstel. De complexiteit van de kwestie en het feit dat de klacht bij de Commissie was ingediend tijdens de voorbereiding van het nieuwe onderzoek, verklaarden waarom de Commissie klager helaas geen inhoudelijk antwoord had gegeven over de gegrondheid van de klacht op grond van artikel 226.
**Opmerkingen van klager**
In haar opmerkingen over het standpunt van de Commissie benadrukte klager dat, hoewel zij op de hoogte was gesteld van de status van haar klacht op grond van artikel 226, haar bewering over wanbeheer ook betrekking heeft op het feit dat de Commissie (a) haar klacht niet aan het Gemeenschapsrecht heeft getoetst; b) stappen te ondernemen om na te gaan of de betwiste praktijken in Griekenland verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht; en c) een inbreukprocedure tegen Griekenland in te leiden.
BESLUIT
-------
**1 Verzuim van de Commissie om klager in kennis te stellen van de stand van haar onderzoek van haar klacht op grond van artikel 226**
1.1 In haar klacht bij de Ombudsman beweerde klager dat de Commissie haar niet in kennis had gesteld van de stand van haar onderzoek van haar klacht op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag, geregistreerd onder nummer 2003/5029 SG (2003) A/8291/2. Klager merkte in dit verband op dat zij bang was dat de Commissie haar klacht op grond van artikel 226 niet had onderzocht vanwege het belang van de zaak en de politieke druk die de Griekse regering in deze zaak uitoefende.
1.2 In haar advies over de onderhavige klacht heeft de Commissie de volgende opmerkingen gemaakt. De klacht van klager op grond van artikel 226 had betrekking op de toepassing van de richtlijnen 89/391 en 93/104 in Griekenland. Volgens klager werd aanwezigheidsdienst, waarbij de ononderbroken aanwezigheid van artsen in het ziekenhuis was vereist, volgens de Griekse wetgeving niet als arbeidstijd beschouwd, in tegenstelling tot de arresten van het Hof in zaak C-303/98 *SIMAP* [(13)](#(13)){#Footnote13} en zaak C-151/02 *Jaeger* [(14),](#(14)){#Footnote14} waarin het Hof oordeelde dat "de aanwezigheidsdienst van artsen in ploegen voor eerstelijnsgezondheidszorg in zijn geheel moet worden beschouwd als arbeidstijd en, in voorkomend geval, als overwerk in de zin van Richtlijn 93/104 wanneer zij in het gezondheidscentrum moeten zijn"[(15)](#(15)){#Footnote15}. Als gevolg hiervan voerde de klager aan dat de beperkingen op de wekelijkse arbeidstijd, rusttijden en nachtarbeid niet in acht werden genomen. De klacht op grond van artikel 226 had ook betrekking op de ongelijke behandeling van artsen op grond van de nationale wetgeving. De Griekse nationale wetgeving regelde een maximumperiode voor overwerk en compensatie, maar artsen werden uitgesloten van deze verordening. Op het moment dat klager de klacht indiende, was de Commissie bezig met het analyseren van de gevolgen van de bovengenoemde arresten van het Hof van Justitie. Aangezien sommige bepalingen van de richtlijn aan een nieuw onderzoek werden onderworpen, heeft de Commissie besloten de kwestie van de aanwezigheidsdienst in dit heronderzoeksproces op te nemen. Daartoe heeft de Commissie een mededeling over de arbeidstijd gepubliceerd, die op 30 december 2003 is goedgekeurd[(16)](#(16)){#Footnote16}, en in mei 2004 heeft zij een raadplegingsdocument uitgebracht dat zij aan de sociale partners op communautair niveau heeft toegezonden[(17)](#(17)){#Footnote17}. Op 22 september 2004 heeft de Commissie, na uitvoerig overleg in heel Europa, een voorstel[(18)](#(18)){#Footnote18} tot wijziging van Richtlijn 2003/88 aangenomen, waarbij de Richtlijnen 93/104 en 2000/34[(19)](#(19)){#Footnote19} werden gecodificeerd en ingetrokken. Dit voorstel actualiseert belangrijke aspecten van de EG-wetgeving inzake arbeidstijd en bevat een evenwichtig pakket van onderling samenhangende maatregelen die het hoofddoel behouden en tegelijkertijd tegemoetkomen aan de behoeften van de moderne Europese economie. De Commissie heeft besloten deze en andere daarmee verband houdende klachten te onderzoeken in het licht van dit voorstel en op basis van de besprekingen die momenteel binnen de andere instellingen plaatsvinden, en de nodige maatregelen te nemen. De technische en juridische complexiteit van deze kwestie verklaart de vertraging bij het informeren van de klager. De arresten van het Hof in zaak C-303/98 *SIMAP* [(20)](#(20)){#Footnote20} en zaak C-151/02 *Jaeger* [(21)](#(21)){#Footnote21} hadden grote gevolgen voor de lidstaten, voornamelijk voor de volksgezondheidsstelsels, en een zorgvuldige analyse van de situatie was vereist alvorens verdere stappen te ondernemen. Klager was bij brief van 22 november 2004 in kennis gesteld van deze ontwikkeling met betrekking tot de arbeidstijdenrichtlijn en van het feit dat een besluit over het al dan niet in behandeling nemen van de klacht was uitgesteld omdat dit afhing van het verdere verloop van het voorstel. De complexiteit van de kwestie en het feit dat de klacht bij de Commissie werd ingediend tijdens de voorbereiding van het nieuwe onderzoek, verklaarden waarom de Commissie de klager helaas geen inhoudelijk antwoord had gegeven over de gegrondheid van de klacht op grond van artikel 226.
1.3 In haar opmerkingen over het standpunt van de Commissie benadrukte klager dat, hoewel zij op de hoogte was gesteld van de status van haar klacht op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag, haar beschuldiging van wanbeheer ook betrekking had op het feit dat de Commissie (a) haar klacht niet aan het Gemeenschapsrecht heeft getoetst; b) stappen te ondernemen om na te gaan of de betwiste praktijken in Griekenland verenigbaar zijn met het Gemeenschapsrecht; en c) een inbreukprocedure tegen Griekenland in te leiden.
1.4 De Ombudsman merkt op dat de Commissie klager bij brief van 22 november 2004 en bij haar standpunt over de onderhavige klacht in kennis heeft gesteld van de stand van haar onderzoek van klagers klacht op grond van artikel 226. De Ombudsman is derhalve van mening dat de Commissie naar aanleiding van dit aspect van de klacht passende maatregelen heeft genomen. Rekening houdend met het feit dat klager in haar opmerkingen de tijdige verstrekking van deze informatie niet heeft betwist, is de Ombudsman voorts van oordeel dat verder onderzoek van dit aspect van de zaak niet gerechtvaardigd is.
1.5 Met betrekking tot het argument van klager dat de Commissie haar niet in kennis heeft gesteld van haar beoordeling van de gegrondheid van haar klacht op grond van artikel 226 merkt de Ombudsman op dat de Commissie klager in haar brief van 22 november 2004 heeft meegedeeld dat de arbeidstijdenrichtlijn geen betrekking had op de kwestie van de beloning en dat zij niet bevoegd was om de in de klacht op grond van artikel 226 aan de orde gestelde kwestie van de grondwettigheid van de Griekse wetgeving te behandelen. Deze opmerkingen hebben betrekking op het deel van de klacht uit hoofde van artikel 226 van de klager dat betrekking heeft op de beloning voor overwerk, in strijd met wet 2875/2000 en het grondwettelijke gelijkheidsbeginsel. Bovendien heeft de klager de tijdigheid en de juistheid van deze opmerkingen, die redelijk lijken, niet betwist. De Ombudsman constateert derhalve geen wanbeheer met betrekking tot dit aspect van de klacht.
1.6 Met betrekking tot het argument van klager dat de Commissie haar niet in kennis heeft gesteld van haar beoordeling van de gegrondheid van haar bewering betreffende regelingen inzake arbeidstijden die in strijd zouden zijn met communautaire richtlijnen, merkt de Ombudsman het volgende op. In de bijlage bij de mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Europese Ombudsman over de betrekkingen met de klager in verband met inbreuken op het Gemeenschapsrecht[(22)](#(22)){#Footnote22} ("de mededeling van de Commissie") is *onder meer* bepaald dat "\[a\]an*de algemene regel \[is\] dat de diensten van de Commissie klachten onderzoeken met het oog op een besluit om een aanmaning te geven of de zaak te sluiten binnen één jaar na de datum van registratie van de klacht door het secretariaat-generaal. Wanneer deze termijn wordt overschreden, stelt de voor de zaak verantwoordelijke dienst van de Commissie de klager daarvan schriftelijk in kennis."*(punt 8 van de mededeling van de Commissie). Uit deze verbintenis volgt dat de bovengenoemde termijn van één jaar alleen in bijzondere gevallen niet in acht kan worden genomen en dat de Commissie de redenen voor de vertraging naar behoren moet toelichten.
1.7 In het onderhavige geval verklaarde de Commissie dat zij een besluit over het al dan niet in behandeling nemen van klagers klacht op grond van artikel 226 had uitgesteld, omdat zij afhing van het verdere verloop van haar voorstel van 22 september 2004, dat na uitvoerig overleg in heel Europa werd goedgekeurd, om de communautaire wetgeving inzake arbeidstijd, met inbegrip van aanwezigheidsdienst, te wijzigen. De Commissie wees erop dat de arresten van het Hof in de zaken C-303/98 *SIMAP* en C-151/02 *Jaeger* grote gevolgen hebben gehad voor de lidstaten, met name voor hun volksgezondheidsstelsels, dat de situatie zorgvuldig moest worden onderzocht en dat haar voorgaande voorstel belangrijke aspecten van richtlijn 2003/88 bijwerkte en een evenwichtig pakket van onderling samenhangende maatregelen bevatte die het hoofddoel behielden en tegelijkertijd tegemoetkwamen aan de behoeften van de moderne Europese economie. - De Ombudsman neemt er nota van dat het voorstel van de Commissie bepaalt dat het niet-actieve gedeelte van de aanwezigheidsdienst geen arbeidstijd is in de zin van Richtlijn 2003/88 (die in de plaats is gekomen van Richtlijn 93/104), tenzij de nationale wetgeving, collectieve overeenkomsten of overeenkomsten tussen de sociale partners anders besluiten, en is van oordeel dat de Commissie redelijke en adequate uitleg heeft gegeven voor haar verzuim om de gegrondheid van de klacht van klager op grond van artikel 226 binnen de bovengenoemde termijn van één jaar te beoordelen . De Ombudsman constateert derhalve geen wanbeheer met betrekking tot dit aspect van de zaak. Hieruit volgt dat het verzuim van de Commissie om een besluit te nemen over de inleiding van een inbreukprocedure tegen Griekenland, op basis van de vermeende schending van het Gemeenschapsrecht die in de klacht van klager op grond van artikel 226 wordt genoemd, evenmin als een geval van wanbeheer kan worden beschouwd.
**2 Conclusie**
Aangezien de Commissie klager in kennis heeft gesteld van de stand van haar onderzoek van klagers klacht op grond van artikel 226 van het EG-Verdrag, lijkt het erop dat de Commissie naar aanleiding van het desbetreffende deel van de klacht passende maatregelen heeft genomen. Voorts lijkt het verzuim van de Commissie om klager binnen de in de mededeling van de Commissie gestelde termijn van één jaar in kennis te stellen van haar beoordeling van de gegrondheid van haar klacht op grond van artikel 226 niet neer te komen op een geval van wanbeheer. Hieruit volgt dat het verzuim van de Commissie om een besluit te nemen over de inleiding van een inbreukprocedure tegen Griekenland, op basis van de klacht op grond van artikel 226 van de klager, evenmin kan worden beschouwd als een geval van wanbeheer. De Ombudsman sluit de zaak derhalve af.
De voorzitter van de Commissie zal ook van dit besluit in kennis worden gesteld.
BIJZONDERE OPMERKINGEN
----------------------
De Ombudsman herhaalt dat het voor de Commissie een goede administratieve praktijk is om de klagers op de hoogte te houden van de status van de klachten die zij bij de Commissie indienen[(23).](#(23)){#Footnote23} In het onderhavige geval heeft de Commissie besloten de klacht van klager op grond van artikel 226 te onderzoeken in het licht van haar voorstel tot wijziging van Richtlijn 2003/88 en op basis van de relevante besprekingen die momenteel binnen de andere instellingen plaatsvinden. Zij heeft ook aangegeven dat een besluit over het al dan niet in behandeling nemen van de klacht afhangt van het verdere verloop van het voorstel en derhalve moet worden uitgesteld. Onder deze omstandigheden moedigt de Ombudsman de Commissie aan om klager regelmatig te informeren over de status van haar klacht, gezien het verloop van haar voorgaande voorstel. In verband hiermee merkt de Ombudsman op dat klager de mogelijkheid heeft om een nieuwe klacht in te dienen bij de Ombudsman, indien zij niet tevreden is met de verdere behandeling door de Commissie van haar klacht op grond van artikel 226, met inbegrip van het besluit van de Commissie om deze klacht al dan niet in behandeling te nemen.
De jouwe oprecht,
P. Nikiforos DIAMANDOUROS
*** ** * ** ***
[(1)](#Footnote1){#(1)} PB 1989, L 183, blz. 1.
[(2)](#Footnote2){#(2)} PB L 307, blz. 18.
[(3)](#Footnote3){#(3)} Richtlijn 2003/88/EG van het Europees Parlement en de Raad van 4 november 2003 betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd (PB 2003, L 299, blz. 9). De richtlijn is op 2 augustus 2004 in werking getreden.
[(4)](#Footnote4){#(4)} C-303/98 *Sindicato van Médicos van Asistencia Pública* (SIMAP), Jurispr. 2000, blz. I-7963.
[(5)](#Footnote5){#(5)} Zaak C-151/02, *Jaeger,* Jurispr. 2003, blz. I-8389.
[(6)](#Footnote6){#(6)} Zie C-303/98, reeds aangehaald, punten 48-52, en C-151/02, reeds aangehaald, punten 68-71.
[(7)](#Footnote7){#(7)} Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's betreffende de herziening van Richtlijn 93/104/EG, COM(2003) 843 def.
[(8)](#Footnote8){#(8)} Tweede fase van de raadpleging van de sociale partners op communautair niveau over de herziening van Richtlijn 93/104/EG, document SEC(2004)610.
[(9)](#Footnote9){#(9)} Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/88/EG, document COM(2004) 607 def.
[(10)](#Footnote10){#(10)} Richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000 tot wijziging van Richtlijn 93/104/EG van de Raad betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, teneinde de van die richtlijn uitgesloten sectoren en activiteiten te bestrijken (PB 2000, L 195, blz. 41).
[(11)](#Footnote11){#(11)} C-303/98 *Sindicato van Médicos van Asistencia Pública* (SIMAP) \[2000\] Jurispr. blz. I-7963.
[(12)](#Footnote12){#(12)} Zaak C-151/02, *Jaeger,* Jurispr. 2003, blz. I-8389.
[(13)](#Footnote13){#(13)} C-303/98, *Sindicato van Médicos van Asistencia Pública* (SIMAP), Jurispr. 2000, blz. I-7963.
[(14)](#Footnote14){#(14)} C-151/02, *Jaeger,* Jurispr. 2003, blz. I-8389.
[(15)](#Footnote15){#(15)} Zie C-303/98, reeds aangehaald, punten 48-52, en C-151/02, reeds aangehaald, punten 68-71.
[(16)](#Footnote16){#(16)} Mededeling van de Commissie aan de Raad, het Europees Parlement, het Europees Economisch en Sociaal Comité en het Comité van de Regio's betreffende de herziening van Richtlijn 93/104/EG, COM(2003) 843 def.
[(17)](#Footnote17){#(17)} Tweede fase van de raadpleging van de sociale partners op communautair niveau over de herziening van Richtlijn 93/104/EG, document SEC(2004)610.
[(18)](#Footnote18){#(18)} Voorstel voor een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van Richtlijn 2003/88/EG, document COM(2004) 607 def.
[(19)](#Footnote19){#(19)} Richtlijn 2000/34/EG van het Europees Parlement en de Raad van 22 juni 2000 tot wijziging van richtlijn 93/104/EG van de Raad betreffende een aantal aspecten van de organisatie van de arbeidstijd, teneinde de van deze richtlijn uitgesloten sectoren en activiteiten te bestrijken (PB 2000, L 195, blz. 41).
[(20)](#Footnote20){#(20)} C-303/98, *Sindicato van Médicos van Asistencia Pública* (SIMAP), Jurispr. 2000, blz. I-7963.
[(21)](#Footnote21){#(21)} Zaak C-151/02, *Jaeger,* Jurispr. 2003, blz. I-8389.
[(22)](#Footnote22){#(22)} COM(2002) 141 definitief, PB C 244 van 10.10.2002, blz. 5.
[(23)](#Footnote23){#(23)} Zie het besluit inzake klacht 1045/2002/GG, punt 1.3.